บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>> ยี่สิบปีที่ฉันรอ

หัวข้อ : ยี่สิบปีที่ฉันรอ


...........จมปลักยี่สิบปี
โดยไม่มีความรันทด

หลีกเร้นสังคมคลั่ง
เงาความหวังยังปรากฏ
ใจเดียวไม่เคี้ยวคด
ให้ไปหมดไม่เหลือใจ

กว่าจะรู้ว่าสูญเปล่า
จนย่างเข้ามัชฌิมวัย
กร่อนผุลุกรายใกล้
กัดเนื้อในทั้งใจกาย

เคว้างคว้างในว้างเวิ้ง
หล่นหล่มเพลิงเผาตนตาย
ด้วยเรื้อเชื้อรักร้าย
ที่สุมใจตลอดมา

เจ็บช้ำเจ็บซ้ำซ้ำ
รุมเคี่ยวกรำทุกเวลา
แห้งเผือดเลือด..น้ำตา..
ที่ไหลมา...คือชีวิต
เฉาแห้งแล้งโทรมทรุด
เกินรั้งฉุดพรหมลิขิต
เหลือหน่อยแรงน้อยนิด
อยากกู่กรีด....ประท้วง..เธอ
คนที่ฉันรัก...ทอดทิ้งฉันไปให้อยู่กับความหวังเก่าๆ จวบครบยี่สิบปีวันนี้......ปวดร้าวเหลือเกิน.......เป็นท่านจะทำอย่างไรหนอ...ช่วยบอกเอาบุญด้วยเถิด
โดย : คนคอย
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2006 [ 20 : 37 ]

อารมณ์อย่างท่านข้าน้อยเคยประสบมากับตัว
หลงรักหญิงคนหนึ่งเป็นเวลา 12 ปีทีเดียว
ไม่เพียงเขา ไม่รัก ไม่สนใจ ทั้งไร้ซึ่งความหวัง
แต่ก็ยังหวังลมๆ แล้งๆ ฟุ้งซ่านถึง 12 ปี
จนเมื่อวันหนึ่งเมื่อใจมันล้าเกินจะทน ปัญญาก็ตัดเอาเธอออกจากใจไป
วินาทีนั้นที่ได้พบ ได้เห็น และกล้าพูด คือ การสัมผัสได้ถึงจิตของพระอริยะเจ้า
เพียงเพราะจิตหลุดไปจากความรักก็รู้สึกสงบ ระงับถึงเพียงนี้ แล้วพระอริยะเจ้าผู้มีจิตอยู่เหนือธรรมทั้งหลาย จะมีจิตที่สงบ ระงับเพียงไหน

จากนั้นสิ่งที่ได้ยิน ได้ฟังมาก็ไหลพรั่งพรูเข้าสู่หัวใจ
"ชนผู้พอใจในกามคุณทั้ง 5 มีรูป เสียง กลิ่น รส และผัสสะ เป็นอารมณ์ ก็เฉกเช่นดังสุนัขแทะเล็มกระดูก ความจริงกระดูกเพียงมีกลิ่นเนื้อแต่หามีเนื้อไม่ สุนัขแทะไป ปรุงแต่งไป สุดท้ายเพียงอิ่มน้ำลายตัวเอง"

"ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดที่มีความรัก หัวใจจะสร้างความหวังขึ้นมาอย่างเจิดจ้า และเมื่อไรที่เราหวังความผิดหวังก็จะรอเราอยู่"

"ความรักมีโทษแต่เพียงสถานเดียว ทั้งมีอำนาจรัดรึง และกัดกร่อนอยู่ทุกขณะจิต"

"ความรักเป็นบ่อเกิดแห่งการครองเรือน การครองเรือนเป็นเรื่องยาก เรือนที่ครองไม่ดีมักนำทุกข์มาให้อยู่เนื่องๆ "

" เปมโต ชายเต โสโก เปมโต ชายเต ภยํ
เปมโต วิปฺปมุตฺตสฺส นตฺถิ โสโก กุโต ภยํ
ที่ใดมีรักที่นั้นมีโศก ที่ใดมีรักที่นั้นมีภัย
แม้นตัดรักเสียได้ โศกและภัยก็ไม่มี "

"รู้จักเพียงพอดีที่จะรัก
ถึงอกหักธรรมดาอุทาหรณ์
เพียงจดจำสำนึกไว้ในทุกตอน
เหมือนทุกก้อนกรวดทรายย่อมคล้ายกัน"

เล่นซ่ะยาว
สาระบ้าง ไร้สาระบ้าง คงไม่ว่ากัน
โดย : นายน้อยที่หก
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ธ.ค. ปี 2006 [ 9 : 36 ]

คนคอย...คอยคน...ถึงยี่สิบปีไม่ต้องสงสัยหัวใจที่มั่นคง
ยี่สิบปี...ที่มีความสุขบนความคาดหวัง...ยามนึกถึงเธออันเป็นที่รัก
ยี่สิบปีเดียวกัน...ซุกซ่อนทุกข์ หมองไหม้กับความเนิ่นนานของกาลเวลา
ความรัก...หนอความรัก
เจ้าช่างมีอานุภาพบันดาลให้คนผู้หนึ่งรอคอยได้ถึง...ยี่สิบปี

ยี่สิบปี...ออกจะเนิ่นนานไป
ชาวยุทธทั้งหลาย...หากท่านให้คนผู้หนึ่งรอคอย
อย่าให้มันต้องรอคอย...ถึงยี่สิบปี

.................

อ้า...ผิดแล้ว
สำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มต้นรอคอย...และเปี่ยมด้วยความหวังกำลังใจ

ดูเหมือน...พวกมันสามารถรอคอยได้...ชั่วชีวิต

อมิตตาพุทธ

โดย : หลวงจีนทุศีล
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ธ.ค. ปี 2006 [ 13 : 29 ]

.......
เอ่อ..อ้า..ข้าพเจ้าว่าเองนะ
ยี่สิบปี ท้องน้ำผืนฟ้า ยังมิแปรเปลี่ยน
ยี่สิบปี วงหน้ายิ้มพริ้มพราย ไฝเล็กตรงมุมปากบนซ้ายเม็ดนั้นช่างชัดเจน
ยี่สิบปี ยังมิมีดาวประกายพรึกดวงใดเจิดจ้าสว่างไสวเทียบเท่านัยน์ตาขี้เล่นคู่นั้น
........
ยี่สิบปียังน้อยไป
หากคิดจะเรียนรู้เกมส์รักให้เจนจบ
หากเห็นว่ารักคือสรณะแห่งชีวิตอิ่มเอมยิ่งกว่ารสทิพย์ใดใด
.......
ต่างคนค่างใจมอง
ต่างคนต่างตาเห็น
เพียงหนึ่งมูลฐาน แห่งชีวิตเปลี่ยนแปลงชีวิตทั้งชีวิต
เพียงแค่ลมหายใจเป็นปฐมเป็นบาท
ดำรงชีพด้วยข้าวสุกขนมสด
หนึ่งวันยังมากเกินไปที่จะรอ
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ธ.ค. ปี 2006 [ 15 : 40 ]

ขอขอบพระคุณท่านผู้มีน้ำใจดีงามทั้งหมดไว้ ณ ที่นี้อย่างสูง

โดย : คนคอย
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 26 ธ.ค. ปี 2006 [ 13 : 32 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook