บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : ดั่งแสงเทียน ในคืนไร้จันทร์

เหมือนจุดเทียนสว่างในความมืด...
ชีวิตที่ค้นพบความหมายของการมีชีวิตอยู่
จิตใจที่เปี่ยมรัก ล้นธรรม นำมาพบ สหมิตร
ผู้สถิตสงบ และเงียบงัน ในบ้านจอมยุทธ์
ผู้ค้นพบตนเอง แล้วลงนั่ง....สำรวม
บอกเล่าลมหายใจแห่งธาตุธัม...ธรรมชาติ
ให้หมู่มิตรผู้ยังหลงทางกลางทุ่งร้าง ในคืนไร้จันทร์
ได้เดินตามแสงเทียนน้อย
เข้าค้างแรม ผิงไฟ และ จิบชาหอมอุ่น
ใน.. กระท่อมน้อย ๆ นาม บ้านจอมยุทธ์...
แทนคำขอบคุณ
โดย : กวี พิณ ภาพ หมากล้อม จอมดาบ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 11 : 37 ]


โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 11 : 46 ]

ในค่ำคืนอันแสนมืดมิด
คนบางคนยังมีแสงเทียนคอยส่องสว่างนำทาง
แต่...สำหรับบางคน...แม้แสงรำไรของหิ่งห้อยก็มิมีมา
ท่านผู้เจริญแห่งธรรม....โปรดได้ชี้นำทางข้าฯ
ไปสู่มรรคาแห่งความสุขสงบและความอบอุ่นอันหาได้
จากดินแดน...ที่เรียกว่าบ้านจอมยุทธ์
เพราะบัดนี้...แสงเทียนริบหรี่...จนข้าฯมิอาจเห็นทางไป
.................
โดย : โยเย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 12 : 10 ]

ข้าก็มิอาจนำทางถูก
โดย : กระบี่ไร้เงา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 12 : 22 ]

แม้เทียนดับลงยังคงเห็นแสงสว่าง
เดินได้ด้วยจิตนำทาง
ในคืนอ้างว้างยังอบอุ่นกรุ่นไมตรี
เสียงดนตรีแว่วสำเนียงขับขานยามราตรีสงัด
เพลงพิณดีดไปด้วยปลายนิ้วบรรจงจิตแน่แน่ว
หมากล้อมยังคงเดินไม่จบกระดาน
สร้างภาพจินตนาการเพลิดเพลินใจ
หากรู้ได้ไม่...ว่าจอมดาบนั้นไซร้ใจยังไร้ซึ่งทิศทาง
กวัดแกว่งเรื่อยไป...ไม่หยุดนิ่ง...ดาบนั้นทำร้ายตนจนตาย
คนหนึ่ง...หยุดนิ่ง... ผิงไฟรับไออุ่น
อีกคนหนึ่ง ..ยังคงหนาว ...รอแสงตะวันที่เคยลับฟ้า...คืนกลับมา
ราตรีนี้.....ช่างยาวนานเหลือเกิน
บางคน หนาว....แล้วรอคอยความอบอุ่น
บางคน หนาว....รู้เพียง...ก่อไฟให้ตนอบอุ่น
บางที...อาจรู้แล้วว่า...ที่หนาวใช่เพียงกาย...
แสงสัจจะธรรมจึงค่อย ๆ สว่างกลางใจ
โดย : สีชา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 12 : 27 ]

เพียงใบไม้...ไร้ที่ไป ไร้ชีวิต
ที่ปลิดปลิวลิ่วลอยในลมหนาว
ฉันไม่มีดวงตาให้มองดาว
ฉันไม่อาจเห็นฟ้าพราวที่เธอชม...
เพียงใบไม้ ผู้มืดบอด และโศกเศร้า
ที่ปวดร้าวหนาวกายเกินใจข่ม
เพราะโลกนี้แสนร้ายจำพ่ายตรม
ฉันมีเพียงสายลมช่วยนำทาง
เพียงใบไม้ ที่อ่อนแอ ไร้ความหวัง
ไร้เรี่ยวแรงกำลังจะฝังร่าง
ปลายทางแห่งความฝันอันเลือนลาง
ขอลมจงพัดพาร่างสู่ผืนดิน....

โดย : viva_wonder
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 12 : 47 ]

ในค่ำคืนอ้างว้างและมืดมิด
ได้ยินเสียงเพลงพิณอันอ่อนหวานแว่วมาแต่ไกล
เสียงเพลง-แผ่วผ่าว....ไกลเหลือเกิน..............
เหมือนความห่างไกล...ที่นำมาซึ่งความหม่นหมอง
เหนือกระดานหมากล้อม...สายตาจดจ้อง....ประลอง
มิเช่นเพื่อขันแข่ง......หากเพื่อแบ่งปัน
จอมดาบ.....กวัดแกว่งไม่โรยแรง
มิอาจรู้ได้......ทำร้ายผู้ใดไปบ้าง........
...........ผู้ถูกทำร้ายอาจตายไปโดยมิรู้ตัว....และโดยมิตั้งใจ
.................................
ค่ำคืน....ความหนาวยังปกคลุม
กองไฟสุมแรงร้อน...มิอาจผ่อนหัวใจหนาว
แสงตะวัน...แสงจันทร์...แสงดาว...มิอาจบรรเทา
ด้วยรอไออุ่นจากหัวใจ....ที่โหยหา
โดย : โยเย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 13 : 23 ]

...ในค่ำคืนสงบเงียบ...
...ไร้เสียงเรไรแซ่ซร้อง...
แสงริบหรี่ของแสงเทียน...ช่างไกลเหลือเกิน...
...รีรอ...ในความเงียบ...
เสียงเพลงแผ่วผ่าน...ช่วยอะไรไม่ได้เลย...
...ร้างไร้...แม้ใครสักคนที่รอคอย...
ดวงดาวระยิบระยับ...ริบหรี่ดุจความหวัง...
...ลาแล้ว...ในราตรีเงียบเหงา...
ดนตรีไร้คนเข้าใจ...ดุจฟ้าไร้แสงแห่งจันทรา...
โดย : ฟ้า..ไร้จันทร์
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 17 : 36 ]

เพ่งพินิจเปลวเทียน
จะเห็นสัจจะธรรม
โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 26 ม.ค. ปี 2006 [ 18 : 28 ]

กระดานหมากล้อม....รอคอยผู้ร่วมเล่น
ดาบกวัดแกว่ง รอมิตรสหาย ร่วมวิจารณ์
ชาหอมกรุ่นรอผู้คนร่วมจิบ
สัจธรรมรอมิตรร่วมแลกเปลี่ยน
พิณรอเพื่อนร่วมบรรเลง
กองไฟรอเพื่อนร่วมผิง
...........................
คนเหงารอคอยเพื่อนร่วมสนทนา
...........................
การรอคอยยืดยาวเสมอ
แต่ทว่าหากมีสหายให้รอคอย
ยังคงมีความหวัง
โลกนี้มิมืดมนเกินไป...
โดย : ลี้น้อยมีดบิ่น
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 27 ม.ค. ปี 2006 [ 3 : 14 ]

เทียนอีกแล้วเหรอ เฮ้อ...เบื่อจัง
อยากได้สปอตไลต์ใหญ่ๆ อย่างกะสนามฟุตบอล
เล่นหมากล้อมก็เห็นชัด เล่นหมากหนีบก็เห็นแจ้ง
(เอ๋?...หรือหมากหนีบไม่ชอบแจ้ง) งั้นเปลี่ยนเป็นหมากกินอิ่มก็ด้าย
ดื่มชาอุ่นๆ ก็ดี แต่ท่านต้องเป็นคนชงนะ ข้าเบื่อชงชาที่สุด (จารย์มาเป่า เฉียวววว้อยยย)
พิณแล้วจะเล่นเพลงร็อกได้เหยอ ข้าช่วยเหยียบกระเดื่องกลองเอง ข้าชอบ ตุ้บๆๆ
โถ...น่าฉงฉานสะมันหายไปแว้ว ยังไปรอคอยมันอีก
ไปหาสะใหม่เทอะ สบันงา สลาตัน สะท้อนขึ้นสะท้อนลง อู๊ยยย...มีหนุกๆอีกหลายสะนะ

โดย : เต้าหยินน้อย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 27 ม.ค. ปี 2006 [ 9 : 46 ]

หมากล้อมเหลือแต่กระดาน--หมากดำขาวหายไป
ดาบกวัดแกว่งไม่ได้ เพราะว่าดาบไม่มี
ชาหอมกรุ่น-จุ้นจ้านจิบจนหมดกาแล้ว
สัจจะธรรม หรือ สัจธรรม เขียนไม่เหมือนกันแต่ความหมายเหมือนกัน
สายพิณขาดแล้วรอสายใยขึงแทน
กองไฟมอดไหม้เหลือแต่ใจที่เหน็บหนาว
คนเหงายังคงเศร้าต่อไปเพราะไร้คนสนธนา
การรอคอบจบสิ้นเพราะตายจาก
กลับมาเกิดใหม่ใช่ว่าจะจดจำกันได้
โลกนี้ยังมีความหวังแต่ก็มักพังเพราะท้อแท้
ตอนนี้ค่ำแล้ว โลกนี้จึงมืดไง
เฮ้อ..........อ้าว!! เข้าแล้วรึเนี่ยะ
โดย : จรกาท่าจะเพี้ยน!!
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 27 ม.ค. ปี 2006 [ 10 : 6 ]

นั่นเขียนตั้งแต่ค่ำยันเช้า....อ้าว!! เงาข้าหายไป
โดย : จรกาท่าจะเพี้ยน!!
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 27 ม.ค. ปี 2006 [ 10 : 10 ]

ในค่ำคืนแห่งม่านรัตติกาล
เหล่าสหายมากมาย...
เพียงแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว...
สำหรับคนเร่ร่อนที่ผ่านพบ
ไออุ่นมิตรภาพอวลอยู่...
-----------------------------------
...คนเร่ร่อนเดินจากไป อย่างเงียบๆ
พร้อมกับความรู้สึกวูบไหวในใจ...
โดย : หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงา
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 27 ม.ค. ปี 2006 [ 20 : 15 ]

ที่วูบไหว--เพราะไกวแปล
โดย : จรกาเพี้ยนแล้วเพี้ยนอีก
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 27 ม.ค. ปี 2006 [ 20 : 50 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook