บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : ความหมายในสายตา


ตาคู่นั้นทอดสะพานมาสานรัก
ตานี้จักจ้องนานให้หวานซึ้ง
สัมผัสสู่วิญญาณ์อันตราตรึง
ตานี้จึงโดนบาดแทบขาดใจ

ตาประกายนวลนุ่มแสนชุ่มฉ่ำ
ยังจดจำทุกตอนทนอ่อนไหว
ตาตอบตาจุนเจือสานเยื่อใย
ซาบซ่านไปทั้งตัวทั่วร่างกาย

จะเบือนตาเมินไปก็ไม่กล้า
ถึงแม้หน้าแดงอยู่มิรู้หาย
ก็ยืนหยัดสบตาอย่างท้าทาย
ยิ่งได้รู้ความหมายนัยน์ตานั้น

ไม่ต้องเอ่ยอะไรใจก็รู้
ตาเอ็นดูบอกมาว่ารักมั่น
แค่จ้องตาวันละหนึ่งคิดถึงกัน
เก็บภาพอันหวานฉ่ำย้ำคำนึง

ตาคู่นั้นทอดสะพานมาสานรัก
ตานี้จักจ้องนานให้หวานซึ้ง
สัมผัสสู่วิญญาณ์อันตราตรึง
ตานี้จึงโดนบาดแทบขาดใจ


โดย : แม่จิตร
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 มี.ค. ปี 2006 [ 17 : 3 ]

แวะมาทักทาย เพื่อนบ้านกลอน

โดย : ต้นกล้า อันดามัน
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 มี.ค. ปี 2006 [ 17 : 57 ]




อิจฉาคนที่มีรักน่ะครับ

โดย : ผัดไทย(เคียวพิฆาต)
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 มี.ค. ปี 2006 [ 19 : 1 ]

จำเขามา หนึ่งบท

จากวันนั้นถึงวันนี้ก้ปีกว่า
ที่ตาพบสบตาพาผสาน
ตาที่สบคอยล่อทรมาณ
กว่าจะพบ แววหวาน สงสารตา

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 มี.ค. ปี 2006 [ 19 : 54 ]

ถ้าถามว่าข้ารักมากแค่ไหน
จะขอให้สัจจาประซื่อ
ดวงใจพร้อมถอดวางกลางฝ่ามือ
แล้วยื่นถือให้นางอย่างเต็มใจ

***จากเรื่อง"ไผ่สีทอง" เรื่องเดียวกันกับของท่านพี่วาสิน จำเขามาอีกเหมือนกัน

โดย : จอมยุทธ
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 มี.ค. ปี 2006 [ 21 : 8 ]

ตกใจหมดเลย...
มือเปื้อนเลือด..น่ากลั้วน่ากลัว
...................


โดย : กอหญ้า
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 มี.ค. ปี 2006 [ 21 : 37 ]

น่าน มีคน จำ บทกวี ของ "หมึกสีดำ" ได้ด้วย
อย่างนี้ มีต่อ

"ดวงใจ ใยจึงคร่ำครวญ ปั่นป่วนยิ่งนัก หรือเพราะรักเป็นเหตุให้ใจร่ำหา
มองเธอ ยามเจอทุกครา อบอุ่นเสน่หหา (ว้าจำไม่ได้)
ลมเอย วอนลมช่วยที บอกว่าคนนี้ ที่ข้ารักไม่หน่าย จากใจ สักที
ฝันหวานๆ รักซาบซ่านตรึงใจ เป็นไปได้ ดูรึไม่อาย โอใจเรา ช่างทำ
หลงเพ้อเพ้อ เธอไม่เอ่ยสักคำ ใจยังพร่ำเรียกหา แต่เธออยู่เดียวดาย
อายเหลือดี




โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 มี.ค. ปี 2006 [ 21 : 41 ]

ถ้าถามว่าข้ารักมากแค่ไหน
จะขอให้สัจจาประซื่อ
ดวงใจพร้อมถอดวางกลางฝ่ามือ
แล้วยื่นถือให้นางอย่างเต็มใจ

โดย : จอมยุทธ

วรรค ๒ น่าจะอย่างนี้นะ

ถ้าถามว่าข้ารักมากแค่ไหน
จะขอให้สัจจาประสาซื่อ
ดวงใจพร้อมถอดวางกลางฝ่ามือ
แล้วยื่นถือให้นางอย่างเต็มใจ

ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุก ๆ คนที่เข้ามาทักทายกันขอบคุณมาก ๆ



โดย : แม่จิตร
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 มี.ค. ปี 2006 [ 21 : 51 ]

ดวงใจ ใยจึงคร่ำครวญ
ปั่นป่วนยิ่งนัก หรือเพราะรักเป็นเหตุให้ใจร่ำหา
มองเธอ ยามเจอทุกครา
แอบเสน่หหา ล้นอุรา ไม่กล้าเอ่ยเลยสักคำ

วอนลม ลมเอย ช่วยที
บอกกับคนดี มอบชีวีไม่หน่าย ไม่คลายรักเธอ

ฝันหวานๆ รักซาบซ่านตรึงใจ
เป็นไปได้ ดูรึไม่อาย โอใจเรา ช่างทำ
หลงเพ้อเพ้อ เธอไม่เอ่ยสักคำ
ใจยังพร่ำเรียกหา แต่เธออยู่เดียวดาย อายเหลือดี

****ได้แค่นี้เนี่ยท่านพี่....



โดย : จอมยุทธ
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 มี.ค. ปี 2006 [ 21 : 55 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook