บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>> ลมหนาวที่ทรมาน

หัวข้อ : ลมหนาวที่ทรมาน


รอยยิ้มสุดท้ายก็ไม่เห็น
เขาจากเรา เมื่อลมหนาว พัดพา เมื่อปีก่อน
เขาไปแล้วไปลับ
ไม่กลับมา ไม่เห็นหน้า ไม่เห็นเงา
ทั้งๆที่รู้ว่า ชาตินี้เราคงไม่ได้พบเขาอีก....แต่เราก็คิดถึงเขา

โดย : ผู้หญิงกลางคืน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 24 ]

คืนที่แสงไฟส่องสลัว
ชุดสีม่วงสลับลายแวววับระยับตา กับสุราชั้นดี ฉันเพลินหลงระเริง ในราตรีที่หนาวเหน็บ
อก(ใจ)หญิงหม้ายไหวหวั่น..........ราคะ ลงฑัณท์

โดย : ผู้หญิงกลางคืน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 36 ]

อันความเหงาทำให้เราคิดถึง
ความคิดถึงทำให้เราห่วงหา
ความห่วงใยทำให้รักตามมา
การเลิกราทำให้เราปวดใจ

โดย : จอมยุทธโอละหนอ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 42 ]

เธอคือ คนหลงทาง คนบ้านนอก..หน่มฯ
น้ำคำเธอพร่ำครวญ ก้องหู เรารู้ล้วนหลอกลวง แต่เต็มใจให้หลอก
ความสุข ไออุ่นต้านลมหนาว ที่ได้รับก็เพียงพอในวันนี้
เราจะไปหวังอะไรมาก เพราะเราแค่....ผู้หญิงกลางคืน

โดย : ผู้หญิงกลางคืน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 50 ]

อันความเหงาทำให้เราคิดถึง
ความคิดถึงทำให้เราห่วงหา
ความห่วงใยทำให้รักตามมา
การเลิกราทำให้เราปวดใจ


โดย : จอมยุทธโอละหนอ

คิดว่าผ่านวันนั้นไปแล้ว เรื่องราวทุกอย่างคงจบไป แต่ลมหนาวมาทีไรใจก็คิดถึง
โดย : ผู้หญิงกลางคืน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 57 ]

นักปราชญ์พูดไว้ ไม่ผิด
เรื่องบางเรื่องอยากจำ กับลืม
เรื่องบางเรื่องอยากลืม กับจำ
แล้วสิ่งที่เรา อยากลืม คงติดใจจำ


โดย : ผู้หญิงกลางคืน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 2 ]

ถนนเส้นหนึ่งที่ทอดยาว
มีทั้งหลุม บ่อ ขรุขระ และราบเลียบยาว
เร่งฝีเท้าไวนักก็ตกหลุม
ค่อยเดินบรรจง ทาง คดโค้ง ก็ถึงจุดหมาย
โดย : คนหลงทาง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 20 ]

ความเอ๋ย ความเติบโต

ถึงม้าโค ก็รู้เติบ เขยิบได้

อันเติบกาย เติบง่าย กว่าเติบใจ

กินเข้าไป ก็เติบได้ ไม่ต้องกลัว

---------------------------------------

ส่วนเติบใจ เติบยาก ลำบากนัก

มีแต่มัก แฟบไป เพราะใจชั่ว

ปรนแต่กาย ใจก็ตาย ไปจากตัว

ไยจะมัว เติบกาย ขายหน้าเอยฯ

โดย : ชาวบ้านทอเสื่อ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 28 ]

อันความใคร่ชนใดไม่ปรากฏ
หมายความว่าชนนั้นหมดเสน่ห์หา
ฉันก็หญิงมีเลือดลม เรื่องกามา
ตามประสา ปถุชนม์ คนเดินดิน
โดย : ผู้หญิงกลางคืน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 2 ]

นางโลมโลมไล้ให้ชายชมเล่น
เพราะความยากเข็ญ ใครจะเห็นใจเล่า
ณ บรรยากาศ ที่มีทั้งความมึนเมา
แสงไฟสลัวมัวครึ้มซึมเซา
คลอเคล้าด้วยเสียงดนตรี
ใครใครชมชู้เอ็นดูเพียงผ่าน
ลิ้มความฉ่ำหวาน ในเธอนั้นเต็มที่
เห็นเธอรื่นรมย์ อยู่ในสังคมราตรี
ฝังความเศร้าตรมขื่นขมเหลือที่
มากมีสุมในวิญญาณ
นาง โลม โลมเล้าเอาเรือนร่างพลี
ขายศักดิ์ศรี ขายความดี ขายเวลา
สิ่งที่ต้องการ สิ่งนั้นหรือคือเงินตรา
เพื่อจะได้มา เยียวยาความจนเบื้องหลัง
ในดวงใจฉันต้องการเคียงใกล้
แม้เธอยากไร้ เป็นไฉนก็ช่าง
รักเธอด้วยใจ เรื่อยไปไม่มีวันจาง
เพราะใจเจ้างามทรามนั้นเพียงร่าง
โอ้ นาง โลม

นาง โลม โลมเล้าเอาเรือนร่างพลี
ขายศักดิ์ศรี ขายความดี ขายเวลา
สิ่งที่ต้องการ สิ่งนั้นหรือคือเงินตรา
เพื่อจะได้มา เยียวยาความจนเบื้องหลัง
ในดวงใจฉันต้องการเคียงใกล้
แม้เธอยากไร้ เป็นไฉนก็ช่าง
รักเธอด้วยใจ เรื่อยไปไม่มีวันจาง
เพราะใจเจ้างามทรามนั้นเพียงร่าง
โอ้ นาง โลม...

ดอน สอนระเบียบ
โดย : คนบ้านนอก
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 38 ]

อยากให้น้องนางใคร่ เข้าใจบ้าง

อันหนทางสร้างหนี้ จะมีไหน

ถึงม้าโคจะรู้เติบ เขยิบไป

แต่เยาว์วัยยังรู้ได้ การเปลี่ยนแปลง...

--------------------------

เพราะอากาศมีลิขิตจึงเปลี่ยนแปลงบ่อย จึงคอยค่อยใคร่ควรดูให้รู้แน่


โดย : ชาวบ้านทอเสื่อ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 21 : 8 ]


ชีวิตหนึ่ง ซึ่งปรารถนา
อยากจะดี และมีค่า อนิจจาต้องเป็นไป
อกตรม ระทมไหม้ พบร้อยชายไม่เคยจริง
ลมหายใจ ผิวแผ่ว ละเลิกแล้วเกือบร้อยหน
ตกห้วงเหว วังวน กระเสือก กระสนเพราะจนเงิน
******
เพราะอากาศ ลิขิต วิปริตทางสมอง
อยากมีชายครอบครอง สี่ห้องหัวใจ
อยากหยุดพัก รู้ว่าชั่ว ไม่อยากมั่ว เหลวไหลว
เพราะจนเงินต้องดิ้นไป หายาใส้ไปวันวัน
............
โดย : ผู้หญิงกลางคืน
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 9 ]

อะไร ที่ว่าใช่…ก็ไม่ใช่
อะไร ที่ว่าแน่นอน...ก็เปลี่ยนแปลง
ภูเขาหิน...ลมพัดยังหวั่นไหว
รับประสาอะไร กับใจคน...
ขอบรรจง แฝงประสบการณ์ ให้ลูกหลานคิด...
ตัวอย่าง...ดีกว่า คำสั่งสอน
โดย : สร้างสรรค์ฯ
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 28 ]

ดังมีคำว่า ปลูกมะม่วงตามธรรมชาติ 10 ปี บางทีก็ไม่ตกลูก ต้องรอถึง 20 ปี เสียก่อน ดินจึงจะปรับตัวให้มีสภาพเพียงพอ

แต่บางที สองสามปี ก็มีลูกได้ หากลงปลูกด้วยคนที่มีประสบการณ์..

โดย : ชาวบ้านทอเสื่อ
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 พ.ย. ปี 2006 [ 19 : 14 ]

วังวน...ชีวิต
เราลิขิต ชีวิต ของเราเอง
พ่อแม่สร้างให้เราเกิดมา
การดำรงอยู่ ต้องต่อสู้เอง
อาชีพ ศักดิ์ศรี ความดีต้องสร้าง
โลกหมุน วัยคนเปลี่ยน
ลมหายใจผ่านเข้าออก ลิ้นกินย่อมรู้รส หวานมัน
ดี ชั่ว ย่อมปรากฏ...

โดย : ตาตี๋
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 48 ]

ลูกผู้หญิง. ถูกสามีด่าทอ ท้าหย่า ไม่เห็นแก่ลูก
ทารุณ ทรมาน กายใจ

โดย : ผู้หญิงกลางคืน
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 2 : 36 ]

นิ่งเสียเป็นนิจ ผิดถูกอยู่ที่ใคร ใช้วิจารณ์ไตร่ตรองดู

อย่าหลงของคู่ อย่าเชิดชูความคิด อย่าปล่อยชีวิตให้คิดไม่ได้

สติปรับได้ด้วยความคิดที่รอบคอบ สาระ ไม่ใช่ สาธุ.

โดย : มือปาดเหงื่อทอเสื่อขาย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 3 : 3 ]

....ข้าฯเป็นเพียงหิ่งห้อยสีแดง...............และด้อยแห่งแสง
กระพริบที่ด้านมืดพระจันทร์
....คืนอันหนาวเหน็บเยือกสั่น................ติดตรึงในฝัน
วูบแสงให้เจ้านิทรา

....ความงดงามของสรรพสิ่ง
ในความจริงที่ตรงหน้า
สุดแต่ใจผู้ใดจะไฝ่มา
เสริมคุณค่ารังสรรค์สร้างขึ้นกลางใจ

....หากเจ้ามองเห็นความงาม
ในยามที่เจ้าหวั่นไหว
ขอเพียงเจ้าไม่ท้อใจ....
เจ้าเห็นไหม....รอยยิ้มพระจันทร์สีดำ...
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 15 ]

ในอ้อมกอดฤดูหนาว.........ค้ำคืนยาวนานยังหลับใหล
ดาวดวงหนึ่งร่วงหล่นไป........ความฝันใฝ่ร้างโรยรา
สายลมหนาวพัดผ่านมาเงียบเงียบ.......เสียบแซมความฝันไว้บ้างไหมหนา
หากมีความรักล่องลอยมา.......จะไขว่คว้าเก็บไว้กับหัวใจ

โดย : ปุยเมฆา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 58 ]

ในห้วงอารมณ์ของลมหนาว
อาจร้าวรานรดน่าอดสู
อาจเป็นความหลังใครคงอยู่
ทั้งคู่เป็นรอยจารจดจำ

เคยคิดถึงไหม..คนจนยาก
ต้องตรากตรำงาน..ทุกข์กระหน่ำ
อาหารไม่ถึงท้องสักคำ
ลูกหลานมีกรรมไม่มีกิน

ทุกข์เจ้า ทุกข์เขา มีทั้งหมด
รินรด กำลังใจ คล้ายดั่งสินธุ์
ต้องสู้ ฝ่าฟัน ผ่านให้สิ้น
สุดท้าย ผันผิน สู่เส้นชัย

ขออวยพร...ประสบสุข..เร็วพลัน
ขอเป็นกำลังใจ

โดย : ช้องนางคลี่
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 19 : 26 ]

ต่างวาระต่างกรรมต่างความคิด
ต่างมวลมิตรหมู่มารสันดานดิบ
ต่างเรื่องราวข้นคาวต่างกันลิบ
ต่างคนหยิบเส้นทางวางเส้นเดิน

คนก็คนไม่ต่างระหว่างคน
จะยากดีมีจนก็ทนเถิด
แต่ละคนลำบากเลิกจะเกิด
แต่ประเสริฐเกิดได้ในทางเดิน

ขอจงทำหน้าที่ของตนที่ด้นดั้น
ขอให้ท่านถึงฝันนั้นที่หา
อย่าได้คิดเรื่องราวที่ผ่านมา
คิดเพียงว่าลมผ่านกาลร่วงโรย

กำลังใจส่งให้ในกลางวัน
ให้ถึงฝันต่อไปให้กลางคืน
ส่งไปให้ผู้หญิงคนดึกดื่น
ให้ตื่นฟื้นจากเหน็บหนาวร้าวรานทรวง
โดย : เสี้ยงเส้าหลง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 8 : 30 ]

ขอบคุณ....กำลังใจจากทุกท่าน

โดย : ผู้หญิงกลางคืน
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 1 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook