บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : วิถีชีวิต.....ละคร....การแสดง......


ยืนรอรับเสด็จฯที่สนามหลวงหลายชั่วโมง
แอบเห็นวิถีชีวิตผู้คนใจกลางเมืองกรุง

คนจรจัด
แม่ค้า
ผีขนุน
นักศึกษา
ตำรวจ
ข้าราชการ
นักการเมือง

ต่างอาศัยขอบสนามหลวง
แสดงละคร
โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 21 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 31 ]

โดยมี ท่าน เป็นตัว ประกอบ

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 21 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 43 ]

.........ท่านมะอึก กระทู้ ท่านหนักหน่วง ราวพะเนินเหล็ก
.........หากเรา ไม่สอดฝ่ามือ เลือดเนื้อ เข้าต้าน
.........คาดว่า ผู้คนต้องล้มตาย เป็นที่น่า อเน็จอนาจ แน่
.......................................................................................

โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 21 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 58 ]

ท่านวาสิน ที่เคารพ
ละครชีวิต ของแต่ละชีวิต
ทุกคนเป็นพระเอกนางเอก ของเรื่องตนเอง
ทุกคนเป็นตัวประกอบ ของเรื่องผู้อื่น

ความเด่นของตัวละคร อยู่ที่บทส่งเสริม
ตัวละครจะดัง อยู่ที่บทบาทแห่งการแสดงออก

ท่านวาสินที่เคารพ
ข้าเป็นตัวประกอบในวันนี้หรือไม่
ข้าไม่ชัดเจนในตนเองนัก
เพราะละครชีวิตที่ข้ายืนมองนั้น
หลากชีวิตจริง ๆ ครับ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 21 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 19 ]

ท่านถั่วทอด
ท่านจบละครชีวิตเรื่องนี้
ด้วยบทละครแห่งความเศร้า
โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 21 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 23 ]

.........กิจกรรม ของ ผู้คน อัน มากมาย....แตกต่าง...
.........ก่อ กำ เนิด ขึ้น....... ปิด บัง ความ เป็น จริง....
.........ซึ่งจะช้า หรือ เร็ว ก็ ต้องถูก เปิดเผย ออกมา...
.........บ้าง เล่น แสร้ง ทำเป็น สุข สนุก สนาน เต็มไปด้วย เสียงหัวเราะ.....
.........บ้าง ก็ ทำเป็น เคร่งเครียด จริงจัง ขยันยิ่ง ดู เคร่งขรึมภูมิฐาน......
.........ที่แท้ ก็ ถูกบัง ถูกปิด มานาน แสนนาน....
.........

โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 21 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 39 ]

ผู้ใหญ่บ้าน เคาะเกาะ
ทุกคนต้อง ออกมาดูเหตุการณ์
รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม
ไม่รู้ก็ถามความ...ว่าบ้านนี้เมืองนี้
จะมีทางสายใหม่...เลี้ยวซ้ายทางตัน
เลี้ยวขวา ขวากหนามคม...ตรงไปตกเหวตาย
แล้วชีวิตคนไทยมีทางเลือก ทางไหนที่ดีกว่า..ท่านมะอึก

โดย : สร้างสรรค์ฯ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 21 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 43 ]

........เปิดหมวก ลา ...ทุกทุกคน...เศร้า เสียวันนี้.....
........จะทำอย่างไรได้ ที่ผ่านมา เจ็บปวด เหลือเกิน......

โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 21 ก.พ. ปี 2006 [ 22 : 50 ]

เลือกซ้ายหรือขาวก็ต้องตาย
แล้วใยเราเจ้าไม่สู้ให้ถึงที่สุด
ถ้าเจ้าหยุดก็ต้องตายอยู่ที่เดิม
ข้อให้เจ้าเหาะเหินไปตายเอาดาบหน้าดีกว่าเอย.....??
มะเปงกลอนนะอ่านเอาเอง

โดย : จอมยุทผู้ต่อยต่ำ
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 5 : 53 ]

อรุณสวัสดิ์ทุกท่าน

ละครชีวิตของวันที่เหลืออยู่....เริ่มแล้ว

ขอทุกท่านมีความสุขตามที่ใจปรารถนา


โดย : เซียเสียวหงส์
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 8 : 5 ]

สนามเอ๋ย...สนามหลวง
คนทั้งปวง...ล้วนใฝ่ฝัน
คนจร....ทุกคืนวัน
ใช้เป็นบ้าน...ใช้หลับนอน
สนามเอ๋ย...สนามหลวง
เรื่องทั้งปวง...เคยหลอกหลอน
ภาพการตาย...มาวิงวอน
อย่าให้เกิด...ขึ้นอีกเลย
กี่ยุค....กี่สมัย
จะเต็มใบ...สักทีเหวย
วิญญาณ....ทุกดวงเอย
ยี่สิบหก......โปรดคุ้มครอง.....
โดย : ฟ้าไร้ดาว
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 8 : 28 ]

พี่มะอึก...
เห็นเตียวป่ะคะ....อิอิ
ยืนรอรับเสด็จใกล้ๆกันอ่ะ....
แต่แหม.....วันนั้นรับบท..นางอิจฉาค่ะ
เอิ๊ก.................เอิ๊ก.....

โดย : เตียวเซี่ยน
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 9 : 8 ]

ได้รับรู้ เรื่องราว... เหล่าจอมยุทธ
อันมีอยู่ มากมาย...และหลากหลาย
มีเรื่องมาชวนขัน...จนเศร้าหมอง
ยิ่งมากมีชีวิตนี้...อานิจจัง

..............................
ท่านมะอึก ยินดีมากที่มาพบท่านอีกนะ

โดย : จ้าวมังกร
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 1 ]

สวัสดีครับ ท่านอามะอึก

ทุกคนล้วนมีบทละคร ของตัวเอง ที่ต้องเดิน ต้องดิ้นกันไป บางคนเลือกบทแสดงได้ บางคนเลือกได้กลับไม่เดิน ......

บทละครชีวิต ....จะจบ เมื่อเรา หมดลมหายใจ

โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 34 ]

..........ประมือ กับท่านมะอึก เมื่อคืน......
..........เริ่ม ใช้ เคล็ดวิชา หนึ่งตำลึง ปาด พันชั่ง.......
..........ต่อด้วย กระบวนท่า นารีอิงแอบแนบชิด.......
..........มิทันผ่อน ลมปราณ ต้องใช้ กระบวนท่าลูกศรย้อนคืน..
..........ท่านมะอึก สลายพลังคืน กลับ มิเช่นนั้นต้อง บาดเจ็บทั้ง สามฝ่าย (ยืนยันว่าสาม)..
..........ท่านมะอึก คืนที่ผ่านมา ต้องเป็นกลางคืนที่ ยาวนาน รานหัวใจ ท่านแน่แน่....

โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 42 ]

คาราวะท่านเจ้าบ้าน ท่านลุงมะอึก
......
ชีวิตคือสิ่งมีค่า..
อย่าเอาชีวิตไปฝากไว้ที่ปลายปากกาของใคร..
ก่อนจะทำสิ่งใด..
พึงคิดเสมอว่า..ท่านไม่ได้ตัวคนเดียว
เวลาตัวข้าน้อยมีสาระแบบนี้รู้สึกน่าคบขึ้นเยอะเลย

โดย : หนึ่งในพันใจ
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 11 : 4 ]


ตัวละครหลายตัว ไม่อยากเป็นดังที่ตนเองเป็น
แต่จำต้องเป็นเพื่อความอยู่รอด เพื่อชีวิต เพื่อ......
ได้แต่หวังพระเอกขี่ม้าขาว มาช่วยให้หลุดพ้น
ที่ไหนได้ ยิ่งหา ยิ่งได้ แต่ไม่ได้ดังใจ
จำต้องฝืนทน...แสดงต่อไป


โดย : มะยม
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 12 : 40 ]


ทุกๆสิ่งมีครรล่องก้าวเดินกันไป
มากบ้างน้อยบ้างแต่สุดท้ายคือ
การดิ้นรนเพื่อการมีลมหายใจ
สู้ด้วยชีวิตและความหวังสู้กันต่อไปนะค่ะท่าน

โดย : ส้มสุก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 13 : 35 ]

พี่น้องร่วมชาติที่เคารพรักทั้งหลาย
วิถีชีวิตของผู้คนที่ต้องเดินไปข้างหน้านั้น
ไม่มีใครบังคับขู่เข็ญท่านได้
ท่านเลือกเอง
กำหนดเอง
เดินเอง

วันนี้
วินาทีนี้
ไม่มีอะไรที่จะสำคัญมากไปกว่า
การดำรงอยู่เพื่อมนุษยชาติ
การอยู่รอดและปลอดภัยในสังคมแห่งนี้

ท่านที่มีสติ
ท่านจะดำรงอยู่

ด้วยความเคารพยิ่งในพระรัตนตรัย
โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 19 : 55 ]

ท่านส้มสุก
ท่านกล่าวลึกล้ำ
ดิ้นรนเพื่อการมีลมหายใจ

ให้อยู่รอดและปลอดภัย

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 19 : 57 ]

ท่านมะยม

พระเอกขี่ม้าขาวที่จะมาช่วยเรา
คือตัวเราเอง

อัตตาหิ......

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 19 : 58 ]

ท่านหนึ่งในพันใจ

ชีวิตเราต้องฝากไว้ที่เรา
ปลายปากกาไม่ใช่สถานที่รับฝากชีวิต
ครับท่าน

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 0 ]

ท่านถั่วทอด
กลับคืนสามัญ
มิต้องผายพันลมปราณ
ไม่มีสองฝ่าย สามฝ่าย
มีเพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น

เรามีเราครับ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 2 ]

ท่านผัดไทย

โลกนี้นี่ดูยิ่งดูยอกย้อน
เปรียบเหมือนละคร ถึงบทเมื่อตอนเร้าใจ
บทบาทลีลาแตกต่างกันไป
ถึงสูงเพียงใด...ต่างจบลงไปเหมือนกัน

(สุเทพ .......)

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 4 ]

ท่านจ้าวมังกร
เห็นอนิจจังซะแล้ว
สาธุ

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 5 ]

แม่นางเตียวเซี่ยน
ผู้คนมากหน้า
ข้าหันหาแม่นางจนเหนื่อยอ่อน

แม่นางอิจฉาขบวนมอเตอร์ไซด์เกียติยศ
ขบวนม้ากองเกียรติยศ
ละซี

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 7 ]

ท่านฟ้าไร้ดาว
ฟ้าดินจงได้ยินสิ่งที่ท่านอ้อนวอน

พระสยามเทวาทิราช ขอทรงรับรู้
สิ่งที่ท่านฟ้าไร้ดาวอธิษฐาน

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 9 ]

ท่านเซียเสียวหงษ์

โลกนี้คือละคร
บทบาทบางตอน ชีวิตยอกย้อนยับเยิน
ชีวิตบางคนรุ่งเรืองจำเริญ
เหมือนเดินอยู่บนหนทางวิมาน

(สุเทพ......)

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 12 ]

ท่านสร้างสรรค์

ไม่มีซ้าย ไม่มีขวา
ทางใครตัน....
คนนั้นต้องผ่าเอาเอง

ผ่าทางตัน...............

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 14 ]

ท่านจอมยุทธผู้ต้อยต่ำ
ข้าขอเกาะปีกท่าน
เพื่อดูความเป็นไปของชีวิตผู้คน
ด้วย "เบิร์ด อาย วิว "

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 22 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 18 ]

ท่านมะอึก

ที่อนิจจังคือชีวิตเหล่าสหาย
มิใช่ชีวิตเราหรอก


โดย : จ้าวมังกร
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 ก.พ. ปี 2006 [ 17 : 29 ]

ท่านจ้าวมังกร

ฮา !

โดย : มะอึก
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 ก.พ. ปี 2006 [ 18 : 24 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook