บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : *** ดอกไม้





กระถางสวยวางทิ้งที่ริมสวน

เหมือนเชิญชวนหยิบเล่นตามใจหมาย

ใครกันหนอทิ้งเธอเจออันตราย

ผ่านคืนหลายปีล่วงน่าหวงใย


หยิบมาจับปัดเบาตามองจ้อง

นิ้วประคองอบอุ่นด้วยแดดเผา

ล้างด้วยน้ำปลุกปลอบเจ้าแผ่วเบา

คืนความเงาความงามล้างมลทน


สีเจ้างามวางเล่นโดดเด่นสวย

รู้แต่งด้วยดอกงามตามใจสรรค์

หอมกุหลาบชมพูรับขับกัน

บานอวดกันเพิ่มเติมกระถางงาม


พาไปอวดเด็กเด็กชอบหรือไม่

เด็กชอบใจชมดอกชอบบานสวย

กุหลาบเล่นอวดหอมลมพัดโชย

หนึ่งความสวยสองถามกระถางตาม


ผ่านสามวันนำกลับมาถามใหม่

พบสิ่งใดสวยคงเดิมมีบ้างใหม่

เด็กช่วยตอบดอกเหี่ยวลงมากมาย

น่าสนใจก็ลดลงไม่น่ามอง


ก็ลองถามเด็กเด็กแบบเด็กเด็ก

เราจะเก็บดอกไม้หรือกระถาง

เด็กก็ตอบเก็บไว้กระถางงาม

ยกมือถามดอกใหม่ไม่เห็นมี


ใครอยากช่วยจัดดอกเก็บดอกมา

อย่ารอช้าหนึ่งดอกบอกความฝัน

เด็กผู้ใหญ่ในงานเราช่วยกัน

เติมแต่งฝันดอกงามบานเด่นเดิม


เสียงหัวเราะคิกคักสวยสิ่งเห็น

ความสวยเป็นอาหารให้ความฝัน

เจ้ากระถางทำงานเต็มกำลัง

เติมกำลังเบื้องหลังอย่างตั้งใจ.



เราเอง..........




โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 23 ]

คิดถึงพ่อเลยแฮะ

หนูเอง



โดย : โปเย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 30 ]

เก็บดอกไม้ใส่แจกันชมว่าสวย
กลิ่นระรวยหอมฟุ้งพาใจฝัน
พอกลีบล่วงหมดหอมโยนทิ้งพลัน
ไม่สำคัญเช่นแรกได้ดอกไม้มา

.. ใครก็ได้ช่วยพากลอนหนู๋ไปต่อที....


โดย : ดอกไม้หลงทาง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 33 ]


......แพง..ที่สุด คือ..บอนไซ ซากุระ ดอกจิ๋ว ในกระถาง
......ไร้ค่า..ที่สุด คือ..บอนไซ ที่เฉาตาย คากระถาง
......ปราชญ์เมธี จมอยู่ในกรอบแห่งตำรา กอดตำแหน่งจอหงวน ก้าวไกลในหน้าที่..ระบือชื่อก้อง ลาภยศ สรรเสริญ
......ยามไร้สิ้นวาสนา ยอมหักมิยอมงอ ไร้ที่กลบฝัง ผู้คนลืมสิ้นความดี เหยียบย่ำผลงาน



โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 มี.ค. ปี 2006 [ 13 : 53 ]

พ่อหนูสอนว่า....

แพงที่สุด คือสิ่งที่ซื้อด้วยเงินไม่ได้
หัวใจ น้ำใจ มิตรภาพ ความรัก ราคาแพงทั้งนั้นเลยน๊า

ไร้ค่าที่สุด คือ คนสิ้นคิดน่ะ
เพราะบางที ขนาดต้นไม้ตายยังกลายเป็นปุ๋ยได้เลย ถ้าไม่เอามันไปเผาแทนที่จะฝังอ่ะน๊า

ยังมีอีกนะ บางสิ่งที่เห็นว่าไร้ค่าบางทีมันก็ไม่ไร้ค่าเสมอไป มันแล้วแต่จะมอง
ต้นไม้ในกระถางตายไป มันเป็นบทเรียนว่า หนูไปทำท่าไหนมันถึงตายน้อ....
พ่อบอกว่า ใครว่ามันไร้ค่าแต่พอว่ามันยังมีความหมาย เยอะแยะไป หนูยังจำได้
แล้วก็ จะทำความดีทั้งทีไม่ต้องไปหวังคำชม ยังไงเราก็ได้ แม้ฟ้าดินไม่เห็นเป็นพยาน แต่เราเองก็รู้เห็นเป็นใจน๊า ปลื้มใจยังไงก็ติดตัวเราไปเสมอ เหยียบเหรอ ใครจะเหยียบย่ำได้ ก็มันอยู่ในใจเรานี่นา

โดย : โปเย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 มี.ค. ปี 2006 [ 14 : 18 ]

ทุกอย่างมีค่าหมดแหละ
แค่หมดเวลา...เท่านั้น

......คิดได้แค่เนี้ย......

โดย : น้ำเต้าหู้
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 มี.ค. ปี 2006 [ 15 : 28 ]

ดอกไม้สวยด้วยกลิ่นหอม
แม้สุขงอมก็หอมหวล
จะทิ้งขวางไปไหนก็ไม่รวน
ยังหอมหวลอยู่ตราค่าของ มัน

โดย : เทพกระบี่
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 มี.ค. ปี 2006 [ 16 : 11 ]

กุหลาบขาวส่งกลิ่นหอมน่าดอมดม
ดูน่าชมผสมภัยไว้ปลายหนาม
กุหลาบงามตามวัยแค่ไม่นาน
ก็หยุดบานเหี่ยวแห้งจำแลงกาย.....

โดย : rose
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 23 มี.ค. ปี 2006 [ 17 : 9 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook