บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>>เพื่อนคนหนึ่ง

หัวข้อ : เพื่อนคนหนึ่ง


เพื่อนคนหนึง คบกันมา 10 ปี รักกันเหมือนพี่น้อง เข้าใจความรู้สึกของกันและกันเป็นอย่างดี เมื่อเขาต้อง ไปทำงานที่เมื่องใหญ่ ความรู้สึกของเรา ก็ยังเหมือนเดิม ยังรัก เป็นห่วง และคิดถึง โทรคุยกันตลอด แต่แล้ว เมื่อ เธอคนนั้นกลับมา ความรู้สึกต่างๆก็ค่อยๆเปลี่ยนไป
เธอคนนั้น เริ่ม ที่จะมีเพื่อนชายมาเกี่ยวข้อง มีแฟนหลายคน เธอคนนั้นเริ่มที่จะพูดความจริงน้อยลง และอะไรอีกมากมายที่เปลี่ยนไป จึงทำให้ เพื่อนคนนี้ ได้รู้ว่า คน ก็คือคน ย่อมเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา

โดย : เจ้าหญิง บัวหิมะ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 12 ม.ค. ปี 2007 [ 13 : 35 ]


สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลง...............เพื่อนเฮย

รักโลภโกรธหลงเอย.......................อาหาร

เปลี่ยนโลกปรับโลกใหม่.................ใครกำหนด

มิตรภาพเก่าห่างเหิน......................ล้วนแสดง....อนัตตา.
....................เพื่อน......บางครั้งก็เหมือนสายน้ำ........
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 12 ม.ค. ปี 2007 [ 14 : 50 ]

................ทุกคนมีสิทธิ์
ใช้ชีวิตที่อยากเป็น
เปลี่ยนแปลงทีมองเห็น
คือจำเป็นที่เปลี่ยนไป

ระหว่างคนกับคน
ยากจะทนเปลี่ยนแปลงได้
ปล่อยเปลี่ยนอันแปลงไหว
เอาไว้ให้แต่ละคน

เก็บเพื่อนไว้ในใจ
ไม่เก็บร้ายมาใส่ตน
ให้เขาได้เดินบน
ทางชีวิต................ของเขาเอง
เพื่อน..ก็คือเพื่อน...คนก็คือคน ถ้าเข้าใจคนก็จะเข้าใจเพื่อนและอย่าลืมเข้าใจตนเองด้วย หากจะให้ใครสักคนเป็นได้ดั่งใจเราอาจจะเหงา....เพราะนั่น...เห็นแก่ตัวไปนิดนึง.....อดทนครับจะมีสุข
โดย : แมวน้ำ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 12 ม.ค. ปี 2007 [ 17 : 37 ]

................ทุกคนมีสิทธิ์
ใช้ชีวิตที่อยากเป็น
เปลี่ยนแปลงทีมองเห็น
คือจำเป็นที่เปลี่ยนไป

ระหว่างคนกับคน
ยากจะทนเปลี่ยนแปลงได้
ปล่อยเปลี่ยนอันแปลงไหว
เอาไว้ให้แต่ละคน

เก็บเพื่อนไว้ในใจ
ไม่เก็บร้ายมาใส่ตน
ให้เขาได้เดินบน
ทางชีวิต................ของเขาเอง
เพื่อน..ก็คือเพื่อน...คนก็คือคน ถ้าเข้าใจคนก็จะเข้าใจเพื่อนและอย่าลืมเข้าใจตนเองด้วย หากจะให้ใครสักคนเป็นได้ดั่งใจเราอาจจะเหงา....เพราะนั่น...เห็นแก่ตัวไปนิดนึง.....อดทนครับจะมีสุข
โดย : แมวน้ำ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 12 ม.ค. ปี 2007 [ 17 : 38 ]

ใจคนแปรเปลี่ยนแทบทุกวินาที่
มีแต่ปัญญาชนจึงคงความจริงแท้ไว้ได้
มาเถอะเจ้าหญิง เราเสี่ยวเอี้ยผู้ต่ำต้อยจะร่ำสุราเป็นเพื่อนใจ..ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

โดย : นายน้อยที่หก
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 12 ม.ค. ปี 2007 [ 18 : 50 ]

โอกาสที่ไม่เหมือนเดิมน่ะ มีมาก แต่เราจะปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ใหม่ ๆ ได้รึเปล่า มันขึ้นอยู่กับตัวเรา

บางสิ่งที่เราเห็น มันอาจจะขัดแย้ง
มันอาจจะสวนทางกับความรู้สึกของเรา

บางทีก็สุข บางทีก้ทุกข์ระทม ปะปนกันไป
ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็แย่

แต่ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ชีวิต ก็คือชีวิต

จงอย่าเสียใจในสิ่งที่ผ่านไป
แต่จงตื่นเต้นและดีใจกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น



โดย : ศ....
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 12 ม.ค. ปี 2007 [ 20 : 44 ]

ข้าเองก็มีเพื่อนคนหนึ่ง...รู้จักกันตั้งแต่ป.1...ตอนนี้ก็12ปีแล้ว
ถึงแม้ประถมเรียนด้วยกัน
มัธยมต้นก็เรียนที่เดียวกัน
มัธยมปลายได้มาเรียนด้วยกันอีก
แต่ว่าระหว่างเรายิ่งแตกต่าง...ข้ารับรู้ได้มานานแล้วล่ะ
เธอสดใสร่าเริง สนอกสนใจคำพูดของทุกคน ชอบคบเพื่อนทีละมากๆ บางครั้งก็อยากรู้อยากเห็นจนข้าได้แต่ส่ายหน้า เธอติดตามนักร้องวัยรุ่น ชอบไปชวนไปดูหนัง ชอบแต่งตัว ชอบเครื่องอะไรที่ออกมาใหม่ๆ ทั้งมือถือและเอ็มพี3 เอ็มพี4 แฮนดี้ไดรฟ์(อะไรเทือกนั้น)
ตรงกันข้ามกับข้าทุกอย่าง
ขนาดเรียนด้วยกัน ยังนั่งคนละมุมห้อง มีเพื่อนไปกันคนละกลุ่ม แต่ตอนเที่ยงเราก็ยังกินข้าวด้วยกัน ตอนเย็นข้าก็ยังเดินไปส่งเธอที่รถก่อนเดินกลับบ้าน จนเป็นกิจวัตร ทั้งๆที่กลุ่มเพื่อนเธอคือกลุ่มนั้น แต่คนที่เธอฝากทำงาน ฝากใบลา จนกระทั่งจดงานเวลาไม่อยู่ก็คือข้า และคนที่ข้าฝากทุกอย่างไว้เวลาที่ไม่อยู่ก็คือเธอเช่นกัน ทั้งๆที่เราเข้ากันไม่ได้เลย ทั้งๆที่คนที่ไปดูหนังกับเธอไม่ใช่ข้า คนที่ร้องคาราโอเกะกับเธอไม่ใช่ข้า แต่คนที่เธอจะมาร้องไห้ด้วยยังเป็นข้า
ตอนนี้เราแยกย้ายไปเรียนคนละที่คนละจังหวัด โอกาสเจอกันก็น้อยเต็มที แต่กระนั้นเธอก็ยังโทรมาร้องไห้กับข้า ทั้งๆที่ข้าไม่รู้เรื่องอะไรๆในสังคมของเธอเลยสักนิด..แต่ข้าก็ดีใจที่สุด แค่นี้เพียงพอที่จะรดน้ำให้มิตรภาพแล้วจริงๆ
เราเติบโตข้างกัน แต่แล้วก็แยกย้ายไปตามแต่เส้นทาง ออกมาเป็นต้นไม้คนละชนิดคนละสายพันธุ์ แตกกิ่งไปสู่แสงสว่างที่เบื้องบนต่างเส้นทางตามแต่ใจใครจะนึกฝัน แต่รากเรานั้นยังเกี่ยวกันไว้ เราพลัดกันรดน้ำ ให้รากที่ยังเกี่ยวพันกันนั้น แม้ต่างคนต่างเติบโต และจิตใจกลายเป็นไม่เข้าใจกันหลายอย่าง หลายครั้งที่ไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่อีกฝ่ายทำเท่าไหร่ แต่เราก็ได้แต่เฝ้าห่วงใย ไถ่ถามและตักเตือนกันและกัน เคารพและยอมรับการตัดสินใจของอีกฝ่าย หากล้มก็รับ...ทำได้แค่นี้จริงๆล่ะ

สุดท้ายอยากบอกว่า...ข้าเมายา...คูลส์!!

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 14 ม.ค. ปี 2007 [ 2 : 2 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook