บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : เที่ยง บ่าย เย็น ค่ำ


เที่ยง......ไม่เที่ยง
บ่าย........บ๊ายบาย
เย็น........ร้อน
ค่ำ...........เช้า

ไม่เห็นความจีรัง

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 40 ]


เช้า.....ก้อคิดถึง
สาย.....ก้ออยากเห็นหน้า
บ่าย.....ก้ออยากพาใจเอาไปให้เธอ
เย็น.....ก้ออยากมีคนนั่งทานข้าว
ค่ำ........ก้ออยากมีคนอยู่ข้างกาย
... อารมณ์พาไปนะเจ้าค่ะท่านอามะอึก

โดย : ส้มสุก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 46 ]

ท่านส้มสุก
มิใช่อารมณ์พาไป
นี่คือก้นบึ้งแห่งความรู้สึก


โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 48 ]

จริงสิจัง

ตื่น--นอน

ดูกันที่นาฬิกาปลุก วัฏฏะของโลกโคจรไปมา ไปมา
มีเสียงปลุกเตือนเป็น ช่วงๆ โนหลินฮุ๊ย แต่ใครกันยังหลับไหล
ฤาไหลหลง นอนก้น กดกยก กดกยก กินบ้านผลาญเมือง ไม่มีอะไรน่าสนใจไปกว่าสิ่งที่ได้พึงกระทำ มันจะเปลียนแปลงหรือถาวร
ก็ไม่สำคัญ วันเวลาที่เพียรนับ นับ นับ แต่เราคงไม่ใช่คนที่นับ
อยู่หางแถวแน่....นอนนนน ไม่มีอะไรนะ ฉันรักเธอ

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 50 ]

ท่านรัตน์
นาฬิกาปลุกแล้วไม่ตื่นหรือไม่ลุก
กลับนอนก้นโด่ง
ก็จะตื่นสาย
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ไม่มีอะไรถาวร
วิถีชีวิตยามเช้า

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 53 ]

เอาน้ำมาสาด ฉาน! ทามมายยย


โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 56 ]

ท่านรัตน์
เพลงกล่อมเด็กปักษ์ใต้ กล่าวว่า

ไก่เถื่อนเอ๋ย ขันเทือนทั้งบ้าน
ลูกสาวขี้คร้าน นอนให้แม่ปลุก
แม่ถือด้ามขวาน แยงวานดังพลุ๊ก
นอนให้แม่ปลุก ลูกสาวขี้คร้านเอ๋ย....

มันหนักและเจ็บกว่าเอาน้ำสาดเนาะ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 59 ]

........เหมือนกับความแน่นอนคือความไม่แน่นอน....
............................... .................................

โดย : หลงเงาจันทร์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 2 ]

อืม....

คุณแม่ฟังฟังหนูหน่อย
ขอจงค่อย ถ้อยคำวาน
ลูกตื่นแล้ว......ลูกตื่นมาช้านาน
แต่ลูก...ขี้คร้าน....อย่าพาล หนูเลย

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 3 ]

ท่านหลงเงาจันทร์
นั่นคือสัจธรรม

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 3 ]

ท่านรัตน์
ลูก ๆ สมัยนี้ ไม่ว่าหญิงหรือชาย
เขานอนดึกด้วยเหตุผลนานับประการ
ทำให้เขาตื่นสาย หรือไม่อยากตื่น
สุดท้าย....ก็ขี้คร้านนั่นแหละ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 6 ]

ข้าน้อยขอร่วมวง ครับ

เที่ยง......เริ่มหิวโหย
บ่าย.........เริ่มโรยรา
เย็น........เห็นสาว ๆ นั้นเดินมา
ค่ำ..........เอาหล่ะว้าหา(สาว)กิน ....

*** หุหุหุหุ เป็นที่มา ทำไมตอนเที่ยงถึงหิวโหย ****

จะโดนท่านเจ้าบ้าน เอ็ด ไหมเนี่ย

โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 7 ]

จริงครับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย
มีเพียง เหนียง และ หนัง ของตัวฉันเอง

ขอเพียงแค่สุราไม่หมดโลก
ความโสโครก..แค่ไหนไม่ขอสน
อยากร่วมวงไม่ต้องน้อม..พร้อมแล้วก็ชน
สาละวน....คนสาละวิน....ยกริน ยกริน กินให้มาววว

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 7 ]

ท่านผัดไทย

เมื่อเที่ยง....หิวโหย
เมื่อบ่าย...ต้องคึกคัก
เมื่อเย็น...ต้องยึกยัก
เมื่อค่ำ....ต้องเอาละวา

เจ้าบ้านนั่งยิ้มไต้ต้นสาละ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 9 ]

ท่านรัตน์
เหนียงยาน หนังยาน เป็นธรรมดา
หูตึง....เป็นธรรมชาติ

เอ้ากรึ๊บตะละลึบกรึ๊บกรึ๊บ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 11 ]

ความจีรังก็คือความไม่จีรังที่จีรังนั่นเอง...เจ้าค่ะ


โดย : จันทร์เจ้าขา
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 11 ]

ท่านจันทร์เจ้าขา
กล่าววาจาไพเราะ
ชีวิตท่านยั่งยืน

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 13 ]

ท่านมะอึกมีเรื่องดีดีมาให้น้องๆ
ได้คิด และได้สิ่งดีดีกลับไป หลังจากอ่านกระทู้เสมอ
แค่คาราวะคงไม่พอ แต่ไม่รู้จะทำเยี่ยงไร
นับถือมากเจ้าค่ะ


โดย : จันทร์เจ้าขา
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 23 ]

มาสร้างสาระ อยู่ที่นี่เอง
ตามหาซะเหนื่อยแฮ่กเลย


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 25 ]

ท่านจันทร์เจ้าขาและท่านผู้มีเกียรติที่เคารพ
มิมีเจตนาเป็นอย่างอื่นครับ
เพียงกระตุก กระตุก

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 26 ]

ท่านกู่
คิดถึงครับ
เป็นห่วงเป็นใยครับ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 27 ]

อะไรกระตุกครับ

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 28 ]

นั่นไง ในภาวะอย่างนี้ ย่อมมีสหายที่รู้ใจ
คารวะสหายพี่มะอึก อิ อิ อิ
รักษาตัวและหัวใจ อย่าให้ใครขโมยไปได้เด้ออออออ


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 29 ]

แวะมาหลอกมาหลอนท่านมะอึก
ยามดึก ๆ นึกกลัวข้าบ้างไหม
เวลาเช้า สายบ่ายเย็น..เห็นหรือไม่
สิงอยู่นี่ไง...ข้างฝาบ้าน...ข้างห้องครัว

โดย : วิญญาณพเนจร
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 29 ]

ท่านรัตน์
ใจกระตุกใจ
จิตกระตุกจิต
ชีวิตกระตุกชีวิต
ชาติไปรอดครับ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 30 ]

แผ่นกระตุกเหรอเจ้าคะ แผ่นคงมีรอยเจ้าค่ะ ท่านมะอึก
แต่ชีวิตกระตุกอย่างไรก็ต้องไปข้างหน้าต่อ ใช่ไหมเจ้าคะ


โดย : จันทร์เจ้าขา
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 31 ]

ท่านวิญญาณพเนจร
ยามดึกโดนท่านหลอกหลอน
ยามเช้าโดนท่านเว้าวอน
สิงสถิตย์ ณ บรรจถรณ์(แปลว่าที่นอน) ตลอดนิรันดร์

พระภูมิเทวา ขะมามิหัง

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 33 ]

จริงครับ รอดไม่รอด เราก็ไม่รอด

น้ำขึ้นแล้ว.....หลายคนจ้องจะตัก
สนุกๆ คุยกับท่านมะอึก สนุก นะ เรื่อย ๆเปื่อยๆ
โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 33 ]

ท่านจันทร์ฯ
กล่าวถูกอีกแล้ว
ชีวิตไม่สิ้น ดิ้นต่อไป

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 34 ]

ท่านรัตน์
สังคมไทยมีอะไรขัด ๆ กันอยู่
น้ำขึ้นให้รีบตัก...
แต่..ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม

หรือมันจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการตักน้ำและการตีพร้าตีมีด

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 36 ]

ท่านช่างเข้าใจ

การจะตีพร้างาม ไฟย่อมแรงเป็นธรรมดาหุ่นเหล็กเป็นเพียงเปลือก คนตี นายเตา ต้องเข้าขา เสียงพะเนิ่นต้องดังต่อไปเรื่อยๆ
เป้ง...เป้ง


โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 40 ]


เป้ง เป้ง .....ผลุบ

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 42 ]

ท่านรัตน์
ไฟแรงแดงดี
ส่องสีสว่างจ้า
ตีขัดตีขา
ชาติไปไม่รอด

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 44 ]



ประเทศชาติ ประเทศชาติ คิดไม่ตก

ตกลงไม่คิด ล่มสลาย เมื่อไหร คนจนสบาย

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 52 ]

โอ๊ย หัวข้านะเฟ่ย

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 52 ]

โอ๋.......เจ็บไหม ขอโทษ อย่าบึ่งอย่างนั้นสิ ตะเอง

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 53 ]

คร่อก..

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 55 ]

เป็นไงจ๊ะ
นี่แหละชีวิตประจำวัน
คราบน้ำตาเปื้อนเสียงหัวเราะ
เสียงหัวเราะผสมความขมขื่น

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 57 ]

ความขมขื่นผสมความหวาน


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 2 ]

คารวะท่านมะอึก
วันนี้ พอแค่ นี้ วันหลังมาหยอกเล่นกันอีกนะครับ
สวัสดี
ฝันดีครับ


โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 3 ]

ท่านกู่ฯ
ความขมขื่นผสมความหวาน
รสชาดเยี่ยมยอด
ข้าเคยดื่มกิน

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 4 ]

แล้วมันก็จะหวนมาใหม่
ไม่ดื่มก็ต้องดื่ม

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 10 ]

ท่านกู่ฯ
ข้าอยากดื่มความหวานชื่นของความขมขื่น

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 11 ]



มาทันหรือเปล่าเนี่ยะ

โดย : เรือน้อย
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 12 ]

ท่านเรือน้อย
ข้านั่งรอตั้งแต่น้ำขอดคลอง
จนน้ำเจ่ง
พร้อมให้เรือแล่นล่อง
อย่างมีความสุข

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 13 ]

รสชาดชนิดนั้น
เห็นจะเสพได้ จากความใฝ่ฝัน
ผสมความปล่อยวาง อย่างไม่กระพริบตา
อะฮ้า......และแล้ว รสชาดที่ขมคอ ก็หวานชื่น
มาแบ่งกันท่านพี่

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 16 ]

เที่ยง......ไม่เที่ยง
บ่าย........บ๊ายบาย
เย็น........ร้อน
ค่ำ...........เช้า

เนี่ยะ...จีรังสุดๆ

โดย : แป๊ะไคซิม
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 ก.พ. ปี 2006 [ 23 : 38 ]

เนอะ...
แต่ดึกๆ ท่านมาแน่ ท่านอาแป๊ะ แม่นบ่

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2006 [ 0 : 10 ]

ไม่แน่

โดย : แป๊ะไคซิม
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2006 [ 0 : 19 ]

ความจริงแน่แท้คือไม่แน่นอน
ความไม่จีรังคือสังขารที่แท้จริง
ความจริงที่ปัจจุบันวัตถุเหนือจิตใจ
ความเป็นไปที่ฉันยังรักเธอเหมือนเดิม
ไงลงท้ายแบบนี้ไม่เข้าใจ นะท่านอามะอึก
ไม่มีอะไรจีรังแม้แต่ใจเราก้อเหมือนกันเจ้าค่ะ

เจ้าค่ะท่านอามะอึก

โดย : ส้มสุก
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2006 [ 1 : 22 ]

ท่านแป๊ะไคซิม
คารวะทักทายครับท่าน
ขอให้ท่านมีความสุขครับ
สวัสดีครับ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2006 [ 8 : 17 ]

ส้มสุก
อาพยายามจะแปรสัญญาณจากตัวอักษร
แปรได้ไม่ชัดเจนเหมือนมีสัญญาณรบกวน

ไม่มีอะไรจีรังแม้แต่ใจเรา

ก็ถูกแล้ว
ฉะนั้นอย่ายึดมั่นถือมั่นนะ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2006 [ 8 : 21 ]

ปิดท้ายกระทู้นี้ด้วย

เช้าสายบ่ายเย็นไม่เห็นหน้า
พี่ผวาด้วยรักปักใจมั่น
พี่คิดถึงคนึงครวญจวนจาบัลย์
เจ้าผายผันทิ้งไปให้อาวรณ์

ส่งเสียงหลอกให้ชอกช้ำระกำหนัก
โอ้ยอดรักไม่หยุดคิดสักนิดก่อน
แม่ไม่รู้หรอกว่าคือกองฟอน
ฝังชีวิตคิดได้ตอนเมื่อใจตรม
โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 59 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook