บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : วันนั้นคงมาถึง...........................!!!!!!!


สหายข้าคนหนึ่ง เคยบอกกับข้าว่า
ตั้งแต่เกิดมา "ไม่เคยรู้จักคำว่า...อด...เลยสักครั้งเดียว" ไม่เคยเลย

หลายคน ได้ลิ้ม ความรู้สึก "อดของที่อยาก"
หลายๆๆๆๆๆๆคน รู้จักมักคุ้น "อดอยากหิวโหย" ดีแล้ว

ข้าไม่ห่วง ตัวเอง และสหายข้าเหล่านั้นหรอก
เราเคยชินกับมันแล้ว...
และรู้ด้วยว่าสารานะ คืออะไร

ห่วงแต่ท่านผู้มีอันจะกินในวันนี้ต่างหาก
จะเลี้ยงชีพอยู่อย่างไร ในเมื่อตีนแตะดินยังไม่ได้
มือไม้ยังเปราะบาง

ฮึ....หากวันนั้นมาถึง
เมล็ดข้าวคงมีราคาแพง เกินกว่าทองคำจะแลกเปลี่ยน

สักวันหนึ่งเถอะ....เราจะชนะ สหายเอ๋ย
วันนั้น จักต้องมาถึงอย่างแน่นอน
เพียงแต่จะช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 15 ]

ขอให้วันนั้นมาถึงเร็วๆเถอะท่านกู่
ห่วงสหายของท่านจะพากันอดอยาก.....
เหนื่อยล้า......จนตายไปเสียก่อน
ท่านรู้หรือไม่.......
คนบางคน.......มีความหนา...เกินไปกว่า
คนที่มีจิตใจอันบริสุทธิ์.... เยี่ยงท่านและสหาย
จะคาดคิดไปถึง

โดย : ลี้น้อยมีดบิ่น
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 20 ]

ตราบใดที่ยังรอคอย ย่อมยังมีหวังให้หวังได้เสมอ
แต่ชีวิตจะได้นานแค่ไหน...

โดย : จอมยุทธ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 21 ]

ไม่ใช่รุ่นข้า ไม่ใช่ช่วงชีวิตของข้า
แต่หน่อเนื้อเชื้อไขของข้า
จักต้องอยู่รอด ในวันนั้น
วันที่จักรวาล โอบอุ้มเขาเอาไว้
ด้วยความรัก...เท่าที่เรารักจักรวาล

ความลับของจักรวาล...ผู้ที่ไขรหัสเพื่อความอยู่รอด
คือผู้ที่ปราศจากความรักตัวเอง...แม้เพียงกระผีกริ้น

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 26 ]

ข้าคงต้องตายแล้วเกิด เกิดแล้วตายสักพันชาติ จึงจะได้ทราบข่าวว่า คนเช่นที่ท่านว่า ได้ปฎิสนธิมาแล้ว ณ โลกแห่งความเป็นจริงนี้

โดย : จอมยุทธ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 32 ]

เป็นเช่นนั้นแล....

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 34 ]

งั้นขอลาไปตายก่อนนะท่าน จะได้ไม่ต้องเสียเวลารอนานนัก

โดย : จอมยุทธ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 41 ]

ท่านว่า..โอกาสจะได้เกิดเป็นมนุษย์นั้นยากเย็นยิ่งนัก
เพราะโอกาสนั้นมีเท่ากับ.....
"หากโยนห่วงลงในมหาสมุทธกว้าง
โอกาสที่เต่าทะเลตัวหนึ่ง จะได้โผล่หัวขึ้นมาหายใจ ผ่านห่วงอันนั้น
เพียงครั้งหนึ่ง.....เท่านั้นเอง"



โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 10 : 47 ]

อ่านแล้ว เข้าใจก็ไม่ได้
ไม่เข้าใจ ก็ไม่ได้

ยากยิ่งนัก เมื่อคนหนึ่ง พูด ถึง ปัจจุบัน
อีกคนหนึ่งนั้น ฝันถึง อนาคต
อดีต ถ้าหากลืมหมด
คงไม่มีทั้ง อนาคต และ ปัจจุบัน

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 11 : 3 ]

โอกาสที่จะได้เกิดเป็นคนมีน้อยเพียงนั้นเชียวหรือ
หากเป็นเช่นนั้น.....
โอกาสที่จะเกิดมาโดยปราศจากความรักตนเองแม้สักกะผีกริ้นจะยากเพียงใดกันหนอ.......
หากหน่อเนื้อเชื้อไขของท่านกู่อาจอยู่พบคนเช่นนั้นได้
หรือท่านกู่สามารถสร้างหน่อเนื้อเชื้อไขเช่นนั้นได้
ฝากหน่อเนื้อเชื้อไขของท่านคุ้มครองจักรวาลแห่งนี้ด้วยเถิด
เพราะเท่าที่ข้าเห็น.........
จักรวาลกำลังถูกทำลายลงด้วยคน...ที่มีอำนาจ...คนแล้วคนเล่า
อำนาจยิ่งมากเท่าใด......ดูเหมือนว่าเขายิ่งมีพลังทำลายล้างมากขึ้นเท่านั้น
ทั้งนี้เพราะเขามีแต่เพียงความรักตนเอง....
ปราศจากความรักจักรวาลนี้แม้เพียงสักกะผีกริ้น

โดย : ลี้น้อยมีดบิ่น
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 11 : 6 ]

ผู้คนก็เป็นเช่นนี้ แค่ฝุ่นละออง ที่ลอยล่องมิอาจมองเห็นได้ด้วยตา
เปล่า แม้ความคิดยิ่งใหญ่เกินตัว ก็ต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ส่องดูอีก
เหมือนกัน

โดย : จอมยุทธ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 11 : 14 ]

ท่านพี่...อนาคตของข้า
คือลมหายใจในปัจจุบัน
คือการกระทำในขณะนี้
แม้บางที จะรักตัวเองอย่างล้นเหลือ
ขอบคุณ...ข้ารู้ว่าท่านเข้าใจ

ท่านลี้น้อย
การมองไปไกลๆ ไกลแสนไกล
ข้ามภพข้ามชาติ
ทำให้ข้าคลายความอึดอัด..คาดหวัง
ดื้นรน ณ เวลาปัจจุบัน ลงได้
แต่มืได้ ฝากชะตาไว้กับโชคชะตา


โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 11 : 15 ]

หากเราไม่เริ่มที่จะอดตั้งแต่วันนี้ เราไม่เริ่มเข้มแข็งแต่วันนี้
แล้วเราจะอยู่ได้อย่างไรในอนาคต
บางทีไม่ใช่อนาคตแต่เป็นวันนี้ต่างหางเล่าที่เราอยู่ทุกวัน

บางครั้งเราอาจมีความอด มากขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัวย่อมเป็นได้

โดย : ช่างตีดาบ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 17 : 43 ]

ผู้คนก็เป็นเช่นนี้

แค่เพียงฝุ่นละอองที่ล่องลอยผ่าน
นาน...นาน ตกตะกอนเป็นก้อนแข็ง
แม้แรงลม แรงน้ำ ก็ยากจะพัดพา

สะท้อนหา ฝุ่นทราย ที่ปลิวไกล
คิดการใหญ่ ไม่เจียมตัว
หวังได้กลั้วเป็นกลุ่มทราย
ไม่เดียวดาย...ยามร้อนรน

เยาะ เย้ยตน เป็น เม็ดทราย
ใช่..แค่ธุลี
แต่ทราย เนื้อที่ดี
คือทรายมี เนื้อเพชรปน

โดย : กู่ก่งก๊ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 ก.พ. ปี 2006 [ 17 : 57 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook