บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>> เปิดกระบี่..สักครั้ง

หัวข้อ : เปิดกระบี่..สักครั้ง

ลมพัดพาหัวใจไหลลอยฟ่อง
ชมจันทรดื่มเมฆาใบหน้าเหงา
ชมมิตรเยือนหอมจับเล่นเพ็ญจันทร์พราว
เหลือเพียงเราติดกลิ่นเมาเหงาผู้เดียว

หยิบกระบี่มีพู่แดงแฝงขื่นขม
ขาวพริ้วคมซ่อนในฝักชัก..พริ้ง.ง..ง..ใส
รวบชายผ้าเหน็บรัดกุมคุมจิตใจ
กู่ก้องในปราณอัดพล่านปานอัคนี

กวัดแกว่งฟาดแทงสยบงามกระบี่
หนุมร่างรี่พลิกข้อพาปราณพร่างสาย
คลุมครอบร่างขาวกระบี่คลายลมใจ
อัดแฝงไประลอกลมชนรอบตัว

คนหนึ่งคนคมหนึ่งผนึกกระบี่
พริ้วเร็วรี่ในป่าไฝ่เขียวสับสน
เดี๊ยวพริ้วขึ้นเดี๊ยวพริ้วลงเงาวกวน
เหมือนหมอกลมฝนสีเขียวซัดดงไพร

เสียงควับเคี๊ยว..ขาวสะบัดตัดลมขาด
เสียงอากาศพุ่งวับมาหาจอกใส
หนึ่งกระบี่วูบเฉียดจอกพุ่งว่องไว
ฉึก..ก..ก......ปักในกลางปล้องงาม....ด้ามสั่น..ปลิว....

.....ปีศาจสุรา...จักอยู่ที่ใดได้..นอกจาก...หลุมสุ...รา...
.....พอเมาได้ที่ก็.....เชิญชวนตัวเอง....ร่ำวรยุทธ..ให้เมามาย..
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 25 ]

เรียนท่านกระบี่ไล่ล่า* เดี๋ยวนี้เขาหันมาร่ำดื่มนมกันแล้ว

โดย : วณิพกผู้คลุ้มคลั่ง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 31 ]

กระแสลมม้วนกระชากซากฝุ่นปลิว
พู่แดงพริ้วริ้วฝานอากาศเลื่อนลั่น
เมฆหมอกปกคลุมแดนบังดวงจันทร์
คุณชายท่านนั้น...พริ้วผ่าน...น่านฟ้าดาว
นานมานัก...ไม่เคย....ประสบพบได้เห็น
ร่ายลีลา...เลิศยุทธเด่น.......ดั่งเดือนหาว
ล้วนเป็นหนึ่งยอดยุทธฝีมือพราว
กระแสกระบี่...พุ่งราว...สายพิรุณ

ท้องฟ้าสะเทือน....สั่นเลื่อนสนั่นลั่น
กลางวันกลายกลางคืนหมื่นกระสุน
พิภพสะท้านจากร่างน้อยสุดยอดดุลย์
แม้เม็ดฝุ่น...ยังถูกตัด....ให้เล็กลง
สุดยอด...สุดยอด...(ปรบมือ)

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 40 ]

..... ค่อยยังชั่ว มิต้องเอาบันไดมาปีนอ่าน

ไพเราะ..... ไพเราะยิ่ง

จากดวงใจของผู้รู้น้อย..........................
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 21 : 51 ]

** เป็นหวัดจ้ะ......... แต่อดไม่ได้
ไปสเวนเซ่น..... ซะ 1 ถ้วย

และก้อ อดเข้ามาก่อม็อบ......ก่อกวนกระทู้ท่านไม่ได้
...ขออภัย.........ขออภัย

โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 51 ]


หลงอารมณ์.........แห่งใจตนจนพลบค่ำ
เหนื่อยร่ายรำ......ฟันกระบี่มิกล้าถอย
โหยแดดอ่อน.......แอบหลบมองหลับหลงคอย
หมอกมืดพลอย.....คุมคืบคลานกลืนจิตใจ

เวลาล่วง..............ดึงหัวใจให้แน่นนิ่ง
ปราณแอบอิง.......สมานกระบี่ไม่แยกสอง
เหงื่อภายนอก......กระโดดเต้นดุจมุขพลอย
ตาเปี่ยมรอย........ยิ้มพร่างพรายไร้อารมณ์

พลันแสงจันทร์....พลันสาดแกล้งแทงข้างหลัง
ไม่ระวัง...............อารมณ์ตื่นลืมแย้มสรวญ
เหลืองนวลฝ่อง......ฟันเก้าดาบฤทธิ์รันจวน
โครมกระบวน........แตกพังพาบอาบแสงจันทร์

เซซัดตึง...............ดาบจันทร์อันแข็งกล้า
อาบกายา..............ด้วยนมดื่มวณิพกคลั่ง
เสียงรับรุก...........ควับเคร้งเฟี๊ยวเสียวใจจัง
ร่างหมุนคว้าง.......อึดเพลงจรถอนห่านบิน

ยิ้มพรายแน่น......เหมือนเป็นหวัดอัดกระบี่
พลิกร่างรี่.............รุกสำเดชเพลงแอบหวาน
โอ้จันทร์จ๋า...........เปิดช่องโหว่หัวเราะพลัน
พริบตานั้น...........พลิกกระบี่จี้ถึง...จันทร์

.............ไม่รู้ล่ะ....ไม่รู้ล่ะ.....สหายเอย..แฮ่...
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 7 ]

..........จันทร์เงียบงัน..........
จันทร์เจ้ายืนนิ่งเรียบเปรียบน้ำแข็ง
ปลายกระบี่เสียบแทงเฉียดผิวอ่อน
เพียงตั้งใจไม่หลบ.......ให้จบตอน
กระบี่ร้อน....บนใจรัก......จักพบพาน

ฤา...จะโถมเข้ารุกไม่บ่ายเบี่ยง
เกรงว่าเสียงหัวใจจันทร์จะไหลผ่าน
กระทบคมกระบี่ที่....สุดแสนจะร้าวราน
จะฆ่าจันทร์กลางหาว.....ก็ยินดี
..........รอยยิ้มในดวงตาซึ้ง..........
คงเคลื่อนกายให้ตรงปลายกระบี่
หัวใจที่ห่วงหาโกลาหล
พู่แดง*.....สั่นสะท้านซ่านระคน
รอบกายล้น.....เย็นเยียบ...เชียบลมโชย

ตวัดชายเสื้อยาวคลุมกระบี่
ออกแรงน้อยนิดเพียงรั้งพี่ ที่ห้าวโหย
รวบกระชับให้ปลาย....ทิ่มแทงหัวใจโรย
รอ......ลมโบย โบกกระชั้น......ให้จันทร์*ปลิว
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 30 ]

.........สายตามองผ่านทะเลน้ำตา..........
นางยังมองผ่านน้ำตาที่เอ่อท่วม
รอยยิ้มระเรื่อชวนให้คิดถึง
ภาพเก่าเก่าปรากฎชัดในคำนึง
เป็นฉากตรึง.....อดีตนั้น...ให้แข็งใจ
..........หรุบตาลงนิด..คิดถึงวันผันผ่าน.....
เลือดหยุดไหลในหัวใจที่เย็นชืด
ลมรอบกายหนาว ฟ้าคลุมมืด....ปะทะหน้า
ชายเสื้อปลายเส้นผม ปรกหน้าตา
แต่ดวงหน้าจันทราฉายฉานซ่านจรุง

เพียงลอยตัวขึ้นสูงสูงเสียดฟ้า
ดึงกระบี่รุดหน้ายังผาสูง
หวังให้พบแดนเดิมถิ่นไพรยูง
โลหิต....พุ่ง...คงหยดพื้น....ดั่งคืนเคียง
ด้วยสายตาเช่นนี้......เชิญพี่กระบี่*....ลงมือ
ฮี่ๆ

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 45 ]


กลางป่าไผ่ลมนิ่งชวนอึดอัด
สายลมกักกินเลือดกายที่ใจหวง
หยดทิ้งพรมดุจกุหลาบกลีบปลิวลวง
แดงดุจทรวงผู้ไล่ล่าหาหัวใจ

ผิวผุดผ่องแย้มแก่เดือนขาวดุจมุก
ย้อมเรืองสุกหลอกสายตาน่าหวั่นไหว
เหงื่อผลั่งรินกุมกระบี่ถอนหายใจ
จันทร์อัมไพยังแร่งกร้าวมิอ่อนแรง

ตาสบตาท้าชวนกันสู้ครั้งใหม่
ดั่งมีใครอยู่หลังนางช่างเข้มแข็ง
เราหนึ่งคนสู้ตึงมือเหนื่อยเหลือทน
จันทร์ซ่อนคนข้างหลังใจในเมฆดำ

ก้าวเข้าหาแทงออกหนึ่งกระบี่
จัททร์ท่าทีนิ่งอ่อนแรงแกล้งอ่อนไหว
เพียงแตะร่างนางกลับหมุนอย่างฉับไว
ดาบว่องไวปัดป้องกดดีดร่างลอย

จันทร์หนึ่งคนใยเห็นปีกยื่นอิงแอบ
รอยแผลแปลบฤทธิ์ดาบจันทร์ท่านฝากไว้
ร่างจัทนร์เลื่อนร่อนลงมาพร้อมดาบไว
ดั่งแสงสายฟ้าพิรุญหมุนขาวพราย

เลือดแดงสาดกระบี่ปัดรับไม่ไหว
อาจเพราะใจกุมสติตนหวาดผวา
เพลงรุกหนักเหมือนปีกขาวหลวงหลอกตา
มนต์ห่านป่าท่ากระบวนปลิดจันทร......ที่ล้ำลือ..

.......ขอพักเดี๋ยวหมดแรง...ฟ้องเลย..มีรุม..ฮิ..
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 12 ]

.....เหมือนทั้งหมดหยุดนิ่งเงียบงัน.....
ดวงตาคู่นั้นส่อแววซ่อนเงื่อน
ย้อนมองหนหลังภาพเลือน
หลากหลายผุดขึ้นย้ำเตือน
ผูกเงื่อน.....ปมมัด.....ตัดใจ

สายลมเยียบพัดวูบปะทะหน้า
เส้นผมจันทราสะบัดไหว
เปิดหน้ามองถึงอารมณ์ภายใน
น้ำตาเอ่อไหล......ร่วงริน

หลับตาจันทรางามยามนี้
คมกระบี่แค่คืบ......หนึ่งก้าวสิ้น
กายอยู่ใกล้....แต่ใจห่าง....อย่างโผบิน
นางอยากสิ้น......จากรักหลอก....บอกข้างใน
.....กระบี่ไล่ล่า*..ท่านได้ยินเสียงกระซิบบ้างไหม.....
เจ็บปวดอยู่ลึกใน......ใจจันทรา
แสบร้อน...ทุกทิวา...ราตรีหอน
เสียงหมาป่า.....ตามไล่ล่า...คร่าบังอร
ขอย้อนศร...บั่นใจ....ไล่ล่าคืน

ณ แดนดินถิ่นนี้ป่าไผ่เก่า
เคยแนบเนาว์...ออเซาะ...ล้อระรื่น
ผิดเพียงแค่...ผิดกาลเวลา...ผิดค่ำคืน
จันทร์หยัดยืน....นิ่งเงียบ...เปรียบดาวดิน
ใจนาง.......คิดเอง.....มานานแสนนาน
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 12 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 28 ]


เสียงคำรามกู้ก้องอยู่ในป่าไฝ่
คละคลุ้งในฝุ่นดินขุยฟุ้งลอยเห็น
เหมือนดั่งเป็นไอหนาวหมอกเลือนลางเย็น
หมุนคว้างเป็นศึกดาราไล่จันทร

เงาคมดาบหนึ่งกระบี่ไหววูบวาบ
สองคนปราดหนึ่งคนอยู่สู้หยัดฝืน
เสียงหอบอยู่ครางสัมทับเท้าโครมครืน
เงาคมยื่นแลกอาวุธยุทธวุ่นวาย

รุกถึงไหนไฝ่สะท้านปานฝูงช้าง
หักพับกลางเฉือนถึงตอว่อนปลิวหาย
เงาขาวกวาดเงาคนพริ้วย่างที่ใด
เปรี้ยงป่าไผ่ยับกวาดกลิ้งปานหน้ากลอง

จัทนร์หน้านิ่งแต่แววตาหาย่นย่อ
รุกรับรอฟันแทงตีมีปัญหา
หนึ่งคนเมาเงาโซเซสิ้นเมตตา
ตามกายาสีแดงสาดปาดเลือดนอง

.............
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 9 : 57 ]


ปีกขาวพราวบีนวูบวาบอาบจันทร์เห็น
ขนเปื้อนเต็มคราบน้ำตาพาหม่นหมอง
เสียงหยาดหยดมุกน้ำตาพร่างพรายตรอม
ปีกขาวล้อมหมุนปกคลุมอุ้มโศกจินต์

คนพ่ายแพ่ฝืนกระบี่รี่ไล่ล่า
หอบกายาพลิกแพลงใจไม่หม่นหมอง
รุกขวาซ้ายจันทร์เลี่ยงหลบฟาดประลอง
ผมพริ้วหอมตาฉายแววแลกชีวิต...กัน

การต่อสู้บอกสิ่งใดได้หลายอย่าง
แสงแห่งจันทร์มาแต่ใดไล่ขู่เข็ญ
ปีศาจเมาทำใดเล่าจึ่งพาเป็น
ความทุกเข็ญเรื่องฆ่าฟัน...วันนี้มี

ตาเจ้าโศกโชคร้ายสิ่งใดเล่า
คนหนึ่งเมามีสิ่งใดใครลืมหนอ
จันทร์เจ้าแค้นชิงลงมือมิรั้งรอ
เจ้าซ่อมซ่อซ่อนคดีมีเรื่องใด.......

.........................
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 9 : 58 ]


เปิดกระบี่......

กระบี่หนึ่งซ่อนในฝักมิชักออก
ฝักบ่งบอกรักของนายที่ถนอม
งามพลอยแดงด้ายดิ้นไม้พยอม
สีสุกพร้อมกำชับมือไม่กินแรง

ด้ามสีดำตัดพู่แดงแฝงเล่าเรื่อง
ซ่อนรองเรื่องมุกสีดำกำแน่นสวย
ลมหอบผ่านพาพู่ปลิวไหวโบกโบย
สีแดงด้วยอาบโลหิตหรือสิ่งใด

ดึงกระบี่ขอชมคมกระบี่
แสงนวลมีทอแววตาน่าสงสัย
ไม่ขาววับวูบวาบเหมือนตั้งใจ
สีหมองในใจกระบี่มีเรื่องราว

เคร้ง...ขวับ...เสียงสิ้นชักกระบี่
ยาวพอดีน่าครอบครองมองสงสัย
เหตุปลายดายกลับดำมืดด้วยสิ่งใด
น่าสงสัยไม่เหมือนใครในแผ่นดิน

เจ้าอาบเลือดหรือไรใยฝังแน่น
ยกเจ้ามองจ้องดูเพียงสงสัย
ขนตาตกคิ้วหลุดขาวทันใด
ชวนตกใจ..ในคมค่าน่าหวาดกลัว

เสียงกระหึ่งยามต้องแสงแดดจ้า
กระบี่พาสั่นระริกราวปีกหมุน
สั่นกระชากดั่งหิวโหยแสงอรุณ
รีบเก็บคุมเจ้าคืนฝัก...อย่างงวยงง.

...........กระบี่มีมากมาย
...........มีกระบี่...มีเจ้าของ
...........กระบี่อยูนี้.....ถามหาเจ้าของ..อยู่ที่ใด....
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 26 ]

....
กระบี่ใครร่ำร้องอยู่กลางป่า
ปากน้ำตามาบอกเจ้าของหาย
ปกติพกไว้ไม่ห่างกาย
หรือเจ้านายตายแล้วแสนปวดใจ

กระบี่เอ๋ยจงลืมนายเจ้าเถิด
ขอให้เปิดใจรับตัวข้านี้
เป็นสหายคู่กายที่แสนดี
ฟันกวีสนุก...ยุคของเรา
....

โดย : กระบี่ไร้มารยาท
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 27 ]

....
กระบี่ใครร่ำร้องอยู่กลางป่า
ปาดน้ำตามาบอกเจ้าของหาย
ปกติพกไว้ไม่ห่างกาย
หรือเจ้านายตายแล้วแสนปวดใจ

กระบี่เอ๋ยจงลืมนายเจ้าเถิด
ขอให้เปิดใจรับตัวข้านี้
เป็นสหายคู่กายที่แสนดี
ฟันกวีสนุก...ยุคของเรา
....


โดย : กระบี่ไร้มารยาท

โดย : กระบี่ไร้มารยาท
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 30 ]

...
จันทร์ใดใครเล่าเฝ้าเศร้าโศก
คมกระบี่วิปโยคซัดโลกหาย
น้ำตาใครกันแน่แท้ฟูมฟาย
คนร้องไห้คือท่านใช่จันทร์งาม
...

โดย : กระบี่ไร้มารยาท
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 40 ]


คนสองคนสามคนปนกันอยู่
อาจมองดูวุ่นวายและสับสน
บ้างรบรุกบ้างหยุดซ่อนวกวน
บ้างเอ่ยจันทร์ผ่านห่านรานน้ำตา

คมกระบี่ประหารหักกับหนึ่งดาบ
วนหาญหักซัดไปไพรหมอกหนา
เปรียบใจคนลวงตนหลอกอุรา
เจรจาซ่อนกลปิดดวงใจ

ในดงมืดจันทรามีแสงส่อง
อกตัญญูสู้กันฝันมุ่งหมาย
ลวงเศร้าโศกให้ไล่เล่นสู่ดงตาย
อาจหลอกใจคลายหดหู่สักชั่วคืน

ไม่อาจตอบวาจาทุกคำถาม
ว่าปีกงามชุ่มน้ำตามาแต่ไหน
จันทร์กระจ่างเศร้าสู้อยู่หหนใด
ดงไผ่ใจใยมีคนโง่งม....กับสุรา

............เพลงกระบี่ยังปลิวว่อน
............เพลงดาบยิ่งสู้ยิ่งกล้าแกร่ง
............ปีกขาวยิ่งโปกใยอ่อนแรง
............เลือดสีแดงเปลี่ยนแปรเป็นสีเงิน.

............ยังไม่ทราบเพราะเหตุใด
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 18 ]

....
กระบี่เอ๋ยเฉลยรู้ไม่สนุก
จึงให้ฉุกว่าความสุขอยู่ที่ไหน
อยุ่ที่นี่หรือดินแดนไกลแสนไกล
อยู่ใกล้ ๆ เพียงใจเจ้าเราได้เจอ

ณ ดินแดนถิ่นเก่าเราเคยอยู่
ผ่านมาดูเพียงบางวันที่มันเผลอ
มิเอมอิ่มเช่นเคยลิ้มชิมจนเบลอ
ขอชะเง้อจากหุบเขาเฝ้ามองพอ

เก็บกระบี่คืนสู่ฝักพักใจนิ่ง
ทุกๆ สิ่งยิ่งฟาดฟันมันยิ่งก่อ
มิร่ำไห้ในเสียดายมิเฝ้ารอ
ก้าวเดินต่อมิง้อใครใจเสรี
...

โดย : กระบี่ไร้มารยาท
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 8 ]


ลมร้อนรุ่มกลุ้มใจใยหายกลุ้ม
มันเฝ้ารุ่มร้อนอยู้สู้หยัดฝืน
มีคำสาบมีคำบาปล้ำกล้ำกลืน
ที่สู้ฝืนหากไม่ยืนอาจล้มคราง

ให้คิดหนักรักก่อนคืนกระบี่
คิดแต่ดีกลายกลับรักเก่าเห็น
รีบสอดฝักครองกระบี่หนีจันทร์คืน
ทิ้งโศกยืนหายใจใจเสรี

ยามย่างเหยีบยหัวใจในกระบี่
โลกหน้ามีคมแวววาวหนาวเหน็บหลัง
ให้หยุดนิ่งเพียงพักใจหนุยระวัง
ดาบคมฝังเสียงหัวเราะฝังสิ้นลม....

..........หยุดง่ายแต่หลังจากหยุด.....ไม่รู้จะเกิดสิ่งใด..
โดย : กระบี่ไล่ล่า ///
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 22 ]

** ไม่ยากไม่เย็นไม่เป็นปัญหา
บังเอิญเกิดมาพูดจาเข้าใจ
ทำงง..ทำงาน..เบิกบานเรื่อยไป
บังเอิญพอใจ...............บังเอิญติดดิน

** บังเอิญติดดินได้ยินบ้างไหม
...บังเอิญพอใจ..........บังเอิญติดดิน

บังเอิญไม่รู้เรื่องราวกระบี่..........ค่ะ
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 47 ]

เดินรับลมชมป่าไผ่ในยามค่ำ
ใครหนอทำป่าไผ่ราบเช่นนี้
หรือผู้นั้นเพียงหลงจันทร์ยามราตรี
ไม่สนใจแสงสียามกลางวัน
แล้วพรุ่งนี้จะทำไงต่อไปเล่า
เขาเห็นเจ้าเป็นเป้าซ้อมก็เท่านั้น
กลับเหยียบเจ้าเพื่อไล่ล่าค้นหาจันทร์
มีใครกันเห็นใจเล่าเจ้าไผ่งาม

โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 56 ]

ใกล้สิ้นแสงแรงกายยามใกล้สาง
พระจันทร์งามยังอยู่คืนแรมหวล
พริบตาที่ปลายแห่งดาบเสือกรัญจวน
ว๊าบ...สำนวนเคยยินผ่านเข้ามา

เหมือนเนิ่นนานกาลหยุดกระนั้นหรือ
สิ่งเปลี่ยนคือยิ่งฟาดฟันมันยิ่งก่อ
กระบี่ไร้มารยาทจารึกรอ
กำเนิดก่อหลากเรื่องราวฟุ้งคิดๆไป

บังเอิญเหลือบังเอิญ...คำติดดิน
ถ้อยร้อยรินติดกายไหลสะสม
กดให้จิตวิ่งต่ำชมโคลนตรม
ใต้ทับถมงอกงามซ่อนสิ่งใด

...........
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 30 ]


เวลาสั้นยั้งยาวสิ้นเคลื่อนไหว
เอ้อระเหยเฝ้าเห็นใจเจ้าไผ่สวย
คำบอกสอนฟาดฟันพบสิ่งใด
อากาศไหลเริ่มวกวนอุ่นทักทาย

กระพริบตาเพียงสั้นสั้นขวัญเกือบสิ้น
ดาบเริ่มบินจากนิ่งหยุดกรีดปาดผิว
เฉือนจิตใจลมปากที่ขลาดเบา
ปลิดเคว้งก้าวถอยหลังตึง..ถึงก้นใจ

ไม่ฉุกคิดดวงดาวที่พราวแสง
หลงทิ้งแรงฟาดฟันกลางเศร้าสม
เพราะรักเพื่อนห่านกู่ผู้ช้ำตรม
ดาบขื่นขมคมกระบี่ทิ่มแทงตน

ไม่เคยรู้เรื่องราวหนึ่งหนหลัง
แต่ลมรั้งร่างกายในป่าสวย
หลงสุราเล่นกลอยพาอำนวย
ขอโทษด้วยหากระเคืองต่องท่านใด...

...โปรดอย่าถือสา...ถือสาปีศาจสุราตนหนึ่ง..

...ปีศาจสุรา..ที่กำลังเมามาย....เมามายสิ้นดี....
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 34 ]

***หลงอารมณ์...หลงไรจะร้ายเท่า
ร่ำมายเมาว่าเหงาจันทร์เจ้าเพื่อนเก่าเอ๋ย
ลวดลายวาดเพลงกระบี่เดี๋ยวจักไม่เสบย
ถึงไม่เคยรู้อันใดใช่ไม่แคร์

โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 16 ]

....
สิ่งใดเล่าแฝงอยู่ในอักษร
สิ่งใดเล่าสะท้อนให้ได้เห็น
สิ่ง ๆ นั้นคือจริงหรือเพียงเล่น
จับกลอนเค้นคาดความหาได้รู้

ใช้กระบี่ฟาดฟันเพื่อสิ่งใด
ตามแต่ใจหมายไว้มั่นคงอยู่
ฟันอากาศได้ไหมใคร่ลองดู
สิ่งสุดท้ายคืนสู่ที่จุดเดิม
.........
โดย : กระบี่ไร้มารยาท
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 22 ]

อรุณสวัสดิ์ฮะ
กำลังอ่าน.......เด๊ยวค่อยมาว่ากันต่อ
แป๊บนะค๊าบ
.....สำนึกที่สายเกินไป.....

ฝุ่นฟุ้งคลุ้งเข้มเต็มหนา
วูบเดียว....กระจ่างตา ไร้ละลองผ่องเมฆี
เพลา กระบี่ ลดปล่อยลง....จากไพรี
น่าเคลือบแคลง แฝงฤดี มีอันใด

จะมาสำนึกสิ่งใด....ในตอนนี้
บรรลุ)))))) เรอะพี่* (ลานป่าไผ่)
เสียงโหยหวน ))))))ดังลั่น )))))))ล้นออกมาจากกระบี่ไล่*
ลดกระบี่ลงได้.....แต่ทำไมหัวใจ....ยิ่งโครมคราม

เบี่ยงพู่แดง กลับเข้าปลอก บอกในนัย
แต่พู่สั่น(((((.....สะเทือนไหว ดั่งตรงข้าม
เกร็งข้อมือ จนเอ็นปูด...ในใจพล่าน
รังสี....แผ่...ระราน.....พู่แดงปลิว
.....แกล้งถอย...เพื่อคอยท่า.....
เสียบกระบี่คืนปลอก...ไม่สนิท
สะบัดเพียงนิด หนึ่งเชี๊ยะ...แทงตรงหมาย
ใช้ดวงหน้าแกล้งสลด หรุบตาชาย
เพียงจันทรา......เคยเห็นใส้...เห็นพุงเคย

ข้อนิ้วเกร็งลมปรานทาบชายเสื้อ
ระแวดระวังดั่งเสือ ที่หิวโหย
lost leader กลยุทธ....ถอยแล้วโบย
กระบี่โหย...ไล่ล่าขรึม...กระหึ่มทรวง
.....จะให้นางตายใจ...เพียงยามนี้ฤา......
นางสะบัดชายผ้ากระแทกลม
เกิดคลื่นโถม ฝุ่นถา..คละคลุ้งอีก
สะกิดเข็ม จากเส้นผมพันเล่มฉีก
ไม่ต้องหลีก...ทุกขุมขน...ชำแรกร่าง...กลางวิญญาณ....ที่หลอกลวง
.....เมื่อนางซัดเข็ม....ดวงตานางเย็นชาเหลือเกิน
.....ภาพเก่าที่เคยเผชิญก็เข้าหา
.....เข็มนี้แทงไม่ตาย แต่วิญญาณก็โรยรา
.....เข็มลอยจากปลายฟ้า...แสงจันทรา....บังตาคน
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 13 ]


เสียงลือเสียงร้องดังอันใดพี่ยา
เสียงปวงปัจจามิตรมาแซ่ซ้อง
เสียงสอนสู่สดับฟังเข้าจิตจินต์นา
เสียสมประสงค์สอน...กระฯรู้ถ้อยความ
หนึ่งนาทีในป่าไผ่..........

ลมขับส่งจากร่างที่งามงด
ผมปรายปรกดำขลำทำใจหาย
แขนกางสูงแววตาส่งท้าทาย
ฝุ่นม้วนพรายรายรอบรอบร้ายเลือน

เฟี๊ยว...สิ้นเสียงขาววับบินสยอง
ขนลุกพองบี่ฯหลับตาอ่อนหงายหลัง
หมื่นเข็มพิษพุ่งล้อมร่างยากเข็ญจัง
ฤา..พลาดพลั้งเพราะประมาทจันทร์จับใจ

เพียงพริบตาก่อนเข็มฝังยังเป้าหมาย
วูบคิดไปตามถ้อยคำมิตรพร่ำสอน
หากเลิกได้รีบสำรอกห่วงนิวรณ์
เลิกอาวรณ์เลิกสะออนสู่สามัญ

..............ฮฺ..ๆ.....ขออภัยท่านหญิง.ฯ....

ยิ้มเย็นเยือกพรายเข้าตา..อ้า...ห่าปก
เข็มงามงดคืบทะยานปานสายแสง
หนึ่งก็ตายสองก็ล้มหมดสิ้นแรง
จันทร์ห่านแฝงแววลำฝองจ้องมองกรรม

สู่สามัญ..สู่สามัญ..กลั่นตามคิด
เกิดนิมิตล่วงสู่ตาอาจารย์สอน
"ให้เจ้าคิดถึงความตายทุกก่อนนอน"
"อย่าอาวรณ์อย่าตื่นกลัวจักเกิดปราณ"

สำนึกมาปัญญาเกิดปราณเกิดก่อ
ลมหุ้มห่อพองเสื้อผ้าปิดขุมขน
แสงรุ้งสาดกลบร่างเก่าหมุนกายควง
ปัดเข็มร่วงหมื่นป้องปก...โชคคุ้มครอง

..................ฮิๆ...ถึอว่ามีโชค...

เข็มสะท้อนย้อนกลับสู่เจ้าของ
จันทร์ไม่พร้อมห่านไม่เห็นเน้นซ่อนหลัง
เห็นเข็ม..หวิด..วูบ..วาบ...เต็มกำลัง
สนองกันเพียงพริบตากรรม..ดอทคอม

ร่างบี่ฯลอยฟาดมือตบฟื้นดังปัง
หมุนร่างคว้างกลางฟุ้งฝุ่นเม็ดผุยผง
หลับตาโจนมือกระบี่มั่นบรรจง
พร้อมเสียงลมซ่อนกลางฝุ่น..พลันลงมือ....

................เพียงพริบตา..พริบตา...
....ความเปลี่ยนแปลงก็เปลี่ยนไปมากหลาย...
....เปลี่ยนไปพร้อมกับเหตุการณ์ของทุกๆที่..ในประเทศไทย..
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 27 ]


.........สายลมหนาวพราวพัดสะบัดกระบี่
เเรงเร็วรี่กระบี่มีพู่แดงแฝงขื่นขม
จันทราแฝงเมฆาปกคลุมหลุมอารมณ์
เหงื่อระเหยพรมพรายร่างจางแรงโรย

......... ใจลอยพลอยอ้อยอิ่งอารมณ์ชมจันทร์ฝัน...ย้อนความหวาม
ตายใจ..เผลอหลบเข็มเกือบม้วยด้วยสับสน
กว่าคิดได้..พลิกกายปัดเร็วรี่กระบี่คม
ไร้อาวรณ์เลิกสะออนอารมณ์...ลอยฟาดมือลง....ในบัดดล

........ กองเชียร์.......ถอนหายใจ..........กลับมาหายใจดังเดิม

โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 8 ]

แกล้งถอยเพื่อคอยท่า
ร้อยมารยาแล้วนั่นมิสงสัย
ไร้มารยาทเช่นข้าต้องถอยไกล
มิบังอาจซัดเข็มใส่ใครไม่จำเป็น
ไอเย็นชาไหลสู่ฝักกระบี่
คุมพลังทั้งหมดต้านฤทธี
สยบยะเยือกฤดีมิรนราน
เข็มสะท้อนคืนกลับสู่ผู้ใด
อาจภาพลวงซัดไปให้เห็นชัด
เสียพลังสูญเปล่าร่ายป้องปัด
มิแยกสกัดใจตน..มิพ้น...เสื่อมปราณ

มีกองเชียร์มาแอบหวานลมปราณพื้น
จับกระบี่ลุกขึ้นยืนฝืนสังขาร
เฮือกสุดท้ายกระบวนท่าพิศดาร
ดินสะท้านฟ้าสะเทือนผลเหมือนเดิม
โดย : กระบี่ไร้มารยาท
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 31 ]

ปราณฟื้น*

โดย : กระบี่ไร้มารยาท
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 32 ]


...อ้าว...งานนี้มีคนเป็นลมด้วยหรือครับ..

...ดีใจจัง ....กลับมาหายใจใด้ดังเดิม..

...บอกแล้ว...มีอะไรทาน...แบ่งคนอื่นทานด้วย..

...หวานแอบอยู่คนเดียว...ฮฺ ๆ ...
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 34 ]


** วับ..ช่า..วับ...ยินดีไม่มีปัญหา

........เกิดมาเป็นยินดี
ช่างสุขีทุกอย่าง
พ่อบังเอิญ..สอนสร้าง
แม่บังอร..สอนสั่ง

........เกิดมาดีใจจัง
ไม่มุ่งหวังเกินเหตุ
ขอบพระคุณประเทศ...............เกิดมาเป็นยินดี

........จะเกี่ยวกันไม๊นี่
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 50 ]


เปิดกระบี่.....

เลือดน้ำเมาไหลวิ่งไม่นิ่งเฉย
เวียนวกเรื่อยกดใจไปสมอง
กลิ่นหอมกรึบโซเซเห่ทำนอง
ปีศาจร้องเพลงเมาเหล้าสิงจินต์

กรีดกระบี่ชมเงาอยู่ในป่า
ปรารถนาได้ผ่อนคลายหลายสะสม
หลอกให้เครียดทุกวันข้างไหกลม
เปิดหลุมชมฟื้นโชว์ร่างผอมดำ

พอเสียงจันทร์สาดต้องกระตุกกรึ๊บ
สิ้นสำนึกมืดดำนำไม่เห็น
ดั่งเมาเหล้าสั่งกายไหลบรรเลง
เป็นบทเพลงผีกระบี่ผีสุรา.....

.......ใกล้จะสางแล้ว.....
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 53 ]

.....หายวับ.....
เหลือเพียงพื้นแผ่นปลาสนาการจันทรา
ลมหวีดหวิวจากนภาฟ้ากว้าง
จันทร์ลอย พร้อยแพรว ทิวาวาง
ราตรี....สว่าง ....ไม่อ้างว้าง เหมือนดาวเดิม
ลาก่อน พี่กระบี่ไล่ล่า*
จวบแต่นี้ก่อนนิทรามีห่าน*อ้อน
ดาวดวงนี้ส่องสว่าง.....สล้างบังอร
เต่ากระต่าย....อาจซ้อนซ่อน........))))))หิมาลัย*

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 48 ]


อนิจา......คราสว่างรุ่งปฐพี
จันทร์ดวงงามคู่กรณีคืบถอย
ปาดเหนื่อยยะเยีอกเย็นเปียกหน้า
ตาเบิกโพลงจ้องควันครอบคลุม.

แสงสว่างฟาดผ่านแยกคู่สอง
การประลองสิ้นสุดอรุณศรี
รุกไล่ล่าจากค่ำถางไพรมี
หยุดเสียที...สิ้นจันทร์ฝันอำลา

.............................................

ยืนสงบเงียบงันเพียงครู่หนึ่ง
ให้สุดซึ้งตรึงใจในวาสนา
ได้แลกดาบปาดกระบี่สับเวลา
วาสนาพบจันทร์ห่านชื่นใจ

เช็ดกระบี่ปัดขนอีกผุ่นผง
นิ่งบรรจงส่งกระบี่คืนฝักหมาย
ใจนิ่งเย็นตาสว่างเห็นพร่างพราย
สายหายใจบางเบาไม่เข้าใจ

.........................................

ลมรอบกายใยเป่าใบไผ่แกว่ง
กอดหอมแรงแย่งกันสั่นหวีดหวิว
ไผ่เปียดไผ่อ่อนโอนดุจพริ้วปลิว
ไม่โหยหิวหรืออาทรไม่ร้อนใจ

ลมในกายไหลเรื่อยเหมือนหยุดนิ่ง
ยืนดั่งกิ่งไผ่ตายไม่เคลื่อนหนี
เสื้อสบัดตามลมพริ้วโชยมี
หมอกราตรีที่มีเหมือนผ่อนคลาย

..............................................

ลมยิ่งเดินยิ่งเงียบยิ่งสงบ
หนึ่งคนพบหยัดยืนกลืนสุขสม
ลมจะครวญไผ่ร้องกล่อมไม่ไหวตน
ดังหลุดพ้น....เรื่องรบลา...น้ำตาริน.

.อยู่ๆ ก็น้ำตาไหล....น้ำตาไหลอย่างมิมีสาเหตุ...

................มิมีสาเหตุ...................
โดย : กระบี่ไล่ล่า ///
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 พ.ย. ปี 2006 [ 9 : 43 ]

** ท่านพี่กระบี่ฯ มิมีเหตุ...จะมีผล (น้ำตาไหล)ได้หรือไม่?

อย่าโกรธนา เอาไวรัส//ชราภาพ มาปล่อยให้ท่าน
คือ..คือว่า.....จะได้มีทั้งพี่....และน้องไงล่ะคะ

( กระซิบๆ.........) เข้าหน้าหนาวแล้วแต่ใยมีเมฆฝน...ฟ้าฮึม! ฮึม!
มันกลัวๆน่ะ...............นี่ไงเลยต้องหาพี่หาน้อง ข้างบนช่างน่ากลัว

โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 25 ]

......ลำบากท่านแล้ว.........
ตั้งแต่ยามนี้...เบื้องต่อไป กระบี่ไล่ล่า*
เพียงต้องยืน/นอน/นั่ง/เวลาดูจันทร์เก่า
เงยหน้า เบิ่งตา มองท้องฟ้า...ชมจันทราเงา
ไม่ใช่เป็นของเจ้า...เพราะไม่เฝ้า ....ถนอมนวล
......สะท้อนอารมณ์นาง...........
เป็นของฟ้า ของดารา ของวิหค
เปล่งปลั่ง สว่างไสวผกผินผ่าน
เมื่อดวงกลม...สงบงาม....นานแสนนาน
เมื่อเดินเสี้ยว ...ยิ้มหวาน...หว่านโฉมไฉไล

นางไม่เหงาไม่โศกทุกข์ระทม
กระต่ายเต่าและห่าน*วิ่งวนจันทร์โฉมใหม่
นางยิ้มแป้น.....คิกคัก....ทุกคืนไป
แต่ไม่ไร้ หํวใจรื่น....ให้กระบี่ไล่*ได้ยืนมอง
เมื่อรักแปรเปลี่ยนไป
นางต้องหักใจ
ไม่รู้ค่า/ไม่รู้ใจ
ท่านโปรดหลับตา
อย่ามองให้ .............................................................................................................................................................ช้ำใจเลย
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 15 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 45 ]

แถวนี้ไม่มีศพให้เก็บเลยอ่ะ
..
ไปดีกว่า

โดย : ซาบู
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 20 ]


ชื่นหัวใจในจินตนาการ
พันทนามัดกาลเคลื่อนผ่านหาย
ได้ออกเหงื่อแกล้งเหงาหอมรับคลาย
จันทร์หลบไปห่านเหินประคองงาม

....................................................

ตัดสินใจทันใดไม่ต้องคิด
หยิบไหปลิดวิญญากระแช่ใส
อีกเชียงชูน...เหม๋าไทสุราเมา
รวมมัดเอาขว้างทิ้งบนไผ่กอง

แล้วบรรเลงไม้ขีดลุกขีดจุด
ไฟก็ลุกโชติช่างงดงามสี
ไผ่ไหม้เหม็นควันกลบเสียงเพราะดี
โยนโต๊ะดีสิงห์สุราเข้าหาไฟ

......................................................

แสนชื่นใจไหเหล้าเผาหมดแล้ว
ขว้างจอกแก้วตามติดลิขิตสอน
เมื่อเก็บกระบี่เลิกเมาเหมือนได้พร
กวาดดงดอนเก็บเศษไผ่หัวใจพอง

ยิ้มเบิกบานผลาญขยะควันตลบ
เก็บอยู่ครบสามคืนมึนหนักหนา
ได้ลานโล่งโปร่งใจชื่นชีวา
วันข้างหน้าจะกลับมาสร้างลานฟุตบอล

ลาแล้วเอยเคยพักพำนักดื่ม
ใจจะลืมสิ้นวันฝันขื่นขม
เดินตั้งหน้ามุ่งสู่เขาซ่อนลม
ไปเยี่ยมชมทุ่งทิ้งใจ...สักหลายเดือน

.......ไปล่ะ...
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 22 ]


.....ไม่เอาสนามบอล
......อาวสระว่ายน้ำ......ได้มั๊ย..ได้มั๊ย
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 28 ]


เอ๊ะ.....ว่าจะไปเหมือนได้ยินเสียงกระซิบ
จะถูกผิดอย่างไรให้สัยสง
เสียงกำชับมั่นหมายจิตใจจง
ที่ว่างพงกลางไพรไว้อาบลอย.

.............................................

จะเดินทางเชิงช้ากลัวจะค่ำ
ต้องรีบทำรีบเดินสู่ที่หมาย
รีบเขียนขีดรูปสระลึกเท่าใด
เอากว้างใหญ่เท่าใด...ประมาณการ

ขอระเบิด10..ลูกจากห่านป่า
ที่ผ่านมาหิวโหยร่อนขวยเขิน
ท่านกระบี่ไร้มารยาให้บังเอิญ
พกคลอรีนมากเกินติดตัวมา

ให้แอบหวานนั่งรอหลังต้นไม้
กระบี่ใช้ไฟจุดระเบิดใหญ่
เสียงตูมก้องกังวานเต็มพงไพร
ลุกขึ้นมองเห็นหลุมใหญ่..ลึกพอดี

ชวนท่านเอ้อระเหยกระทืบเล่น
นึกว่าเป็นคู่อาฆาตที่มุ่งหมาย
ได้อัดแน่นสระใหญ่อย่างตั้งใจ
ท่านวณิพกฯว่องไวช่วยแนะนำ

แกล้งซาบู..หลอกว่าห่านนั้นอกหัก
ซาบูชัก..นำตาพาลหลั่งไหล
ได้ครึ่งสระ..บี่ฯเห็นแสนชื่นใจ
เริ่มวิลัยสระใหม่ในแววตา

กลับไปบอกท่านห่านว่าข่าวลับ
ซาบูกลับใจลาบ้าน...ลับหนีหาย
ห่านปล่อยโห..เซ็นกระสาดหลั่งทันใจ
ไหลรวมในสระกว้างเต็มพอดี

บี่ฯ..ยิ้มแผ่...เทคลอรีนลในสระ
สัดส่วนวัดด้วยตาฆ่าเชื้อฝัง
เป็นน้ำใหม่อาบได้มีกำลัง
เปิดเครื่องปั๊มทันที...ครบวงจร

.............................................

แล้วหมดแรงเลยแกล้งนั่งรอก่อน
เดี๊ยวค่อยจรกลางดึกดั่งมุ่งหมาย
เดินกลางคืนไม่ร้อนสะบายกาย
ดาวพร่างพราย....หาว...นอนพักเอาแรง...Z..Z...Z.......
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 15 : 41 ]

.................... แอบอยู่หลังป่าไผ่........................
หลับไปหนึ่งชั่วยาม..........เอาน่า..สมมติว่าไม่ได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครม

........ หายงัวเงีย.......แล้วเก็บอาการไม่อยู่..................
เสร็จแล้วสระน้ำหนูๆลองเล่นดู
อุ..อุ......สำลักน้ำ..........ปะแล่มๆ

น้ำไม่เค็มเป็นน้ำใจแท้ๆ
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 14 ]


....ตึ๊ก..ตั๊ก...........โครมคราม......

(.......................................)

...เงียบๆหน่อย....มีคนมาว่ายน้ำในสระ......

................................ใคร..หนอ....
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 28 ]

อู้ฮู.....สระน้ำ
มีคนเหน็บกระบี่ในกางเกง
ว่ายจ๋อม ว่ายจ๋อม เก้งก้างต๋อม
กระบี่แกว่งโตงเตง....ลืมตะล่อม
ร่างป้อม อวบอิ่ม ปริ่มปริ่มเลย

อกหักแป๊บเดียว เคี่ยวกลัด
ขาสะบัดเตะน้ำ หน้าเฉย
กระบี่แกว่ง ขัดขา ร่าเสบย
ต่องแต่ง โอ้ละเหย เลยลืมจันทร์

หรือเป้นกลแกมเก้อ รอกลางคืน
เงาจันทร์ฟื้นลื่นลงสระ.....ในสระนั้น
คงจะเอากระบี่โตงเตง.....มาแทงจันทร์
แผนร้าย แผนร้าย ฝัน ฝันไปเหอะ เกลอ

เดี๋ยวกระบี่ที่แช่น้ำก็คงกร่อน
ด้ามคงผุ ปลายก็ย้อนมาทิ่มขา
ก็ทะลึ่งเหน็บกระบี่ ร่ายลีลา
ว่ายต๋อม ว่ายต๋อม ไปมา โอลัลล้า กระบี่งอ

เพราะชนตอ ไผ่ตง ที่เติบตื้น
สะดุ้งทั้งพื้นก้นพื้นหล้า
หน้าคงเขียวก็ด้ามทิ่ม พุงบี่ล่า*
555หัวเราะร่า......ผ้าขาวม้า สีแด๊งแดง
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 16 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 32 ]


5555555.....5555555.........

55....น้ำตจาริน.....

ปริ่มจะขาดใจ.......
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 8 : 48 ]

** ยังมิได้ออกเดินทางหรือท่านผู้มีน้ำใจงาม
แอบหวานตามเด็กๆเล็กๆมาเล่นน้ำ
สนุกสุขสำราญชื่นฉ่ำนาน
ขอบคุณท่านให้หนูๆได้สุขใจ
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 11 : 53 ]


ว่าจะไปแล้ว.....พอดีเจอห่านป่าหิมาลัยบินผ่านมา

ร้องเสียงดัง......แข้งขาที่แข็งแรง.....อ่อนระโทย...

...ทำอะไรไม่ถูก.....ถูกจิกเข้ากลางเป้า..(ใจ)...

....เลือดไหลหลั่งดั่งดอกไม้ไฟ....

....ขโมยเสื้อผ้าไปสิ้น..เหลือเพียงผ้าขาวม้าสีแดง...ฮือ..ตัวเดียว..

....เสียว..(ใจ)...จัง....

....เดี๊ยวผ่านมาอีกรอบ..จะเอารอยยิ้มแอบหวาน...

....วางล่อ...เอาลูกจันทร์...วางหลอก....อีกซา*..ละเปา...ไว้ลวง..

....ลงแตะพื้น..บี่*..จะทอดผ้าขาวม้าคลุม...แล้วตีให้หนำใจ..เฟ้ย.!...
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 17 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 34 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook