บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>> ด้วยรักและเข้าใจ..ลูกเถิด..แม่ทั้งหลาย

หัวข้อ : ...... ด้วยรักและเข้าใจ..ลูกเถิด..แม่ทั้งหลาย

........................เช้านี้
1. แจ้งหน่วยงาน..เรื่องพบขอทานเด็กถูกนำมาทิ้งไว้

2. เด็กมัธยมปลายเรียนดีคนหนึ่ง สอบได้โควต้าคณะ...... สาขาวิทยาการ...คอมพิวเตอร์ ม.บูรพา จ.ชลบุรี ซึ่งเขาเลือกไว้เป็นอันดับแรก

........เด็กเคยพูดกับแม่ว่าถ้าเค้าไม่ได้อันดับแรกที่เลือก เค้าจะไม่เรียนที่นี่ วันนี้เค้าสอบได้ แต่แม่คงเผลอแสดงอะไรให้ลูกรู้สึกเหมือนไม่ดีใจ ลูกอาจคิดสงสัยในใจ

........แม่เปิดใจว่าลูกของตัวมีสติปัญญามากพอที่จะเรียนอย่างอื่น( เช่น คณะวิศวกรรมศาสตร์ หรือ อื่นๆ ฯ) ได้ จึงไม่ปลื้มกับลูก
........ปัญหาที่มาปรึกษาคือ ลูกเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง พฤติกรรมเปลี่ยนถึงขนาดที่อาจคิดเลยเถิดได้ว่า "ลูกติดยา" แต่พิจารณาแล้วไม่ใช่

........ฉันไม่เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาวัยรุ่นเลย แต่ได้ให้คำปรึกษาไปว่า แม่คุยกับลูกเถอะ ( หลังจากที่พยายามพูดให้แม่สบายใจว่ามีลูกที่ดีแล้ว ลองลดความคาดหวังในตัวลูกลงอีกหน่อย ให้ลูกเราดีต่อไปดีกว่า) หากตัดสินใจได้แล้ว.....บอกเค้าว่าแม่ยินดีด้วยและจะสนับสนุนลูกหากลูกรักที่จะเรียนทางนี้จริงๆ ฉันขอให้แม่มองและคิดอีกมุมหนึ่งว่า ลูกเธออาจกำลังว้าวุ่นอยู่ ว่าอาจจะทำให้แม่ไม่สมหวังแต่ก็ไม่อาจฝืนใจตัวเองไหวเพราะใจจะเรียนที่ชอบ

........ ฉันจะติดตามผลต่อ และเวลานี้ยังไม่มั่นใจตัวว่าอะไรจะเกิดขึ้นในตอนต่อไป
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ธ.ค. ปี 2006 [ 12 : 58 ]

ความคาดหวัง...ไร้รูปลักษณ์..กระทั่งตัวตน
หากแต๋..เมื่อคนผู้หนึ่ง..ฝากความหวังไว้..กับอีกผู้หนึ่ง
ซ้ำ...ผู้ที่ฝากความหวัง...เป็นทั้งที่รักและเคารพ
ที่ว่าไร้รูปลักษณ์ตัวตนนั้น...กลับกดถ่วงถมทับ..สาหัสสากรรจ์
เนื่องเพราะ...เหล่านั้นล้วนโถมทับลงที่ใจโดยตรง

หากคำนึง...ใจเขาใจเรา...สักหนึ่งสติระลึกรู้
อดีตที่แล้วมา...ทุกคนล้วนผ่านการถูกคาดหวังมาไม่น้อย
แต่เรากลับหลงลืมความขมขื่นปวดร้าวที่เคยแบกรับไว้เสียสิ้น
และเริ่มคาดหวังในตัวผู้อื่น...ส่งต่อความปวดร้าวขมขื่น
ให้สืบเผ่าพันธ์ต่อเนื่องสู่ลูกหลาน...ไม่มีที่สิ้นสุด

วัฎฎจักรเหล่านี้...ใครเล่าที่จะตัดใจสะบั้น..ฉัน..เธอ..เรา..ท่าน

บางที...อาจต้องเป็นพวกเราทุกคน
โดย : หลวงจีนทุศีล
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ธ.ค. ปี 2006 [ 15 : 8 ]

*แอบหวานขอขอบคุณท่าน*หลวงจีนฯ

สติปัญญาก็ไม่มากแต่ด้วยใจที่รักจะเป็นเช่นวันนี้ จึงบางทีนึกถึงอะไรที่......... ตัวเองสรุปเป็นภาษาที่สวยงามหรือดูดีไม่ได้ค่ะ
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ธ.ค. ปี 2006 [ 16 : 37 ]

โธ่ เอย กิเลส เอย เมื่อก่อนเคย เป็นปลื้ม หนุ่มวิสวะ
แต่ได้ พ่อ เป็นคนธรรมดา ฉากหลัง ยังต้องการ การทดแทน
ลูกเอย สมบัติข้า อยากให้เดิน ตามความฝัน ทดแทนรอยแผลนั้น
หรือ จะต้องทำให้ผิดหวัง ตลอดกาล

ลูกเอย ปีกกล้า ขาแข็ง อยากทำอย่างความฝัน ที่ตัวเอง ติดปีก
แม่เอย ใย ไม่คิด สนับสนุน

โลกมนุษย์ ใบนี้ มีอะไร? ถาวร นอกจาก หนังเก่าๆ ฉายซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า
กับโครงเรื่องเก่า แต่คนแสดงคนใหม่ พยายามหาจุดลงตัว

โดย : แต่งแค้ม
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ธ.ค. ปี 2006 [ 19 : 16 ]

อักษรลีลาภาษาที่งดงาม...เปรียบเหมือนอาภรณ์กระพี้ที่ห่อหุ้ม
เนื้อในใจความที่หมายสื่อ...หากบรรลุความหมายแล้วซึ่งเจตนา
คุณค่าความสำคัญ...ย่อมไม่ผิดแผกแตกต่างกันสักเท่าใด
กังวลไปใย...เมื่อมีจิตใจที่งดงามแห่งความเกื้อกูลเอื้อเฟื้อ
เป็นแก่นเนื้อหนักแน่นมั่นคง...ดั่งธงชัย

อาภรณ์นั้นไซร้...หุ้มห่มอย่างไร...ก็งามดุจกัน
โดย : หลวงจีนทุศีล
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ธ.ค. ปี 2006 [ 8 : 47 ]

******* เฮ้อ ..... สมัยนี้ อาภรณ์ที่สวยงาม ช่างตรึงตา ตรึงใจ
ซะเหลือเกิน ...... จนเกิดความวุ่นวาย ... สวยงาม ที่ อันตราย

ภัยร้าย ตามมาดั่งเงาตามตัว..

** อักษรลีลา ... วาจา .. ก็ ฆ่า คนได้....
โดย : ปลากัด
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ธ.ค. ปี 2006 [ 11 : 56 ]


.... ปลา..กัดเจ็บอ่ะ............ท่าน*หลวงจีน..น..น

กระทู้นี้*แอบหวานขอบอกก่อนว่า...เพื่อชีวิตค่ะ

นี่ก็เรื่อง "ละครชีวิต"

*** บัวริมบึง ดอกหนึ่ง ตกลงอยู่กินเป็นสามี-ภรรยากับก๊อกน้ำ หล่อนให้กำเนิดบุตรชายตัวอ้วนกลม ตั้งชื่อว่า"ว้าว" ตามคำอุทานที่ก๊อกน้ำเปล่งออกมาเมื่อเห็นลูกชายเป็นครั้งแรก

......แม้จะมีลูกเป็นตัวตน แต่ดอกบัวก็ยังไม่ลืมความใฝ่ฝันที่จะไปคว้าดาวในเมืองศิวิไลซ์ เมื่อสบโอกาสหล่อนก็ทิ้งทุกอย่างมุ่งหน้าสู่กรุงตามหาฝัน

......เด็กชาย" ว้าว" เติบโตมาโดยไม่มีแม่นานนับสิบปี รบเร้าถามพ่อทุกวัน เมื่อปีกกล้า ( ขาแข็ง..) จึงเข้าเมืองตามหาแม่

...... ตระเวนเข้า-ออก อยู่หลายบ้าน เด็กชาย" ว้าว" ก็พบบางสิ่งบางอย่างคล้ายแม่ดอกบัวที่ใครๆพูดถึง
...... เขาแน่ใจว่าต้องเป็นแม่ของตนแน่ แม้หล่อนไม่ยอมรับ

...... " ชั้นคือฝักบัว ไม่ใช่ดอกบัว เธอจำคนผิดแล้ว" หล่อนตอบอย่างเย่อหยิ่ง ผิวโลหะขัดมันสะท้อนแสงไฟนีออนเป็นประกาย
......ถูกของหล่อน แม่ที่เขาจดจำจากคำบอกเล่า งดงาม เรียบง่ายและอ่อนโยนกว่านี้

......เด็กชาย" ว้าว"ทำงานที่บ้านหลังนั้นเพื่อหาเงินกลับบ้าน ได้ชื่อใหม่ว่า " วาล์ว"
......สายสัมพันธ์ของแม่-ลูกตัดยังไงก็ไม่มีวันขาด
......เมื่ออยู่กับฝักบัวนานวันเข้า เด็กชาย" ว้าว" ยิ่งแน่ใจว่าหล่อนใช่แม่แน่นอน เพราะคราใดที่เด็กน้อยถูกกลั่นแกล้งรังแก

...... ฝักบัวเป็นต้องเดือดเนื้อร้อนใจไปด้วยทุกครั้ง

...... ไม่เชื่อลองบิด" วาล์ว" ดูสิ
...... ฝักบัวจะน้ำตาไหลพราก เหมือนเจ็บปวดแทนกันยังไงยังงั้น

** อ่านแล้วมาเล่าต่อค่ะ
.... จากคอลัมน์"นิทานพริบตา" ของ อาทิเช่น (ชื่อค่ะ..จริงๆ)
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 20 ธ.ค. ปี 2006 [ 15 : 29 ]

...............
ทุกวันนี้ต้อง พวกเราต้องกินน้ำตา...ของผู้เศร้า วาล์ว ทุกวัน

สนุกดี

โดย : สร้างสรรค์ฯ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 21 ธ.ค. ปี 2006 [ 17 : 50 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook