บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : ช่างไม้ กับกิ่งไม้

นานมาแล้วชาวอินเดียใช้วิธีการนำลูกช้างมาฝึกให้เชื่อง
โดยล่ามโซ่ ขนาดใหญ่ที่ขาของลูกช้างติดกับต้นไม้หรือซุงขนาดใหญ่
พละกำลังของลูกช้างเองไม่สามารถที่ทำให้ลูกช้างมีอิสระได้
ความพยายามหลายๆ ครั้งแล้วไม่สำเร็จนั้น ทำให้ลูกช้างจดจำว่า
“ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้”
และหลังจากความพยายามอย่างเต็มที่ในระยะเวลาที่นานพอ
แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ ลูกช้างจะยอมแพ้ไปเอง
และเชื่อว่า ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่อาจหนีไปไหนได้
ท้ายที่สุดเมื่อลูกช้างโตเต็มที่ มีน้ำหนักหลายตัน
คนเลี้ยงก็อาจเพียงแต่ผูกช้างนั้นไว้กับกิ่งไม้ก็พอ
มันจะไม่หนีไปไหน อันที่จริงมันไม่คิดที่จะหนีไปไหนเลยด้วยซ้ำ
คุณเคยรู้สึกแบบนี้บ้างหรือเปล่า
เหมือนว่ามีอะไรมัดเราอยู่
แม้ว่าเราถูกหัวหน้าด่าก็ต้องอยู่
ขึ้นเงินเดือนน้อยก็ต้องอยู่
ไม่มีการปรับตำแหน่งเลื่อนขั้นให้ก็ต้องอยู่
ไม่สามารถออกไปทำอะไรได้เองโดยลำพังทั้งๆ เราเองก็มีความสามารถ
(คุณก็คิดเหมือนกันใช่ไหม)
เรารู้สึกเองว่าไม่มีทางเลือกอื่น
หรือเราไม่เปิดโอกาสตัวเองให้ศึกษาทางเลือกอื่นกันแน่
เราเองคงไม่ต่างอะไรกับช้าง
เราเชื่อไปเองว่าเราไม่อาจหลุดพ้นจากสภาพที่เป็นอยู่
(ซึ่งมันก็ไม่ได้ทำให้เรามีความสุขมากมายนัก)
ความเชื่อนี้จะฝังหัวเรา มากขึ้นๆ
จนในที่สุดมันกลายเป็นความจริง ในจิตใต้สำนึก
เป็นผลทำให้เรา “ คิดการเล็ก”
แต่ท้ายที่สุดแล้วเราเองต้องตัดสินใจ และตระหนักให้ได้ว่า
สิ่งที่ผูกติดเราไว้ ไม่ใช่ต้นไม้หรือขอนไม้ที่ใหญ่โต
มันเป็นเพียงกิ่งไม้เล็กๆ เท่านั้น
ซึ่งเราสามารถหักและทำลายเมื่อใดก็ได้ที่เราต้องการ
ให้พ้นจากการถูกหัวหน้าด่าว่า
ให้พ้นจากการถูกบังคับให้มาทำงานทั้งๆ ที่เป็นวันหยุดของเรา
ให้พ้นจากการถูก ปฏิเสธจากการขอเลื่อนตำแหน่ง หรือขึ้นเงินเดือน
หนทางของวิถีชีวิตที่ดีกว่า
คือการเริ่มต้นที่เราต้องกล้าที่จะหักกิ่งไม้นั้นทิ้ง
แล้วมุ่งหน้าไปยังป่าสีเขียวอันอุดมสมบูรณ์
โดย : ยู่ซิ้ว
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 11 : 24 ]

เข้มแข็งไว้ ลุยเลย
โดย : ธาดา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 18 : 13 ]

หลุดพ้นที่แท้จริงคือนิพพาน
ถ้ายังไม่หลุด ก็ทน ๆ กับกิ่งไม่ต่อไป
ท่านยู่ซิ้ว ข้าอ่านแล้วเข้าใจ แต่ไม่กล้าสรุป
โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 18 : 31 ]

ไม่ใช่ไม่กล้า แต่ว่ามันกลัวง่ะ
โดย : รมเยศ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 27 ม.ค. ปี 2006 [ 8 : 54 ]

เพียงเพราะข้ายังพึงพอใจกับโซ่แห่งพันธนาการ...
ยังมิอาจตัดได้...รู้แต่เพียง...วิธีทำให้มันเป็นสนิมเท่านั้น...
เผื่อว่าเวลาไหน...อยากไป...จะได้ตัดง่ายๆหน่อย...
แค่นั้นเอง...
อย่าลืมทำให้มันเป็นสนิมบ้างล่ะ...พวกท่านก็รู้วิธีอยู่แล้วนิ
โดย : หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงา
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 27 ม.ค. ปี 2006 [ 20 : 23 ]

สิ่งนั้นพันธนา เกินกว่าจะปลดทิ้ง
สิ่งนั้น...สร้างการพึ่งพิง จึงยิ่งขาดศรัทธา
จงจำเอาไว้นะ...เจ้าช้างป่า
เจ้าถูกจับมาจากไหน...
ตะโกนก้องร้องออกไป...
เรียกวิญญาณ เสรี...ให้ตืนมา
สะบัดเชือก สะบัดโซ่ ไม่อาจหลุด
แต่อย่าหยุด...ร้องเรียกหา
สักวัน....เร่งฟันฝ่า...โซ่ที่ว่า...ย่อมพ่ายแรง
โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 30 ม.ค. ปี 2006 [ 13 : 16 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook