บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : "ใบไม้ร่วง มาทักทายยามสายนี้"


สายลมพริ้ว แผ่วผ่าน ม่านหน้าต่าง
ใบไม้พร่างปลิวไป ในเวหน
ใบไม้หนึ่งพัดมา เหมือนซุกซน
ทิ้งร่างหล่นร่วงมา ตรงหน้าคอมฯ

ผ่านเรื่องร้อนค่อนคืน ตื่นยามดึก
ผ่านข่าวคนค้นลึก ทั้งเหม็นหอม
ผ่านคำถาม ถึงหัวใจ ยอมไม่ยอม
คำตอบพร้อม ยอมไม่ได้ ต้องมีเรา

ใบไม้ร่วง มาทักทายสายวันนี้
เหลืองที่มีดูคล้าย ใกล้อับเฉา
ขอบเขียวเรื่อเจือจางอย่างบางเบา
เอ๊ะ...สีเทา ใยโผล่กลาง หว่างเรียวใบ


โดย : พระอาทิคย์เที่ยงคืน
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 11 : 44 ]

...
หวัดดีค่ะ..
มาให้กำลังใจค่ะ...
สู้ต่อไป พระอาทิตย์เที่ยงคืน....

โดย : felix11
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 11 : 50 ]

สีเทาผุดขึ้นตรงกลางหว่างเรียวใบ
ให้สงสัยใยใบไม้ถึงเปลี่ยนสี
หรือเป็นเพียงเพราะความร้อนเพิ่มทวี
จึงมีสีผุดออกมาพาแปลกใจ

** หุหุหุ ต่อไม่ได้แล้วครับ หิ๊ว หิว หาอารัยกินก่อนน่ะครับ แล้วจะกลับมาต่อ**** อิ อิ

โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 17 ]

สายลมพริ้ว แผ่วผ่าน ม่านหน้าต่าง
ใบไม้พร่างปลิวไป ในเวหน
ใบไม้หนึ่งพัดมา เหมือนซุกซน
ทิ้งร่างหล่นร่วงมา ตรงหน้าคอมฯ

........ผ่านร้อน กรำฝน ทนหนาว.....ยังไหว
........ผ่านข่าว ทนทานเหม็นหอม....พอได้
........ผ่านมาถาม หัวใจ ยินยอม....ไม่พร้อมใจ
........คำตอบสุดท้าย หากมีเรา....ต้องไม่มี เขา กับ เธอ

........ใบไม้ร่วง ซะแล้ว สายวันนี้
........เหลืองก็มี คล้ำก็มาก ดูอับเฉา
........หลุดละขั้ว ทิ้งร่าง แสน บางเบา
.......สีดอกเลา โผล่แซม แหยม ต้องยอม

โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 56 ]

เหม่อมองไป....ใบสุดท้าย...ปลิดปลายขั้ว
เหมือนรู้ตัว....ไร้ค่า....หมดความหมาย
ปลิวลมคว้าง....กลางเวหน....ทนเดียวดาย
เพื่อจะให้....ต้นไม้....ได้ผลิใบ


ต้นไม้เอย....แค่ความหลัง....เมื่อครั้งเก่า
ขอให้ลืม....เรื่องของเรา....เพื่อเริ่มใหม่
ให้ชีวิต....สุขสันต์....ทุกวันไป
อย่าหม่นไหม้...กับวันเก่า....เศร้าวิญญาณ์

...................... ...................

โดย : หลงเงาจันทร์
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 10 ]

ใบไม้ร่วง

คำร้อง ศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ
ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน

พลิ้วพลิ้วผล็อย ลอยลมลู่สู่พื้นธารกว้าง
ร่วงลาร้างดังจิตใจคว้าง ลอยตามหวาม..หวิว..อารมณ์
โถ พอใบเก่า ก็ทิ้งเจ้าลงเคล้าโลกตรม
ดูแล้วมันขื่นมันขม ใบไม้ค่อยจม..จูบน้ำ

ฉันนี่คล้าย ใบไม้ไฉนนั่นนา
ชีวิตถึงคราไร้ค่า ดูโลกร้างราอาธรรม
รอเวรเดนตาย เลวร้ายรับเคราะห์กรรม
ใบไม้พรำฉันเซปักปำ คว่ำลงซบซมจนโศกครวญ

รักเอ๋ยรักพอประจักษ์ก็มักจะเศร้า
ก่อนเคยเคล้าคลอสุขโลมเล้า เมาปราณหวาน รักรัญจวน
ฉันยังจำได้ใบไม้ร่วงโลมโฉมหน้านวล
วันนั้นเราสุขเราสรวลชีวิตชื่นชวน..ดื่ม.ฝัน

ฉันลูบไล้ ใบไม้ตามผมพุ่มพวง
ความรักเหมือนใบไม้ร่วง รักพรากหลอนลวงชีวัน
รอยกรรมอำพราง จึงร้างลานิรันดร์
ความรักนั้นฉันตายจากมัน ดั่งใบไม้พลันลาร่วงลง
..........................................................................................................
วินัย จุลบุษปะเคยร้องไว้ ยรรยงค์ เสลานนท์เอามาร้องในชุดดาวรุ่งสุนทราภรณ์

บทเพลงที่เขึยนโดยศรีสวัสดิ์ พิจิตรวรการ
ล้วนมีภาษาที่สวยงาม และมักมีกลิ่นอายของความตายอยู่ด้วยเสมอๆ


โดย : Low
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 31 ]

ใบไม้ร่วงพัดพริ้วปลิวผ่านทุ่ง
ฝุ่นคละคลุ้งฟุ้งกระจายในเมืองหลวง
ลมกระจายพรายกระซิบ คำคนลวง
ลมประท้วง ล้างกระชาก หน้ากาก"มาร"

โดย : พระอาทิตย์เที่ยงคืน
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 35 ]

ลมประท้วง ล้วงกระชากหน้ากาก"มาร"

โดย : พระอาทิตย์เที่ยงคืน
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 51 ]

แม่สาย

ใบไม้ร่วงควงพลิ้วปลิวผลอย ฝันเคลิ้มคล้อยล่องลอยตามลม
ฝันถึงวันถึงคืนรื่นรมย์ โอ้ละหนาอารมณ์ ต้องหวานอมขมกลืน
โอ้อดีต หวีดวอนมา เรียกให้ข้า พาไปคืน คืนใจรักเศร้าสุดฝืน
สะอื้นอกตรม
ลมหนาวเจ้ายังพัดพายพลิ้ว ฝันหวานหวิวลิ่วลอยตามลม
มนต์เหมันต์นั้นมีมีดคม กรีดและคว้านอารมณ์ ผ่าอกตรมล้มตาย
โอ้อนาถ ทาสชีวา อยากบากหน้า มาเชียงราย
คืนใจรักให้แม่สาย ห่มกายฝากธาร


พี่โล้วไม่น่าลืมเพลงเจ้าบ้านเล๊ยยยยยย


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 1 ]

กลอนเก่า..ไม่รู้ของใคร

เคว้งคว้าง...ใบไม้ปลิว
ละลิ่ว...ลงสู่ดิน
เรื่อยเรื่อย...ธารไหลริน
มิรู้สิ้น...ลงแห่งใด

เปรียบดังชีวิตนี้
มิได้มีที่พักใจ
อ้างว้างร้างฤทัย
ตราบชีพลับลงดับสูญ


โดย : อิสตรีมาร
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 5 ]


นึกถึงกลอนของ จิระนันท์ พิตรปรีชา

แล้วฉันเลือกเป็นหิ่งห้อย
แทนดาวลอยสูงศักดิ๋อัครฐาน
จึงมีปีกความหวังอลังการ
มีสิทธิ์ผ่านมุมอับอันลับดาว (ชาวไทยคงผ่านมุมอับไปได้ด้วยสันติ)


โดย : ซึ้งพระอาทิตย์
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 40 ]

ใบไม้ร่วงท้วงว่า อย่าคิดมาก
เพียงลมปาก แก้ได้ อย่ารีบถอย
คิดทำไมเรื่องนั้น มันต้องคอย
คิดให้น้อย คอยให้เป็น เล่นตามเกมส์



โดย : พระอาทิตย์เที่ยงคืน
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 55 ]

ใบไม้หล่น ใจหล่น คนใจหาย
ต้นยืนตาย ท้าลม ว่ายังฝืน
ขอหลับไหล ชั่วกาล นานทุกคืน
เพราะหัวใจ ไม่อยากตื่น ยืนเดียวดาย

ภาษางาม มักซ่อน ซึ่งกลิ่นอาย
คล้ายความตาย ซ่อนไว้ ซึ่งความหมาย
เหมือนสิ่งดี ซ่อนดี ไม่มีกลาย
หากสิ่งดี.... ซ่อนร้าย....กลิ่นขจร

หนึ่งใบไม้หล่นไปแม้ใจหาย
หากน้ำใจเพียงหนึ่งพึงสร้างสรรค์
ยังฟื้นได้ ผลิใหม่ ใบเขียวพลัน
หวังแค่นั้น จากลำต้น ที่แทบล้มทั้งยืน


โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 16 : 2 ]

ใบไม้ร่วงมา ทักทาย สายวันนี้
เหลืองที่มี ดูคล้าย ใกล้อับเฉา
ขอบเขียวเรื่อ เจือจาง อย่างบางเบา
เอ๊ะ...สีเทา ใยโผล่กลาง หว่างเรียวใบ
...............................
เพียงแรกแต้ม สีเทา คล้ายเหงายิ่ง
ที่กลางกิ่ง อับเฉา เงาสังสาร(วัฎ)
เพราะใบไม้ ผลัดร่วง ฤดูกาล
เพื่อเบ่งบาน ดอกใหม่ ในใจ........


โดย : ซึ้ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 17 : 7 ]

เสียงกระซิบ..จากใบไม้ที่ปลิดปลิว
...คว้าง ๆ ละลิ่วร่วง
ยังมีห่วงอาลัยในก้านกิ่ง
ในแดนดินมีแห่งไหนให้พักพิง
คิดถึงกิ่งที่เคยชิดแนบติดเอย


โดย : กอหญ้า
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 17 : 22 ]

รักที่อยากลืม
ยุรนันท์ ภมรมนตรี - โฆษกคนดีที่ฉันต้องลืม

ปลิดปลิวเคว้งคว้าง ชีวิตฉันดั่งใบไม้ที่หลุดลอย
น้ำตาฉันเป็นลำธาร กับรักที่ผิดหวังในตัวเธอ

ร้องทุกข์กับผืนทราย ที่เผลอใจไปรักเธอ
จึงต้องมานั่งซึมเหม่อ เพราะรักเธอ...เพียงข้างเดียว

..หยาดฝนข้ามฟ้า ชีวิตฉันปรารถนาเธอผู้เดียว
รักเอยเหมือนดั่งคมเคียว เกี่ยวแม้ข้าวที่เขียวยังคานา

..ฝนเอย จงเป็นพยาน ข้าขอวานจงเมตตา
จงช่วยทำให้ใจข้า ได้ร้างลาลืมรักลง

..หยาดฝนข้ามฟ้า ชีวิตฉันปรารถนาเธอผู้เดียว
รักเอยเหมือนดั่งคมเคียว เกี่ยวแม้ข้าวที่เขียวยังคานา

..ฝน เอย จงเป็นพยาน ข้าขอวานจงเมตตา
จงช่วยทำให้ใจข้า ได้ร้างลาลืมรักลง


โดย : แพไม้ไผ่
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 6 มี.ค. ปี 2006 [ 21 : 28 ]

ไม้ใบน้อยลอยพริ้วปลิวจากต้น
สำนึกล้นรู้ได้ ว่าไปไหน
ปีกใบบางกว้างเบาลิ่วลอยไป
สู่พื้นดินห่างไกล จากต้นเดิม

ยามแตะพื้นชื้นนักจักนิ่งซบ
รอยหยักพบหยาดน้ำค้าง ช่างส่งเสริม
หนอนตัวน้อยคอยท่ามาต่อเติม
ปากมันเริ่มแทะเล็ม ซะเต็มคำ

ใบไม้น้อยรู้ได้ในความสุข
เพราะผ่านห้วงแห่งความทุกข์จนอิ่มหนำ
แม้เกาะกอดติดต้นได้ ยากกระทำ
เพราะนั่นคือการสร้างกรรมต่อตนเอง

ปลิดขั้วแล้วร่วงหล่นบนสำนึก
เสพรู้สึกยิ้มได้ยามคว้างเคว้ง
พอแตะดินสิ้นแล้วความวังเวง
เห็นตัวเอง ที่ผ่านมา....น่าชื่นใจ



โดย : พระอาทิตย์เที่ยงคืน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 11 : 22 ]



โดย : แพไม้ไผ่
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 4 ]



แจ่มไปเลยครับ ท่านพระอาทิตย์เที่ยงคืน

โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 49 ]

สักวันหนึ่งที่เธอรู้สึก อยากร้องไห้
++โทรมา

++เราสัญญาไม่ได้

++ว่าจะทำให้เธอ หัวเราะ

++แต่เราจะร้องไห้ไปกับ เธอ



สักวันหนึ่งที่เธอรู้สึกอยากจะวิ่งหนี จากทุกสิ่ง

++ไม่ต้องกลัว ที่จะโทรหาเรา
++เราไม่สัญญาว่าจะขอให้เธอ หยุด

++แต่เราจะวิ่งไปกับ เธอ



สักวัน หนึ่งที่เธอรู้สึกไม่อยากจะฟังคำพูดของใคร
++โทรหาเรา

++เราสัญญาว่าจะอยู่กับ เธอ
++และเราสัญญาว่าจะไม่พูด อะไร



แต่ถ้าวัน หนึ่งเธอโทรมา แต่ไม่มีใคร รับสาย
++รีบมาหาเรา

++เพราะเราอาจต้องการ เธอ
++เพราะเราไม่เคยปฏิเสธ เธอ





โดย : เคียวชิโร่
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 มี.ค. ปี 2006 [ 10 : 1 ]



โดย : เคียวชิโร่
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 มี.ค. ปี 2006 [ 10 : 3 ]

เห็นแล้วมันน่าชื่นใจทุกท่านจริง ๆ

......... ..........

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 มี.ค. ปี 2006 [ 11 : 3 ]



โดย : พระอาทิตย์เที่ยงคืน
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 9 ]

ภาพชีวิต
ใบไม้ในหมู่บ้าน หล่นเต็มลานจนกรอบแห้ง
เวลาของหน้าแล้ง ก็แผ่ขยายคลุม
หนาวเนื้อไม่กี่วัน ร้อนก็พลันมาสั่งสุม
ลมอ้าวโกรกเร้ารุม มันขยุมเต็มหัวใจ
ใบหน้าอันกร้ามเกรียม น้ำตาเปี่ยมปริ่มจะไหล
เหลียวใกล้แม้แลไกล ไม่เห็นใครให้นึกคว้าง



โดย : อินทรีย์เดี่ยวทรนง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 มี.ค. ปี 2006 [ 20 : 58 ]

โอ้ว่าชีวิตหนอ
กี่ใบล้อลมพรายชื่น
กี่ใบที่ฝืนกลืน
น้ำตาร่วง ลาบ้านนา

ปล่อยต้นยืนโดดเดี่ยว
ให้แลเหลียว อยากเห็นหน้า
ใจเอ๋ย เคยแกร่งกล้า
ยามนี้มา เศร้าระทม

โดย : พระอาทิตย์เที่ยงคืน
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 มี.ค. ปี 2006 [ 11 : 1 ]

อันใบไม้ยังไหวเพราะแรงลม
เศร้าระทมที่ใจมันหวั่นไหว
อีกทั้งร้อน แห้งแรง ทั้งกายใจ
ต่อให้แกร่งแค่ไหน...ย่อมไหวเอน


โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 16 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook