บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : แด่.....นกน้อยผู้เดียวดาย

นกน้อยเจ้าเอย......
ไฉนเลยฉันจึงไม่เคยเห็น
รังเจ้าหล่นตกพื้นกระซ่านเซ็น
คงลำเค็ญหนาวเย็นเพียงลำพัง

ด้วยชีวิตที่ผิดคิดพลั้งพลาด
เจ็บอนาถขาดใจไร้คนเหลียว
มองซ้ายขวาท่ามฝนกระหน่ำเชียว
คงเปล่าเปลี่ยวเดียวดายใจอ้างว้าง

นกน้อยเจ้าเอย......
ฉันมิอาจผ่านเลยเมื่อเห็นเจ้า
ปีกชุ่มน้ำเจ็บช้ำตัวสั่นเทา
อย่ายืนเฝ้าเศร้าไย...ไปกับฉัน

มาเถิดนะ...นกน้อย...มากับฉัน
จงเชื่อมั่นมีฉันอยู่เคียงข้าง
อิงหัวใจให้อุ่นไม่อ้างว้าง
สุดปลายทางสัญญาไม่ทิ้งเธอ
โดย : รัตติกาล
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 ก.พ. ปี 2006 [ 18 : 15 ]

โอ้โห..................เพราะมาากๆๆเลยค่ะ
อ่านแล้วน่าดีใจแทนนกน้อยตัวนั้น
ว่าแต่ท่านรัติกาลระวัง เจ้านกน้อยตัวนั้นเป้นไข้หวัดนกนะค่ะ
อิอิอิ

โดย : rose
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 36 ]

.....ขอแฝงกายด้วยคนนะ...ท่านรัตติกาล

ผ่านวันเดือนปีมากี่ก้าว
ร้อนเจ็บเหน็บหนาว รู้ข่าวไหม
คิดถึงคนไกลตัว...ใกล้หัวใจ
นานแล้วนะมิได้..กลับคืนมา

วันนี้ คิดถึง ซึ้งวันเก่า
ปล่อยใจเหงาเศร้าซึมฝากลมหา
พัดหัวใจคืนรักกลับซับน้ำตา
สัมพันธ์พาพันผูกปลูกรักคืน

เป็นแพไผ่ ผูกรัก ประจักษ์มั่น
ใจผูกพัน หัวใจ ไร้แรงฝืน
แม้สายน้ำ ไหลล่องไป ไม่หวนคืน
แพยังขืน ล่องลอยกลับ นับวันรอ

จะกี่ฝน กี่หนาว ใจร้าวไหว
จะกี่ใจ กี่ลำนำ พร่ำร้องขอ
จะกี่บท โศกเศร้า เหงาให้พอ
เพลงตัดพ้อ ง้อรักอยู่ ไม่รู้ฤา...

โดย : แพไม้ไผ่
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 37 ]

นกน้อยคล้อยบินมาเดียวดาย
คิดคิดมิวายกังวลให้หม่นฤทัยหมอง
ขาดมวลมิตรไร้คนสนิทคู่เคียงครอง
หลงไหลหมายปองคนปราณี

ขาดเรือนแหล่งพักพำนักนอน
ขาดญาติบิดรและน้องพี่
บาปกรรมคงมีจำทนระทม
เพลงพระราชนิพนธ์.....ชะตาชีวิต

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 23 ]

นกน้อยปีกหัก
ไร้คนรัก..ไร้ซึ่งใครแลเหลียว
นอนหนาวซมห่มไข้อยู่ดายเดียว
โดดเดี่ยว..เกินใคร...จะเยียวยา
................ ...................

โดย : **
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 ก.พ. ปี 2006 [ 7 : 52 ]

นกน้อยผู้น่าสงสาร ..... มามะ หากเจ้าเหนื่อยล้า ...... ตัวฉันขอสัญญา .. จะเป็นกิ่งไม้ให้เจ้าได้พักพิง .... (เอ มีหวัดนกติดมาด้วยป่าวครับ )

โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 7 ]

ไม่รู้ว่ารัตติกาลเป็นใคร
แต่เหมือนเข้าไปในความรู้สึกเราตลอดเวลา
................ .........

โดย : **
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 ก.พ. ปี 2006 [ 8 : 9 ]

โดดเดี่ยว...อ้างว้าง...ลำพัง
โลกช่าง...โหดร้าย...เหลือเกิน
นกน้อย...อยากบิน...อยากเหิร
ทำได้...แค่เดิน...เดียวดาย

หากฟ้า...ทำได้...ดั่งใจ
อยากให้...นกน้อย...หายเหงา
ตื่นจาก...ฝันร้าย...หายเศร้า
มีเรา...เดินเคียง...ไม่เดียวดาย

โดย : ฟ้ากำหนด
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 17 ]

ฤ บางที...
นกน้อยอาจจำเป็นต้องเรียนรู้ความเดียวดายเองเสียก่อน...
เพียงเพื่อว่า...เมื่อเติบใหญ่...
จะได้รู้วิธี อืม...รู้วิธีการลบความเดียวดาย...ออกจากนกอีกตัว...
ที่เคียงคู่กัน...

โดย : หนึ่งร้อยปีแห่งความเหงา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 ก.พ. ปี 2006 [ 11 : 21 ]

ขอบคุณทุกท่าน

โดย : รัตติกาล
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 ก.พ. ปี 2006 [ 19 : 11 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook