บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : กาลครั้งหนึ่ง........ในความทรงจำ

ฉัน...ถึงจะลืมเธอได้จากความทรงจำ
เหนื่อย...นักเหมือนวิ่งตามเธอเสมอ
เหนื่อย...ล้าเมื่อเห็นเธอเคียงคู่เขา
เหนื่อย...ใจเมื่อเธอไม่เห็นความสำคัญระหว่างเรา
เหนื่อย...ที่ต้องเป็นแค่เงาของใครบางคน
แล้ว...วันหนึ่งถึงเวลาเดินมาบอก
แล้ว...เธอบอกว่าจะไปไร้เหตุผล
แล้ว...ให้ลืมทุกอย่างระหว่างเราสองคน
แล้ว...สุดท้ายฉันต้องทนเสียน้ำตา
หัวใจ...ฉันเป็นอย่างไรรู้ไหมเล่า
หัวใจ...เราที่เคยรักเคยห่วงหา
หัวใจ...ฉันที่ยังโหยหาเธอทุกเวลา
หัวใจ...ฉันหลั่งน้ำตายากทำใจ
ฉัน...รั้งเธอไม่ได้ใจก็รู้
ฉัน...ต้องสู้กับความรู้สึกที่หวั่นไหว
ฉัน...คงเสียน้ำตาแล้วไม่รู้ว่าอีกนานเท่าไร
ฉัน...ถึงจะลืมเธอได้จากความทรงจำ
ความเจ็บ...ยิ่งตอกย้ำ...ลึกลงกลางใจ
โดย : ฟ้าไร้เมฆา..จันทราไร้เงา
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 28 ม.ค. ปี 2006 [ 22 : 48 ]

อยากจะลืมลืมอย่างไรใจยังรัก
อยากจะหักหักอย่างไรใจยังหลง
อยากจะลืมลืมอย่างไรใจยังคง
ลืมไม่ลงคงไม่ลืมเพราะรักเธอ
โดย : ฟ้าไร้เมฆา..จันทราไร้เงา
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 28 ม.ค. ปี 2006 [ 22 : 54 ]

อานุภาพ....รัก....ตราบยั่งยืนนาน
แผ่วพริ้วผ่าน...ตระการโรจน์.....ฤาไสว
งามในรัก....เจริญภพ.....ศิวิลัย
มั่นคงได้...ใจรักที่ภักดี
มองสายตาของคู่รักจักชมชื่น
ทิวาตื่น....ราตรีรื่น...ครึกครื้นชีวี
เคารพรักจักพบ....เรื่องสุขมี
ขออวยพร จากบทกวี.....ที่เรืองรอง
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 28 ม.ค. ปี 2006 [ 23 : 36 ]


ฉันเคยเป็นท้องฟ้า..ฉันจำได้
แต่ร้างไร้ดวงใจ..ในความฝัน
ต้องไล่ล่าหาใคร..อยู่ทุกวัน
สุดท้ายต้องเงียบงัน..จำจากลา
เห็นแค่เพียงเงาบางบาง..แล้วจางจาก
จำใจพรากจากไป..ไร้ห่วงหา
เหลือแค่เพียงความทรงจำ..วันจากลา
ยังจำไว้ได้ว่า..เคยห่วงกัน
ฉันยังเป็นเมฆน้อย..ลอยบนฟ้า
ยังต่ำกว่าดวงจันทร์..ในความฝัน
น้ำตาฟ้าน้ำตาเมฆ..หลอมรวมกัน
หยาดลงมา..เพื่อลาจันทร์..นิรันดร์กาล

โดย : เมฆ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 29 ม.ค. ปี 2006 [ 0 : 51 ]

รักปักอก รักหมดใจ ให้ใครเขา
รักยังเฝ้าตราตรึงคำนึงหา
รักยังอยู่สถิตใจใจอุรา
รักคู่ฟ้า มามลาย ในข้ามคืน
รักแค่อกคงหมดใจในไม่ช้า
รักอุราหากหมดไปใจเศร้าหมอง
รักลืมตื่นรักไม่ฟื้น รักคะนอง
รักเราสองเป็นอย่างไร..ไม่แน่ใจ...
ขอความรักที่ดีจงอยู่ในใจของทุกๆท่าน
โดย : rose
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 29 ม.ค. ปี 2006 [ 7 : 36 ]

อันตัวข้านั้นเพียงหนอนขี้เหงา
ไม่อาจเข้าใจในรักจักไฉน
มิอาจรู้ใจเจ็บปวดเป็นอย่างไร
สุขไฉไลในรักไซร้มักเป็นงง
แหงนมุมมองหนอนน้อยอันต่ำต้อย
เห็นจันทร์คอยดาวเคียงฟ้าอย่างมั่นคง
เมฆหมู่คู่ฟ้ายังมิอาจต่ำลง
สมองน้อยน่อยข้าคงไม่เข้าใจ
น่ำตาเมฆหยาดหยดลงผืนหล้า
น้ำตาข้าหยดหยาดลงผืนไหน
เวิ้งรักจักกว้างไกลแสนไกล
ข้าขอชอนไชตามทางเราเหงาต่อไป...
กระดึ๊บ...กาดึ๊บ...
โดย : หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงา
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 29 ม.ค. ปี 2006 [ 9 : 42 ]

....คือการเถียงกันให้สั้นและน้อย
....คือการพาเธอไปเที่ยวทุกครั้ง
....คือให้ขนมที่คุณชอบชิ้นใหญ่แก่เขา
....คือคุณรับโทรศัพท์เมื่อเธอดูทีวี
....คือการเก็บคำด่าไว้ในใจ
....คือเมื่อเขาทำสิ่งที่เขาต้องการและคุณทำสิ่งที่เขาต้องการ
....คือแบ่งปันกันแม้ในยามยาก
....คือเห็นเขาเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดในโลก
....คือฟังคำอธิบายของเขาแม้คุณจะไม่เชื่อ
....คือพูดไพเราะแม้เธออารมณ์บูด
....คือซื้อของขวัญวันปีใหม่ให้กันและกัน
....คือโทรถึงเธอทุกค่ำ
....คือสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีค่าสูงส่ง
....คือไม่เรียกร้องมากกว่าที่เขาตั้งใจให้
....คือจำวันแรกที่พบได้
....คือการจดจำทุกโมงยามของความสุข
....คือใส่ใจคำพูดของเขาทุกคำ
....คืออยู่กับเธอเมื่อเธอต้องการคุณมากที่สุด
....คือฝันกลางวันถึงเธอที่ทำงาน
....คือรู้ว่าใครส่งกุหลาบในวันวาเลนไทน์
....คืออาจหาญที่จะกล่าวคำขอโทษ
....คือซับน้ำตาให้เธอเมื่อเธออารมณ์เสีย
....คืออดทนความอ่อนแอของแต่ละฝ่าย
....คือความเศร้ามลายเมื่อกายอยู่ใกล้กัน
....คืออยู่ด้วยกันทั้งสุขและทุกข์
....คือไม่พูดอะไรเธอก็รู้แล้ว
....คือสามารถเล่าเรื่องทุกอย่างต่อกัน
....คือปฎิบัติต่อเธอด้วยความเคารพเสมอ
.คือเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างเป็นของเราแทนที่จะเป็นของคุณหรือจองฉัน
....คือไม่มีสิ่งใดในโลกสามารถเปลี่ยนใจคุณได้
โดย : จอมยุทธผู้ต่อยต่ำ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 29 ม.ค. ปี 2006 [ 14 : 18 ]

คือรอยยิ้มที่มีให้กันเสมอแม้ว่าคุณจะกำลังทุกข์ใจ
คือการรอคอยโดยไม่บ่นแม้ว่าคุณจะรอนานแค่ไหนก็ตาม
คือกำลังใจที่มีให้กันและกันเสมอมา
คือแววตาที่เต็มไปด้วยควมเข้าอกเข้าใจกัน
ขออนุญาติลักไก่ท่านจอมยุทธผู้ต่อยต่ำนะเจ้าค่ะ อิอิอิ........
โดย : rose
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 29 ม.ค. ปี 2006 [ 20 : 44 ]

ถึงอย่างไร....ในใจ....ก็ยังหวัง
ว่าสักวัน.....เธอนั้น.....จะกลับหา
ใจดวงเดิม....ที่บอบช้ำ...ตลอดมา
ยังรอคอย....วันเวลา.....เธอกลับคืน

โดย : ฟ้าไร้เมฆา..จันทราไร้เงา
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 29 ม.ค. ปี 2006 [ 21 : 34 ]

กาลครั้งหนึ่งในความทรงจำ
อืม...ลืมซะแล้ว
โดย : ฟ้าลืม
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 30 ม.ค. ปี 2006 [ 11 : 33 ]

กาลครั้งหนึ่ง ความทรงจำ ที่หอมหวล
นึกคร่ำครวญ ถึงคนรัก ที่ผลักไส
ให้ใจแล้ว เธอกลับเอา ไปให้ใคร
แล้วไฉน แล้วทำไม ยังไม่ลืม
ฉันนั้นเหรอ ก็เคยเป็น ดาวค้างฟ้า
หยดลงมา ตอนนี้เหรอ น้ำตาไหล
มีทั้งทุกข์ และมีสุข เคล้ากันไป
วันนี้ไซร้ ยังยืนได้ เพื่อการงาน
แหงนมองจันทร์ จันทร์บอกว่า จันทร์กระพ้อ
ตั้งตารอ ว่าความรัก จะกลับหวน
ถึงวันนี้ ก็ไม่เหลือ ความคร่ำครวญ
แค่รัญจวน หนึ่งในห้วง ยังคำนึง
น้ำตาฟ้า น้ำตาเมฆ อยู่หนไหน
อยู่หนใด วานฟ้าบอก ข้าด้วยเถิด
ข้าจะไป เช็ดน้ำตา ให้ฟ้าเปิด
ฟ้าบรรเจิด จงเปิดทาง ให้ข้าเอย

โดย : อึ้งกิมกี่
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 30 ม.ค. ปี 2006 [ 13 : 33 ]

..... .....
เคยหลงเงาจันทร์แจ่มจรัสฟ้า
เคยหลงเงาดวงดาวที่พราวพร่าง
เคยหลงเงาดวงตะวันอันเลือนลาง
อดีตเอยจงเจือจางแล้วห่างไป
ต่อไปนี้มีเพียงฟ้าที่น่าหลง
ต่อไปนี้จะดำรงเพียงจิตใส
ต่อไปนี้ฟ้าสว่างกระจ่างใจ
ต่อไปนี้..และต่อไป..ไม่ลืมฟ้า
โดย : ฟ้าหลง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 30 ม.ค. ปี 2006 [ 14 : 37 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook