บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>>สิ่งที่ค้นพบได้ในวันหนึ่งๆ

หัวข้อ : สิ่งที่ค้นพบได้ในวันหนึ่งๆ


วันนี้ข้าพบว่า....
ในระยะทางเท่าเดิม....
หากเราเดินท่ามกลางกระแสผู้คน เราจะรู้สึกว่ามันใกล้...ไม่ไกลนัก
หากเราเดินขณะที่ไม่มีคนและถนนก็โล่งว่างเปล่า ระยะทางมันก็ไกลออกไปคล้ายเดินไม่ถึงสักที
แต่ถ้าหากเดินกับคนรู้ใจสักคน...น่าแปลกที่..มันก็แค่อึดใจเดียวราวกับหายตัว!!

วันนี้ข้าพบว่า
เราจะรู้สึกเหงาและเปล่าเปลี่ยว เมื่ออยู่เพียงคนเดียวในห้องแคบๆที่แทบจะไม่มีอะไรน่าสนใจ
และเราจะรู้สึกเหงาและเปล่าเปลี่ยวยิ่งกว่า เมื่อเรานั่งอยู่ท่ามกลางผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาบนทางโล่งกว้าง...แต่ไม่มีใครสนใจเราเลย
แต่เราจะเหงาเปล่าวเปลี่ยวจับใจที่สุด เมื่อนั่งอยู่ข้างคนที่เรารัก แต่คนคนนั้นไม่ได้สนใจเรามากไปกว่ามดตัวหนึ่งเลย...

วันนี้ข้าพบว่า
คำโกหกนั้นมักจะทำร้ายผู้คน
แต่ความจริงนั้น มันทำร้ายผู้คนได้เจ็บแสบกว่าร้อยเท่า!

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 2 ก.พ. ปี 2007 [ 14 : 45 ]

เกือบลืม...
อีกอย่างที่ข้าค้นพบ...
ข้อสอบภาคทฤษฎีวิชาคอมพิวเตอร์เป็นยานอนหลับที่ได้ผลชะงัก
และข้อสอบภาคปฏิบัติก็เสกคาถาที่ทำให้คนสอบคอเคล็ดและน้ำตาไหลไปได้หลายรายเลยทีเดียว

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 2 ก.พ. ปี 2007 [ 14 : 50 ]

เดี๋ยวมาใหม่นะ..

โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 2 ก.พ. ปี 2007 [ 15 : 44 ]

ซตพ. ซึ่งต้องพิสูจน์แล้ว

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 2 ก.พ. ปี 2007 [ 16 : 21 ]

ข้อน้อยก็เช่นเดียวกัน
ข้าน้อยค้นพบผู้คนมากมายที่ข้าน้อยมิอาจจะลืมเลือนได้มีทั้งดีทั้งเลว
ข้าน้อยมีความรักกับแม่นางคนหนึ่ง
แต่แม่นางหาได้รักข้าไม่ ข้ารอนางมาหลายปีแต่นางก็ยังมิอาจให้ข้าเข้าไปอยู่ในใจได้ ก็ดังเช่นที่สุภาษิตกล่าวว่า "ที่ไหนมีรักที่นั่นมีทุก แต่อันที่จริงแม่นางนั้นหาใช่สตรีสมบูรณ์ไม่ แม่นางคนนั้นเป็นผู้หญิงห้าวหรือที่เรียกว่า "ทอม" แต่ข้าก็ยังรักนางมิลืมเลือน ถึงแม้ว่าการรอคอยคือการทรมานก็ตาม แต่ข้าก็จะขอวื่อสัตย์กับนางตลอดไป ไม่ว่ากาลเวลาจะล่วงเลยนานเพียงใดก็ตาม
โดย : ปุถุชน คนล่าฝัน
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 2 ก.พ. ปี 2007 [ 16 : 23 ]


...ระยะทางเท่าเดิมแท้ๆ..แต่เดินยังงั๊ยมีตั้ง 3 ความรู้สึก

...ก้อคน.คนเดิม..เดินยังงั๊ยให้เหงาเปล่าเปลี่ยว---->เหงาเปล่าเปลี่ยวมาก---->เหงาเปล่าเปลี่ยวที่สุด!

...คืนนี้เมื่อยมั๊ย..เดินเป็นนางเอกมิวสิค-วิดิโอเหรอ *ท่านตัว-อัน-หนึ่ง

...คราวหน้าลองเดินกับน้องหมา..น้องวัว..น้องแมว ฯ ดูน้า..แล้วมาเล่าให้ฟังด้วยล่ะ
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 3 ก.พ. ปี 2007 [ 0 : 54 ]

ท่านวาสิน*เป็นผู้อาวุโส...ข้าน้อยคิดว่าอย่างไรท่านก็น่าจะได้เคยพิสูจน์มาบ้างแล้ว...แต่อย่างไรก็ต้องพิสูจน์กันต่อไปจริงหรือไม่?

ท่านปุถุชน*การรอคอยนั้นมันมิทรมานหรือ บางครั้งที่จะปลดเปลื้องความทรมานให้ท่านได้อาจจะเป็นตัวท่านเอง หาใช่แม่นางนั้นไม่ แต่ข้าน้อยก็ไร้ประสบการณ์ อย่างไรก็เป็นกำลังใจให้นะท่าน อย่าเคี่ยวกรำตนเองเสียจนเกินไปล่ะ

ท่านพี่แอบหวาน* ผู้น้องมิได้คิดจะเป็นนางเอกวีดีโอเลย...แต่ท่านพี่เสนอมาให้ก็เห็นว่าดี แต่ดูท่าผู้คนจะเข้าใจว่าเป็นเพลงประกอบหนังผีเสียมากกว่า....(- -") มิต้องรอคราวหน้า เดินกับน้องแมวน้องหมาข้าถนัดอยู่แล้ว แต่เดินกับน้องวัวนี่ท่าจะแย่...ไม่โดนขวิดตายก่อนข้าน้อยจะมาเล่าให้ฟังแล้วกัน ความจริงเดินกับสัตว์ก็เป็นความรื่นรมย์ประการหนึ่ง...บางครั้งก็ยังประเสริฐกว่าเดินกับผู้คน

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 3 ก.พ. ปี 2007 [ 18 : 45 ]

ท่านพี่ตัวโง่งมอันดับหนึ่งเป็นอะไรไปคะ
วันหลังไม่อยากเดินคนเดียวก็บอกสิคะ
ต้นกล้าไปเดินเป็นเพื่อน แต่ว่า อย่าเดินไกลมากนะคะ
ปวดขาละยุ่งเลย........
สิ่งที่ท่านค้นพบนั้นเป็นธรรมดาของมนุษย์ที่ยังเป็นสามัญชนมิต้องตกใจไปหรอกคะอีกหน่อยก็ชินชา.........
เวลาเป็นยาวิเศษคะ.................
ท่านปุถุชนคนล่าฝันคะ..........
น่าดีใจแทนแม่นางผู้ได้รักจากท่านไป แต่ท่านคะ.........
ความจริงมีอยู่ว่า.....หัวใจสั่งการด้วสมองไม่ได้
นี่ละคะที่คนหนึ่งคนจะรักใครมักไม่มีเหตุผลไม่เคยมองถึงความดี
เลยมีนิยายอีกว่า..คนไม่รักทำยังไงก็ไม่รัก.......
เฮ้ย........เศร้าคะ...............
ไงซะก็เอาใจช่วยนะคะรักแท้........คือรักแท้.เวลาเยียวยาได้อีกเช่นกัน..............

โดย : ต้นกล้า
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 5 ก.พ. ปี 2007 [ 11 : 9 ]

555+ มีท่านต้นกล้า*เดินข้างกาย มีความสุขแทบตายเลยจริงๆ
โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 5 ก.พ. ปี 2007 [ 15 : 48 ]


อืม...แต่ละท่านล้วนอ่อนโยนยิ่งนัก

สำหรับข้าน้อยได้พบว่า"...หากยอมรับความจริงได้มันก็จะไม่เจ็บปวดอีกต่อไป"

ขอทุกท่านเดินทางกันต่อไปอย่างมีความสุข

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 5 ก.พ. ปี 2007 [ 17 : 16 ]


มันเจ็บปวดตอนรู้ความจริงที่เราไม่ต้องการให้เป็นนั่นแหละ...
ไม่ยอมรับเพราะเจ็บปวด..หรืออะไรก็แล้วแต่จะเรียก
ยอมรับความจริงได้ก้อใช่ว่าจะไม่เจ็บ...บางทีเจ็บจนชินชา
....ไม่เคยเจ็บ.ปวด..ชีวิตจะไร้รสชาด...

...กล้ำกลืนเอาไว้..น้ำตาตกใน..ขมขื่น...แง๊..แง..
...เอามาเล่าให้เพื่อนๆฟังบ้างน่ะดีออกจะตาย...( แบบว่า.แสดงออกบ้างก้อด้าย..)
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 5 ก.พ. ปี 2007 [ 22 : 38 ]

ความจริงนั้น คิดจะไม่ยอมรับก็ทำไม่ได้ จึงเจ็บปวดที่จะยอมรับ เมื่อยอมรับก็ยังเจ็บปวดที่จะต้องเผชิญหน้ากับมัน แต่ก็ถูกของท่านซาบู* เมื่อเรายอมรับ สักพักหนึ่งแล้วเราก็ยอมรับด้วยเหตุผลและความเข้าใจ ความเจ็บปวดก็จางไป
ตัวโง่งมเรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง เข้าใจอะไรๆอยู่บ้าง แต่หลายครั้งหลายคราว ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ใช้ความเข้าใจและสิ่งที่เรียนรู้มาให้เป็นประโยชน์ หลายครั้งที่ปล่อยให้ตัวเองตกเป็นทาสของอารมณ์ และปล่อยให้จิตนั้นปรุงแต่งความขมขื่นให้แก่ตัวเอง ระยะทางเท่ากันจึงเดินได้หลายอารมณ์ ตัวโง่งมจึงเป็นตัวโง่งมอันดับหนึ่ง บางครั้งอาจถึงกับเป็นตัวโง่งมบัดซบ...
พี่แอบหวาน*...จะให้ข้านั่งร้องไห้คร่ำครวญคงดูไม่จืด เพื่อนๆเขาคงหัวเราะขำกลิ้งเป็นแน่แท้ 555+

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 7 ก.พ. ปี 2007 [ 16 : 48 ]

อ่านแล้วดีใจอยู่อย่างหนึ่งภายใต้ความกดดันมีสิ่งดีเกิดขึ้นแล้วพี่ท่าน ตัววโง่งม
นั้นคือท่านฉลาดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ต้นกล้าเป็นกำลังใจอยู่นะคะ

โดย : ต้นกล้า
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 16 ก.พ. ปี 2007 [ 13 : 11 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook