บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : ///คนส่วนใหญ่ “ตายไม่เป็น”///


เห็นหัวข้อนี้แล้วสะดุดใจ........ท่าจะจริงแฮะ ตายไม่เป็น....
แล้ว..... “ตายให้เป็น” ต้องทำยังไงล่ะ

“ความตาย ถ้าตายไปเป็น...มันก็น่ากลัวมาก !!
ถ้าตายไปพร้อมโทสะ ความหวาดกลัว จะไปนรก
ตายด้วยความยินดี ติดใจในกามคุณ 5 โลภะ ส่วนใหญ่ไปเป็นเปรต
ไม่รู้จักสภาวะธรรมความจริง ตายไปเป็นสัตว์เดรัจฉาน
ที่จะตายไปแล้วเป็นสุขนั้นน้อยมาก”
(ตอนหนึ่งของ จุดประกาย เรื่อง ชีวิตหลังความตาย)

....อืม....มันเป็นสิ่งที่น่าคิดนะ.......พวกท่านว่ายังไงบ้าง



โดย : โกโจจูกุ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 ก.พ. ปี 2006 [ 13 : 30 ]

แท้จริงนั้นไซร้ในความคิดข้าฯ
คนเรานั้นเกิดมาอย่างไม่น่าจะเป็นไปได้...........
แค่ชั่วคราว........

และก็จากไป.............
อย่างถาวาร.............

คาราวะท่านโกโจจูกุคับผม


โดย : ปักษาสีฟ้า
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 ก.พ. ปี 2006 [ 13 : 36 ]


คาราวะท่านพี่โกโจจูกุ (ยังพิมพ์ยากเหมือนเดิม)
.................................
ช่วงชีวิตของมนุษย์มันช่างสั้นซะจริง..
..
ข้าน้อยยังไม่ได้เผด็จศึกเลย..เพราะฉนั้น..
..ฉันตายไม่ได้..เพราะฉันรักเธอ..
(ยืมท่านติ๊กชีโร่มาขอรับ)

โดย : หนึ่งในพันใจ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 ก.พ. ปี 2006 [ 14 : 11 ]


.....................................................
และแล้วฉันก็รู้ว่า.........
การที่จะลืมใครซักคนให้ได้....
มันไม่ใช่เรื่องง่าย...โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...
คนๆนั้นที่เป็นทุกสิ่งเช่นเธอ.....
ไม่มีประโยชน์อะไรเลยใช่ไหม
ที่จะทิ้งความทรงจำนั้นไป....
แล้วเอาสิ่งใหม่เข้ามาแทนเธอ ...



โดย : หนึ่งในพันใจ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 ก.พ. ปี 2006 [ 14 : 25 ]



ความตายไม่น่ากลัวครับ ..... แต่ความกลัวตายสิน่ากลัว

โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 ก.พ. ปี 2006 [ 14 : 43 ]

อืม......ยังไม่ยากตายกันทั้งน้าน.....หุหุ

คารวะท่านปักษาสีฟ้า หนึ่งในพันใจ ผัดไทยเจ้าเก่า

แล้ว ตายให้เป็น มันต้องทำยังไงอ่ะ.....ยังไม่มีคนให้คำตอบเลยอ่ะ
โดย : โกโจจูกุ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 ก.พ. ปี 2006 [ 17 : 49 ]



ตายให้เป็นคืออย่างไร..ใครนะถาม
ติดในกามความกำหนัด..อึดอัดไหม
ตายไปก่อนแล้วจะอ้อน..ย้อนถามใคร
"ตายก่อนตาย" ใช่ไหม..เอ่ยถามมา

ถ้าชื่อเก่าตายไปแล้ว..คงเปลี่ยนใหม่
ชื่อญี่ปุ่นเอามาใช้..คงหวือหวา
ตายแล้วเกิดเกิดแล้วตาย..วายชีวา
จะถือว่า "ตายก่อนตาย" ..ได้ไหมเอย

โดย : ใน..ม่านเมฆ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 ก.พ. ปี 2006 [ 21 : 24 ]

...........มี ความตายชนิดหนึ่ง แตกต่าง กับการตาย ทั่วทั่วไป.........
...........ที่ผู้ตายยังคงไว้ซึ่ง ลมหายใจ...และ กาย ที่ยังไม่เสี่อมสูญ..
...........เปรียบดั่งเป็น บานประตู บานหนึ่ง ที่เราเรา ท่านท่าน ยังไม่เคยก้าวผ่านพ้น.....
..........เบี้ยงหลังประตู มีดินแดน ดินแดนหนึ่ง...ที่ไม่มี กาลเวลา คอยกำหนด สรรพสิ่ง....
..........ผู้คน เป็นอิสระไม่มีใคร ขึ้น กับใคร...
..........แต่มีสายใย ความผูกพัน ฉันญาติมิตร...
..........มีการขอโทษ และ การให้อภัย ตลอด ที่ดำรง อยู่...ร่วมกัน..
..........มีการให้ เท่ากับ การรับ
..........มีการ รับน้ำใจ เท่ากับ การ ให้น้ำใจ
......... มีผู้คน จำนวนมาก ได้ก้าวผ่านพ้นไปแล้ว ว่ากันว่ามากกว่า เม็ดทราย ในมหาสมุทร.....
..........วิธีการ ที่จะไปถึงดินแดนนี้....มีเพียงเงื่อนไขเดียว....
..........คือผู้ไปจะต้อง ประจักษื รอยต่อ แห่งสภาพ เกิด - ดับ..
..........และเพิ่มพูนไปสู่ จุดดับ อัน สิ้นสุด..... นั้น....
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 ก.พ. ปี 2006 [ 23 : 32 ]

.........โกโจจูกุ......เรารู้ ว่าท่านต้อง มึน....แต่จ ะมึนมากขึ้น หรือน้อยลง ก็ใช้วิจารณญานดูนะ......
.................................................................................................
........รอยต่อแห่งสภาพ เกิด - ดับ... จะเกิด ขึ้นได้ อย่างใด.........
........ยกตัวอย่างก่อน...สักเรื่อง....
........หากท่าน มีหนี้สินจำนวนหนึ่ง...ใช้หนี้มาสิบกว่าปีละ ยังใช้ไม่หมด....กังวล กลุ้ม เครียด....ลืมได้เป็นบางครั้ง (ตอนเมา)...
.......เช้ามา หนักกว่าเก่า ดอกเบี้ย งวดนี้ ลงขวด ไป เสียแระ
........เริ่มรู้ ว่าการหนี มิใช่ จะ แก้ไขปัญหา ได้.....ยิ่งสุรา ยิ่งมิต้องกล่าว....
........หนี้สินก่อนเก่า สัญญาต้องเป็นสัญญา....
........หนี้สินใหม่ จงอย่า ก่ออีก แม้ว่าต้องกินข้าวเปล่า
ก็ไม่สน...
........เรียกว่าช้ำเอง รู้เอง ก่อ ความรู้สึก เงียบ สงบ ในจิตใจ
........หมดความคิดเรื่องหนี้สิน...ยิ้มเล้กน้อยกับตัวเอง..มีแสง.สว่างวูบ....จากภายใน และค่อยค่อย หรี่ ลง จน มืดสนิท.......นี่แหละดับ......
.........
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 9 : 48 ]

คารวะท่านถั่วทอด และท่านเมฆ ที่รู้ว่าข้ายังไม่ตาย

ตามท่านกล่าว
หนี้สินคงเป็นกรรม ยังไงเราก็ต้องชดใช้ แม้ลืมไปยังไงก็ต้องกลับมาชดใช้ ตายไปแล้วก็ต้องชดใช้ จนกว่าจะหมดหนี้กัน

ไม่ก่อหนี้เพิ่ม...

จึงได้หยุด

ดับไป

อืม.......

แล้วดับแล้วเดินไปทางใดดีล่ะ........

ใช้หนีหมดแล้ว...หมดตัวพอดีไม่มีเหลือ

โดย : โกโจจูกุ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 21 ]

เอ่อ...

มันจะมีวิธีประนอมนี้มั่งมะ
แบบหนี้สูญ
แบบเจ้าหนี้อนุโลม ยกเลิกหนี้ให้ ฉีกสัญญากู้ยืมทิ้ง
แบบเจ้าทุกข์ไม่เอาเรื่องเอาความยกโทษให้อ่ะท่าน

โดย : โกโจจูกุ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 27 ]

.........โกโจจูกุ.....
.........การใช้ ปัญญา เอาตัวรอด ไปวันวัน แบบศรีธนณชัย..เป็นการแก้ปัญหา ที่ปลายเหตุ......( ดิน ก็เลย พอก หางหมู)
.........การประนอมหนี้...แบบเจ้าหนี้อนุโลม เป็นการ ยกเลิกหนี้ให้ชั่วคราวระยะหนึ่งแต่ต้องใช้กติกาใหม่ซึ่งรัดกุมกว่าเดิม ....( เขาจะคุมแจเชียวละ)
.........ฉีกสัญญากู้ยืมทิ้งได้ แต่ต้องเขียนสัญญาฉบับใหม่ กับเจ้าหนี้คนใหม่เท่านั้นเอง.........(เหวี่ยง งู ไม่พ้นคอ )
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 12 : 50 ]

อืม.......

คารวะท่านถั่วทอด

สมมติว่าใช้หนี้หมดแล้วดับไปแบบไม่มีสมบัติติดตัว...คิดอยู่ว่าเวลาไปไหนมาไหนคงไม่สบายสักเท่าไหร่ งั้นก็ต้องสร้างสมบัติติตัวเอาไว้ใช้ด้วยเนอะ...จะได้สบาย

ว่าแต่....ตายยังไงให้เป็น.....อืม.....ตายให้เป็น.......งืม........
นอกจากหมดความคิดเรื่องหนี้สิน ยิ้มเล็กน้อย.....อืม..........
...........ยิ้มมาก ยิ้มน้อย...ผลมันต่างกันมะ.........

โดย : โกโจจูกุ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 13 : 34 ]

...........โกโจจูกุ...เปลี่ยนชื่อใหม่ เป็น.... หนูน้อยจัมไม....
...........เห็น เรา ถั่วทอด เป็น หลวงจีนเฒ่า?.....รึว่า อิคิวซัง?....
...........ท่าน ฉุก คิด เรือง ตายให้เป็น ( เป็นวาสนา) ....เรา พาน พา ท่าน ไป พบ กับ ความ ..งง........เราจะให้ คำใหม่ กับท่าน แต่ความหมาย ไม่แตกต่าง......
............" ความตายอันงดงาม ".........
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 14 : 23 ]

ถั่วทอดซัง

ไม่งง-ไม่งง--แค่สงสัย
รู้จัก เจ้าจัมไม ด้วยรึท่าน
แสดงว่า เก่าโก๋แก่ มานานวัน
ไม่ใช่ฉัน ไม่ใช้แน่ หนูน้อยจัมไม

คารวะท่าน..ยินดีที่พบพาน

โดย : โกโจจูกุ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 14 : 48 ]

.............เวลาท่าน จะเดินทางไกล ท่านต้อง เตรียมการนานแค่ไหน?
.............สัมภาระ ที่จำเป็น...ต้องใช้ กระเป๋า กี่ใบ?
.............คนที่ท่าน จะต้องพา ไปด้วยกี่คน?
.............เงินสกุล ที่จำเป็น ต้องแลก ไว้จำนวน เท่าใด?
.............ท่านรู้ ว่าท่านจะไปที่ใด ยังต้องเตรียมการ ถึงเพียงนี้...
.............

โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 16 : 35 ]

ไม่ไป ไม่มี ไม่หนี ไม่จ่าย
ตายให้เป็น หรือ แค่เล่นคำ
ตายก่อนตาย ทำได้จริงหรือ?
จับจิต รับรู้ อารมณ์ ปล่อยวาง
อยู่ก็เท่ากับตาย ตาย ก็เท่ากับตาย อยู่หรือตาย ไม่เห็นจะมีความหมายอะไร?

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 16 : 58 ]

คารวะท่านถั่วทอดซัง........ตามนั้น.....หลายใบอยู่

คารวะท่านวาสิน ข้าน้อยถามจริง ๆ มิใช่เล่นคำ
เห็นคนตายก่อนตายมานักต่อนัก..ไม่ทราบว่าเค้าทำได้หรือทำไม่ได้ มิอาจฟันธง

แต่เห็นว่า....

บางคนตายได้ฟื้นได้
บางคนตายแล้วตายเลย
บางคนใจตายกายยังอยู่
บางคนกายตายใจยังอยู่
บางคนตายทั้งตายตายทั้งใจ
แล้วเอาไงดีหว่า..........?

ตามท่านว่า.....จับจิต รับรู้ อารมณ์ ปล่อยวาง.....นั่นคงเป็นวิธีท่าน
(จด จด จด )

แหม่.....ท่านก็อ่ะนะ.......อยู่หรือตายไม่เห็นมีความหมายอะไร.."น้อยใจใครรึเปล่าเนี่ย".....อืม(คิดในใจ)...มีสิทธิ์เป็นไปได้


โดย : โกโจจูกุ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 17 : 13 ]

บทส่งท้าย


หากเราอยู่ในวันสุดท้ายของชีวิต และจิตกำลังทำงานทบทวนทุกสิ่งที่มีมาทั้งหมดในชีวิต หากยังนึกคิดทบทวนได้ หลายคนคงถามตัวเองว่าได้ปล่อยโอกาสให้ตัวเองพลาดสิ่งดีๆในชีวิตอันใดไปบ้าง

ส่วนใหญ่คงนึกเสียดายว่าทำไมไม่จีบแม่คนนั้น ทำไมไม่รับรักพ่อคนนี้ ทำไมก่อนสอบมหาวิทยาลัยไม่ขยันเสียหน่อย ทำไมถึงทนทู่ซี้ทำงานในบริษัทที่ไม่ทำให้เราเจริญก้าวหน้าตั้งนานนม ทำไมไม่รออีกสักนิดแทนที่จะคิดสั้นแต่งงานกับเจ้านี่ ทำไมถึงไม่กล้าขอหย่าเสียตั้งแต่อายุยังน้อย ทำไม ฯลฯ

คนเราจะนึกถึงบุคคลหรือเหตุการณ์ที่มีอิทธิพลสำคัญกับชีวิต คือนึกๆแล้วพบความเป็นไปได้ว่าสามารถพลิกผันชีวิตเราให้ดีขึ้น หรือทำให้เราใช้ชีวิตได้ราบรื่นขึ้นกว่าที่ผ่านมา เราปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไป ปล่อยให้บางสิ่งหลุดมือไป ปล่อยให้บางอย่างอยู่กับเรานานเกินไป สารพัดสารเพที่ยิ่งคิดยิ่งน่าเสียดาย

แต่คงไม่มีใครบ่นรำพึงกับตัวเอง ว่าทำไมไม่ศึกษาพุทธศาสนาเสียให้ถึงแก่นก่อนมาถึงวันสุดท้ายของชีวิต เพราะถ้าใครคิดเสียดายเช่นนั้นได้ ก็แปลว่าเขาต้องตระหนักมาก่อนว่าความรู้ในพุทธศาสนามีค่ายิ่งกว่าสิ่งใดๆทั้งหมดที่ผ่านพบมาตั้งแต่เกิดจนตาย

เมื่อไม่รู้ว่าสิ่งใดน่าเสียดายที่สุด คนเราย่อมไม่รู้สึกเสียดายสิ่งนั้น เขาจะตายไปโดยไม่ทราบด้วยซ้ำว่าสิ่งนั้นมีอยู่ในโลก และครั้งหนึ่งเขาเคยเกิดมาทันพบสิ่งนั้น

หลายคนเหมือนรู้แบบฟังๆผ่านหูมาว่าเพชรพลอยในพุทธศาสนากองไว้ให้กอบโกย จงอย่าช้า อย่าปล่อยเวลาให้ผ่านไป ขอให้เอาติดตัวไปด้วยมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แต่ในเมื่อไม่เคยปีนป่ายขึ้นมาถึงเขตที่เขากองทองไว้รอท่าให้เห็นกับตา ส่วนใหญ่ก็แค่ฟังหูไว้หูแบบเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง จึงเป็นเรื่องเข้าใจได้ และน่าเห็นใจว่าทำไมคนจึงมาถึงฝั่งแห่งความปลอดภัยกันน้อยนัก



ขอฝากเรื่องน่าเสียดายในชีวิตไว้ในปัจฉิมลิขิตหน้านี้

เรื่องแรก น่าเสียดายถ้าก่อนตายไม่ได้ศึกษาพุทธพจน์

เรื่องที่สอง น่าเสียดายถ้าศึกษาพุทธพจน์แล้วไม่เลื่อมใส

เรื่องที่สาม น่าเสียดายถ้าเลื่อมใสพุทธพจน์แล้วไม่ปฏิบัติตาม

เรื่องสุดท้าย น่าเสียดายถ้าปฏิบัติตามพุทธพจน์แต่ไม่ต่อเนื่องจนถึงฝั่ง…

ที่มา เสียดาย...คนตายไม่ได้อ่าน
ดังตฤณ
กันยายน 2547


โดย : อินทรีย์เดี่ยวทรนง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 19 : 40 ]

คารวะท่านอินทรีย์เดี่ยวทรนง.....ดีใจที่ท่านแวะเข้ามาพร้อมของฝากที่ต้องการพอดี

.................. ......................

เสียดาย...คนตายไม่ได้อ่าน
แต่ก็ยังดี.......ทีคนเป็นยังได้อ่านเนอะท่าน

โดย : โกโจจูกุ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2006 [ 20 : 1 ]

..........อินทรีย์เดี่ยวทรนง....เรา น้อม ส่ง ท่าน.......ด้วยใจ....
.........................................................................................
..........โกโจจูกุ...เราเพียงหวัง ว่า ท่าน จะตาม ..ท่านอินทรีย์เดี่ยวทรนง....ไป
..........เราถั่วทอด... ขอ น้อม ส่ง ล่วงหน้า......
..........ปณิธาน ขอ ตายก่อนตาย อันน้อยนิด...คิดร่วมกันฟันฝ่า....
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 25 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 13 ]

ล่วงเลยมาจนวันนี้แล้วข้าน้อยจะตามท่านอินทรีย์ฯ ทันไหมล่ะนั่น

คารวะท่านถั่วทอด จะส่งข้าไปไหนอ่ะ.....ข้าน้อยขอเตรียมพร้อมก่อนได้ป่ะ รอท่านถั่วทอดอีกคน

แต่อ๊ะ....รึว่าท่านไปใกล้ถึงแล้ว ย้อนกลับมารับหว่า...หุหุ


โดย : โกโจจูกุ
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 25 ก.พ. ปี 2006 [ 13 : 48 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook