บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : มัวหม่น..คนมีกรรม



ดาวเอยเคยสกาวพร่างพาวฟ้า
เจิดจ้างามระยับจับเวหน
เมฆลอยเคลื่อนเลื่อนขวางกลางสกนธ์
กลบแสงหม่นดาวหมองต้องไร้แวว

ดาวครวญคร่ำร่ำไห้ไหวสะอื้น
หมดแรงฝืนคืนกระจ่างอย่างเคยแล้ว
เมฆหมอกดำทะมึนยังตรึงแนว
ดาวดับแล้วจึงหล่นร่วงสู่พื้นดิน

สิ้นดาวแล้วขอเมฆขาวพราวสว่าง
ช่วยเปลี่ยนร่างเป็นฝนฉ่ำกระแสสินธุ์
ชำระล้างร่างดาวดับลับพังภินท์
จางคราบดิน...ส่งวิญญาณ์ดาว..คืนพราวนภา...



โดย : ตามหาหัวใจ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 10 : 42 ]



เมฆเอ๋ยเมฆสีขาวเจ้าพราวฟ่อง
เคยเที่ยงท่องทั่วฟ้านภาใส
ไม่เคยคิดกลบแสงดาวของใครใคร
เพียงล่องไปตามแรงลมไร้ทิศทาง

ดาวหนอดาวใยจึงหม่นจนร่ำไห้
ใครนะใครทำเจ้าหม่นจนฟ้าสาง
ดาวอย่าดับลับแสงจนจืดจาง
เมฆเลือนลางสลายไปถ้าไร้ดาว

สิ่งที่ขอ..จัดให้..กลายเป็นฝน
เพียงนฤมล..ชื่นฉ่ำใจ..และคลายหนาว
ฟ้าไร้เมฆ..ดาราราย..คงพรายพราว
เมฆสีขาว..เมฆสีดำ..ต้องจำลา...



โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 12 : 6 ]


ฟ้าสว่าง เมฆขาวงาม ยามจันทร์แจ่ม
นวลแสงแย้ม อุ่นใจ น่าไหลหลง
เคียงคู่กัน ฝันคู่ใจ ใกล้ชิดตรง
รู้รักคง มั่นรักอยู่ มิรู้จาง

ดาวหม่นแสง แรงอ่อนล้า น้ำตาหลั่ง
เมฆคงยัง ไม่เคยคิด หรือไรหนา
เมฆคู่จันทร์ ร่วมสร้างสรรค์ ฝันงามตา
ส่วนดารา ขอลาร่วง ทรวงระทม

ขอเมฆา คู่จันทรา นภากว้าง
ดาวเลือนลาง จำห่างไกล ไร้คู่สม
ตัดใจจาก จำจร อ่อนอารมณ์
อวยพรสม รักนิรันดร์ จันทร์เมฆา



โดย : ตามหาหัวใจ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 13 : 15 ]

คืนนี้จันทร์อำลานภากาศ
จันทร์ไม่อาจส่องใจให้ไปถึง
คนใจดำทำจันทร์เพ้อรำพึง
เขาฉีกทึ้ง..ทิ้งไร้..แม้เยื่อใย
..............
เงาแสงจันทร์เคยงามยามเฉิดฉาย
กลับมลายสูญสิ้นแล้ว....เธอรู้ไหม
เงาเคยหลง..จันทร์เคยสวย..ช่วยคลายใจ
ใครต่อใคร...เคยทุกข์ร้อน..ให้ผ่อนเย็น
..............
คืนนี้จันร์ขออำลาต่อฟ้าด้วย
วันเวลาคงช่วยให้คลายทุกข์เข็ญ
กอบหัวใจที่ฉีกขาดซ่านกระเซ็น
ประกอบเป็นจันทร์ดวงใหม่ไร้มลทิน.



โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 14 : 0 ]



ฟ้าเอยฟ้าเคยสว่างทุกยามยาก
มิเคยพรากจากใจที่ใฝ่หา
มาบัดนี้เพียงมองได้แค่ไกลตา
หมู่เมฆาที่ลอยล่องต้องลาไกล

ดวงดาราเจ้าอยู่ไหนแสนไกลห่าง
เจ้าแรมร้างห่างหายไปหนไหน
จำใจจากจรลาด้วยเรื่องใด
เมฆคงไร้สีสันวันจากลา

จันทร์เจ้าเอ๋ยแสงจันทร์นวลชวนให้หลง
จันทร์ยังคงส่องแสงใจชวนใฝ่หา
แม้เพียงเงาเจ้ายังฉายไม่ห่างตา
แสงจันทร์จ้าส่องเมฆหลงคงเยื่อใย

ฝึกมองฟ้าสว่างไสวแต่ใจหวั่น
ยากลืมวัน..ในอดีต..เคยหลงใหล
นำจิตน้อมรู้ตามกรรมด้วยทำใจ
ขออวยพร..ดาว..จันทร์..ไร้มลทิน



โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 14 : 22 ]

ขอบคุณเมฆที่เป็นห่วงดวงจันทร์น้อย
จันทร์เศร้าสร้อยเกินใจใครเฉลียว
เขาเธอฉันเคยสัมพันธ์กันกลมเกลียว
แต่บัดนี้ยากเหนี่ยวใจให้กลับมา
...................
เมื่อไร้มิตรจะอยู่ได้อย่างใดเล่า
มีแต่เฉาทุกค่ำพร่ำเพ้อหา
ให้เริงรื่นได้อย่างไรใจวอนมา
จะยิ้มร่าได้อย่างไรเมื่อใจตรม




โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 14 : 35 ]

ฟ้าคงเหงาเศร้าทรวงในดวงจิต
หากจันทร์คิดลับหายให้ห่วงหา
จงเป็นจันทร์ประดับใจในนภา
เจ้าจงเป็นจันทร์กระจ่างฟ้าคราวันเพ็ญ

จันทร์เจ้าเอย...
หัวใจเคยมั่นคงทุกทีเห็น
รีบข้ามบ่วงตามธรรมย้ำอย่างเป็น
(ข้า)ไม่อยากเห็นเจ้าชอกช้ำระกำใจ

รีบซ่อมใจปรับกายฉายจันทร์ส่อง
อย่าให้หมองมัวจิตนะสหาย
ดาวแอบคอยชมจันทร์ฟากฟ้าปลาย
ขอแต่หมายจันทร์คืนเด่นเช่นฟ้าเดิม


โดย : ตามหาหัวใจ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 15 : 53 ]

ดาวจะเจ็บอย่างไร..ปล่อยใจหวั่น
ยังอยากฝันเห็นจันทราฟากฟ้าสาน
แอบส่งความระลึกถึงซึ้งวันวาน
แม้นเมฆผ่าน..ก็ยังห่วง..ณ ดวงใจ

ใครเคยเล่า เคยฟัง ตั้งใจจด
ใจงามงด กว่าดวงจันทร์ วันฟ้าใส
จงเชื่อมั่น มิตรภาพ จากแดนไกล
ยังห่วงใย จันทร์งาม ยามเศร้าตรม



โดย : ตามหาหัวใจ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 16 : 47 ]

จันทร์เอ๋ยจันทร์คืนนี้เจ้าสกาวพร่า
บดบังแสงดาราที่พราวใส
บังดาวเหนือที่เหนือน้ำอยู่แสนไกล
แล้วคืนนี้..ข้าจะกลับอ่าวไทยทางใดกัน


โดย : เจ้13สำนักนางโลม
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 17 : 0 ]

หัวใจจันทร์ยังไม่หายจากรันทด
ไว้หมดจดสิ้นไร้เรื่องเศร้าหมอง
คงมีวันฟ้าใสให้จันทร์ครอง
จันทร์นวลผ่องส่องฟากฟ้านภาลัย
........................
ค่ำคืนไหนจันทร์หายจากบอบช้ำ
จะส่งมายังผืนน้ำสะท้อนไหว
เงาแสงจันทร์งามนวลเย้ายวนใจ
ใครต่อใครคงได้ยลเงาจันทร์งาม
......................

โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 17 : 9 ]


ดาวเอยเคยคู่รัตติกาล.........ใครทำร้าวราน
ทิ้งร่างมลายใจ

สุดเอื้อมคว้าดาวขึ้นมาใหม่.......ปวดร้าวฤทัย
วอนดินพิทักษ์ที

ฉันยังมองดาวอยู่ตรงนี้.............เมฆหมอกทวี
มิอาจขวางกีดกั้น

แม้กาลหมุนกลับทิวาวัน.......เพียงพ้นสายันต์
ฉันคืนกลับเพื่อดาว



โดย : รัตติกาล
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 18 : 13 ]

ฝากใจไปกับนกให้ไปตกที่บ้านเธอ
ฝากคำที่ปากเพ้อ...ว่ารักเธอจนหมดหัวใจ


โดย : หอมเป
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 18 : 13 ]


รัตติกาลเคียงคู่ดาร........อีกทั้งจันทรา
มิเคยห่างร้างไกล

ทั้งสองยังคงอยู่กลางใจ....แม้ห่างเหินไป
ไฉนจะไม่ห่วง

อย่าโศกาเศร้าทรวง.......วอนใจโชติช่วง
มองฟ้าข้ายังอยู่

แม้เหลือเพียงวิญญู.........ดวงจิตรับรู้
สัญญาไว้ไม่ลืม



โดย : รัตติกาล
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 19 : 24 ]

รัตติกาลเคยอยู่คู่จันทร์ ราวกับเธอฉัน
คงมั่นเคียงคู่สู่สม

ไร้แล้วรักเอยเคยภิรมย์ เหลือเพียงอกตรม
ไร้เธอไร้ฉันไร้เรา

ค่ำคืนมีแต่ความเศร้า ไร้ร้างแห่งเงา
จันทราให้หลงชมเชย

มิมีคำใดเอื้อนเอ่ย ออกจากอกเอย
เนื่องเพราะรู้คิดจิตจำ

เรื่องราวบางเรี่องน่าขำ ภาษาจำนรรจ์
จึงแตกจึงแยกจากจร

ความทุกข์มิอาจจักถอน เริงร่าวันก่อน
จึงเหลือเพียงคราบน้ำตา

โอ้ใจของใครเล่าหนา จะมาเยียวยา
รักษาใจข้าฯว่าวอน

โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 19 : 34 ]

.....มองท้องฟ้า เห็นหมู่ดาว ระยิบระยับ.....

.....ดูลึกลับ และสับสน กับความคิด.....

.....ใจหนอใจ อยู่แห่งไหน ถามดาวนิด.....

.....ช่วยสะกิด หัวใจนิด หายด้านชา.....



โดย : อึ้งกิมกี่
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 19 : 37 ]



ดวงจันทรท์ฝันใฝ่ถึงใครหนอ
จึงเฝ้ารอมิเริงร่าให้ข้าเห็น
หากช่วยได้อยากให้เจ้าทั้งเช้าเย็น
ยิ้มแย้มเช่นเมื่อวันวานที่ผ่านมา

เรื่องบางเรื่องมิน่าจำเพราะช้ำชอก
อยากขอบอกให้ทิ้งไปอย่าใฝ่หา
ลืมเสียเถิดความช้ำเศร้าโศกา
คิดเสียว่าคือความฝันอันลางเลือน

ยิ้มเถอะนะคนดีมีความสุข
หมดเรื่องทุกข์เศร้าใจใครเชือดเฉือน
เมฆที่เห็นเป็นเพียงเงาคอยเฝ้าเตือน
ยามมาเยือนอยากเห็นจันทร์..ดุจวันเพ็ญ


โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 20 : 28 ]

จันทร์อยากเป็นเหมือนเช่นที่ผ่านมา
ขอเวลาจันทร์หน่อยจะได้ไหม
ให้เวลาช่วยรักษาแผลในใจ
ให้ผสานสนิทในดวงใจเดิม
............................
ใจบอบบางราวแก้วมณีใส
แตกร้าวไปมีอาจจักสร้างเสริม
ให้ไร้รอยปริแตกเหมือนแรกเริ่ม
จะแต่งเติมอย่างไรไม่สวยเลย
............................
เมฆจ๋าเมฆ....ขอบใจนะที่คอยห่วง
เวลาล่วง...อาจพบกัน....วันเฉลย
ว่าดวงจันทร์หรือเมฆนั้นคนเคยเคย
หรือเปล่าเอย...เอ..หรือจันทร์คิดไปเอง
...............................




โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 21 : 12 ]



เพียง.ปล่อยใจลอยล่องท่องเมฆา
เพ็ญ.จันทร์มาลอยล่องท่องความฝัน
เพียง.ปล่อยใจคลายทุกข์ทุกคืนวัน
เพ็ญ.เจ้านั้นคงสวยใสได้อย่างเดิม

ใจเอ๋ยใจใยบอบบางเมื่อร้างรัก
ใจเอ๋ยใจจงประจักษ์เมื่อรักเริ่ม
ใจเอ๋ยใจปล่อยใจให้คงเดิม
อย่าแต่งเติมเพียงปล่อยใจไร้มลทิน

วันเวลาผ่านไปไม่ไร้ค่า
ด้วยว่าฟ้าคงสวยใส..คลายถวิล
จันทร์หรือเมฆ..เจอหรือไม่..น้ำใจริน
เพียงยลยิน..ว่ายังเพ็ญ..เหมือนเช่นเคย




โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 21 : 32 ]

ขอบคุณท่านรัตติกาล
ส่งใจสมาน ดาว - จันทร์อย่าลับลาไป

อย่าถามปวดร้าวถึงไหน
ดาวเจ็บอย่างไร หัวใจยังห่วงดวงจันทร์

ยังคงรำลึกถึงวัน
เคยร่วมสุขสันต์ วันผ่านเลยเศร้าหมองศรี

จากนี้..ขอพบแต่ดี
เลิศล้ำสุขทวี ขอมีแด่ดวงจันทร์งาม

ดาราจะขออยู่ตาม
ซุกซอกซ่อนนาม ทุกยามขออยู่ดายเดียว...


โดย : ตามหาหัวใจ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 22 : 43 ]

ท่านเมฆ..
ท่านช่วยเสกให้หายเศร้าหน่อยได้ไหม
ดวงจันทร์เหงา ยังเฝ้าคอย ดูน้อยใจ
แต่บอกได้ เมฆดำ หาใช่ "เมฆ"เดียว

และ "ดวงจันทร์" ก็มิใช่ เจ้า "จันทรา"
ยลวาจา พอรู้ความ จึงเฉลียว
แต่ทุกท่าน กรุ่นใจมี ไมตรีเชียว
ดาวจึงเลี้ยว มาเฉลย เอ่ยคารม

คนเคียงคู่ "จันทรา" อย่าเคืองขุ่น
หาใช่ "อิ่มอุ่น" หรอกหนา อย่าสับสน
รักกันเถิด อย่าผิดใจ ให้กังวล
ด้วยกลัวปน บาปกรรม จึงพร่ำวอน


โดย : ตามหาหัวใจ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 23 : 6 ]



....เง้อออออออออออ..............

.....อิ่มอุ่นแอบแฝงเงาจันทรามา...
.....เอ่ยวาจาว่าจันทร์นั้นมีหลายดวง...
.....นาม จันทรา..อวสานจบไปไร้สิ้นห่วง...
.....อยากให้รู้ว่าดวงจันทร์ ข้างบนนั้น คนละคนกับ ...จันทรา....


.....เฮ้ออๆๆๆๆๆ ...
.....
.....จริงจันทราก็อยากฟื้นร่างคืนมาล่ะนะ
.....แต่คงจะเป็นไปได้นั้งคงยากอยู่
.....มีเพียงสิ่งเดียวที่เปิดใจให้รับรู้....
.....จันทรามีคู่เสียแล้วถูกจองจำ(ใจ)...

....ด้วยคาระวะงามๆๆ.....ทุกท่านข้างบน..เจ้าค่า






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 23 : 10 ]



...ง่า....พิมพืตกเยอะเลย...

.....ที่จริงจันทราก็อยากฟื้นร่างคืนมาล่ะนะ
.....แต่จะให้เป็นไปได้นั้นคงยากอยู่
.....มีเพียงสิ่งเดียวที่เปิดใจให้รับรู้....
.....จันทรามีคู่เสียแล้วถูกจองจำ(หัวใจ)... อ่ะนะ อ่ะนะ


.. ท่านตามหาหัวใจ.....เจ้าค่ะ
....ทำเหมือนรู้ดี....
....ขออวยพร ให้ตามหาหัวใจตัวเองจนเจอนะคะ....
....เจอแล้วจองจำเอาไว้..ซะเลย อิอิ...






โดย : อิ่มอุ่น
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 23 : 15 ]



ตามหาหัวใจ..ไยต้องเศร้า
ดวงดาว..หัวใจยังใฝ่ฝัน
ฟากฟ้าดาราหรือดวงจันทร์
หมุนเวียนเปลี่ยนผันทุกวันวาร

รำลึกตรึกตรองเพียงความฝัน
อดีต ปัจจุบัน ช่างผันผ่าน
ผ่านมาผ่านไปเพียงไม่นาน
เรื่องราววันวานคงผ่านไป

ดารา..ส่องแสงเสียเถิดหนา
ใจฟ้า..ไม่จางห่างไปไหน
รัตติกาล..มืดฟ้าไม่ลาไกล
สัญญา..ว่าไว้..ไม่ลืมกัน

.......เฮ้อ....ไหงเรื่องจึงยุ่งปานนี้.......



โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 23 : 17 ]

อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
พุทธวาจา ยังจำได้ ไม่หน่ายหนี
พอเกิดจริง ยิ่งหลงเลือน เหมือนไม่มี
สิ่งที่ดี กลับไม่เห็น ไม่เป็นใจ

ตามหาหัวใจ ไม่อยากเศร้า
แต่สิ่งเร้า เมื่อรุมมา น้ำตาไหล
น้ำใจงาม ท่าน"เมฆ" ไม่ห่างไกล
ช่วยปลอบใจ ให้จางเศร้า เรา "ขอบคุณ"

และไม่ลืม ซึ้งใจ เจ้า "จันทรา"
ช่วยตามหา "หัวใจ" ข้า หน่อยนะอิ่มอุ่น
มิตรจิต มิตรใจ ใสละมุน
ขอให้บุญ หนุนส่งให้ รักนิรันดร์


โดย : ตามหาหัวใจ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 23 : 38 ]



ตาม..หาจันทร์ตามหาเมฆจะเสกให้
หา..หัวใจหายความเหงา..จงเศร้าหาย
หัว..ใจคนมีไมตรี..จงคลี่คลาย
ใจ..อย่าหาย..อย่าน้อยใจ..ยิ้มให้กัน

โอม..มนตราที่มีอยู่ในปฐพี
เพี้ยง..จงมีความสุขใจคลายความฝัน
ขออย่ามีความผิดใจมอบต่อกัน
เพียงเติมฝัน..เติมใจ..ขอให้พร

......ขอบคุณ " ตามหาหัวใจ " ที่เตือนสติครับ......
......ขอมอบพรให้ทุกคนมีความสุข......
...........โดยเฉพาะคุณครูทุกท่าน..........





โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ 23 : 38 ]

ชีวิตเอ๋ย... เจ้าเกิดขึ้นมาเพื่อความงดงามไม่ใช่หรือ
เจ้ามีมือมีแขนแกว่งสร้างสรรค์
หรือมีฝันให้สานไปสู่จุดมุ่งหมาย
จงรีบทำความดีก่อนตัวตาย
บทสุดท้ายทิ้งกายลงปฐพี...

โดย : วายุ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 17 ม.ค. ปี 2006 [ 1 : 3 ]

ข้าฯมิใช่จันทร์ในใจใครทั้งสิ้น
อย่าถวิลห่วงหาให้หวั่นไหว
จันทร์ดวงนี้เดียวดายเกินกว่าใคร
จะเก็บไว้ในหัวใจเสมอมา
...................
แค่ระบายความอัดอั้นอันสุมอยู่
เพื่อสื่อให้รับรู้ว่าตัวข้าฯ
ยังไม่พร้อมยิ้มรับซับน้ำตา
ที่เกรอะกรังใบหน้าเมื่อครานั้น
..................
ความอ่อนไหวหวั่นไหวแก้ไม่หาย
ความโง่งมไม่สลายจากใจฉัน
จึงความเศร้าเหงาทำลายทุกคืนวัน
จะแก้ได้อย่างไรกัน....นั่นตัวตน


โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 17 ม.ค. ปี 2006 [ 10 : 6 ]

แสงจันทร์นวลสุกสกาวดูพราวใส
จันทร์อำไพส่องแสงนวลชวนเสน่หา
แต่ตอนนี้จันทร์ดูหม่นตรมอุรา
ด้วยเหตุว่าจันทร์เจ็บจิตจี๊ดที่ใจ

จันทร์ดวงงามที่เคยส่องยามมีแสง
ตอนนี้แรงเจ้าคงหมดความสดใส
พักเสียเถอะพักสักนิดเติมเชื้อใจ
รอเมื่อไรเจ้าคืนกลับเป็นจันทร์งาม

ด้วยคาราวะ


โดย : ฟ้ากำหนด
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 17 ม.ค. ปี 2006 [ 10 : 34 ]



คราบน้ำตาเกรอะกรังอาบสองแก้ม
เคยยิ้มแย้มกลับหมองหม่นเพราะคนเหงา
ความเดียวดายทรงอยู่คู่ดังเงา
จันทร์จึงเศร้าเหงาใจอยู่ดายเดียว

สื่อออกมาให้รู้ว่าอัดอั้น
สิ่งบีบคั้นข้างในเกินใครเหลียว
ความอ่อนไหวดุจใจได้คมเคียว
จันทร์จึงเรียวเป็นจันทร์แรมไม่แจ่มใจ

หลั่งน้ำตาออกมาเถิดเมื่อเกิดเศร้า
แล้วซับเอาฝุ่นผงออกจนตาใส
สติรู้จิตตนที่วนไป
แท้..สิ่งใด..คือความเศร้า....ที่เร้ารุม



โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 17 ม.ค. ปี 2006 [ 14 : 20 ]

พรุ่งนี้.....เถอะนะ......พรุ่งนี้
วันที่.......จะเริ่มต้นใหม่
จะไม่ผูกติดหัวใจ
เอาไว้กับใครอีกเลย
.............
พรุ่งนี้.....เถอะนะ.....พรุ่งนี้
วันที่.......จะนิ่ง....หยุด....เฉย
ไม่วิ่ง......ตามใจ......ดั่งเคย
เพื่อนเอย......มาร่วมยินดี
.............




โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 17 ม.ค. ปี 2006 [ 18 : 49 ]



วันนี้..เถอะเจ้า..เศร้าหาย
ดวงดาว..พราวพราย..ฉายแสง
จันทร์จ๋า..เจิดจ้า..จำแลง
เปล่งแสง..จันทร์นวล..นะจันทร์

ใจเจ้า..หยุดนิ่ง..จริงนะ
เมฆจะ..ยินดี..สุขสันต์
พี่น้อง..ผองเพื่อน..ร่วมกัน
ฝ่าฟัน..ไม่ให้..จันทร์แรม



โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 18 ม.ค. ปี 2006 [ 15 : 41 ]

เมฆกลั่น...เป็นฝน...น้ำใจ
ช่วยให้.....จันทร์หาย...คลายเศร้า
แต่ให้.......ร่าเริง.....ดังเก่า
มิอาจ........เรียกรับ...กลับคืน
...................
ให้ใจ.....เขาไม่.....ให้ตอบ
ที่มอบ.....เจ็บช้ำ.....กล้ำฝีน
หวังดี......รับร้าย....กลายคืน
หน้ารื่น...อย่างไร...ใจจม.
....................
ขอบคุณนะเมฆที่อยู่เป็นเพื่อน

โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 18 ม.ค. ปี 2006 [ 20 : 29 ]



ใจเอย..ใจเมฆ..ลอยล่อง
จันทร์ผ่อง..จันทร์เพ็ญ..สวยใส
มอบเอย..มอบรัก..จากใจ
เขาไม่..เคยมอง..จ้องมา
ดวงจันทร์..เจ้าเอย..เจ็บช้ำ
กลืนกล้ำ..ดวงใจ..ไว้หนา
หน้ารื่น..ชื่นไว้..ใจชา
ดีกว่า..ทนให้..ใจจม

สงสัย..มาร่วมชะตากรรมมากกว่า....



โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 18 ม.ค. ปี 2006 [ 23 : 32 ]

ทำได้อย่างไรใจข้าฯ
ยิ้มร่าหน้าชื่นใจช้ำ
มิอาจกล้ำกลืนฝืนทำ
เจ็บย้ำเตือนจิตคิดครวญ
...........................
เพียงขอเวลาพักใจ
เมื่อไรบรรเทาคงหวน
พักเพื่อเกลื่อนกลบทบทวน
ความหลังรั้งใจให้ทำ
..........................
ยินดีต้อนรับเพื่อนร่วมชะตากรรมค่ะ


โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 8 : 41 ]

อยากเก็บดวงดาวคืนผืนฟ้า—สว่างงามตา
พร่างพราวยามราตรี

วอนใจในดาวดวงนี้—อย่าพึ่งจรหนี
ฟังคำข้าวิงวอน

บางสิ่งในใจซุกซ่อน—ทำจิตรุ่มร้อน
หวังช่วยเจ้าเบาบาง

หากใจดาวยังอ้างว้าง—อยากทิ้งละวาง
มิรั้งให้ฝืนทน

อธิฐานฟ้าเบื้องบน—ช่วยดาวหายหม่น
พ้นทุกข์..สุขกลับคืน

ทิวาครองฟ้าข้าฝืน—ลัดฟ้าข้ามคืน
ตื่นมาเพื่อส่งดาว

................... ...................

โดย : รัตติกาล
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 10 : 10 ]

ดวงจันทร์ตอนนั้กันแสง
หมดแรงส่องแสงเฉิดฉาย
ตอนนี้ดวงจันทร์เดียวดาย
หวังหายเศร้าใจเร็ววัน


โดย : ฟ้ากำหนด
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 10 : 32 ]



" คลายมนต์ผู้ยลกลอน "

ทำสมาธิมองท้องฟ้าอารมณ์เลิศ
ไม่อาจเปิดฟ้ากว้างอย่างฟ้าใส
ใช้ปัญญามองจิตติดข้างใน
มีสายใยห่อหุ้มคลุมจิตตน

ใยบางบางคือเยื่อใยสายใยรัก
ครั้งทอถักรักร้าวเขาไม่สน
เคยร้อนรุ่มสุมใจดังไฟลน
ยังเวียนวนกระทบจิตคราวติดใจ

จึงแฝงตนเข้ามาบ้านจอมยุทธ
หวังคลายหลุดพันธนาการเคยหวามไหว
ยินเสียงเรียก " ที่รัก " ประจักษ์ใจ
คำเรียกไซร้คือคนอื่นเขาชื่นทรวง

ชั่วแวบหนึ่งสะเทือนจิตจึงนิ่งอึ้ง
ความคิดถึงสลายไปไร้ห่วงหวง
คู่ของเขามั่นรักไว้ไม่หลอกลวง
เจ้าจันทร์จวงจงแจ่มใจ..ขอให้พร

ด้วยอำนาจดวงแก้วไตรรัตน์
ช่วยขจัดมนต์ใจได้แผลงศร
คลายให้สิ้นทุกคนผู้ยลกลอน
หมดเรื่องร้อนเสียทีนะ " จันทรา "




โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 10 : 52 ]



อยากจะเก็บดวงดาวคืนแผ่นผืนฟ้า
ดวงดารากระพริบพราวสว่างไสว
ขอจงเป็นดาวเด่นในดวงใจ
ฟ้าคงไร้เมฆหมอกมาหลอกดาว

อย่าครวญคร่ำน้ำตาพาสะอื้น
จงหยัดยืนแม้ฝืนใจในลมหนาว
ณ ราตรี คืนนี้ยังยืดยาว
ขอดวงดาวกระพริบตา..ให้ข้าชม

เสียงเรไรร้องร่ำริมชายป่า
ลมโชยมาสะบัดพลิ้ว..ใบไม้ไหว
บรรเลงเพลง..หวีดหวิว..ลอยลิ่วไกล
สะกิดใจ..เมฆา..ดาราราย

ขอมอบกลอนนี้แก่...ดวงดาว...ผู้ตามหาหัวใจ



โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 11 : 26 ]

บางลำนำ คำคม พรมถึงจิต
ไม่อาจปิด กั้นน้ำตา สะอื้นไห้
ปวดร้าวนัก ยังคร่ำครวญ หวนอาลัย
สะท้อนใจ หวิวหวั่น สั่นในทรวง

แวะเวียนมา ขอบคุณ มิตรแสนดี
ระลึกร้อย ถ้อยวจี ณ แดนสรวง
ขออย่าเป็น เช่นคำรัก ที่มักลวง
ไม่อาจทวง น้ำใจ ในวาจา

ตามหาหัวใจ...ไม่เจอแล้ว
ยินเจื้อยแจ้ว ถึง"ดาราราย" ให้ผวา
ข้าไม่ใช่อีกแล้วนะเมฆา
"ใบไม้"หนา ก็ไม่ตรง อย่างงงเลย

จะเป็นใครก็ได้ไม่สำคัญ
ที่ผ่านนั่น..คือปวดใจ ใคร่เฉลย
ต่อนี้ไป ปิดเรื่องเศร้า เหงากว่าเคย
ปิดใจเอ่ย ปิดปากกล่าว ขอเข้าใจ...

ขอลาไกล

โดย : ตามหาหัวใจ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 13 : 4 ]

กี่เส้นทาง.....ร้อยพัน.....เคยย่ำก้าว
สักกี่ร้าว........ดวงใจ......ในทางผ่าน
มีอีกไหม.......ให้หัวใจ....ได้ร้าวราน
ยังพอทาน.....ทนได้.......ประดังมา
......................
เจ็บให้ลึก.....เจ็บให้สุด...เจ็บให้สิ้น
เจ็บให้ดิ้น....ทุรายร่ำ......พร่ำเพ้อหา
ร้องให้หมด...ทุกหยาดหยด..แห่งน้ำตา
ต่อวันหน้า....ไม่หวั่นไหว....ให้ดูแคลน
.......................
วันนี้เจ็บ....พรุ่งนี้จำ.....คำสัญญา
ไม่มีแล้ว....วันหน้า......ว่าเจ็บแสน
เอาอดีต......เป็นบทเรียน.....ผลตอบแทน
ได้โลดแล่น...หยั่งรู้.......จิตผู้คน
........................
ยินดีที่ได้รู้จัก........เมฆ.......






โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 13 : 7 ]

เรียงร้อย....ถ้อยคำ.....ภาษา
ไปมา.....ไปกลับ.....หลายหน
เรียนรู้....วุ่นวาย....วกวน
ใจคน....ยากแท้....หยั่งถึง

หลากหลาย...เรื่องราว...ผ่านพบ
บรรจบ...พบเห็น...มากหลาย
เรื่องราว...สับสน...วุ่นวาย
ลงท้าย...ไม่พ้น...จนใจ


ด้วยคาราวะ

โดย : ไปมาไร้ร่องรอย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 13 : 41 ]

ไปแล้ว.....กลับมา....เพื่อนเอ๋ย
เจ้าเคย....รับรู้.........หรือไม่
เมื่อเรา.....ให้ใจ......ใครไป
ไม่รับ........กลับทิ้ง....เดียวดาย
...................

น้ำคำ......วาจา.......เชือดเฉือน
หลอนเตือน...เช้าค่ำ....คำสหาย
เรารัก.....หวังดี......แทบตาย
แต่กลับ....ทำร้าย....ได้ลง
....................

เรากลั่น......เรากรอง...จากใจ
ภาษา..........ที่ใช้..........ใยหลง
บิดเบือน.....ดีร้าย........ใจจง
ปลิดปลง......ใจเรา.......เศร้าจัง
.....................


อภัย....เจ้าของกระทู้.....ที่ตอบไม่ตรงประเด็น....ลาล่ะ

โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 14 : 14 ]

ดวงจันทร์ยังยิ้มเหงา ๆ –เพราะใจยังเศร้า
พักเถิดอย่าฝืนเลย

ร้าวใจเกินเจ้าจันทร์เอื้อนเอ่ย—เก็บกลั้นนิ่งเฉย
ข้านี้ยิ่งทรมาน

เพราะคำข้าไหว้วาน—ฝืนยิ้มสราญ
ร่าเริงซ่อนอกตรม

ยิ่งเห็นแล้วยิ่งขื่นขม—เจ้าร้าวระบม
หยุดเถิดเกินพอแล้ว

พักเถิดนะดวงจันทร์แก้ว—ฟื้นใจผ่องแผ้ว
นานแค่ไหนก็รอ

อวยชัยให้จันทร์อย่าท้อ—พักให้เพียงพอ
ขอเจ้าจงโชคดี

......................

โดย : เวหา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 14 : 30 ]

ขอบคุณน้ำใจเวหา ที่ให้เรื่อยมา
ตัวข้าหยั่งถึงซึ้งใจ

ดวงจิตคิดครวญหวนไห้ ข้าฯยิ่งเข้าใจ
สัจธรรมหมุนเปลี่ยนเวียนวน

ขอบคุณสักร้อยพันหน ไม่เท่าใจตน
มากล้นเกินคำรำพัน

วันคืนหมุนเวียนเปลี่ยนหัน ไม่กลบสัมพันธ์
เราท่านที่เคยมีมา

ขอบคุณอีกครั้ง...เวหา ใกล้ถึงเวลา
ดวงดับลาลับกลับคืน

คนเราบางครั้งต้องฝืน หน้ายิ้มใจขื่น
เพื่อใครต่อใครหลายคน










ทุกสิ่ง
ขยะในใจหมดลง




โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 15 : 11 ]



ถ้อยคำ วาจา ภาษา
อาจเข่น พิฆาตฆ่า จนอาสัญ
ยากสื่อ ให้ตรง ใจกัน
ถึงวัน นี้แล้ว ไม่รู้ฤา

สลายชื่อ สลายร่าง สลายใจ
ทำได้ แน่นะ จริงหรือ
บทเรียน ร้างไร้ หมายคือ
ยึดถือ สิ่งใด ปลายทาง

หมื่นแสน ล้านปี ที่ผ่าน
เนิ่นนาน หม่นไหม้ หมองหมาง
กี่จันทร์ ตวันดาว เลือนลาง
อ้างว้าง จริงหนอ จิตคน

สายใย รัดร้อย ดวงจิต
คลายพิษ แล้วหาย สับสน
ไมตรี มีให้ มิตรทุกคน
เลิกทุรน เรียงร้อยใจ ใหม่เถิดเอย

......ข้าคงสื่อความหมายได้ไม่ดีพอ......
......หากพลาดพลั้งสิ่งใดต้องขออภัย......
......มาครั้งนี้หวังขจัดสิ่งติดข้องในใจตนเอง......
......เมฆหมอกที่มี....ได้สลายคลายลงแล้ว......
......หวังว่า....มิตรทุกท่าน......
......คงสลายเมฆหมอกในใจท่านเช่นกัน......




โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 15 : 19 ]

เวหายังมีวายุ—ช่วยพัด
ปัดเป่าขจัดหมองเศร้า—สลาย
หมอกร้ายปกคลุมใจใคร—มลาย
สุขสบายกันทั่วฟ้า—ทุกกาล
...........................................

โดย : เวหา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 15 : 59 ]

ดวงจันทร์...ตะวัน...ลาลับ
รอเจ้า...คืนกลับ...สดใส
จะรอ...แสนนาน...เท่าใด
สายใย...จากเพื่อน...ยังรอ


โดย : ไปมาไร้ร่องรอย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 19 ม.ค. ปี 2006 [ 16 : 17 ]

ข้าฯวนเวียนอยู่ในกระทู้นี้หลายเพ-ลาแล้ว

คืนนี้นอนไม่หลับ....จิตสับสน..กับเรื่องบางเรื่อง

เลยกลับมาอ่านอารมณ์ตัวเอง...ที่ผ่านมาเกือบอาทิตย์

รู้สึกเกรงใจเจ้าของกระทู้เป็นอย่างยิ่ง...อภัยข้าฯนะ

ขอโทษที่ทำให้ใครต่อใครเข้าใจผิด

ดีใจที่มีคนรู้ใจและอยู่เป็นเพื่อน

ขอบคุณสำหรับน้ำใจไมตรีของทุกคน

โดยเฉพาะพี่ชายที่แสนดี

อยากบอกว่าข้าฯยิ้มโดยไม่ต้องฝืนอีกแล้ว




โดย : ดวงจันทร์
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 20 ม.ค. ปี 2006 [ 1 : 39 ]


.............เยี่ยม!!...............

โดย : เวหา
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 20 ม.ค. ปี 2006 [ 19 : 22 ]



เข้ามาตามหาหัวใจ..ที่ลืมหล่น
เรื่องร้อนรนเคยผ่านมา..วาบหวามไหว
สายสัมพันธ์ร้าวรวด..ปวดหัวใจ
คำลาไกล..ย้ำเรื่องเศร้ายิ่งเหงาทรวง

จะปิดตาปิดหูหรือปิดปาก
สิ่งที่ยากคือปิดใจ..ยากใหญ่หลวง
ความชอกช้ำระกำใจคือผลพวง
อย่าหลอกลวงใจตน..ให้จนใจ

ถึงไม่ใช่เมฆา..คนของเจ้า
แต่วอนเว้าด้วยน้ำมิตรคงจิตใส
สิ่งที่ผ่านมาแล้ว..ผ่านเลยไป
คงสายใยเพียงบางบางระหว่างกัน

ไม่คำนึงถึงอดีตเพราะผ่านแล้ว
ขอดวงแก้ว "ตามหาหัวใจ" คลายความฝัน
หากว่าเป็นบุพเพฯดีมีต่อกัน
คงสักวัน..หมดเรื่องเศร้า..เติมสายใย..คลายเหงาทรวง

ขอมอบกลอนนี้แด่...ตามหาหัวใจ...จากเมฆา



โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 21 ม.ค. ปี 2006 [ 2 : 11 ]

เมฆาเขามีจันทร์เคียงข้างใจ
ดาราฯจึงต้องไร้ใครเคียงคู่
น่าสงสารดาราฯเศร้าเฝ้ามองดู
ดาราฯรู้จึงต้องฝืนกลืนน้ำตา
..................
เมฆจ๋าเมฆอยู่ไหนใยจึงเฉย
ไม่ออกมาเอื้อนเอ่ยสิ้นถวิลหา
ปล่อยให้ดาวดวงช้ำพร่ำวาจา
ว่าห่วงหาอาลัยมิปลดปลง
...................
ข้าฯแค่คนผ่านทางร้างแรมเรือน
มองดูเดือนในเงาเฝ้าใหลหลง
ได้ใกล้ชิดแม้เพียงเงายังมั่นคง
เมฆซื่อตรงต่อจันทร์นั้นดวงเดียว
....................
ข้าฯแค่คนไร้ค่าราคาถูก
เขามาปลูกดอกรักไว้ไม่แลเหลียว
จึงจำต้องยอมเหงาอยู่โดดเดี่ยว
ดังคมเคียวปักใจจำ...ย้ำต้องทน
....................
แด่.....เมฆาในเวหา



โดย : บุษบาเปี้ยนไป๋
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 21 ม.ค. ปี 2006 [ 10 : 30 ]



บุษเอ๋ยบุษบา....
เจ้าตามหา..อิเหนา..หรือไรนั่น
ไม่เห็นมีไม่เห็นโผล่สักคืนวัน
มีแต่มัน..จรกา..ท่าเปี๋ยนไป

บุษบา..เจ้าอย่าเพี้ยน..เปลี่ยนไปอีก
เมฆหลบหลีก..เพียงหลบเงา..ไม่ไปไหน
คงวนเวียนรอบข้างไม่ร้างไกล
ช่วยทำใจอย่าเงียบเหงาให้เฉาทรวง

หลงอะไรหลงได้ใจอย่าหลง
สิ่งยืนยงอยู่ในใจ ณ แดนสรวง
สายแสงธรรมที่นำใจ..จึงไม่ลวง
เลิกห่วง..หวง....เขาเสียเถิด....จงเปิดใจ

ข้าก็เป็น..เพียงเมฆน้อย..เคยคอยเฝ้า
หลงเพียงเงา..จันทร์แจ่ม..แก้มนวลใส
มาบัดนี้..คลายพันผูก..เคยปลูกใจ
เลิกฝันใฝ่..เลิกเฝ้าฝัน..รอจันทร์เคียง

ดารา..เมฆา..จันทรา..สุริยา
นิทานฟ้า..ยังยืนยง..คอยส่งเสียง
อดีต..ปัจจุบัน..อนาคต..ร่วมร้อยเรียง
ชื่นสำเนียง..ตำนานรัก..จักรวาล

....นานเกินรอ..ท้อไหมเอย....



โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 21 ม.ค. ปี 2006 [ 13 : 43 ]

กึ๊ยยยย์....

โดย : บุษบาท่าจะเพี้ยน
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 21 ม.ค. ปี 2006 [ 14 : 47 ]



สงสัยจาเพี้ยน..เจรงเจรง....กึ๋ยยยย์




โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 21 ม.ค. ปี 2006 [ 18 : 3 ]


ฮี่....ฮี่

โดย : บุษบาเปี้ยนไป๋
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 21 ม.ค. ปี 2006 [ 22 : 8 ]



โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 22 ม.ค. ปี 2006 [ 0 : 40 ]

ยังไม่นอนอีกเหยออ...เหอ..เหอ..

โดย : บุษบาเพี้ยนแล้ว
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 22 ม.ค. ปี 2006 [ 0 : 52 ]

เหอ...เหอ...มาหลอกมาหลอน

โดย : บุษบาเพี้ยนแล้วเพี้ยนอีก
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 22 ม.ค. ปี 2006 [ 0 : 54 ]

ข้าก็ชักจะเพี้ยนแล้วเช่นกัน.....

โดย : เมฆา..ไม่กล้าเพี้ยน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 24 ม.ค. ปี 2006 [ 1 : 16 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook