บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด

>>จากครูถึงศิษย์

หัวข้อ : จากครูถึงศิษย์


ที่ดุด่าเคี่ยวเข็ญใช่เกลียดชัง
หากไม่ตักเตือนเสียเดี๋ยวนี้
คงยากแก่การแก้ไข
บางครั้งศิษย์ล้ม
ครูอยากจะประคองลุก
แต่เจ้าจักแข็งแรงได้อย่างไรถ้าไม่รู้จักยืน

จอมยุทธทุกท่านคิดอย่างไรบ้าง

โดย : กระบี่ไร้รัก
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 30 มี.ค. ปี 2007 [ 23 : 55 ]

ครูประเสริฐเยี่ยงนี้ข้าน้อยขอคาราวะ
หวนคิดถึงวัยเด็ก มิเพียงเป็นตัวโง่งมอันดับหนึ่งยังเป็นตัวขี้เกียจอันดับหนึ่ง
ไม่ทำการบ้านโดนครูตีทุกวัน เราก็ยื่นมือให้ตี(อย่างตื่นเต้นหน่อยๆ)ทุกวัน
(มี7คาบ7วิชาโดนตีวันละ7หนหนละ1-3ที)
เจ็บปวด แต่ไม่เคยจำ เจ็บแค่ตอนนั้นแล้วก็ลืมๆ
ครั้งหนึ่งโดนตีเพิ่มขึ้นจากเดิม1หน 1ที
แต่เจ็บและจำ...ไม่รู้ว่าเหตุอันใดจำไม่ได้แล้ว จำได้แต่ว่า เราไม่ผิดๆ
และจำได้ด้วยว่า เราไม่ได้โกรธครู แปลกเหมือนกัน ไม่รู้ทำไม
แต่ตอนนี้ก็รู้สึกขอบคุณครู ที่ทำให้เด็กน้อยตอนนั้นได้รู้จักโลกที่กว้างขึ้น...

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 31 มี.ค. ปี 2007 [ 0 : 25 ]

บางเรื่องต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง
แค่ยืนได้ยังไม่พอ

โดย : งูเขียว หางบอบช้ำ
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 31 มี.ค. ปี 2007 [ 0 : 27 ]

ปาเจราจะริยาโหนติ คุณุตตะรา นุสาสะกา

ข้าขอประณตน้อมสักการ บูรพคณาจารย์
ผู้กอปรเกิดประโยชน์ศึกษา

ทั้งท่านผู้ประสาทวิชา อบรมจริยา
แก่ข้าฯ ในกาลปัจจุบัน

ข้าฯ ขอเคารพอภิวันท์ ระลึกคุณอนันต์
ด้วยใจนิยมบูชา

ขอเดช กตเวทิตา อีกวิริยะพา
ปัญญาให้เกิดแตกฉาน

ศึกษาสำเร็จทุกประการ อายุยืนนาน
อยู่ในศีลธรรมอันดี

ให้ได้เป็นเกียรติเป็นศรี ประโยชน์ทวี
แก่ชาติและประเทศไทยเทอญ

ปัญญาวุฑฒิ กะเรเต เต ทินโนวาเท นะมามิหังฯ

( กราบ )
......................................................................

หวังว่าคงจำกันได้


โดย : หมาไล่เงา
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 31 มี.ค. ปี 2007 [ 11 : 46 ]

บางครั้งการดุ่ด่าสั่งสอนของครูก็อยู่ใกล้กับความเกลียดชังมันเเล้วเเต่ว่าผู้ที่ทำมีเจตนาใดกัน หากอยากให้ใครลุกขึ้นยืนได้จงอย่าได้ใช้วิธีการปลอบประโลม เเต่จังสั่งสอนเขาด้วยถ้อยคำวาจาเเละการปฏิบัติ ฉันเองก็ยังเรียนอยู่เคยผ่านมันมาเเละยังต้องเจอมันต่อไปเเม้รู้ดีว่าครูอยากให้ศิษย์เป็นคนดีเเละมีความรู้การเฆี่ยนตีดุด่าก็จุดประสงค์เดียวกันเเต่บางครั้งเราก็ลืมไปว่ามีเเค่เส้นบางๆเท่านั้นที่เเบ่งกั้นระหว่างความรู้สึกที่อยากสั่งสอนเเละเกลียดชังมันอยู่ห่างกันเเค่รูขุมขน

โดย : เมื่อฤดูหนาวมาเยือน
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 31 มี.ค. ปี 2007 [ 13 : 17 ]

กิ่งไผ่ที่เรียวกลม ปลุกปั้นให้คนเป็นมนุษย์ ปีแล้วปีเล่า อันเก่าหักไปก็มีอันใหม่ขึ้นทดแทน ปีแล้วปีเล่า ที่เราได้ผ่านห้วงแห่งกาลเวลานั้นมา เราหวาด ผวา กลัว เกรง ต่อกิ่งไผ่อันนั้น ปีแล้วปีเล่าแม้ดอกไผ่ยังปริบาน แต่กิ่งไผ่เหล่านั้นสาบสูญไปแล้ว ผู้เจริญ ผู้รู้ บอกว่ามันไม่จำเป็น มันมิได้อยู่ในขบวนการและไม่เป็นวิธีการที่จะพัฒนาคนกิ่งไผ่หายไปพร้อมกับการเข้ามาแทนที่ของคำว่า อาจารย์ ผู้เชี่ยวชาญ กิ่งไผ่หายไปพร้อมกับการมาเยือนของคำว่าผู้เรียนกับผู้สอน นอกจากIQ เรายังได้มีโอกาสรู้จักกับEQ รู้จักพอๆกับอีนั่น อีนี่ และอีกสารพัดอี กิ่งไผ่เอยเจ้าถูกประเมินค่าแค่ความทารุณและล้าหลัง แต่ถ้าไม่ได้เจ้าไยจะมีข้าในวันนี้ ข้าคิดถึงเจ้า กิ่งไผ่อันโหดร้ายที่อยู่ในมืออันการุณของคุณครูทุกคน ขอคาราวะต่อคุณครูทุกคนที่ยังคงความเ

โดย : บ้านหมื่นกรอบ
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 31 มี.ค. ปี 2007 [ 23 : 19 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook