บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>>เศร้า+ไม่เข้าใจ(ตัวเอง)

หัวข้อ : เศร้า+ไม่เข้าใจ(ตัวเอง)


ช่วงนี้รับอะไรๆเข้าหัวไม่ค่อยได้นัก ไม่รู้เป็นอะไร
แถมยังพูดจาว่ากล่าวกับคนอื่นไม่ค่อยรู้เรื่องอีกต่างหาก
มันมึนๆงงๆ จะว่าเมาค้างก็ไม่ใช่ ก็ไม่เคยเอาเอทิลแอลกอฮอล์ชนิดเจือจางเข้าปากเลยสักกะหน
คิดมาก..แต่มึนๆไม่รู้ว่าคิดอะไรกันแน่
ปัญหาไม่ได้มีไว้วิ่งหนี...ก็ใช่...แต่การเผชิญหน้ามันก็น่ากลัวจนจะบ้าตาย
อยากเอาหัวโขกกำแพงแรงๆสักครั้งเผื่อหายบ้า แต่กลัวว่าบ้านจะพังเอา
อยากปรึกษาแต่ว่ากลัวถูกหัวเราะ
สำหรับผู้ใหญ่...นี่คงไม่ใช่ปัญหาล่ะมั้ง เพราะมันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
บางทีพูดไป ทุกท่านอาจจะบอกว่า เรื่องแค่นี้เอง ก็ได้
เพราะบางทีข้าก็คิดอย่างนั้น คนที่ทำให้ยากคือข้าเองต่างหาก
โอย...นอนก็ไม่หลับ นั่งก็ไม่หลับ ยืนก็ไม่หลับ ห้อยหัวลงก็ยังไม่หลับ(แต่จะเลือดคั่งตายก่อน)
เครียด...กินน้ำหมดเป็นลิตรแล้ว(มันเกี่ยวกันไหม)
น้ำหนักลด เพื่อนบอกดูโทรม ...เฮ้อ ท่าจะต้องตามศรีธัญญามารับตัวด่วนแล้วล่ะ
ขนาดเก็บตัววาดรูปเป็นชั่วโมงสองชั่วโมง(การบ้านเอาไว้ก่อน)ก็ยังไม่หาย คราวนี้ท่าจะเป็นหนัก
เข้าบ้านจอมยุทธ มาด้อมๆมองๆเผื่อจะดีขึ้น กลายเป็นว่าพิมพ์ตอบอะไรไม่รู้ไปมั่วซั่ว ดูอีกทีก็ไม่รู้ว่าส่งความคิดเห็นบ้าบออะไรไป
...........

หากเห็นว่าไร้สาระเกินไปโปรดอภัยด้วยเถิด โบราณว่าอย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมา ข้าทั้งเมาทั้งบ้าโปรดอย่าถือสาแต่จงว่าได้ให้หนักๆข้าจะได้สำนึกเสียบ้างถึงความไร้สาระบ้าบอของตัวเอง

------------

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 14 ม.ค. ปี 2007 [ 2 : 55 ]

คนที่ทั้งบ้าทั้งเมา ความจริงนับเป็นตัวโง่งมได้จริงๆ
เพียงไม่ทราบ ในหล้ามีตัวโง่งมอีกกี่มากน้อย ไม่รู้จักตัวเอง
ความจริงข้าน้อยก็บ้า แต่ช่วงหลังๆ มาไม่ค่อยเมา
ข้าน้อยเป็นคนเบื่อหน่ายง่ายๆ ในสิ่งที่ไม่อาจยึดติด
ท่านรู้สึกบ้างหรือไม่ว่า
อารมณ์เดิมๆ เกิดจากฐานเดิมๆ ด้วยองค์ประกอบเดิมๆ และส่งผลเดิมๆ ให้พอใจมากบ้าง น้อยบ้าง
เห็นความไม่เที่ยงของอารมณ์บ้างหรือไม่...
เขียมมากกว่านี้เห็นที่จะงง..ฮ่าๆ..
ความจริงข้าน้อยเองคล้ายบ้า คล้ายขี้เมา คลับคล้ายว่าเป็นตัวโง่งมตัวหนึ่ง
แต่ไม่อาจเทียบท่านได้..
..เพราะท่านเป็นตัวโง่งมอันดับหนึ่ง...............

โดย : นายน้อยที่หก
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 14 ม.ค. ปี 2007 [ 12 : 52 ]

หากตัวโง่งมได้เข้าใจก็มิใช่ตัวโง่งม....
หากคิดจะเป็นตัวโง่งม....ก็อย่าได้เข้าใจ....เอิ๊ก.... มาวอ่ะ

โดย : กระบี่คลุมวรุณ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 14 ม.ค. ปี 2007 [ 15 : 10 ]

กาแฟสักแก้วไหมจึะ

โดย : คิดถึงเจ้า*เสมอ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 14 ม.ค. ปี 2007 [ 18 : 25 ]

กาแฟสักแก้วไหมจึะ

โดย : คิดถึงเจ้า*เสมอ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 14 ม.ค. ปี 2007 [ 18 : 25 ]


มาว..ว..ที่นอน......

*ท่านล่ะ...สร่างรึยัง
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 14 ม.ค. ปี 2007 [ 18 : 58 ]

……
เมื่อจะตั้งมั่นจะเปลี่ยนแปลงอะไรซักอย่าง
ที่พลิกผันจากแนวเดิมที่เริ่มไม่มั่นใจในความมั่นคง
ยิ่งเป็นเรื่องดีเท่าไหร่แน่นอนต้องมีแนวต้านซะงั้น
…….
ภายในเริ่มชุลมุนวุ่นวายเมื่อแนวใหม่เริ่มจะเข้าท่า
ความแปลกที่คาดไม่ถึง
ความเก่าที่ใครต่างพูดถึงกลายเป็นความใหม่ที่เพิ่งเคยสัมผัส
.......
ความคุ้นเคยกับสิ่งที่เคยถูกปลูกฝังมั่งยัดเยียดมั่งยังไม่ยอมแพ้
ความสุขชนิดใหม่ดูเหมือนแน่นอนและเร้าใจยิ่งนัก
.......
เมื่อเริ่มคลายจากสิ่งเดิมที่หยาบ
ก็ไปเกาะกับสิ่งใหม่ที่ละเอียดขึ้น
จู่จู่สถานการณ์ใหม่ก็บังเกิด
.......
แนวเล็กเล็กล่าสุดที่ไม่ระบุสัญชาติกลับตีผ่าออกเฉยเลย
แนวต้านเดิมยังไม่แกร่งพอ
กลับถูกตีผ่าทะลุเป็นช่องไปตั้งชัยภูมิใหม่ประจันหน้า
แยกตัวเป็นอิสระก่อศึกสามเส้า
…….
สงครามมหายุทธกำลังจะเริ่มแล้ว
อาการแบบที่ท่านตัวโง่งมอันดับหนึ่ง.เป็นกันเยอะมันเป็นความลังเล
อะไรอะไรมันจะดีขึ้นถ้าท่านเลือกเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
แต่จะหายขาดหรือไม่
จะช้าหรือเร็ว
ไม่มีใครบอกได้
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 15 ม.ค. ปี 2007 [ 12 : 16 ]

ท่านนายน้อยที่หก* ขอบคุณที่มาเมามาบ้าเป็นเพื่อนข้านะท่าน อารมณ์คนเรามันไม่เที่ยงจริงๆ สุดแต่ใจจะปรุงแต่ง ข้าเลยชักบ้าๆเมาๆ

ท่านกระบี่คลุมวรุณ* ข้าไม่เข้าใจจริงๆนั่นล่ะ

ท่านคิดถึงเจ้า*เสมอ* กาแฟข้าก็เมาได้นะท่าน จริงๆ

ท่านแอบหวาน* ข้ายังไม่สร่าง แต่ใจเย็นขึ้นแล้วล่ะท่านพี่

ท่านถั่วทอด* ขอบคุณที่สอนสั่ง หะแรกตกใจ นึกว่ามีวิชาอ่านใจผ่านเครือข่ายใยแก้ว...อ่านไปอ่านมา....ไม่นะ ข้าไม่ยุ่งเกี่ยวเรื่องการเมือง(กลัว.....!)
โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 15 ม.ค. ปี 2007 [ 13 : 11 ]

ซึ่งความจริงเรื่องที่ข้ากังวลนั้น เล็กน้อยมากจริงๆ แต่เกิดไม่ได้ไปเที่ยววันเด็ก เลยคลุ้มคลั่ง
จิตใจของคนหนุ่มสาวคล้ายน้ำในบ่อ ภายนอกนิ่ง ภายในกลับหวั่นไหวตลอดเวลา เมื่อถึงตอนสิ่งใดจากภายนอกรบกวนเข้ามา ก็เกิดระลอกคลื่นน้อยใหญกระจายเป็นวงกว้าง ครั้นถึงขอบบ่อก็ยังสะท้อนกลับซ้ำไปซ้ำมา กว่าจะสงบก็อีกนาน....
บางทีคนอื่นเห็นว่าข้านิ่งเฉย และคงจะแข็งแกร่ง ทานทนรับทุกอย่างไหว
จึงโยนหินใส่ไม่ยั้งมือไปหน่อย
โดนโยนหินใส่ทีก็บ้าบอที...ไม่ไหวเลย...

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 15 ม.ค. ปี 2007 [ 13 : 57 ]

ฉันอยู่ในวัยหว่างเด็กผู้ใหญ่
ความงอแงเอาแต่ใจยังมีอยู่
รับผิดชอบก็เข้ามามากน่าดู
เลยไม่รู้จะเลือกฝ่ายไหนดี
เมื่อเรื่องราวมาก่ายกองอยู่ตรงหน้า
มองด้วยใจอ่อนล้าแล้วอยากหนี
แต่ไปไหนก็ไม่พ้นสักกะที
เพราะสิ่งนี้มันคือตัวเราเอง
...............................................
เมื่อเป็นผู้ใหญ่พอท่านจะเข้าใจ
ยาที่ใช้ในการรักษาอาการแบบนี้คือเวลา
แต่ส่วนผสมที่สำคัญคือเพื่อนและสิ่งที่เราชอบ
คุยกับเพื่อนให้มากขึ้นจะได้เข้าใจมากขึ้นว่าคนอื่นก็เป็นเหมือนกัน
หา และทำในสิ่งที่ชอบเพื่อรอให้มันดีขึ้น
แต่ถ้าใส่ส่วนผสมมากไปอาจเป็นผลร้ายต่อตัวเองก็ได้ จงใส่แต่พอดี
อย่าลืมว่าเราอยู่ในโลกความจริงมือข้างหนึ่งก็จงยึดเกาะความจริงไว้ด้วย
เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เหมือนจะมีสาระ

โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 15 ม.ค. ปี 2007 [ 14 : 17 ]

หากผู้เยาว์คนหนึ่ง มันรู้ยุทธรู้วิชาทุกอย่าง อย่างงูๆปลาๆ
แล้วพาลพามันไปฝึกกระบี่ มันก็ไม่รู้สึกชอบแต่กระไร แต่คิดว่าอย่างไรทุกอย่างไม่เกินความพยายามของคน
แต่พอฝึกไปฝึกมา เกิดรู้สึกผิดท่า หวนคิดถึงปลายพู่กันน้ำหมึกและกระดาษ ซึ่งมันเคยเรียนมาอย่างูๆปลาๆนั้นขึ้นมา
เล็งเห็นอนาคตว่า ฝืนเรียนต่อไป หากมิใช่ไม่ได้ดีก็คงธาตุไฟเข้าแทรก ตายกลางทางเสียเปล่า
มันเข้าใจอยู่ ว่าเรียนทุกอย่างล้วนต้องลำบากยากเข็ญกว่าจะสำเร็จ ไม่ได้มีอะไรเรียนสบายๆ แต่มันหนักมันยากไปคนละอย่าง เห็นคนฝึกกระบี่เพียงฝึกไปตามกระบวนท่านก็สำเร็จงั้นหรือ เห็นคนฝึกลายเส้นพู่กันเพียงวันๆนั่งเขียนนั่งขีดอยู่อย่างสบายๆงั้นหรือ หากจะเรียนให้ได้ดีจริงๆมันก็ต้องลำบากทั้งนั้น ต้องทุ่มเทเอาใจใส่สักเพียงไหน ไหนเลยว่าสบายได้
แต่ใจมันไม่ใช่นักกระบี่ ต่อให้อดทนได้ ธาตุไฟไม่เข้าแทรก แต่จิตใจไม่ใช่นักกระบี่ก็แย่ กลายเป็นมือกระบี่ชั้นเลว เกิดประโยชน์อันใด
แต่หากมันไม่เรียนมันก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองรักในสิ่งใดแน่ๆ จะกระโดดไปสู่ความฝันอันเลื่อนลอยนั้นจะได้ที่ไหน
บิดามารดามันก็หมายมั่นตั้งใจ ลูกต้องเป็นนักกระบี่นี่แหละดีที่สุด น่าภาคภูมิเสียนี่กระไร มีเกียรติเสียปานนั้น จะหนีไปเป็นคนวาดลายพู่กันอันอ่อนแอนั้นได้กระไร มันช่างไร้สาระ
และถ้าหากละทิ้งเส้นทางนี้สู่ทางใหม่ มันก็ราวกับเดิมพันครั้งใหญ่ เพราะต้องสร้างทางอะไรๆใหม่ตั้งแต่ต้น เสียเวลา บ้าบอสิ้นดี
แต่ว่าทางนี้จะเดินต่อไปได้ล่ะหรือ เมื่อรู้ว่าไม่มีทางที่เราจะรับกับกระบี่โชกเลือดนั่นได้

.......เรื่องราวไร้สาระจริงๆ....ก็แค่เด็กที่ไม่เอาถ่านคนหนึ่ง กำลังคิดไม่ตก.....ใช่หรือไม่?
โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 15 ม.ค. ปี 2007 [ 14 : 18 ]

ขอบคุณท่านเอ้อระเหย* ชี้แนะได้ถูกต้องจริงๆ
เพื่อนของข้าต่างรักทางกระบี่ มีแต่ข้าที่ปฏิเสธ
ความคิดของข้ามันรับไม่ได้ ด้วยใจอันอ่อนแอและขลาดเขลา
บ้อบอ...สิ้นดี
โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 15 ม.ค. ปี 2007 [ 14 : 22 ]

......
ความจริงพูดเรื่องใจล้วนล้วนไม่เกี่ยวการเมือง
ภาษามันคับแคบบางครั้งขึ้นกับการตีความ
สถานการณ์ภายใจจิตใจเป็นอีกมิติหนึ่ง
หากท่านจะโยงไยมันเข้าด้วยกันกับสิ่งสมมุติเหนื่อยหนักแน่
.......
แนวแรกที่คุ้นเคย..คือภาวะโลกอันหลากหลาย
แนวต้านใหม่เป็น..โลกุตตระชั้นที่ยังไงเสียช้าเร็วท่านต้องสัมผัสสูงสุดแค่พรหม
แนวอิสระใหม่..เหนือยิ่ง..ธรรมดายิ่ง..คือทางสายกลางแห่งพุทธองค์.ดีก็งั้นน่าเบื่อชั่วก็คงไม่ไหวม้าง

โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 15 ม.ค. ปี 2007 [ 15 : 1 ]

ขอบคุณที่ชี้แจงมา นับว่าช่วยลบความโง่ของข้าออกไปได้โข
ข้าความคิดเยาว์วัย ไม่ควรตีความเปะปะเลยจริงๆ
น้อมรับคำชี้แนะค่ะ

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 15 ม.ค. ปี 2007 [ 15 : 59 ]

จอมปราชญ์แห่งวัดบูรพาราม จังหวัดสุรินทร์ กล่าวไว้
...คิดเท่าไรๆ...ก็ไม่รู้............ต่อเมื่อหยุดคิดได้...จึงรู้
...แต่ต้องอาศัยความคิดนั่นแหละ...จึงรู้
ด้วยอาศัยท่านเป็นตัวโง่งมอันดับหนึ่ง...อาจใคร่ถามถึงความหมาย
เหอะ..เหอะ...โปรดอย่าถามเราหลวงจีน...หมายถึงอะไร...เพราะไม่รู้
เราก็อยู่ในระนาบเดียวกันกับท่านนั่นแหละ
เพียงขยับไปทางด้านซ้ายของท่าน...ตามแนวนอนแกน X
มาตอบกระทู้...คล้ายไม่ได้ตอบซ้ำไม่ได้ช่วยอะไรให้กระจ่าง
เพียงอยากบอกว่า.........ระหว่างทาง...แสวงหา
เป็นกันเกือบทุกคน...เกือบทุกคน...อยู่ที่รู้.ไม่รู้
ใครเล่า...จะทำให้ถ่องแท้กระจ่างได้...หากมิใช่.ตนเอง

โดย : หลวงจีนทุศีล
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 15 ม.ค. ปี 2007 [ 20 : 53 ]

ท่านหลวงจีนทุศีล*
วาจาคมคายเช่นเคย
สามารถชี้แนะได้แจ่มแจ้งเช่นเคย
ข้าคิดว่าตอนนี้ข้ากำลังคิด คิด...แต่ยังคิดไม่ถึงที่สุดที่จะหยุดคิด
เมื่อหยุด...ข้าอาจจะรู้ หรือไม่ก็ได้ ก็ข้าเป็นตัวโง่งมนี่นา
แต่ว่าตอนนี้มันมีอะไรหลายอย่างข้องเกี่ยวจนใจไม่กระจ่าง
มีสำนวนว่า ผู้ดูอยู่ข้างกระดานแจ่มใสกว่า...น่าจะจริง
เมื่อใดข้าดึงตัวเองมาอยู่นอกกระดานได้
ข้าหวังจะเข้าใจอะไรๆได้มากกว่านี้ และสามารถตัดสินใจอย่างแน่วแน่
ท่านสั่งสอนได้ประเสริฐจริงๆ ขอบคุณมากๆ
สุดท้ายที่จะทำให้กระจ่างแจ้งได้ ล้วนเป็นตัวข้าเอง...

(ข้าสงบลงเยอะแล้ว...แต่ยังคิดไม่ตกอยู่ ขอบคุณทุกๆท่านจริงๆ)
เมื่อความหวังของพ่อแม่นั้นหนาหนัก ความต้องการของตัวเองร่ำร้องอย่างแผ่วเบาอยู่ในซอกหลีบ ไม่ว่าทางใด ล้วนต้องรับผิดชอบตัวเอง ไม่อาจโทษว่าเป็นความผิดใครทั้งนั้น นอกจากตัวเอง...

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 15 ม.ค. ปี 2007 [ 23 : 25 ]

คงมาช้าไป...
ท่านคงดีขึ้นแล้วสินะคะ
เป็นห่วงจัง
เห็นมั้ยละคะ...ไม่มีอะไรทำให้เราตายได้
นอกจากความคิดเราเอง
ปัญหามีทางออกเสมอ
การเกิดยากแค่ไหน..เรายังเกิดได้
สู้ต่อไปนะคะ
ต้นกล้าเอาใจช่วยอยู่นะ

โดย : ต้นกล้า
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 22 ม.ค. ปี 2007 [ 12 : 17 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook