บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>> บันทึก......ใต้ถ้วยกาแฟ

หัวข้อ : บันทึก......ใต้ถ้วยกาแฟ

“ บราซิเลียน มาลาไคท์”.............รอยบางทาไว้
รายรอบขอบตาคู่นั้น
รถไฟฟ้า...ในเช้าวันจันทร์.............กระตุกและสั่น
หรือเพียงเพราะข้าฯหวั่นไหว
ภาพที่มองทะลุผ่านไป..................จากกระจกรถไฟ
วาวแสงสีเขียวเรียวงาม
รังสี มาลาไคท์ คุกคาม................หัวใจวาบหวาม
ยามจิบกาแฟ...ตาก..ลม
บราซิเลียน เข้มข้นรสขม...............ฤ คนผสม
ใจลอยลืมเติมน้ำตาล.....

มีคนกล่าวถึงสุดยอดของกาแฟไว้ว่า....กาแฟดีจะต้อง...

ร้อนดุจดั่งเพลิงนรกจากโลกันต์....
ขมดั่งความขมขื่นร้าวรานจากสุดขั้วของหัวใจ
บริสุทธิ์ดุจดั่งสาวพรหมจารี....
ดำเข้มข้นดั่งคืนอันมืดมิดแห่งห้วงหัวใจ
และหอมหวานปานแห่งอิสตรีที่เลอโฉมและน้ำผึ้งเดือนห้า...

ก็เนื่องมาจากรถไฟ.................ที่สวนผ่านไป
จอดตรงสถานียาวนาน..
หรือกาแฟข้าฯใส่น้ำตาล..........คาเฟอีนกินมาตรฐาน
หัวใจข้าฯพาลสั่นหวั่นไหว

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 1 ]


ฟันธง!!........สัญชาติญาณพาลโทษกาแฟ

อุ

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 4 ]

* รังสี มาลาไคท์ ไม่รู้จักน่ะ

....อย่าเพิ่งโห่.......ไม่รู้ก็ถามค่ะ...ก้ออายๆเหมือนกัน
มันต้องเป็นรังสีอำมหิตไม่น้อยก็มากละ
........คุกคามหัวใจวาบหวามได้

โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 15 ]

....อ้าว..ท่านซาบู...ข้าฯเองหาได้พาล......
คาเฟอีนเกินมาตรฐาน....และน้ำตาลมันเยอะไป

.....ใครหนอช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย
มาทำเฉยอยู่ได้....
ปล่อยซาบูตาลาย
หลบอยู่ใต้ถ้วยกาแฟ....

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 17 ]


ฟัน..ซา..!!!!

..........ท่านกระบี่ดาวแดง...หมายเลข..6

จับวิตก...สีดำ..กาแฟใหญ่

กลางรถไฟหน่ายทอดวันยาวไกล

บีบหัวใจด้วยไร้..สตรีเคียง
ให้กลับแก้แช่แป้งตะแคงหลีก

รีบจับฉีกซองใหม่..ละลายขม

2-2-1 รหัสใหม่รี่ไวคน

แก้ใหม่สน..สตรีงาม...จะพบเยือน...

..........สตรผู้นั้นจะมาพร้อมกาแฟ 2 ชนิด..
.....จงเลือกเพียงชนิดเดียว....
....และกรุณาลุกเดินไปบริการนางด้วย
....จงมอบถ้วยหนึ่งนั้นแก่นาง..ทันที...

.........กาแฟถ้วนนั้นจะหอมหวน
.........และกาแฟภ้วยต่อไปจะหอมหวาน..

........ยิ่งนัก..คะร๊าบ....พาลหัวใจสั่นมากกว่าเดิม..ฮิๆ...
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 19 ]

...คาราวะท่าน แอบหวาน....
มาลาไคล์ ไม่ใช่สารกัมมันตรังสี....
เป็นสารเรืองแสงสีเขียวออ่นขจี
ที่เขาใช้ทำเครื่องสำอาง....
....แต่ทว่ารังสีอัมหิต....
แผลงฤทธิ์มิห่าง
เดินเร็วกว่าแสง...ไม่จืดจาง
ฤทธิ์จะเกิดขึ้นกลางระหว่างใจ

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 23 ]

ท่านกระบี่ไล่ล่า
ข้าฯหาได้โกหกไม่
แก้วเดียวใจยังสั่นหวั่นไหว
หรือท่านจะให้ข้าฯตาย....
อืม..ตาย...ไม่ตาย..ตาย...ไม่ตาย..ยังไงดีล่ะ
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 33 ]

ซาบูตาลาย.........หลบอยู่ใต้ถ้วยกาแฟ

บันทึก...ใต้ถ้วยกาแฟ
ก็ซาบูสิ

อุ

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 37 ]

คืนที่เปลี่ยวดาย
ค่ำคืนไร้ความหมาย...
มิอาจข่มตาหลับ
ภายหลังการแยกทางจากไปของคนรัก

โต๊ะเก่า และมุมเหงาๆเช่นเดิม
เมื่อมีเพียงลำพัง
จ่อมจมอยู่ในความอ้างว้าง
เพราะรักที่เบาบาง

ราวกับคราบจางๆ สีน้ำตาลอ่อน ใต้ถ้วยกาแฟ...
ทีในที่สุด ถูกเช็ดออกไป

เช็ดออกไป...

โดย : ดุจดั่งฯคนจร
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 46 ]

ข้าฯหมายถึงบันทึกไว้ในฉบับนี้

ที่ข้าฯเก็บได้ใต้ถ้วยกาแฟ
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 48 ]

เสียงดังหนักแน่นจริงนะ.........เช็ดออกไป เช็ดออกไป

เหอะ......

ใต้ถ้วยกาแฟเช็ดออกเอี่ยมแล้ว
แต่ใจ....กลับรู้สึกไม่เหมือนเดิม

ต้องเช็ด....ต้องเช็ดอีกครา....

คราบฝังแน่นในใจซะแล้ว

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 51 ]


..........กาแฟดี....ก็เหมือนกับสุรา..........

..........จะอร่อยชื่นใจ...ต้องดื่มกินกับมิตร........

..........จะแตกคอกับมิตร....ถ้าริขโมยกินจนหมดไม่บอกกัน....ฮ่า..
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 53 ]

คารวะท่านดุจดั่งฯคนจร....

รสชาติชีวิต....มิผิดกับกาแฟ....
ร้อนดั่งแพลิงนรก....
บางครั้งก็หวานปานน้ำผึ้ง...
....ทำให้จิตใจสั่นหวั่นไหวได้เสมอ...
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 54 ]

เห็นมะ.....คราบฝังแน่นซะแล้วจริงๆ

ท่านกระบี่.........เชิญนั่งลงแล้วผ่อนคราย
นั่นมันมุขยิงไปแล้วท่านมิรับ....

ยืนบนโลกพอสบาย...ไยท่านกลับแบกโลกไว้หนักเหลือเกิน

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 55 ]

อืม..ท่านซาบู
แววตาทั้งคู่...ช่างไม่รู้อะไร..
ใครหนอใคร...มาทำกาแฟหกรดใจซาบู...ซะแล้ว..
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 1 ]

ไม่ว่าจะไปที่ไหน ก็ได้ 13 ประจำเลยแฮะ
แก้หน่อย........ผ่อนคลาย
โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 4 ]

กลิ่นกรุ่นกาแฟ
....
ก่อนนู้น.เคยติดหนับกลิ่นกาแฟ
ช่วงอยู่หอ.ชอบชงให้เพื่อนทุกคน
ใครเอ่ยอยากกินกาแฟ.เราต้องผลุนผลันรับอาสา
จนเพื่อนฝูงชมเปาะ.ว่าไอ้นี่มันดีจริงจริง
รสชาติกาแฟสำหรับเรางั้นงั้น
...
ผ่านมาเนิ่นนาน
อึสุนัขกองโต.ส่งกลิ่นอบอวล.มองหาก็ต้องเห็น
กลิ่นอ่อนหอมเย็นไม่ต้องเหลียวมอง.ไม่ใช่กลิ่นแดนดิน.
มองเราให้เต็มตา
น้องผู้มาเยือน.อย่าได้เสียใจ
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 7 ]

หุหุ...
ซาฯ 13

โดย : ดุจดั่งฯคนจร
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 8 ]

กาแฟ..ไม่ว่าจะร้อนดั่งไฟโลกันต์ หรือเย็นเฉียบดั่งหิมะ
แม้หก รด ลงมา
ผล.......เหมือนเดิม
ใจเรายังคงเป็นเหมือนเดิม
อบอุ่นเหมือนเดิม

แต่ถ้าโดนกาแฟสาดใส่หน้านี่.....เห็นทีต้องล้างตากันสักหน่อย555

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 8 ]


นั่นซิ....ท่าซาบู...

ท่านไม่รู้...ข้าก็ไม่รู้.....

แล้วเราจะถามใครดีล่ะ........ถามเจ้าบ้านดีไหม....?....
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 22 ]

ท่านพี่บี่ฯ บ้าสร้างความลำบากใจให้เจ้าบ้านมาพอควร อย่ารบกวนท่านเลย

แล้วท่านจะถามเรื่องอันใด ข้ายังไม่ทันจะได้สงสัยอะไรเลย

(แก้หน่อย....ผ่อนคลาย....) นั่นน่ะ ก่อนหน้านั้นข้าเขียนผิดเป็นผ่อนคราย เลยแก้หน่อยนะ

นั่นล่ะ

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 25 ]

เลข13ตัวเลขนำโชค
ถูกโฉลกนะท่านซาบู...
มิต้องน้อยใจหดหู่...
เมื่อจะคู่ก็ต้องคู่กันไป

อืม...ข้าฯเผลอลืมคิดขอแก้สักนิด....
เดี๋ยวจะเข้าใจผิดกันใหญ่
มิได้หมายถึงบันทึกอื่นๆใด...
ข้าฯหมายถึงฉบับนี้ฉบับเดียว

ข้าฯขอเปลี่ยนลายเซ็นใหม่....
ข้าฯเองเซ็นไว้
วางไว้ใต้ถ้วยกาแฟ
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 26 ]

เอาใหม่.......

ข้าสร้าง (ไม่ใช่บ้าสร้างเด้อ)
แหม่..ไม่ว่าจะเป็นภาษาอะไร ผิดเพียงคำ ก็ทำให้ฆ่ากันตายได้ ทุก ๆ ทีเลย
เฮ้อ........

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 27 ]

ตกลง ว่า เขาคุยกันเรื่องกาแฟ ใช่ไหม?ครับ
งานนี้ "ชาเขียว" "ชาขาว" "เพียวริคุ" "นะมะชะ" คงหมดสิทธิ
โดย : แต่งแต้ม
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 32 ]

กาแฟเป็นเช่นไรในสายตาท่าน ข้ามิบังอาจจะทราบได้ แต่ที่แน่ๆสวนกาแฟแถบแถวบ้านข้าสุกแล้วแต่หาผู้มาเก็บเกี่ยวยังมิได้

โดย : วี
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 34 ]


เออ..น่า..ท่านเจ้าบ้านใจดี

มิตรใหม่ก็มากมาย

กาแฟก็ละลายได้ที่

แต่น่าเสียดาย...ขาดปาท่องโก๋..

...............ปา..ที่รู้ใจ..
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 34 ]

คารวะท่านถั่วทอด...
ข้าฯกลับก่ายกอดสุนทรียภาพ
ให้ดื่มด่ำซึมซาบ
ปล่อยความคิดล่องลอยไปในถ้วยกาแฟ...

....มันบรรจุหลากล้วนสัจจธรรมชีวิต...
ที่ลิขิตขื่นขมดำ...ข้มเข้นหอมหวาน
ทั้งรสร้อน ดั่งนรกก็ไม่ปาน...
และต้องจารเก็บไว้ในกาแฟ
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 37 ]

เปลี่ยน เป็น ปลาท่องเนท ได้ไหม?
โดย : แต่งแต้ม
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 38 ]

ท่านกระบี่ดาวแดง รู้สึกเช่นนี้บ้างไหม
บางครั้งยิ่งพยายามจะแก้ไขให้กระจ่าง มันกลับยิ่งยุ่งเหยิง
เหนื่อยไม่น้อย
อาจเพราะคนแก้ไขยังไม่มั่นคงพอที่จะจัดการก็เป็นได้มัง

บางครั้ง การเพิกเฉยก็เป็นสิ่งดี หากถือว่าความจริงก็คือความจริงมันจะกระจ่างด้วยตัวของมันเอง
แปลกไม่น้อย

13 33 123 เลขอะไรก็ดีสำหรับข้าทั้งนั้นล่ะ ถูกชะตา555

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 39 ]


ท่านแต่งแต้ม........ของข้ายังเอาไมโล โอวัลติน มาร่วมแจมได้เลย
โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 46 ]

ท่านซาบู...นั่นก็อยู่ที่ท่านว่าต้องการบรรลุจุดมุ่งหมายเช่นไร...
บางสิ่งหากปล่อยเฉย...ก็เหมือนไฟกองเล็ก...แต่นั่นแหละหากมีน้ำแต่จอกเดียวก็ดับไม่ได้...แต่ถ้าปล่อยไปก็ไม่มีบ้าน...
....ทั้งหมดมันก็อยู่ที่สถานการณ์ที่เกิดขึ้น...
....ความจริง...หากมันใช้เวลานานในการรับรู้ก็ไม่แน่ว่าเมื่อเวลาผันผ่านเขาจะรับรู้ข้อเท็จจริงหรือไม่....
....ที่ข้าฯคิดนะ....คิดว่าความจริงใจเท่านั้น.แหละที่ท่านจะต้องทำให้เขาเห็น...เพราะเป็นรากฐานเดียวที่จะเริ่มต้นทำความเข้าใจ...และไว้วางใจกัน

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 53 ]

เชิญตามสบายทุกๆท่าน...
เจ้าบ้านอาจไม่ได้ต้อนรับ...ก็เชิญทุกท่าน
ถ้วยกาแฟก็อยู่ที่โต๊ะตัวเก่า...
มุมเดิม...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 55 ]

อืม.........นั่นไง........สิ่งที่ทำให้มนุษย์ยืดหยัดอยู่ได้อย่างสันติ

จริงใจ.... แม้ในม่านมายา

คารวะ

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 0 ]

ปา..ท่อง..โก๋......................โก๋เก๋าเกากะป๋อง
โอวยั๊ว..ร้องโยเย..............ระเหหน
ยกขึ้นซด...กดระกำ..........ระบำชน( ซืดดดด..)
แต่งแต้มตน...เด่นดาวแดง...ตะแคงดอน

ถั่วทอด...ยกมาแนม..........กับแก้มเก่า
วี..จลิบ....จิบเย้า................อุทธาหรณ์
อุทกธาร..ท่วมทั่วไทย.........ใยมานอน
ลงจากคอนมาเถอะท่าน......อย่าขันคู( เอ้า..คุก..คู่คุกคู )
โดย : ไปมาล้วนล่องลอย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 1 ]

........ว้า......อยากนั่งอ่านนานจัง..

........แฟนเพื่อนมาแล้ว..ซิ......

........ต้องขอพัก..แล้วจะกลับมาชมทุกตัวอักษรอีกหน..

........มาแล้ว....จะถึงแล้ว.....ซะแว๊บ....
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 5 ]


กลิ่นอายละม้ายคุ้น
ชักอยากกินของอุ่นๆ ซะแล้วนี่
กินอะไรไม่อร่อยเท่าบะหมี่
ขอสองที่มีบ้างไหมหิวจริง ๆ
โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 10 ]

ขอหอมแก้มที.....ก่อนนะ

โดย : .
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 25 ]

........เอียงแก้มคอย........

(เบื้องหลังลับมีดแทง)555

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 27 ]

ขอคาราวะ..ท่านยอมยุทธ
เป็นครั้งแรกที่เข้ามาเยี่ยมชม..ตามคำเชิญ ของเพื่อนท่านหนึ่งอันเป็นที่รัก...ได้เปิดทางนำแสงสว่างมา..ให้พบพานบทกวีอันมีค่า..เหลือประมาณ..

โดย : ใบไผ่
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 2 ]

เมื่อเรามาเยี่ยมเยียน...ไฉนเลยท่านทั้งหลายจึงจากไป.....

โดย : ใบไผ่
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 22 ]

เสียงโหยหวนครวญคร่ำจากป่าไหน
ไม่มีใครมาต้อนรับสุดแสนเหงา
ใบไผ่ร่วงลงกับพื้นอย่างเบา ๆ
เมากาแฟซะแล้วแค่กลิ่นอาย
โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 26 ]

.....
คัด.สรรค์ด้วยคนชำนาญเลือกสุดยอดเม็ดเด็ดวางร่อนน้ำอังแดดลม
คั่ว.กับไฟให้พอเหมาะแลกกับใบหน้าเกรียมสีแทนเข้ม
บด.เบียดกับเนื้อหินแกร่งนานจนเนียนขับผิวอาบเหงื่อมันปลาบ
คลุก.เคล้าเนยชั้นหนึ่งผสมเกลือพอเหมาะตามประสบการณ์
.....
กร่ำกลิ่น
คารวะท่านก่ายกอดเชิญสุนทรีย์
ช่วงดื่มด่ำกำซาบซึ้งอย่าได้ลืมนึกถึงคุณคนเหนื่อยนำมา
ในเนื้อกาแฟ..นั้นมีใจหลายดวงวาดหวังเต็มเปี่ยม
หากปล่อยความคิดล่องลอยนานไป
หยุดฉุดใจสรรค์สร้างไว้เผื่อผลงานสนองตอบคืน
ก่อนกาแฟเข้มข้นจะเหลือเพียงรอย
.....
คราบโค้ง.วงจาง.น้ำตากาแฟ
โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 43 ]

คาราวะ..ท่านซาบู
แม้เมากาแฟ....ยามสิ้นฤทธิ์...ก็จางหาย
แต่เมามาย..ความรัก..ยากยิ่งนักที่จะลืมเลือน

โดย : ใบไผ่
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 43 ]

ทำฉันใดจึงจะได้กาแฟรสกลมกล่อม....หากรสลิ้นของคนมากมายที่แตกต่าง..

โดย : ใบไผ่
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 56 ]

ลืมไม่ได้ก็ไม่ต้องลืม...สิ้นเรื่อง
ร้ายสิ้นฤทธิ์จักประเทืองใจให้เห็น
ไม่ได้ยากลำบากนักหากรักเป็น
เช้าจรดเย็นไม่มีเมาเรารับรอง

รับรองแบบไม่มีประกัน ว่างั้น....หุหุ

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 19 : 7 ]

กาแฟหมดแก้ว กลิ่นหอมกรุ่นกาแฟยังคงอยู่
รอยลิบสติกตรงขอบแก้วที่คงค้างเป็นรอยปากที่ข้าเฝ้ารอสัมผัสมาเนิ่นนาน
แต่นางจากไปด้วยคำพูดสุดท้าย...ลาก่อน...

โดย : ร่มไม้..ใบบัง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 19 : 9 ]

แม้เรื่องราวความรักจะลืมยาก...สักเพียงไหน
แต่คงไม่ยากเกินกว่า..จะลืมไม่ได้
เปรียบดั่งถ้วยกาแฟ..ที่แรกเริ่มร้อนระอุ....หากคงทิ้งไว้ตามกาลเวลาโดยมิได้ดื่ม..กาแฟก็จะจืดชืด..เย็นลง..และไม่นานก็คงเททิ้งไป....ล้างถ้วยกาแฟ....และพร้อมที่จะชงกาแฟที่หอมกรุ่นใหม่อีกครั้ง...ในกาแฟถ้วยใบเดิม

โดย : ใบไผ่
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 19 : 42 ]

ช่วยรินกาแฟให้ห่าน*หน่อยนะ
ใส่ถ้วย สีขาวนะจ๊ะ...ใบนี้
ขอ ออมเล็ต...สักที่ ก็คงดี
เช้านี้ หิวว่ะ รินเล๊ย
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 19 : 47 ]

เข้าวงสนทนา...สภากาแฟ
โดย : ชีวิตชีวา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 27 ]

คว่ำถ้วยแบบนั้น ใครจะอยากรินให้

สวัสดีท่านชีวิตชีวา ไม่เจอซะนาน

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 30 ]

ชี*จ๊ะ สวัสดี
ซาบู*..........มือสั่นเชียวน๊า รินกาแฟแค่เนี๊ยะ ไปทำไรมาล่ะ
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 34 ]

ไปแต่งมหากาพย์ลูกไก่บยเจามา 555 แสนสุขใจ

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 37 ]

จาจับไก่อ่อนล่ะซิท่า
จับนิด แตะหน่อย อร่อยซา*
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 38 ]

สวัสดีท่านห่าน* ท่านซา*...
สบายดีกันทั่วหน้า ในปีมหามงคล
โดย : ชีวิตชีวา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 39 ]

วันนี้เล่นหักโหมเกินกำลังแล้ว

.........ฝันดีท่านชีวิชีวา.........มีกรรมต่อกันก็เจอกันใหม่

บายห่าน

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 42 ]

แง้ม นิดนิดมองก้นถ้วยกาแฟ
โอ้โห!!!แอรเมส.....ตราเอช สวย
เดี๋ยวต้องเลีย ขอบถ้วย นานนานด้วย
เนื้อมันสวย ขอบก็ดี ก้นก็งาม
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 44 ]

จร๊วบซา*
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 44 ]

ซา*เป็นลม กองอยู่ตรงนี้เลยท่านผู้ชม
แถมเอามือโน้มคอ พรม จุมพิตห่าน*
เอาเท้ายัน....ดันดัน ...คงลืมคลาน
แหม!!!......จะบายห่าน*.....แต่มือนั้นมาโน้มคอ
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 52 ]

คารวะ..เหล่ามวลมิตรสหาย
ที่เข้ามาใหม่มากมาย
ข้าฯยังไม่ได้ทักทาย...ก็อย่าได้ถือกัน...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 51 ]

คารวะท่านถั่วทอด...
ขอบคุณในความหวังดีที่มีมา...
.....ข้าฯเข้าใจที่ท่านกล่าว หากหมายถึงผู้ปลูกกาแฟ...ข้าฯหาได้ลืมไม่...หรือผู้คนอื่นในประเทศเช่นกัน
.....และถ้าหากหมายถึงเรื่องในยุทธจักร หลายท่านในเรื่องราว..ข้าฯรักและเคารพ...แต่เมื่อถึงทางเลือกที่จะต้องเลือก..มันก็ต้องมีทางเลือกที่ในส่วนตัวของข้าฯที่ข้าฯต้องเลือก....และก็ต้องยอมสูญเสียอีกทางเลือก....ซึ่งแต่ละผู้คนล้วนมีทางเลือกในใจที่แตกต่างกัน.....
......แต่...สำหรับที่นี่...บ้านจอมยุทธ์ ....ความมีสันติภาพย่อมเป็นสิ่งที่ตอบบุญคุณที่ดีที่สุดแก่ที่แห่งนี้....ที่ได้ให้พื้นที่ในการแสดงออกในด้านต่างๆอย่างเสรี...อันเป็นเว็บไซต์หนึ่ง

.....ข้าฯคิดว่า....เราต่างก่อเกิดจากรากเหง้าเดียวกัน...วิถีทางใดที่จะก่อเกิดสันติภาพเป็นวิธีที่ดีที่สุด....แม้จะไม่สอดคล้องอารมณ์ความรู้สึก....ในหลายๆท่าน...
......สันติภาพ....มิใช่การจำนนและไร้อุดมการณ์.....หากแต่เป็นจุดมุ่งหมายสูงสุดในการต่อสู้ใดๆ....และเช่นกันชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ก็คือการได้มาโดยไม่หลั่งเลือด....
.......สันติภาพมิมีผู้แพ้และผู้ชนะ...เมื่อเราต่างคือผู้ชนะ...และกระทำการด้วยรูปแบบสูงสุดแห่งชัยชนะ...
......ข้าฯเชื่อว่ามิว่าผู้ใดต่างล้วนมีอุดมการณ์...มีอุดมคติในใจของตน....หามีผู้หนึ่งผู้ใดยอมจำนนต่อความคิดของตนไม่....

.......บ้านจอมยุทธ์...ที่ข้าฯเข้ามา....ก็เป็นแห่งหนึ่งที่ข้าฯเข้ามานอกจากการผ่อนคลายพบปะแลกเปลี่ยนความคิด
.......บ้านจอมยุทธ์แม้จะมีเรื่องราวระหว่างสงครามกับความรัก....ยังมีสาระอื่นมากมาย...

.......แต่ทุกท่านต่างล้วนแสดงออกในทัศนะในเชิงอุดมคติ...ในความไฝฝันแทบทั้งสิ้น...และก็แฝงไว้เคล็ดวิชา...ในเชิงบทกวี...
........ข้าฯเองก็ทำได้ตามกำลังกายและกำลังใจที่มีจำกัด....ในการสร้างสรรงานใดๆ....

........และที่สำคัญ....ข้าฯไม่ลืมบุญคุณอันยิ่งใหญ่ของแผ่นดินอย่างแน่นอน...
........และแผ่นดินแห่งนี้จักต้องมีสันติภาพ....บนพื้นฐานแห่งความเสมอภาค ....
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 19 ]

คาราวะ..ท่านเจ้าบ้าน..กระบี่ดาวแดง
วาจา..สำนวน...ท่านช่างเยี่ยมนัก...ข้าได้พานพบครั้งแรก..
ก็สะดุดรัก...ตกหลุมแห่งคารม..และคมคาย....
ข้าเองเพิ่งมา..เพียงครั้งแรก...
หวังว่าท่านคงเมตตา..และชี้แนะ..

โดย : ใบไผ่
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 27 ]

เพ้ย !
สนใจอันใดกับกาแฟ
มันก็แค่ หลอกลวงให้ลุ่มหลง
บางครั้งก็ ห่วงหา พะวักพะวง
จิตใจ ไม่มั่นคง อยู่ร่ำไป
เพ้ย !
สนใจอันใด กับความรัก
ไม่ช้าก็แตกหัก ดับสลาย
วันนี้รัก พรุ่งนี้หลง นาน คงคลาย
แล้วเจ็บปวด เกือบตาย กันทุกที
เพ้ย!
สนใจอันใด กับชีวิต
....

โดย : จอมดื้อดึง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 5 : 17 ]

เพ้ย!
สนใจอันใด กับ....อะไร

นี่ไม่สนเลยนะเนี่ย
กว่าจะอ่านหมดเกือบตาย

โดย : แป๊ะไคซิม
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 9 : 3 ]


เพ้ย ! .....

สำนวนงามถามใถ่ในสิ่งคิด
ขึ้นตะหงิดกลางสดับรับสอดสันต์
ลงคมคาย..เพ้ย ! ...สบถ..ราดรดมัน
อ่านถึงฝันพร่างพราย...ในอารมณ์

ดึงความรักมารอให้อ่านคิด
ชมชีวิตเปิดตามถ่ายทอดหาญ
สิ้นวันนี้กลับมืดสู่รำคาญ
ไม่ช้านานแตกดับอย่าห่วงครอง

เพ้ย ! ..เพ้ย ! .....

อันกาแฟในมือผู้หอมกลิ่น
คำตอบรินกลิ่นไปสุดไพศาล
แม้ศัตรูใกล้เมียงประชิดการณ์
ไม่มีวันทิ้งแฟ*ให้ตรอมตรม

...........ขออนุญษตินำ..เพ้ย ! ..ขอท่านจอมดื้อดึง..
...........มาใช้ก่อน......เพราะอ่านแล้ว...ชอบ...ไม่ชัง..
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 9 : 9 ]

.....มิมีสันติภาพใดๆ.......
ดอกไม้ก็ไม่หลากสี
สร้างสรรค์ปรุงแต่งชีวี......
ในวันและวารีชีวิต
....สันติภาพแห่งความเสมอภาค
ล้วนขวากและหนามขวางขวิด
อาจหวังได้มาด้วยแลกชีวิตและชีวิต
แต่...จะคิดเอาไว้ให้ใคร....
.....หากจะก่อเกิดให้กับลูกหลาน
สืบสันดานก็จะต่อไปกันใหญ่
จะเหลือหรือกับชื่อ...ประเทศไทย
เมื่อคนไทยกับคนไทยฆ่ากันเอง...
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 57 ]

คารวะ...ท่านใบไผ่...ขอบคุณที่เยินยอ...
ข้าฯเองก็เพียงแสดงทัศนะ...ในเชิงอุดมคติ...บนโลกเสมือนแห่งนี้อันเป็นการสื่อสารด้วยจิตวิญญาณ...ระหว่างผู้คน....
เป็นกรอบความสัมพันธ์ในแบบความสัมพันธ์ใหม่ของโลกยุคปัจจุบัน...คือความสัมพันธ์ระยะไกลที่มีความเร็วสูง...
....การปะทะสังสรรค์ล้วนเป็น การสัมพันธ์ในเชิงอุดมคติ...อุดมการณ์ภายใต้การรังสรรค์ขึ้นมาใหม่ในกระบวนการจิตวิญญาณผู้คน....แห่งโลกเสมือน ย่อมมิอาจตรงกับโลกแห่งความเป็นจริง...
.....และในโลกแห่งความฝันแห่งนี้...จินตนาการที่สวยสดงดงามเท่านั้นจึงจะหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณที่ดีงามในการดำเนินชีวิตที่เป็นจริง....
......เมื่อโลกแห่งความเป็นจริงอันมิผิดกับกาแฟรสเลิศที่หลากหลายรสชาดที่ผู้คนสัมผัสในความเป็นจริง...
.....คุณธรรมน้ำมิตร...ความจริงใจเปิดเผยตรงไปตรงมา...ต่างล้วนถูกปกปิดด้วยหน้ากากในโลกแห่งความจริง

........แต่สำหรับที่นี่ ท่านสัมผัสได้เสมอและสัมผัสรับรู้ได้ด้วยใจและจิตวิญญาณ อันเป็นมิติที่เป็นจริงแห่งเงา....
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 12 ]

...คารวะท่านจอมยุทธ์ดื้อดึง.....

บางสิ่งที่เป็นอนัตตา
ย่อมก่อเกิดจากอัตตาเริ่มต้น
ให้เกิดชีวิตผู้คน
เค้าคนในถ้วยกาแฟ
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 24 ]

คารวะท่านร่มไม้....ใบบัง

.......ร่องรอยแม้เลือนหายไปในโลกกายภาพ
.......หากร่องรอยเหล่านั้นฝังลึกไว้ในใจ...
........เพียงเพื่อให้...รสใหม่กาแฟแห่งหัวใจที่หวมหวลแผ่กว้างออกไปจากตัวตน....
.......รอยประทับใจในอดีต...แม้จะขมขื่นแต่ก็เป็นร่องรอยที่ทำให้ชีวิตที่ดำเนินไปมิจืดชืดเหมือนน้ำเปล่า....
........ดื่มกาแฟอีกสักถ้วยละท่าน...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 30 ]

คารวะท่านแป๊ะไคซิม....
ทนอ่านเรื่องราวไร้สาระเสียเนิ่นนาน....

....กาแฟสักแก้วนะท่าน...จะผสมสูตรไหนก็ตามใจ
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 37 ]

................สวัสดีสวยๆค่ะท่านกระบี่ดาวแดง...................
* แอบหวานอ่านซะเกิดอารมณ์...ละเลียดกาแฟหอมๆบ้าง
มีแค่เอสเปรสโซ่..........ได้จากข้างๆทาง...........ร้อนจริงๆด้วย
ถ้าอยู่บ้านนะ....จะรินนมสดนิ๊ดนึงให้พอคลายร้อน....ไม่ปากพอง

** มุมที่ท่านนั่งดื่มช่างน่าสนุกเสียจริง

มิมีอันใดที่เป็นมาลาไคล์ .....มีเพียงลิปเกลสสีเร้ดเอิร์ทแตะริมฝีปาก
.......แล้วดื่มเอสเปรสโซ่อุ่นๆ.....ชอบจังรอยที่ติดถ้วย....กระดาษสวย
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 45 ]

ขอแก้ที่ตอบท่านจอมยุทธ์ดื้อดึงใหม่.....ก็ด้วยพิมพ์ผิดไป...
แก้ใหม่บรรทัดสุดท้ายคือ...

....เคล้าปนในถ้วยกาแฟ

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 25 ]

คารวะท่านแอบหวาน....
จะเติมน้ำตาลบ้างก็ได้
และฟังเพลงเบาๆให้เหงาใจ
ปนลงไปในถ้วยกาแฟ...เพื่อแก้เซ็ง

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 28 ]


อ้าว...เซ็งอันใดหรือท่าน..

กาแฟหมดหรือเช่นไร.....

มีสิ่งใดไหว้วานได้..บี่*สตาร์ทรถรอแล้ว...

จะฝากซื้ออะไร.....หรือข้างปลายังไม่ได้กิน..หือ..
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 38 ]

นาทีนี้อะไร ๆ ก็ไม่อร่อยเท่าน้ำใจ

หอมกรุ่นละมุน อบอุ่น ชุ่มชื้นชื่นฉ่ำใจ

เอ้า..........ริน.........
...
โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 45 ]


เถียงเลย....จะไปซื้อกาแฟ....

น้ำใจเอาไว้ก่อน...ขอน้ำเงินก็เลี้ยวกัน...ฮ่า...
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 59 ]

ถวายแด่ "วัดธาตุเงิน"
เพื่อเป็นอนุสรณ์ แด่ คุณ แม่พิมพ์

"อยู่ใต้ จานรอง กาแฟ" อีกที

โดย : แต่งแต้ม
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 39 ]


ท่านแต่งแต้ม..........สายตาเฉียบคมยิ่งนัก
โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 41 ]

เรียนท่านไล่ล่า ท่านกระบี่ดาวแดง
เราจอมดื้อรั้น เราผ่านมาเพียงหวังผ่านไป จึงดีใจที่สองท่านเห็นเราอยู่ในสายตา
โอ ! จิตใจของคนดื้รั้น ก็เหมือนกันกับนัยน์ตาดำ ยิ่งท่านสอ่งแสงลงไปมากเท่าใด มันก็ยิ่งหดเล็กลงเท่านั้น
จอมดื้อดึงขอคารวะ

เพ้ย !
แต่สำหรับ เจ้ากาแฟ เราย่อมไม่ให้อภัยเด็ดขาด
ตอนนี้ถึงแม้มันจะนิ่งอยู่ในมือของเรา
ปานประหนึ่งว่า เราจะบีบเค้น เพียงใด มันก็คงจะศิโรราบ
เราดื่มกินมันเพียงไร มันมิเคยด่าทอ หนำซ้ำยังลอบส่งกลิ่นจรุงใจ
มิคาด โอ มิคาด มันทำร้ายเราเพียงใด
เรายังตัดใจมันมิลง

กาแฟ ต่างกับความรักอย่างไรหรือ วานบอก

เพ้ย วุ่นวายนัก วุ่นวายนัก
โดย : จอมดื้อดึง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 พ.ย. ปี 2006 [ 5 : 32 ]

เพ้ย!......แล้วไยเผยรัก
เพ้ย!......เจ้าช่างวุ่นวายนักรักจ๋า
เพ้ย!......ขอเพียงแต่มาวุ่นวายในชีวา
เพ้ย!......เผยช่องโหว่ยังอาวรณ์

โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 พ.ย. ปี 2006 [ 9 : 47 ]

มิได้เข้ามาหลายเพลา.....
ถ้วยเปล่าเกลื่อนตา
และต่างทิ้งไว้ร่องรอย....

....ร่องรอยลิปเกลส สีแดงมันวาว
จับขอบแก้วสีขาวท่านแอบหวาน
ทิ้งร่องรอยตั้งแต่เมื่อวาน
จะจารไปฝากผู้ใด....

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 33 ]

คารวะท่านกระบี่ไล่ล่า....
หาได้เซ็งอันใดไม่...
ขอคารวะอย่างจริงใจ
กลับน้ำใจที่มีมา

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 35 ]

คารวะท่านซาบู....
ขอดื่มคู่กับท่านสักถ้วย
กาแฟหลากน้ำใจที่ใสสวย
มิตรสหายมากร่ำรวยแห่งน้ำใจ...
...เอ้ายกจอกกาแฟ...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 39 ]

คารวะท่านแต่งแต้ม....
ขออนุโมทนาด้วย...มิทราบว่าท่านพิมพวดี หรือเปล่า...ท่าน...อืม...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 42 ]

....คารวะท่านจอมยุทธ์ดื้อดึง
หากกล่าวถึงที่สุดแล้ว...นั่นอยู่ที่ใจแต่ละคนจะให้นิยาม..เพราะล้วนแล้วอนัตตา...
....นิยามที่ข้าฯบันทึกไว้ตอนต้น...ที่กล่าวถึงกาแฟรสเลิศนั้นยอมให้นิยามได้หลายประการ...หากเปรียบเทียบกับความรักในนิยามข้างต้นย่อมหมายถึงความรักอันยึดติดกับตัวตนซึ่งคับแคบและร้อนรนในใจ...
.......แต่นิยามความรักที่ออกไปจากตัวตนก็มี...
.......แต่โดยทั่วไปแล้วกล่าวสำหรับมนุษย์....ความรักย่อมเป็นพื้นฐานแห่งมวลมนุษย์...แต่ความรักก็ต้องจำแนกว่าแบบเพื่อตัวตนหรือออกไปจากตัวตน

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 51 ]

เพ้ย...ท่านถั่วทอด
ก็แค่ดื้อดึงจะลืมความรักเท่านั้นเองแหละ

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 54 ]

...ต้องตอบท่านถั่วทอดอีกครั้ง....ที่จริงข้าฯเองมีข้อจำกัดในการสร้างสรรงานใหม่ออกมา...ข้าฯเองก็เพียงแค่เสนอแนวกว้างๆตามความคิดที่จำกัดของตนเองไว้ให้ผู้อื่นนำไปเป็นไอเดีย...มันก็เท่านั้นแหละ...เพราะหากจะเขียนแต่ละเรื่องมันต้องค้นคว้ากันเป็นระบบและมีรากฐานในแต่ละสาขาและในแบบวิธีค้นคว้า...รวมทั้งการสืบค้นข้อมูลที่เป็นจริงอีกมากมาย...
.....ดังนั้นที่ทำได้ก็เพียงไอเดียเท่านั้น...และข้าฯเองก็เหนื่อยหน่ายที่จะเขียน....
.....ข้าฯเองก็ไม่อยากให้ใครมาคาดหวังอะไรมากมายกับข้าฯ...เพราะจริงๆก็ไม่รู้จะคาดหวังอะไรนัก..

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 18 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 44 ]

คารวะ ท่านกระบี่ดาวแดง
เราขออภัย ที่มิได้ได้รู้ซึ้งถึงเจตนาของท่าน
การรังสรรค์ การต่อยอด การถกเถียงในอักษรา ย่อมไม่มีที่สุดสิ้น

การโยนหิน ลงในน้ำ ยิ่งโยนรุนแรงเท่าใด วงกระเพื่อมของน้ำ
ก็คงจะกว้างและรุนแรงขึ้น
อืม สำคัญนัก สำคัญนัก
คนตีกลองทำเสียงดังกว่าคนอื่นทั้งหมด แต่เขาก็ไม่ได้เป็นหัวหน้าวง
และเมื่อเรากำลังถูกเตะก้น มันก็จะต้องหมายความว่า เรากำลังอยู่ข้างหน้า
เพ้ย ! กาแฟกับความรัก ไม่ต่างกัน ไม่ต่างกัน
มันทั้งขม ทั้งหวาน ...
ขอคารวะท่านกระบี่ดาวแดง อีกครั้ง

โดย : จอมดื้อดึง
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 พ.ย. ปี 2006 [ 4 : 12 ]

ท่าน "จอมดื้อดึง" ข้ามีความสามารถ ในการเตะกัน คนอยู่ ข้างๆ
ข้าได้ ไม่ต้องอยู่หน้า คือว่า ข้า ใช้ ลูกแปร
ซึ่ง ไม่ใช่ "ลูกแปล" และไม่ใช่ "ลูก จากเมือง แปร"

ซึ่ง บ่อย ครั้ง ในชีวิต จริง ของหลาย คน ต้องใช้ "ลูกแปล"

ไปบอก พ่อมึงที ซิ "ข้าวสาร หมด"
"ว๊าก ว๊าก เพ้ย เพ้ย"

โดย : แต่งแต้ม
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 พ.ย. ปี 2006 [ 9 : 58 ]

คารวะท่านจอมดื้อดึง....เป็นข้อคิดที่แหลมคมและลึกซึ้งยิ่งนัก...มิผิดชีวิตผู้คนมิต่างจากท่านกล่าวมา...ในต่อสถานการณ์อันผันแปรไปต่อเรื่องราวหนึ่งๆ...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 17 ]

คารวะท่านแต่งแต้ม...ใยท่านเคร่งขรึมจริงจังกับวิถีชีวิตผู้คนบนปุยเมฆแห่งจินตนาการ..เยี่ยงนี้เล่า....หลายเรื่องความคับแค้นใจก่อเกิดแรงบันดาลใจให้รับรู้ถึงการเสียสละการให้อภัยกัน....
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 21 ]

ข้าว่า ข้าฯ คงทำให้ ท่านกระบี่ ดาวแดง เข้าใจ ข้าผิดแน่เลย

ข้าฯ กำลังทำให้ ขำ ใย ท่านไม่ขำ ปล่อยข้าฯ ขำคนเดียว แสดงว่า มุขฝืด

โดย : แต่งแต้ม
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 36 ]

ท่านกระบี่ดาว*เปิดบ้านใหม่เถอะ
ตาลายแล้ว
โดย : พาราเชตามอล
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 40 ]

มือขวาถือถ้วยกาแฟ
มือซ้ายว่าง
ข้าจึงถนัดแต่หยิกก้นคนข้างๆ
หรือขว้างหินลงน้ำ

ไร้สาระ...ไร้สาระ
มีแต่ไร้สาระจึงจรุงใจ

โดย : แป๊ะไคซิม
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 19 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 55 ]

ตาแป๊ะ*......ห้ามมานั่งข้างๆห่าน*นะ
ขี้เกียจเขยิบ
ฮี่ๆ

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 20 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 16 ]

ไม่เคยนะ
ไม่เค้ยไม่เคย

หยิกก้นห่าน

เคยแต่งับ ง่ำๆ

ก้นห่านพะโล้
หร่อยดี
ขยับมาซะดีๆ
แฮ่ๆ
โดย : แป๊ะไคซิม
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 20 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 13 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook