บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

ชุมนุมจอมยุทธ (2)
ไปหน้า >> 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13

หัวข้อ : "บางเบา"


บางเบา เราซาบซึ้ง บางบาง
โยงใยชักหมดยาง ยืดเยื้อ
รักเริ่มมาจืดจาง จึงจาก
เหนาะ,ธิ,ลอง,ปุ,เชื้อ เปล่งให้ไฟโหม

ใครใครก็รับรู้ เพื่อนกัน
ความคิดผลได้มัน ไม่คล้อย
ศักดิ์ศรีทิฐินั่น กั้นกลาง
คงเหลือแต่ยี้ห้อย ร้อยยี่ติดตาม

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 25 มี.ค. ปี 2006 [ 22 : 8 ]

ความรัก มิตรภาพ ทิฐิ

ผ่านมาเพื่อเพิ่มประสบการณ์และความเข้มแข็ง


โดย : สีเขียว
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 25 มี.ค. ปี 2006 [ 22 : 46 ]

....รักบางเบา เจ้ากลับย้ำจ้ำเสียลึก
....ยิ่งไม่นึกว่าศึกจะยืดเยื้อ
....พอเริ่มจางบ่างยุช่างเหลือเฝือ
....เหนาะ,ธิ,ลอง,ปุ,เชื้อ เกลือไม่เค็ม
....
....แสนผิดหวังเพื่อนกันยังมาแกล้ง
....พอเริ่มแย้งผลก็หยุดขุดมาสาน
....ไม่มีเหลือเยื่อไยไฟประจาน
....ถึงกราบกรานเข้ามาหมอบ..ตอบ..เสียยย..ใจ

โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 25 มี.ค. ปี 2006 [ 23 : 11 ]

ยินบทเพลงแว่วมาน้ำตาไหล
ว่าดวงใจใยคร่ำครวญหวนร่ำหา
ภาพอดีตกรีดย้ำซ้ำรอยลา
เคยตามหาหัวใจไม่ย้อนคืน

แล้งลำนำไร้คำหวานมาสานฝัน
ไร้คำมั่นสัญญาใจไร้แรงฝืน
เลิกรอฝนหยาดสุดท้ายหมายกล้ำกลืน
เพียงสะอื้นสุดรันทดหมดพลัง

เมื่อไร้ความหมายเหลือความหมอง
เมื่อใจตรองใจจึงหลบ..กลบความหลัง
เมื่อใจถูกทอดทิ้งไว้ลำพัง
ไม่อาจยั้งยืนอยู่สู้หน้าใคร

ใบไม้ร่วงพรูพราวลงจากต้น
สายน้ำ..ไม่ไหลวน..คืนหวนไห้
ดาวตก..ร่วงลา..จากฟ้าไกล
ไม่อาจฟัง..เพลงจากใจ..ใครอีกแล้ว


โดย : ระบัดใบ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 26 มี.ค. ปี 2006 [ 9 : 7 ]

บอกใครให้รับรู้ เพื่อนกัน
การกระทำนั้นหา ใช่เพื่อน
ลวงหลอกตบตาใคร ได้หมด
แถมพระเจ้ายังเกลื่อน กลบด้วย ช่วยกัน

โดย : ระบัดใบ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 26 มี.ค. ปี 2006 [ 9 : 28 ]

จิตวิญญาน ของหญิงมักสิงสู่
จิตวิญญานสัตว์ผู้แสวงหา
ยากจะเอ่ยคำยอกมาบอกลา
เก็บน้ำตาเก็บคำที่พร่ำพรรณ
ให้เจ้าแปลงกายอีกหลายแสน
ความหมายแม้นหนึ่งคำจำได้มั่น
ข้าฯไม่ใช่พระเจ้าที่ลงฑัณทฺ
ใจเจ้านั่นขวั้นแน่นจึงแค้นเคือง

ระบัดใบผลิแผกแตกใบใหม่
เป็นใบใสเขียวทองดูผ่องเหลือง
เกิดปัญญาแนวตรองส่องประเทือง
เรื่องบางเรื่องจำไปก็ป่วยการ

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 26 มี.ค. ปี 2006 [ 9 : 49 ]

มีบทเพลงฟังพอเพลินๆ เดินตามอารมณ์
ขอประกาศเจตนารมณ์...ลาไกล....

น้ำตา
มาลีฮวนน่า

ร้องไห้ในความช้ำเจ็บ บาดแผลในใจที่เธอทิ้งไว้
เมื่อความรักเกิด เป็นคำถามทิ่มแทงจิตใจ
เธอมีรักใหม่ทดแทนที่ฉัน..ฮึม

รักที่เคยมั่นใจ ไม่เหลือเยื่อใยให้กัน โอบความเหงาเจ็บ
แทนความรักที่เคยร่วมกัน ให้เพ้อรำพันถึงวันสุดท้าย

จะเนิ่นนาน นานเพียงใด จงรับรู้ความเป็นไป
ห่วงโหยหาตรมตรอมใจ
เธอนั้นร้างลาฉันไป จากฉันไป ไม่คืนกลับมา..หา

ถึง...ให้ต้องทนต้องเจ็บ ดั่งฉันนั้นเป็นเช่นคนไร้ค่า
หมื่นคำถามเจ็บ เจ็บในรักไม่คืนกลับมา
เธอมอบน้ำตาทดแทนรักฉัน ...ฮึม…
******************


โดย : ระบัดใบ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 26 มี.ค. ปี 2006 [ 9 : 50 ]

ขอบคุณและซาบซึ้งจดจำคำสอนเสมอ

โดย : ระบัดใบ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 26 มี.ค. ปี 2006 [ 9 : 53 ]

ความรักเหมือนสายใยบางๆที่กั้นกลางระหว่างความผูกพันกับมิตรภาพ
ทิฐิ คือ อะไรก็บอกไม่ถูกแต่รู้ว่าถ้ามาอยู่ในใจแล้วมันหนักมากเลย ทำยังไงถึงจะเอาออกไปได้ ช่วยที

โดย : rose
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 26 มี.ค. ปี 2006 [ 9 : 56 ]

หายไปนาน เพราะเศรษฐกิจ พ่นพิษใส่
กำลังใจ หดหาย ไม่เหลือฝืน
ทั้งเจ้านาย ลูกน้อง ร้องฮือฮือ
ร่ำระบือ ว่ายอดหาย หงายทั้งยืน
ขอเชิญท่าน ที่ประท้วง ล้วนคนดี
มาช่วยที เยียวยา รักษาก่อน
คนในชาติ อาจตายได้ โปรดฟังวอน
ยอมเลิกงอน หันหน้า เข้าหากัน
เซ้งจังเลย ม้อบค้าน ม็อบหนุน วุ่นแท้แท้
เห็นแน่แน่ ว่าชาติพัง ไปถึงไหน
ปีมงคล คนไทย ไม่สุขใจ
พ่อหลวงไซร้ ยิ่งปวดใจ กว่าพวกเรา
ทั้งต่างชาติ ต่างภาษา พาหัวเราะ
ได้ยิ้มเยาะ ว่าคนไทย ไร้เหตุผล
เห็นแก่ตน มากล้น พ้นประมาณ



ไปไม่ถูกแล้ว โค ตะ ระ เซ้ง


โดย : เฒ่าแปดนิ้ว
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 26 มี.ค. ปี 2006 [ 10 : 49 ]

สายลมโศกโบกสะบัดใบพัดพริ้ว
เหลืองอ่อนปลิวงามไสวใบพฤกษา
มีความงามอย่างอ่อนไหวในลีลา
รู้เถิดหนาว่าเจ้างามท่ามกลางไพร

ไม่มีใครไม่เคยเป็นเช่นตัวเจ้า
เพียงแต่เราก้าวข้ามความอ่อนไหว
เหลือเพียงรัก รักเพื่อจะเข้าใจ
เพราะยังมีสิ่งมากมาย ที่ต้องทำ

ไม่ได้รักเช่นสาวเฝ้ารักหนุ่ม
ไม่ได้กลุ้มเกลือกกลั้วตัวถลำ
เพียงรู้จักเข้าใจในน้ำคำ
อาจเพียงพร่ำชั่ววัน..จากนั้นลืม

อาจต่างคนต่างทนทุกข์..ก็เป็นได้
ชีวิตใช่ง่ายดาย...ที่จะฝืน
เราเดินทางกันมา กี่วันคืน
ไม่กี่หมื่นคืนวัน..ถึงวันตาย

หวังมีใครรักแท้แน่เพียงนี้
รักอย่างที่ เป็นอยู่คู่สหาย
อุดมการณ์ต่างกัน จึงแคลนคลาย
ต่างรู้ได้ในหัวใจ ของตนเอง

หากรักเขา จงได้ดูแลเขา
อย่าให้เงาความเศร้ามาข่มเหง
ไม่มีใครรักใครกว่าตนเอง
จงบรรเลง เพลงไพร...ใบพริ้วงาม



โดย : กู่เพื่อนเก่า
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 26 มี.ค. ปี 2006 [ 12 : 6 ]

หากมิมีเพียงบางคำ
ก็ไม่อาจทำให้เจ็บถึงเพียงนี้

อย่างไรก็ขอขอบคุณ...กู่เพื่อนเก่า...
ที่ทำให้โลกของข้า..เปลี่ยนไป....

โดย : ระบัดใบ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 27 มี.ค. ปี 2006 [ 17 : 5 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook