บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด

>>ใครเก่งเรื่องถอดร้องกรองช่วยทีเถอะค่ะ จะส่งวันจันทร์นี้แล้ว ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงค่ะ

หัวข้อ : ใครเก่งเรื่องถอดร้องกรองช่วยทีเถอะค่ะ จะส่งวันจันทร์นี้แล้ว ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงค่ะ


เป็นกลอนจากหนังสือเรื่องเพียงความเคลื่อนไหว ของคุณเนาวรัตน์นะคะ อาจารย์ให้แปลเนื้อความ และหาความงามภาษาค่ะ พริมอ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจเลย ช่วยหน่อยนะคะ
คำหอม
หอมดอกไม้มาร่ำอบคำหอม
หนอ อยากดอมเด็ดได้เอาไว้เหย้า
โอ้กาเอ๋ย กาหลงลงคัดเค้า
ขอเชิญเจ้าขวัญฟ้ามาฟังกลอน
เคลิ้มเคลิ้มยินถวิลว่าปาริชาติ
สวยสะอาดเอี่ยมละออช่ออักษร
หอมมาเตือนเหมือนมาตามเมื่อยามนอน
ต่างอาภรณ์แพรห่มอาคมดำ
โอ้เจ้าดวงพวงโกมุท
ครั้นสายก็หายสุดสุหร่ายร่ำ
ไม้สิใดบ่ดอมหอมแม่นซ้ำ
บ่แม่นกลีบแก้มฉ่ำชะม้ายเมียง
รักเจ้าสาวสวยลวย
ไว้ผมสูงสวยสมเกล้าเกลี้ยง
หูใส่ต่างแต่ล้วนระย้าเรียง
สายสร้อยสอดส่องเฉวียงสว่างใจ
----แล้วก็ตัดตอนมาเลยนะคะ เพราะตรงงกลางๆยังชมธรรมชาติอยู่ พอเดาได้ค่ะ
กาเอ๋ยเจ้ากาหลง
จะหลงลงดงใดใครเขาหวง
คนจรนอนดินถวิลดวง
ดอกฟ้าฤาจะร่วงลงมามือ
---สองบทนี้ค่ะ ที่งงสุดๆ
ซอเสียงคำ ค่อยประสานสำเนียงร้อย
เหมือนจิบน้ำจอกจ้อยน้ำใจซื่อ
เย็นน้ำฟ้าหยาดฟ้ามาดินฤา
จะเสกสื่อเสน่ห์ไว้อย่างวันวาน
ขลุ่ยคำหอมโหยพลิ้วขึ้นนิ้วเอก
ปัดฝุ่นเมฆหมอกลงประจงสาร
ดอกคำดาวดาดหล้าฟ้าใบลาน
ต่างคำจารจารึก หอมลึกซึ้ง
********ช่วยหน่อยนะคะ แงๆ จะส่งแล้ว ขอให้ทุกท่านที่กรุณาพบเจอแต่สิ่งที่ดีๆทุกด้านค่า ********


โดย : พริม
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2007 [ 13 : 4 ]

คือรบกวนอีกหัวข้อนึงด้วนะคะ ท่านใดจะกรุณาหรือพอเข้าใจเนื้อหาของกลอน พอดีอาจารย์ให้ทำสองเรื่องน่ะค่ะ
เสียงขลุ่ยกลับมาหากอไผ่
วังเวงเพลงขลุ่งพ้อ เพื่อนฟัง
ดังเท่าดังมิดัง เท่าได้
ตื่นตะวันตกจังงัง งันงก
สยบท่าวแทบเท้าไต้ แต่ส้นตีนเขา

ภูมิปัญญาเปล่าแปล้ว ฤาสหาย
สยามสยบลบลาย เลิศแล้ง
กนกวรรณวิจิตรวาย มือกระหวัด
อารยยุคใหม่แกล้ง แกล่ใกล้ขอบกระโปรง

โหงพรายผีฝรั่งเข้า ครอบกบาล
โบว์ลิ่งกลิ้งลบลาน สะบ้า
บัลเล่เล่ห์ประหาร แหงหนุ-มานแฮ
กล่องกระดาษประกาศท้า ประเทียดท้าวเทวัน ( ท่อนนี้งงมากเลยค่ะ)
ตะวันผันออกเต้า ทิศตก
โมสาร์ตโชแปงปก กระหม่อมป้อง
ครูมีแขกแปลกหมก ดินดึก- ดำบรรพ์โวย
พระประดิษฐ์ไพเราะร้อง ร่ำไห้ใครยิน

ขอบพระคุณทุกท่านที่แม้อย่างน้อยสนใจเข้ามาอ่านด้วยนะคะ ขอแค่เนื้อหาพอคร่าวๆก็ได้ แต่ถ้าอย่างละเอียดจะเป็นพระคุณมากๆเลยค่ะ


โดย : พริม
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2007 [ 13 : 33 ]

หอมดอกไม้มาร่ำอบคำหอม
หนอ อยากดอมเด็ดได้เอาไว้เหย้า
โอ้กาเอ๋ย กาหลงลงคัดเค้า
ขอเชิญเจ้าขวัญฟ้ามาฟังกลอน
(ด้วยถ้อยร้อยคำอันหอมหวนจนอยากเก็บไว้เป็นเจ้าของ อยากชวนเจ้ากาหลงมาฟังบทกลอนนี้ด้วยกัน)

เจ้ากาหลงเอ
เคลิ้มเคลิ้มยินถวิลว่าปาริชาติ
สวยสะอาดเอี่ยมละออช่ออักษร
หอมมาเตือนเหมือนมาตามเมื่อยามนอน
ต่างอาภรณ์แพรห่มอาคมดำ
( เจ้ากาหลงเอ๋ย กลิ่นหอมแห่งถ้อยคำนั้นคล้ายกับว่าเป็นกลิ่นช่อปาริชาติ(ในวรรณคดีเมื่อได้ดมแล้วจะระลึกชาติได้) ติดตามมาเสมอแม้ยามหลับนอนราวกับถูกคลุมด้วยผ้าห่มแห่งมนต์ดำกระนั้น)

โอ้เจ้าดวงพวงโกมุท
ครั้นสายก็หายสุดสุหร่ายร่ำ
ไม้สิใดบ่ดอมหอมแม่นซ้ำ
บ่แม่นกลีบแก้มฉ่ำชะม้ายเมียง

( โอ้เจ้าบัวสาย พอยามสายหยุดส่งกลิ่นหอม แต่พรรณไม้ใดก็ไม่น่าหอมซ้ำแล้วซ้ำเล่าเท่าแก้มนวลยามเอียงอาย )

รักเจ้าสาวสวยลวย
ไว้ผมสูงสวยสมเกล้าเกลี้ยง
หูใส่ต่างแต่ล้วนระย้าเรียง
สายสร้อยสอดส่องเฉวียงสว่างใจ
( รักสาวผมสลวยเกล้ามวยสูง ใส่ต่างหูเรียงร้อยจากดอกไม้ สร้อยที่สวมพาดเฉียงสวยจับใจ)

กาเอ๋ยเจ้ากาหลง
จะหลงลงดงใดใครเขาหวง
คนจรนอนดินถวิลดวง
ดอกฟ้าฤาจะร่วงลงมามือ
(เปรียบกาหลงมีกลิ่นหอมจะไปที่ใดมีแต่คนยอมรับ ส่วนคนเดินดินพเนจรหรือจะมีดอกฟ้าร่วงใส่มือได้)

ซอเสียงคำ ค่อยประสานสำเนียงร้อย
เหมือนจิบน้ำจอกจ้อยน้ำใจซื่อ
เย็นน้ำฟ้าหยาดฟ้ามาดินฤา
จะเสกสื่อเสน่ห์ไว้อย่างวันวาน
( เสียงขับลำนำคล้ายเสียงซอประสาน ชุ่มเย็นราวกำลังจิบน้ำใจอันใสซื่อบริสุทธิ์ หยาดน้ำจากฟากฟ้าใดๆลงมาสู่แดนดินก็ไม่มีความหมายเทียมเท่า )

ขลุ่ยคำหอมโหยพลิ้วขึ้นนิ้วเอก
ปัดฝุ่นเมฆหมอกลงประจงสาร
ดอกคำดาวดาดหล้าฟ้าใบลาน
ต่างคำจารจารึก หอมลึกซึ้ง
( เสียงขลุ่ยแห่งถ้อยคำบรรเลงพลิ้วโหยหวน ราวจะกวาดเมฆหมอกที่ขุ่นมัวทั้งหลายให้กระจายไป แล้วใช้ท้องฟ้าแทนใบลาน จดจารึกถ้อยร้อยคำอันหอมหวานนั้นลงไป)

รวมๆก็คือเปรียบเทียบ รสแห่งการสัมผัสกับถ้อยคำที่ร้อยกรองทั้งจากการอ่านและการฟัง หอมหวนและหอมหวานดังบุปชาติชั้นสูงชนิดต่างๆ และเปรียบเช่นเสียงขลุ่ยเสียงซอแห่งทิพยวิมาน และคู่ควรจรรโลงไว้คู่ฟ้าดั่งหมู่ดวงดาราก็มิปาน

ทั้งนี้การถอดความอาจคลาดเคลื่อนไปจากเจตนาของท่านผู้แต่งไปบ้าง แต่ก็ขอกราบขออภัยอย่างสูงไว้ ณ ที่นี้ แต่ก็เพราะอยากช่วยน้องสมาชิกคนกลอนรุ่นหลังทุกท่าน ยินดีเสมอ ยามเผลอยังยินดี


โดย : สางไพร
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2007 [ 14 : 26 ]

เสียงขลุ่ยกลับมาหากอไผ่
วังเวงเพลงขลุ่งพ้อ เพื่อนฟัง
ดังเท่าดังมิดัง เท่าได้
ตื่นตะวันตกจังงัง งันงก
สยบท่าวแทบเท้าไต้ แต่ส้นตีนเขา
( เสียงขลุ่ยถึงต่อให้ดังเท่าใด ก็พ่ายต่อดนตรีตะวันตก ตั้งแต่เริ่มแรก )

ภูมิปัญญาเปล่าแปล้ว ฤาสหาย
สยามสยบลบลาย เลิศแล้ง
กนกวรรณวิจิตรวาย มือกระหวัด
อารยยุคใหม่แกล้ง แกล่ใกล้ขอบกระโปรง
( หมดภูมิปัญญาแล้วกระนั้นหรือ จึงปล่อยกนกลายไทยอันอ่อนไหวให้วัฒนธรรมใหม่เบียดบัง )

โหงพรายผีฝรั่งเข้า ครอบกบาล
โบว์ลิ่งกลิ้งลบลาน สะบ้า
บัลเล่เล่ห์ประหาร แหงหนุ-มานแฮ
กล่องกระดาษประกาศท้า ประเทียดท้าวเทวัน

(วิญญาณฝรั่งเข้าสิงหรือ ลานโบว์ลิ่งจึงเกิดแทนลานสะบ้า (การละเล่นไทยโบราณชนิดหนึ่ง) บัลเลย์ เป็นที่ชื่นชมกว่า(หนุมาณ)การแสดงโขน กล่องกระดาษผลิตภัณฑ์ยังกล้าหาญประชดท้าทายเหล่าเทวดา (น่าจะหมายถึงสิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆที่ทำท่าจะมีอิทธิพล ล้มล้างความเชื่อเก่าๆ ประเทียด =ว่าร้ายในทางลบ ประชด ท้าทาย)

ตะวันผันออกเต้า ทิศตก
โมสาร์ตโชแปงปก กระหม่อมป้อง
ครูมีแขกแปลกหมก ดินดึก- ดำบรรพ์โวย
พระประดิษฐ์ไพเราะร้อง ร่ำไห้ใครยิน
( ดั่งว่าดวงอาทิตย์กลับไปขึ้นทิศตะวันตก อิทธิพลของเพลงคลาสสิก(โมสาร์ท-โชแปง)มีล้นความคิด เพลงไทยเดิม ถูกมองว่าคร่ำครึ พระประดิษฐ์ไพเราะ (บรมครูดนตรีไทย)ไม่มีใครคิดถึง

เท่าที่ได้ แม้มิเท่าใด ยังหวังให้ได้ยินดี

โดย : สางไพร
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2007 [ 14 : 57 ]

***********ขอขอบคุณ คณสางไพร เป็นอย่างสูงค่ะ***********
ขอบคุณในน้ำใจคุณจริงๆค่ะ ที่สละเวลาอธิบายความบทกลอนให้ดิฉันได้เข้าใจมากขึ้น ถ้าดิฉันทำเองคงเป็นวันแน่ๆเลยค่ะ เพราะโดยส่วนตัวดิฉันเองไม่ถนัดในเรื่องบทกลอนเลย เอ่อ...คือว่านะคะ ดิฉันมีบทกลอนอีกสามบทจากเรื่อง "คำหอม" น่ะค่ะ ที่ว่าเป็นการพรรณนาธรรมชาติ พอดิฉันลองมาเรียบเรียงบทความเองแล้ว ไม่เป็นภาษาเลยค่ะ ออกไปทางเพ้อฝันเสียมากกว่า( ลิเกเลยค่ะ) จึงอยากจะรบกวนท่านผู้มีความรู้ ช่วยชี้แนะสามบทนี้เพิ่มเติมได้ไหมคะ > v < ( เกรงใจจัง แต่ช่วยหน่อยนะคะ )
แสงนากนิ้มเนื้อชมพูนุท
บริสุทธิ์สวยพริ้มผ่องใส
หอมแก้มแกมทิพย์กลีบดอกไม้
ละมุนละไมมาหยาดอยู่รอนๆ

เที่ยงคืนดื่นดึกเมื่อเดือนตรง
ดอกไม้เจ้าจะทรงช่อเกสร
เก็บได้ก็จะรายไว้ที่นอน
ถนอมอ่อนอุ่นแอบแนบนิทรา

ลมประเลงลำนำกล่อมลำน้ำ
ยามค่ำย่ำคืนสะอื้นหา
ผิวแผ่วเป็นเพื่อนเดือยดารา
เพ้อภาษาอารมณ์ที่ลามลวง

-----ดิฉันก็เรียบเรียงภาษาให้สวยงามไม่ค่อยถูกนัก แต่อยากจะขอบคุณทุกท่านที่ให้ความช่วยเหลือมา นับว่าเป็นทานที่มีคุณค่ายิ่งเลยค่ะ ขอให้มีความสุขกันมากๆนะคะ--------

โดย : พริม
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2007 [ 16 : 50 ]

.......
ได้แต่สงสารจอมกวีศรีเนาวรัตน์
ไม่ได้ช่วยร้อยเรียงเพียงแค่มีอารมณ์ร่วม
จะทำเช่นใดได้
ยามนี้แม้ความสงบยังไม่อาจสยบความเคลื่อนไหว
จะโบกพลิ้วปานใดรังแต่เปลืองเวลาเปล่าประโยชน์
มิหนำซ้ำยังจะเข้าเนื้อเจ็บตัว
.......
ลิขสิทธิ์มากับบรรจุภัณฑ์กันน้ำช่างทรงอำนาจ
แผ่อิทธิพลกางกั้นรากเหง้าให้เลือนหาย
โอ้อวดลวงล่อให้ถลำลึกกลืนกินวิญญาณบรรพบุรุษ
ชี้นำเข้าสู่หน้าต่างเสียตังค์แห่งโลกสมมุติซ้อนสมมุติที่เข้าใจยากอยู่แล้วให้ยากยิ่งไปอีก
.......
พุทธคุณถูกแอบอ้างกลายเป็นคาถาอำนาจมืด
เปรียบเปรยเทียบชั้นเป็นแม่มดพ่อหมอมนต์ดำไปนุ่น
ขลุ่ยผิวกับโมสาร์ทมีความเสมอภาคหากบรรจงเรียงร้อยด้วยใจ
แต่ใครเล่าจะมองเข้าถึงความธรรมดานั้นได้
.......
ในเมื่อ
ปลายนิ้วเพียงคลิ๊กสัมผัส
โลกฟรีบันเทิงอินเตอร์หลากหลายพลันปรากฏดั่งมีญาณกล้า
ทุกแหล่งออนไลน์ผูกสัมพันธ์ข้ามทวีปเสพสร้องชูนิ้วเป็นนิวเทรนด์
.......
วันนี้ไม่ต้องกระทำการใดใด
มีแต่ไวรัสร้ายไซเบอร์เท่านั้นที่พอจะสกัดกั้นได้
แต่ก็แค่ชั่วคราว
ดันหนาวแทน.


โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2007 [ 17 : 55 ]

ได้ความรู้อีก
และ บทนี้ * เสียงขลุ่ยกลับมาหากอไผ่....................
..........................................
..........................................
..ขอบคุณ * ท่านสางไพร
..ขอบคุณ *ท่านถั่วทอด ( ได้อารมณ์ดีแท้ )

โดย : .....
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2007 [ 20 : 49 ]

มิเสียแรง ติดตาม*ท่านถั่ว..ขอคารวะ (ตอบได้อารมณ์..)
นับถือที่* ท่านสางไพร..ให้ความรู้เป็นวิทยาทาน

โดย : ศิริศุภา
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2007 [ 21 : 12 ]

คำตอบคุณถั่วถอดหมายถึงยังไงเหรอครับ ใช่ถอดบทความจากด้านบนหรือเปล่า ขอโทษนะครับผมไม่เก่งเรื่องบทกลอน แต่มีความสนใจ จึงอยากทราบครับ

สามบทที่คุณพิมถามเพิ่มเติม ผมเองก็อยากทราบเนื้อความเหมือนกันครับ ภาษาดูสวยดี ใครตอบได้ช่วยตอบทีนะครับ

โดย : กริช
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 24 ก.พ. ปี 2007 [ 23 : 0 ]

แสงนากนิ้มเนื้อชมพูนุท
บริสุทธิ์สวยพริ้มผ่องใส
หอมแก้มแกมทิพย์กลีบดอกไม้
ละมุนละไมมาหยาดอยู่รอนๆ
(ผิวเนื้อน้องดุจดังทองชมพูนุท (สีของนาก) อันสวยบริสุทธิ์ พวงแก้มทั้งสองนิ่มนวลละมุลราวกลีบดอกไม้)

เที่ยงคืนดื่นดึกเมื่อเดือนตรง
ดอกไม้เจ้าจะทรงช่อเกสร
เก็บได้ก็จะรายไว้ที่นอน
ถนอมอ่อนอุ่นแอบแนบนิทรา
(ยามเที่ยงคืนเมื่อดอกไม้เจ้าเบ่งบานสะพรั่งหากสามารถเเก็บมาจะปูลาดและอิงแอบทนุถนอมไว้เป็นเพื่อนนอน)

ลมประเลงลำนำกล่อมลำน้ำ
ยามค่ำย่ำคืนสะอื้นหา
ผิวแผ่วเป็นเพื่อนเดือยดารา
เพ้อภาษาอารมณ์ที่ลามลวง
(สายลมแห่งลำน้ำในยามค่ำคืน คล้ายดั่งเสียงสะอื้นที่ดังแผ่วแว่วอยู่ท่ามกลางหมู่ดาว เป็นเสียงเพรียกหาจากห้วงอารมณ์ที่ล่วงไหลไป)

(รวมๆ อาจหมายความเปรียบเทียบถึงหญิงงามนางหนึ่งซึ่งเป็นที่รักว่ามีผิวที่ผุดผ่อง แก้มนวลเปล่งปลั่งยองใย ด้วยอารมณ์แห่งห้วงคำนึงถึงจึงอยากเด็ดดอกไม้ราตรี( อาจหมายถึงดวงเดือน หมู่ดาวนานา)มาปูลาดไว้อย่างทนุถนอมเป็นเพื่อนนอน เมื่อสายลมแห่งลำน้ำยามราตรีพัดมานั่นราวกับเสียงเพ้อหานงรามในยามค่ำคืนท่ามกลางหมู่ดาวเรียงราย)

โดย : สางไพร
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 25 ก.พ. ปี 2007 [ 14 : 25 ]

พริมขอขอบพระคุณคุณสางไพรมากๆเลยค่ะ ที่กรุณา คุณมีพรสวรรค์ในด้านบทกลอนจริงๆค่ะ ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้พริมมีความรู้มากขึ้น พริมจะพยายามฝึกถอดคำร้อยกรองไปเรื่อยๆ ให้ดีที่สุดค่ะ
และขอขอบคุณทุกๆความเห็นนะคะ ที่สนใจเข้ามาอ่านกระทู้ เวบนี้ทำให้พริมประทับใจมากๆ และจะคอยติดตามอยู่เสมอ นับจากนี้ค่ะ


โดย : พริม
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 25 ก.พ. ปี 2007 [ 15 : 15 ]

ด้วยความยินดีเสมอ แม้ยามเผลก็ยินดี

โดย : สางไพร
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 25 ก.พ. ปี 2007 [ 16 : 19 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook