บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : ลี้น้อยพกมีดครั้งละกี่เล่ม

บางกระแสว่ามีเป็นแผงแบบปืนกล
บางกระแสว่ามีเล่มเดียว
บางกระแสว่าทำแบบที่เอี๊ยบไคพก คือมีไม่น้อยกว่า1
ถามว่าท่านคิดว่ามีกี่เล่มใน1ครา?
โดย : เต็งลิ้ง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 3 ก.พ. ปี 2006 [ 19 : 0 ]

คิดว่าคงไม่ใช่เล่มเดียวหรอก หากมีเพียงเล่มเดียวแต่ศัตรูมาอย่างน้อย5คนไม่แย่เหรอ แต่คงไม่น่าหัวร่อถึงกับพกเป็นแผง แบบDOG SOLDIER
คารวะท่านด้วยสุรารสปร่า
(ช่วงนี้ขัดสน ดื่มได้เพียงเผาดาบเดียวดาย!)
โดย : อี้น่ำปวย
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 5 ก.พ. ปี 2006 [ 17 : 49 ]

มีดบิน 1 เล่ม...ช่วยชืวิต 1 ชีวิด.......คนทื่ไม่สมควรตาย...มืสักกี่คน? ...........ลี้น้อย..ล้วนช่วยทั้งสิ้น!
แม้มีคนที่ควรตาย.........ลี้น้อย....ก็มีแต่ความเห็นใจ.........จะมีใครกันเล่าที่อยากตาย.........
ลี้น้อย....หามีมีดที่ใช้ฆ่าคนไม่.........ไม่มีสักเล่มเดียว...............
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 ก.พ. ปี 2006 [ 15 : 49 ]

ท่านถั่วทอด เรานับถือท่านยิ่ง ว่างๆเราใคร่ขอถามท่านเล่นmsn บ้างหรือไม่? หากใช่เป็นท่านแอดเราหรือเราแอดท่านได้หรือไม่ เรารู้สึกถูชะตาท่านยิ่ง

ด้วยความนับถือ
มา เราคว่ำสามจอก อี้น่ำปวย ดื่มสุราต้องมีสหาย ว่างๆ มาร่ำสุรากับเราก็ได้
โดย : เต็งลิ้ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 25 ]

........เต็งลิ้ง
.........เรารับท่านไว้เป็นสหาย...
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 ก.พ. ปี 2006 [ 23 : 35 ]

............เราเป็นเพียง ถั่วทอด เจ้าน้ำตา
.............วิชา ที่เรากำลังร่ำเรียนเวลานี้ ดื่มสุราหาได้ไม่....
..............เว้นเสียแต่ ฝึกถึงขั้นสูงสุด .....คงอีกนาน....
..............เป็นเพราะสุรา.....เคยทำให้เราตกต่ำ.......ตัดสินใจผิดพลาด...จนถึงกับ.................................................................................วันนี้เรากลับมายืนได้อีกครั้ง.....เรามาถึง จุดหนึ่ง..........................จุดที่ไม่คิดจะกลับไป......ซ้ำรอยอดีต................ที่เจ็บปวด ทรมาน....
...............หวังเพียงท่านจะเข้าใจ....
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 ก.พ. ปี 2006 [ 0 : 9 ]

จะมีมีดกี่เล่ม
เฮอะ! ขึนให้พวกเจ้ารู้ เกมรัสเชี่ยนรูเล็ตของข้าก็หมดสนุกแล้ว
ฆ่า...เพื่อระงับฆ่า
อ้างได้สวยหรูน่าฟัง สุดท้ายก็คือ ฆ่า.....
หากเหตุผลเช่นนี้นับได้
สัตว์ตระกูลแมวยังจะเหลืออยู่หรือ
โดย : แป๊ะไคซิม
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 ก.พ. ปี 2006 [ 0 : 58 ]

.............แป๊ะไคซิม ท่านน่าสนใจยิ่ง
.............ไม่ช้า เราจะหยิบยี่น กระทู้ แก่ท่าน......
..............เตรียม ท่านรับ กระบวนท่า..................
..............บอกก่อน กระบวนท่า.เรา ธรรมดายิ่ง.......เพียงแต่ เคล็ดวิชา ...........คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น ฉบับบกพร่อง เส้าหลิน!
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 ก.พ. ปี 2006 [ 11 : 10 ]

ปืน...
มีดที่เร็วปานนั้น มันก็คือปืน...
ปืนที่ยิงออกไปเพียงนัดสองนัด
ใครจะรู้ว่าเหลืออยู่ในรังเพลิงอีกเท่าไหร่
แล้วใครจะกล้าเสี่ยง ออกมารับนัดต่อไป
โดย : Low
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 ก.พ. ปี 2006 [ 1 : 55 ]

เรื่องราวในยุทธภพยุคก่อนข้าไม่อาจล่วงรู้
หากแต่ข้าอยากไถ่ถามพวกท่านว่า
ท่านรู้ไหมว่า...... มีดแต่ละเล่มที่เซี่ยวลี้ปวยตอซัดออกไป
ท่านซัดด้วยความรู้สึกเยื่ยงไร........
สนุกสนานหรือไม่........
ชื่นชมหรือไร.........................
มิใช่เลย.......
มีดแต่ละเล่ม...ท่านซัดด้วยความรู้สึก....อ้างว้าง
เงียบเหงา.......หดหู่......เศร้า.....เสียดายชีวิต.....
ซัดด้วยความรัก...... ต่อศัตรู......อย่างเต็มเปี่ยม
ซัดเพื่อหยุดการเข่นฆ่า......มิใช่เพื่อฆ่า
มิมีผู้ใดล่วงรู้ว่าท่านพกมีดสั้นกี่เล่ม.....
แต่เท่าที่ทราบ....ท่านฝึกถึงขั้นสูงสุด
แม้มิมีมีด....ก็ดุจมีมีด.....
หากมีมีดอยู่ใจ..... สรรพสิ่งล้วนถูกใช้แทนมีดได้
ว่ากันว่า....ท่านฝึกถึงขั้น.... ไร้ใจ...ไร้มีด
โดย : ลี้น้อยมีดบิ่น
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 ก.พ. ปี 2006 [ 15 : 16 ]

ท่านแป๊ะไคซิม ท่านมีความหมายยิ่ง แต่หากท่านว่าอย่างนั้นอาจเป็นดีใจเปล่าจริงๆก็ได้ สมมติเช่น ท่านฆ่าสุกร1ตัวเลี้ยงผู้คน10คน แทนที่จะให้ผู้คน10คนต่างฆ่าสุกรอีกคนละตัว นี่เรียกฆ่าเพื่อระงับฆ่า ไม่ว่าในความเห็นของใครการฆ่าย่อมต้องมีจุดมุ่งหมายโดยเฉพาะเซี่ยวลี้ปวยตอไม่เคยฆ่าคนผิด มีดบินจึงยังยิ่งใหญ่เสมอ ควรค่าแก่การเคารพเสมอ กระทั่งศตรูของมันล้วนให้ความยำเกรง
หากมีอะไรล่วงเกิน บกพร่องไป โปรดอภัยด้วย
คำนับท่านทั้งหลาย
โดย : เต็งลิ้ง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 22 ]

บิ่นน้อยๆ
ต้องกลับไปอ่านหนังสือใหม่แล้วมั้งเนี่ย
คิมฮวงน่ะ อยู่ในระดับ มีดไร้กระบวนท่า แต่ในใจมีกระบวนท่า
ขณะที่กิมฮ้ง ก็โอ่อ่า อยู่กับมือไร้ห่วง ใจมีห่วง
ทุกคนต่างไม่เห็นห่วงเซียงกัวกิมฮ้งอยู่ที่ใด?
และไม่เห็นกระบวนท่าจู่โจมของลี้คิมฮวงอยู่ที่ใด?
แต่ห่วงอยู่แล้ว กระบวนท่าก็ใช้ออกแล้ว!
นี่คือจุดสุดยอดของวิชาบู๊แล้ว
นี่เป็นระดับเทพยดาแล้ว?
แต่ผู้เฒ่าซุนกลับว่ายังห่างไกล
ห่างไกลจากคำว่าสุดยอด อย่างน้อยอีกสิบหมื่นแปดพันลี้
ต้องให้ในมือไร้ห่วง หัวใจก็ไร้ห่วง
เมื่อถึงระดับห่วงคือเรา เราคือห่วง จึงนับว่าพอใช้ได้
พอใช้ได้? หมายความว่ายังด้อยอยู่อีกเล็กน้อย?
ใช่ ยังด้อยอยู่อีกเล็กน้อย
สุดยอดของหลักวิชาบู๊ที่แท้จริง จะต้องสามารถถึงระดับ ไร้ห่วง ไร้เรา และเมื่อถึงระดับ ลืมห่วงลืมเรา นั่นจึงบรรลุในทุกสรรพสิ่ง
ไร้ห่วง วันนี้ไม่มี อย่างน้อยเคยมี
ลืมห่วง ไม่รับรู้ถึงสภาวะการมี
ห่วงก็คือเรา เราก็คือห่วง
คือโศลกที่เขียนขึ้นในสมัยของฮวงโป
กายดุจต้นโพ
ใจดุจกระจก
หมั่นเช็ดหมั่นถู
ไม่มีธุลีมาติดได้
ลืมห่วงลืมเรา
คือโศลกของท่านเหวยหล่าง สมัยยังเป็นแค่เด็กในโรงครัว
กายไม่ใช่ต้นโพ
ใจไม่ใช่กระจก
ใยต้องเช็ดต้องถู
ธุลีจะติดอะไรได้
โดย : Low
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 ก.พ. ปี 2006 [ 23 : 1 ]

วิฬาร์ถอนใจ ร่ำไห้อาลัยมุสิก
ผู้คนล้วนก่นด่าสุนัขป่า พากันสงสารแพะแกะ
มีสักกี่คน ที่เข้าใจความคับแค้นของสุนัขป่า
โดย : แป๊ะไคซิม
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 ก.พ. ปี 2006 [ 23 : 51 ]

ชั่วชีวิตของเซี่ยวลี้ปวยตอมีแต่ความอ้างว้าง
มีดที่ซัดไปแต่ละเล่มล้วนแต่ถูกสถานการณ์บังคับ
ผู้คนเพียงมิอยากพบความอ้างว้าง
จึงต้องตกอยู่ในสถานการณ์คับขันอยู่บ่อยครั้ง...ลิ้น้อยใยมิเป็นเช่นกัน ...

โดย : กระบี่คลุมวรุณ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 ก.พ. ปี 2006 [ 0 : 21 ]

อ้างว้างชั่วชีวิตเชียวรึ?
ออกจะดูแคลนซุนเซี่ยวอั๊งไปหน่อยละมั้ง
โดย : แป๊ะไคซิม
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 ก.พ. ปี 2006 [ 8 : 28 ]

เรียนท่านแป๊ะไคซิม
ข้าน้อยอาจกล่าวผิดไป...
เล่มสุดท้าย ลี้น้อยมีเด็กกระโปโลวิ่งตาม..
เพียงแต่จินตนาการต่อมิได้ว่า... ความอ้างว้างนั้นหายไปหรือไม่...

โดย : กระบี่คลุมวรุณ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 38 ]

Knife
by N/A
You touched my life
With your softness in the night
My wish was your command
Until you ran out of love
I tell myself I’m free
Got the chance of livin’ just for me
No need to hurry home
Now that you’re gone
CHORUS:
Knife
Cuts like a knife
How will I ever heal
I’m so deeply wounded
Knife
Cuts like a knife
You cut away the heart of my life
When I pretend
Wear a smile to fool my dearest friends
I wonder if they know
It’s just a show
I’m on a stage
Day and night I go through my charades
But how can I disguise
What’s in my eyes
CHORUS
Oh, oh
Oh, oh, oh, oh
Oh, oh, oh, oh
Oh…
I’ve tried and tried
Blocking out the pain I feel inside
The pain of wanting you
Wanting you
Knife
Cuts like a knife
How will I ever heal
I’m so deeply wounded
[2X]
You cut away the heart
Of my life
โดย : เต็งลิ้ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 57 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook