บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : --------------ว่าด้วยเรื่องของลิง*---------------


ว่าด้วยเรื่องของลิง 1

พระพุทธองค์ตรัสว่า

จิตของคนเรานั้นเหมือนกับลิง
เราจึงเรียนรู้เรื่องของจิตใจของเราได้มากมาย จากพฤติกรรมของลิง

ลิงนั้นเกลียดกะปิ
ถ้ากะปิดถูกมือมันเมื่อไหร่ มันจะถูนิ้วกับพื้นจนเลือดไหลเต็มมือจนกว่ากลิ่นกะปิจะหาย
ในที่สุดจนกลายเป็นว่า “กะปิ”
ถึงจะร้ายก็ไม่ร้ายเท่า “ความเกลียดกะปิ”
ที่มือลิงเป็นแผลเหวอะหวะไม่ใช่เพราะกะปิ
หากเป็นเพราะความจงเกลียดจงชังกะปิต่างหาก
สิ่งที่เราเกลียดนั้น บ่อยครั้งไม่น่ากลัวเท่ากับความเกลียดชังในจิตใจเรา
ความเกลียดชัง หรือพูดให้ถูกก็คือ ความรู้สึกอยากผลักไส ซึ่งรวมทั้งความโกรธและความกลัว
จึงเป็นเจ้าตัวร้ายที่เราต้องระวังให้มาก ๆ
แต่นั่น เป็นเพียงครึ่งหนึ่งของความจริงเท่านั้น
นอกจากความอยากผลักไสแล้ว ความยึดติดเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เราต้องระวังไม่แพ้กัน



โดย : ----ข้าเอง----
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 11 : 45 ]

ขอบคุณครับท่าน ข้าเอง

ขอเพิ่มความคาดหวัง ลงไปด้วยได้ไหมครับ .....

โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 11 : 53 ]

ที่กล่าวมาเสมือน สิ่งนั้น มันมีอยู่แล้ว

แต่สิ่งที่ทำให้เราเจ็บปวดนั้นคืด ความชอบ ความไม่ชอบ

ความไม่ชอบบางคราทำให้เราเจ็บตัวได้ ...

โดย : จ้าวตำหนักมาร
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 11 : 55 ]

จะยอมดีไหม รึไม่ยอมดีไหม
จะยอมดีไหม รึไม่ยอมดีไหม

คิดยากจริงๆเรื่อง"ไม่ยึดติดเก้าอี้"เนี่ย
มันไม่ใช่ยึดติดหรอกแต่เป็นหน้าที่น่ะ...ตะเอง

แล้วกะปิน่ะ ขืนไม่เอาออก ก็โดนฝูงลิงอัปเปหิแน่ๆ...เศร้า
เกิดเป็นลิง ไมลำบากอย่างนี้ก็ไม่รู้ เฮ้อ..(อีกที)

โดย : สหายเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 11 : 56 ]

สหายเอย.......สหายเอง.......ผัดไทย........และจ้าตำหนักมาร

ยังไม่จบ.......มีต่อ ๆ.......

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 10 ]

...
...จริงด้วยค่ะ...
...กะปิ..ถึงจะเหม็น..แต่ถ้าปรุงรสดีดี..ก็เป็นน้ำพริกที่อร่อย..
..ใช้ทำแกงส้มด้วย...ทำข้าวคลุกกะปิ ....กลับหอมฉุย....
...ควรบอกว่า ลิง โง่เอง ที่ไม่รู้จักใช้ประโยชน์จาก กะปิ...
...เพราะไม่ว่า จะเป็นอะไรก็ตามที..ก็มีทั้งคุณและโทษทั้งสิ้น...


โดย : felix11
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 11 ]

กลับมาที่ลิงจอมซนอีกที*


ในอินเดีย ..... ลิงเป็นไม้เบื่อไม้เมากับชาวบ้าน เพราะชอบขโมยผลไม้ในสวน
ชาวบ้านจึงคิดวิธีจับลิงโดย ใช้กล่องไม้ซึ่งมีฝาด้านหนึ่งเจาะรูเล็ก ๆ พอให้ลิงสอดมือเข้าไปได้
ในกล่องมีถั่วซึ่งเป็นของโปรดของลิง วางไว้เป็นเหยื่อล่อ
วันดีคืนดี ลิงมาที่สวน เห็นถั่วอยู่ในกล่องก็เอามือล้วงเข้าไปหยิบถั่ว
แต่พอถอนมือออกมาก็ติดฝากล่อง เพราะกำมือของลิงนั้นใหญ่กว่าฝากล่องที่เจาะไว้
ลิงพยายามดึงมือ เท่าไหร่ก็ไม่ออก
พอชาวบ้านมาจับไอ้ครั้นมันจะปีนหนีขึ้นต้นไม่ได้ เพราะมันมีมืออยู่ข้างเดียว
สุดท้ายเจ้าลิงก็ถูกคนจับ

เจ้าลิงหาได้เฉลียวใจไม่ว่า เพียงแค่มันคลายมือออกเท่านั้น มันก็จะเอาตัวรอดได้
แต่เพราะมันยึดถั่วไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย
จึงต้องเอาชีวิตเข้าแลก



โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 11 ]

เร็วๆดิ

จะได้รีบไปล้างกะปิในอ่างแก้ว

โดย : สหายเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 12 ]

อ่ะโหย...ท่านเฟฯ ลึกซึ้งกินอิ่มท้องเลยนะนั่น....

สหายเอง.....เอาสบู่มะ...แต่ดูท่าแล้วท่านอยากจะได้ซันไล ไร้กลิ่น ไร้สารเคมีตกค้าง

มีต่อ .........

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 23 ]

.................
มีหลายอย่างที่เราอยากได้......ใฝ่ฝัน.....จนถึงกับยึดไว้อย่างเหนียวแน่น
เวลาประสบปัญหา เพียงแค่คลายสิ่งที่ติดยึดนั้นเสียบ้าง ปัญหาก็คลี่คลาย
แต่เป็นเพราะเราไม่ยอมปล่อย จึงเกิดผลเสียตามมามากมาย
ไม่คุ้ม กับสิ่งที่ติดยึด
จะชอบหรือพึงใจกับอะไรก็ตาม อย่าถึงกับยึดติดจนเหนียวแน่นเกินไป
เพราะโอกาสที่หน้ามืดตามัวนั้นมีสูงจนหาทางออกไม่เจอ
................
ปัญหาทั้งหลายในชีวิตนั้น
ถ้าเรารู้จักปล่อยวางบางสิ่งเสียบ้าง มันก็จะบรรเทาไปได้เยอะ
บ่อยครั้ง...การปล่อยวางไม่เพียงแต่เป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาเท่านั้น หากเป็นทางออกจากปัญหาเลยที่เดียว
ความจริง...การอยากผลักไสอะไรสักอย่าง ก็เป็นการติดยึดอีกแบบหนึ่งนั่นเอง
ทั้ง ๆ ที่ลิงพยายามถู กำจัดกลิ่นกะปิไปจากมือ
ก็อดไม่ได้ที่จะดึงมือมาดม หากลิ่นกะปิซ้ำแล้วซ้ำเล่า
รู้ทั้งรู้.......ว่ากลิ่นกะปินั้นเหม็น แต่ก็อดไม่ได้ ไม่ยอมเลิกดมมือง่าย ๆ

..................


โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 29 ]

ข้าเคยได้ยินนิทานเรื่องลิงตัวที่ร้อย
ไม่ทราบว่าท่านข้าเองเคยได้ยินหรือเปล่า

โดย : แก่นไผ่
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 30 ]

ก็อย่างว่าอ่ะนะ .....พูดง่าย ฟังเหมือนง่าย แต่มันยากจังแฮะ.......คำว่าปล่อยวางเนี่ย
ขอโฆษณาหน่อย...**

บางทีปากเราก็ว่า.....ปล่อยวางแล้ว
แต่ใจ...ทำไมยังรู้สึกหนัก ๆ อยู่นะ.....เอ...ชักสงสัย

บางทีก็ไม่รู้ตัวเองหรอก เพราะว่าถือ แบก ซะจนชิน.......เลยรู้สึกธรรมดา
แต่ทว่าไปแล้ว.......คำว่า เบา สบาย กว่าที่เคยน่ะ.....มันมีอยู่จริง ๆ นา

แม้จะประเดี๋ยวประด๋าว.....แต่ถ้าในช่วงขณะจิต มีความเบาสลาย...คราวนี้ก็จะเริ่มรู้แล้ว.......หุหุ........ว่ามันน่าอัศจรรย์ใจช๊านจริง ๆ ...
มันก็จะกลับไปสู่คำถามที่ว่า........ไอ้ความเบาสบายอย่างนั้น...มันมาได้อย่างไรน้อ..........อืม........ต้องกลับไปเริ่มใหม่อีกที........พิสูจน์ให้รู้จริง....เดี๋ยวติดใจ555

เอ้า.........มาว่ากันต่อ.......ยังไม่จบนะนั่น

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 37 ]

อ๊ะ.....คารวะท่านแก่นไผ่*........

ข้าน้อยไม่ทันเห็นลิงตัวที่ร้อย** ยังไม่พบ.........ง้านข้าขอต่อให้จบ เจ้าลิงตัวเนี๊ยะก่อน...

หากท่านจะเมตตา กรุณาเล่าให้ฟังหน่อย เอาแบบตัดตอน ตัวที่ร้อยเลยละกันนะ....ขอบพระคุณ

ขอต่ออีกนิด...........ต่อ ๆ นะ

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 41 ]

เอ ข้าก็เรียนมา ทำไม? ข้าฯ ไม่เคย พบว่า องค์ศาสดา
สมณโคดม ตรัสดังนั้น กรุณา อ้างที่มา

เอวัมเม สุตตัง เอกตมยํ พาราณสิยํ อิสิปตณ มฤคทายํ


กรุณา อย่ากล่าว อ้าง เพื่อบิดเบือน หรือ ทำให้ ขลัง
ขึ้น

ขอโทษ ถ้าข้าฯ กล่าวคำแล้ว ทำให้ขัดใจ

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 44 ]

ในทำนองเดียวกัน
ไม่ว่าเราจะโกรธอะไร หรือเกลียดใคร ก็มักดึงสิ่งนั้นหรือคน ๆ นั้นเข้ามาในจิตใจให้ครุ่นคิดเสมอ
ไม่ยอมปล่อย ไม่ยอมวางเสียที ทั้ง ๆ ที่ ยิ่งคิดก็ยิ่งทุกข์
ปล่อยวางเสียเถิด........แล้วใจเราจะเบาขึ้นเป็นกอง
ความทุกข์ทั้งหลาย.........
ไม่ว่าจะเป็นเพราะพลัดพรากจากสิ่งที่รัก หรือประสบกับสิ่งไม่พึงปรารถนา ที่มันบีบคั้นกดทับจิตใจของเราไม่หยุดหย่อนเสียที
ก็เพราะว่าเราไปยึดมันเกินไป แบกมันเข้าไว้ทั้งวันทั้งคืน
ในหลายกรณี ความทุกข์ก็ไม่ได้มาจากไหน.........หากทว่ามันมากจากการยึดติดไม่ยอมปล่อย ...เหมือนเจ้าลิงหวงถั่วนี่เองล่ะนะ

.........จบแล้ว........

มีความคิดเห็นกันเช่นใด......เพิ่มเติมกันได้........เชิญ ๆ

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 44 ]

เอ๊ะ....คารวะท่านวาสิน.......ข้ากะไว้แล้วว่าต้องมีคนสงสัย.....

จึงตั้งใจไว้ว่า จะแถลงการณ์ให้ครบเมื่อจบความล่ะนะ....ท่านไวกว่าข้าเองไปนิด

เรื่องทั้งเรื่องมันมีอยู่ว่า

เมื่อสามสี่ปีที่แล้ว.....ได้รับเมลล์มา......จากเมลล์อ้างว่า.......

........... "พระพุทธองค์ตรัสว่า".............

ข้าเองก็สงสัย.........ท่านตรัสไว้จริง.......หรือ มีใครมาอิงอ้าง

แต่........ข้าต้องหยุดสงสัย........เพราะความสงสัยเค้าว่ากันว่ามันก็เป็นกิเลสอย่างนึง.......

ข้าเองก็ไม่ได้ศึกษาลึกซึ้งขนาดนั้น.......หากเป็นสิ่งที่ดี.......เราพิจารณาแล้ว....ว่าไม่ได้เลวร้ายอะไรในเนื้อความ.........ก็ไม่จำเป็นต้องสนใจที่มา

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น........ต้นฉบับ .....กล่าวมาว่ายังไง.......ข้าก็เอามาลงไว้ตามนั้น.......มิได้แทรกความคิดเห็นตนลงไปเลยแม้แต่น้อย

เพราะว่าการเพิ่มเติมเสริมแต่ง.......อาจทำให้ผิดเพี้ยนไป.....เหมือนเกมส์กระซิบบอกต่อกัน.....เหมือนข่าวลือ.......***

ข้าจึงจำต้องหยุด ไว้ที่ เนื้อความสุดท้ายที่ได้มา

..................

วอนทุกท่านโปรดพิจารณา

คารวะ




โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 51 ]

อ่านะ..........กลับมาอ่านอีกที มันก็ขัด ๆ กัน....อ๊ะมันชักยังไงกันน๊า

ที่ว่า........ไม่เพิ่มเติมเสริมแต่ในเนื้อความ.......แต่ดันพิมพ์ทิ้งท้ายว่า

"มีความคิดเห็นกันเช่นใด......เพิ่มเติมกันได้........เชิญ ๆ " น่ะ
555

คือว่า "ในเนื้อความที่พิมพ์ว่ามานั้น ไม่ได้เพิ่มเติมเสริมแต่ง"

แต่อยากได้ความคิดเห็นเพิ่มเติม จากข้อความนั้น.......มุมมองดี ๆ ของชีวิต ที่จะสร้างชีวิตที่ดีกว่า....บรุสิทธิ์และสดใสกว่า........

ตามนั้นล่ะนะท่าน ๆ


โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 2 ]

กำเพื่อจะขว้างออกไป
นับได้มะว่า "ปล่อยวาง"

โดย : สหายเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 4 ]

วันนี้ข้าเอง ก็มีความคิดหลายอย่างว่า

"หากรู้ไม่จริง แล้วจะเอามาเรื่องมาพิมพ์ลงทำไม"

อืม.....นั่นสินะ

เพราะสิ่งที่เราบริโภคกันอยู่ทุกวันนี่....อาจบิดเบือนไปเยอะ เหมือนข่าวดารา นั่งเทียนเขียนกันซะ.......

เพราะฉะนั้น.......ควรหรือไม่ควร อยู่ที่อะไรหนอ........
เรื่องไม่จริง.....ไม่ควรเอามาเผยแพร่........
แต่ถ้าว่า ต้องถามใครอ่ะล่ะ.......ถึงจะรู้จริง .........

เอาเป็นอันว่า ใช้สติพิจารณาก็แล้วกันเนอะ

***********
ขอวกกลับมาเรื่องลิงใหม่

ตามความเห็นข้าเองนะ...........หากแม้ว่า พระพุทธองค์ มิได้ตรัสไว้เรื่องลิง

แต่สิ่งหนึ่งที่ท่านน่าจะตรัสไว้แน่ ๆ และมันก็อยู่ใน บทเรียนเรื่องลิง

คือ........การปล่อยวาง.......ในกิเลส......รัก....โลภ....โกรธ....หลง

มีแน่ ๆ อย่างไม่ต้องสงสัย..........



มาคิดต่ออีก.........เจ้าลิง.....มันเกลียด ตะหาก.......มันมีอยู่ในคำสั่งสอนขององค์ศาศดาหรือไม่

อันนี้..........เห็นทีข้าต้องขอตัวช่วยแล้วล่ะนะ.....

(ข้าเองก็ขี้สงสัย....หุหุ...ปุถุชนคนธรรดา มันก็งี้ล่ะนะ)

คัดไปแต่สิ่งดี ๆ .....ละกันท่านที่อ่าน.........อะไรที่ว่าไร้สาระ ก็อย่าเอามาถือให้หนักใจ........

ท่านที่รู้ซึ้งกันเยอะ ก็มีอยู่เยอะ...ยังไงก็ขอให้ชี้ทางที่ถูกต้องให้ข้าน้อยด้วย...เมตตาธรรม ค้ำจุนโลก.....นะท่าน ๆ





โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 16 ]



ไม่ยักกะรู้ครับ ว่า " ท่านข้าเอง " ก้ ธรรมมะ ธรรมโม เหมือนกัน

สงสัยเบื่อเรื่องรัก จักเดินทางธรรม

โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 17 ]

ท่านสหายเอง*.........มันขึ้นอยู่ที่ว่า.......ขว้าง*ไปแล้วโดนหัวใครเค้าอ๊ะป่าว....



โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 19 ]

ลิงจั๊ก จั๊ก...อิอิ

การปล่อยวางจากสิ่งรอบกายได้คงดีไม่น้อยนะท่าน

ทุกวันนี้ข้าอาจไม่ได้คิดถึงสิ่งไกลตัวมากนัก...

เพียงแค่คำว่า"เป็นห่วง"ก็ทำให้ข้าไม่สบายใจ..กังวัลใจ..สารพัด

เพราะข้าเอาตัวเองไปยึดติดกับชีวิตคนอื่น..มากเกินไป

เพียงแค่ข้าปล่อยวาง...ชีวิตใคร ใครย่อมลิขิตเอง...ข้าคงเป็นสุขมากกว่านี้



โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 23 ]

ท่านเคียวฯ........นาน ๆ ทีนะท่าน...เดี๋ยวอีกสักสองสามนาที ข้าจะไปนั่งหลีต่อ...หุหุ

เค้าว่ากันว่า........อย่าพูดเรื่อง การเมือง... ศาสนา....ฟุตบอล
จะอยู่ได้ไม่นาน

ข้าเองซักจะเห็นแวว...อืม........เห็นแววข้ามะเจ้า.....
แววตาอันใสซื่ออ่ะนะ

เจ้าอาจสงสัย ..แววน่ะ..เห็น* ...แต่ทว่าทับซ้อน กับ เห็นเงาหัวเจ้าข้าเองหายไป

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 25 ]

ท่านข้าเอง...

บวชม่ะไหร่บอกข้าด้วยน๊า....จองๆๆๆๆถือหมอนอิอิ

แต่ม่ะเอาน๊า...หมอนหนุนรางรถไฟอ่ะ...



โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 25 ]

คาระวะท่าน "ม่ายยาฮู้"

เพลงนี้ ข้าชื่นชอบซะจริง ๆ Mai ya hoo!!

อืม ๆ..ใกล้ ๆ ตัว........

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 32 ]


คาราวะท่านพี่ทุกท่านขอรับ
กระทู้นี้กลิ่นกระปิฟุ้งเหลือเกินนะขอรับ

ข้าน้อยมาอนุโมทนา ด้วยคนขอรับ
จากลิงเกลียดกระปิกลายเป็นงานบวชไปซะแระ


โดย : หนึ่งในพันใจ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 8 ]

http://postjung.com/music-play.php?sd=0&id=1859

รู้ว่าท่านข้าเองชอบ....ข้าก็จัดปายยยยอิอิ



โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 12 ]

นั่นดินะ...ข้ามาเป็นตัวจี๊ดป่วนกระทู้ท่านข้าเอง

เอาเป็นว่า...ต่อ ๆ ทุกท่านว่าด้วยเรื่องลิงเกลียดกะปิน๊า

ม่ายย่าฮู้!!!! ขอร้อง....พลีสสสสสสส

โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 17 ]


ข้าน้อยว่าจะเอาเรื่องงานบวชหรือ
จะเอาเรื่องลิงเกลียดกะปิ ก็ไม่เท่ากะเอาเรื่องกะเจ้าบ้านหรอกขอรับท่าน ม่ายย้าฮู้
ตัวใครตัวมันนะท่าน

โดย : หนึ่งในพันใจ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 22 ]

เอาน่าท่าน.....หากท่านยังป่วนได้...แสดงว่าท่านยังร่าเริงแจ่มใสดี
อันนี้ข้าเองก็ดีใจ........

ขอบคุณสำหรับเพลงนี้...หุหุ.......เพลงโปรด แม้จะแปลไม่ออกก็ตาม

ไม่รู้จะต่อเรื่องลิงยังไง.....ก็มันจบแล้วอ่ะ

ตอนนี้ข้าเองก็กำลังรอฟัง.....เรื่อง....ลิงตัวที่ร้อย อยู่อ่ะ

ไม่เห็นท่านผู้นั้นเอามาลงให้อ่านสักที

คารวะท่านหนึ่งในพันใจ........หายไปหลายวัน ดูกระทู้ผัดไทยจะเหงางอยนะท่าน.......หุหุ..........

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 25 ]

ท่านหนึ่งในพันใจที่รัก....

ข้ามิกล้าเอาเรื่องกะท่านเจ้าบ้านอ่ะ...แค่คิดก็มองมะเหงเงาหัวแระน๊าเง้อ...

ท่านอย่ามาชักเรือให้ใบเสียดิ...ข้ายังอยากเวียนว่ายอยู่ในบ้านนี้อ่ะน๊า อิอิ



โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 25 ]

ข้ามีเจ้าลิงน้อยตัวจ้อยตัวนึงที่อยู่ในใจข้าเสมอ...แม้ไม่ค่อยได้เจอกัน

ไม่สำคัญ...เพราะข้านั้นยังคิดถึงตลอดมา

ท่านข้าเอง...รอลิงตัวที่ร้อย

ม่ายย่าฮู้!!!!...รอลิงตัวจ้อย

ไม่ใช่ ล.ลิง ตัวเดียวกันแน่นอน....




โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 35 ]



ขออำภัย ขออำภัย
ท่านข้าเองคงไม่ถือสานะขอรับ


โดย : หนึงในพันใจ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 35 ]



ท่านข้เอง ....... หน่ะ คงแยกกันไม่ออก อ่ะครับ

กระทู้ไหนเห็น ผัดไทย ..... ท่านหนึ่งในพันใจ ก็ปรากฏที่นั่น



โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 36 ]


ท่านข้าเองช่างรู้ใจ
แบบนี้น่าพาไปร่วมเรียงเคียงหมอนนะขอรับ

โดย : หนึ้งในพันใจ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 39 ]

ท่านผัดไทย...รสจัดจ้านขึ้นนะฮ้า อิอิ

เข้าขั้น Advance ด้านหลีแระน๊าฮ้า...ระวังน๊าท่านข้าเอง...จะมีคนแซงหน้า

อิอิ เอิ๊กๆๆๆๆๆๆ



โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 41 ]



ขอบคุณครับท่าน ม่ายย่าฮู้!!!! ที่ชื่นชม อิ อิ อิ

ข้าน้อย มิบังอาจ ไปเทียบรัศมี การหลีสาว ของท่าน ข้าเอง หรอกครับ

หุหุหุ ก็แบบว่า หลี สาว ๆ เพื่อหอมปากหอมคอ อ่ะครับ

หลี วันนิด จิตแจ่มใส หากหลีมากไป จะโดนด่า อ่ะครับ

โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 46 ]

อ่อ...ท่านผัดไทยมีท่านข้าเองเป็นที่ปรึกษาศาสตร์ด้านการหลีสาว อิอิ

หลีวันละนิดจิตแจ่มใส ... แระม่ะไหร่จะเป็นมืออาชีพซะทีละฮ้า



โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 52 ]


ถ้ามืออาชีพมันก็พอจะมีอยู่น่ะท่าน แต่พักนี้ข้าน้อยก็ไม่เห็นนานแล้ว
ท่านโกโจจูกุ ได้ยินแล้วตอบด้วย เปลี่ยน ฟู่ฟู่
ท่าคลื่นจะไม่ดี

โดย : หนึ่งในพันใจ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 55 ]

ท่านผัดไทย...ท่านก้าวหน้าเกินกว่าที่ข้าคิด

ท่านถึงขั้นหอมปากหอมคอ...สาว สาว แระหรอนี่.....เง้อ

ไม่ธรรมดา ไม่ธรรมดา....ขั้นเซียนแระม้างท่านอ่ะ เอิ๊กๆๆๆๆๆ



โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 58 ]

ท่านข้าเองที่รัก....

ช่วยกลับกระทู้ท่านด่วนนนนนนนนน

ข้ากับท่านผัดไทย...กะลังจายึดแระน๊า หงิงหงิง



โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 0 ]

ก็ว่าจะปล่อยวาง........บ้างไงท่านม่ายย่าฮู้

ส่วนเรื่อง โกโจจูกุ นั่น.........ข้าเองก็ไม่เห็นนานแล้ว.......หุหุ

ผัดไทย จะยึด.......จะปล่อยรึไม่ปล่อยดีน้อ.......

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 8 ]

ท่านข้าเอง...ข้าปล่อยวางแระอ่ะน๊า

ปล่อยวางไว้ในใจไงท่าน อิอิ

พูดถึง โกโจจูกุ...ข้าไม่รู้จัก...แต่ไมเหมือนข้าทำท่าจะรู้จักงั้นอ่ะ

สงสัยต้องจัดให้มีรางวัลในบ้านแระอ่ะน๊า อิอิ

HLEE AWARD...EI EI

โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 20 ]


ข้าน้อยว่าท่านพี่ข้าเองกับท่านมายยะฮู้จะมั่วกันเองน่ะขอรับ
ระวังฟ้าจะผ่าเหมือนท่านผัดไทย
ท่านข้าเองขอรับคนที่ถามหาท่านโกโจจูกุคือข้าน้อยเองขอรับ
และท่านมายยาฮู้ ท่านข้าเองคงจะสื่อสารถึงข้าน้อยมากก่าน่ะขอรับ

ข้าน้อยว่าท่านสองคนชักจะยังไงแล้วนะท่าน

โดย : หนึงในพันใจ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 23 ]

ท่านหนึ่งในพันใจ....ม่ายย่าฮู้!!....
ข้าเอง ว่า...ข้าเองก็ยังไม่เมานา.........เอิ๊ก!!

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 32 ]

555

ข้าว่าท่านหนึ่งในพันใจอ่ะ....มาวววววววววว

ข้าก็ยืนยันอ่ะ...ข้าไม่ได้เมา



โดย : ม่ายย่าฮู้!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 37 ]


หนุกหนาน หนุกหนานขอรับท่าน
แต่เมื่อใดที่ท่านเมาเมื่อนั้นคงเป็นที่ของข้า

โดย : หนึงในพันใจ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 45 ]

อ่านไปอ่านมาตกลงว่าใครเป็นลิง ใครเป็นกะปิขอรับ อิอิ


โดย : ไปมาไร้ร่องรอย
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 45 ]



โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 46 ]


คาราวะท่านไปมาไร้ร่องรอยขอรับห่างหายไปนานเลยนะขอรับ

ข้าน้อยขอไม่เป็นทั้งสองอย่างเลยดีก่า
แบบว่ามันน่ากลัวกันคนละแบบน่ะท่าน

โดย : หนึ่งในพันใจ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 53 ]

เออแน่ะไปมาฯ....มาถึงก็กินแรงกันอ่ะน๊า

ขำอย่างเดียวอ่ะเจ้า



โดย : ม่ายย่าฮู้!!!!
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 16 : 2 ]

สำเนียงคุ้งคุ้งนะท่านม่ายย่าฮู้
คาราแวะขอรับท่านหนึ่งในพันใจ อิอิ


โดย : ไปมาไร้ร่องรอย
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 16 : 21 ]

หุหุหุคุยอะไรกันอยู่ครับ

โดย : กระป๋อง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 16 : 31 ]


เพิ่งมาเหรอเจ้ากะแป๋งน้องรัก
มากันตอนจะปิดบ้านแระ
เจ้ามาก็ดีแระมาช่วยข้าเลือกหน่อยดิ๊ว่า
ระหว่างท่านม้ายยาฮู้ กะท่านพี่เคียวนิ
ท่านใดควรเป็นกะปิ แล้วท่านใดควรเป็นลิง

โดย : หนึ่งในพันใจ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 16 : 42 ]



ทั้ง กะปิ แล้วก็ ลิง

ข้าน้อย ขอเลือกเป็นยารักษาใจ .... สาว ๆ ดีกว่าครับ

ถึงไม่ได้รักษาให้หายได้ .... แต่รักษาพอหายเหงาคงพอได้น่ะครับ



โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 16 : 47 ]

ตามหาลิง ไปทำไมกันเรอะ.....โน่น........เจ้ากาป๋อง เอาไปไว้โน่น....บนต้นไม้โน่น.........ไม่รู้ ล.ลิง ของใคร ลายหมีพูห์....หุหุ

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 18 : 9 ]

เอ.....เจ้าไปมาฯ มันโผล่ออกมาได้ เพราะ ล.ลิง หรือ ก.กะปิหว่า

ใครแสนรู้...วานไขปริศนาที

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 18 : 14 ]

ช่วงนี้มันอยากออกมาเดินเล่นเลยปล่อยออกมา
แต่ถ้าให้เลือกคงเลือกกะปิ เพราะมันอร่อยดี อิอิ
ด้วยคาราแวะ ท่านเจ้าของกระทู้


โดย : ไปมาไร้ร่องรอย
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 18 : 20 ]

มีชายคนหนึ่งมีเพื่อนเป็นลิง งู เสือ วันหนึ่งทั้งหมดไปตัดไม้ในป่าและเกิดน้ำป่าท่วม ทั้งสี่และถูกพัด พาไปพร้อมกับไม้ท่อนหนึ่งซึ่งไหลไปผ่านบ้านสองผัวเมีย ทั้งสองก็ช่วยกันใช้ไม้ขอคล้องเอาทั้งสี่มาได้ และ ทั้งสี่ก็สำนึกถึงบุญคุณ โดยลิงก็ว่าจะเอาหมากไม้หัวมันมาให้ เสือก็ว่าตนเองก็จะเอาเนื้อมาตอบแทน ส่วน งูก็ว่าตนเองไม่มีอะไรมาตอบแทน แต่ถ้ามีเรื่องอะไรก็ให้เอามือตบดินสามครั้งแล้วจะมาช่วย แต่ชายนั้น ก็อยู่เป็นลูกบุญธรรมสองตายายนั้น
ต่อมา ลูกสาวเจ้าเมืองมาอาบน้ำที่ท่าและเอาสร้อยคอเพชรแขวนไว้ที่นั่น มีรุ้งตัวหนึ่งบินมาเห็น เพชรสีแดงก็คิดว่าเนื้อจึงลงมาคาบไปและเอาไปทิ้งที่ต้นโพซึ่งสองคนตายายไปเก็บมา จึงให้ชายลูกเลี้ยง นั้นไปแลกข้าวในเมืองมากิน ส่วนภายในเมืองก็มีประกาศว่าถ้ามีใครเอาสร้อยคอเส้นนั้นมาขายให้จับคน ผู้นั้นไว้
เมื่อชายคนนั้นเอาสร้อยเพชรมาก็ถูกจับตัวไปให้พระยาเจ้าเมือง ชายนั้นก็ว่าตนเองไม่ได้ขโมย แต่สองตายายขโมยมาจากไหนไม่รู้และเอาให้ตนเอามาขาย ทหารจึงปล่อยเขาไปและไปจับสองตายาย มาและบอกว่าอีก ๗ วันจะเอาไปฆ่า สองตายายนึกถึงงูได้จึงตบดินสามครั้ง เมื่องูมาถึงก็ถามว่าต้องการ อะไร ทั้งสองก็บอกว่าตนเองถูกจับ งูก็กลับไปในป่าและเอายามาให้สองตายาย แล้วก็แอบไปกัดลูกสาว เจ้าเมืองตาย คนในเมืองก็ทิ้งสองตายายไว้ยังไม่ฆ่าเพราะยุ่งเรื่องศพลูกเจ้าเมือง เมื่อคนส่งอาหาร มาให้ ตายายก็ถามว่ามีอะไรหรือ เขาก็บอกว่าลูกสาวเจ้าเมืองถูกงูกัดตาย สองตายายก็อาสาไปรักษา นางจนฟื้นมาได้ เจ้าเมืองจึงถามถึงความเป็นมาต่าง ๆ ตายายกs็เล่าให้ฟัง ว่าตนไม่ได้ขโมยแต่เก็บได้ จากใต้ต้นไม้และเล่าว่าชายคนนั้นตนเองเคยช่วยชีวิตจากการจมน้ำ แต่เขากลับมาคิดฆ่าตนทั้งสอง เมื่อเจ้าเมืองทราบจึงปล่อยตายายไปและจับชายคนนั้นฆ่าเสีย

นิทานของชาวไทยวน นิทานของชาวไทลื้อ นิทานของชาว ไทใหญ่ นิทานของชาวไทเขิน

โดย : สำนักคลองสาน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 19 : 5 ]

ขอบพระคุณ.........ท่านสำนักคลองสาน....ที่มาร่วมแจมนิทานอีกเรื่อง

แต่ว่า.....ข้าอ่าน วนหลายรอบแล้ว........เหมือนจะแปลไม่ออกอ่ะนะ

ช่วยชี้แนะให้ข้าน้อยด้วยจะเป็นความกรุณาอย่างสูง

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 19 : 26 ]

ไปหาอ่านจากนิทานเรื่องนี้มีใจความคล้ายกับเรื่อง "สุวัณณะเต่าฅำ" ในชุดปัญญาสชาดก

โดย : สำนักคลองสาน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 19 : 40 ]

เป็นการบ้านให้ข้าน้อยทำอ๊ะป่าวเนี่ย.........

โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 19 : 57 ]


ข้าน้อยเพิ่งเห็นท่านข้าเองจนมุมก็วันนี้แหละขอรับ

โดย : หนึ่งในพันใจ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 7 มี.ค. ปี 2006 [ 20 : 30 ]

ท่านหนึ่งในพันใจ

จนมุม....แต่ไม่...จนใจ ...นะขอรับ



โดย : ข้าเอง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 มี.ค. ปี 2006 [ 17 : 21 ]

ข้าว่าเหมือนในเอกนิบาตของพระสุตันตปิฏกเหมือนกันนะ

ท่านเจ้าสำนักคลองสานท่านนำมาจากเว็ปนี้ใช่หรือไม่
หมายเหตุ นิทานเรื่องนี้มีใจความคล้ายกับเรื่อง "สุวัณณะเต่าฅำ" ในชุดปัญญาสชาดก ...
www.lannaworld.com


"สจจฺจํ กิเรวมาหํ นรา เอกจจิยา กฏฐํ นิปฺผวิตํ เสยฺโย น
เตวฺเวจจฺจิโย นโร"
แปลความว่า " บัณฑิตกล่าวว่า เก็บขอนไม้ที่ลอยน้ำขึ้นไว้บนบกดีกว่าเก็บคนตกน้ำให้พ้นจากความตาย นี่เป็นความจริง"

โดย : อินทรีย์เดี่ยวทรนง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 8 มี.ค. ปี 2006 [ 22 : 51 ]

แวะมาทักทาย...สหายแห่งข้า

โดย : หนอนกระดึ๊บ
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 มี.ค. ปี 2006 [ 17 : 22 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook