บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>> เพลงน้ำค้างจากดาริกา

หัวข้อ : เพลงน้ำค้างจากดาริกา

หมอกบางโลมไล้เพิงผา หมื่นดาริกา
ฤ...เจ้า ร่ำรี้ รำพัน

ข่มใจ..หลับในม่านฝัน ในคืนและวัน
เปียกปอนยะเยือกน้ำตา

ผิ..ชุ่มกอดเกาะปลายหญ้า มิเมื่อยมิล้า
ระร่ำพิณเพลงพฤกษ์ไพร

สายลมอ้อยอิ่งโยกไหว อุ่นดินรับไว้
หลับลงนะเจ้าดวงดาว

ฤ เจ้า สิ้นแรงเอื้อนกล่าว มิตอบส่งข่าว
ผิด..ลมหอบความหนาวมา

สายลมเจ้าลอยไป อสงไขยกาลเวลา
หากเจ้าหวลกลับมา อย่าบอกข้าฯนะว่า ผู้ใด
ข้าฯคงทนทานความหนาว แค่ชั่วคราวตราบสิ้นอสงไขย
ท่วมท้นห้วงหัวใจ ก็ได้แค่นิรันดร์เวลา

หลับตาเถอะนะดาริกา นอนบนผืนหญ้า
ปล่อยน้ำค้างร่วงลงดิน
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 21 ]


สูงสุดภูผาข้าฯร่ำสุราแต่งบทกวี
น้ำค้างฟ้าโปรยเงียบยะเยียบชีวี
ข้าฯทิ้งกระบี่แทนด้วยลำนำ

บรรเลงกู่ฉินกังวานสายหมอก
อุ่นเหล้าใส่จอกลิ้มรสละไม
ลมบนพัดผ่านพลิ้วไหว .. ยะเยือกจับใจโอ้สายลม

เราเนาว์สราญสุขอยู่วิเวก
เป็นปัจเจกเช่นเอกา
ไร้อาลัยสิ่งใดใดในโลกหล้า .. เราร่ำสุรานั่งขับลำนำ

สูงสุดภูผาข้าฯร่ำสุราแต่งบทกวี
โอ้ .. โลกล่างนี้มากมายวิถี
ข้าฯใช้ชีวีมิข้องเกี่ยวใด
โดย : เวิ้งฟ้า - พระจันทร์ซ่อนกาย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 49 ]

ฤ..มีเพียงแพรดอกหญ้า.............บนภูชี้ฟ้า
ยินเสียงกระซิบฟ้าไกล
เกร็ดแก้วดาริกาสุกใส................เอ่ออาบหัวใจ
ประทุอุราร้าวราน
หรือเขาสอยดาวที่ผ่าน...............เหมยฮว๋าสะท้าน
เหน็บหนาวเจ้าลมพัดไกว
กระบี่...ก็ยังปักไว้......................หากงอกรากใหม่
ก็รดด้วยแสงดารา
เมามายในฝันวันหน้า..................หากจันทร์มิผ่านฟ้า
ข่มแสงดาริกามลาย
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 32 ]

ดีใจที่ได้กลับมาดื่มด่ำบทกวีอันไพเราะ...อีกครั้ง...
โดย : หลงเงาจันทร์
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 14 : 39 ]

....คิดเหมือน.....ท่านหลงเงาจันทร์

โดย : อาเม่ย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 12 ]

ทำได้แค่ ปรบมือ สามที ให้ท่าน กระบี่ ดาวแดง

โดย : แต่งแต้ม
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 25 ]

ถ้าเปรียบฉันเป็นน้ำค้างหยดหนึ่ง
กลมใสบนใบซึ้งยอดหญ้า
ลื่นไหล สไลด์ แฉลบ ไปมา
หล่น ...ปุ่ก...บนผืนหล้า...แดนเดียว

เม็ดเดียวหยดเดียวใครจะแล
ไม่กราว....แห่เสียงก้องดังสายฝน
น้ำค้างอย่างฉันมีชีวิตเช้ามืดใบบน
สวรรค์หล่น....บนภิภพ....ซบดิน
เฮ้อ.!!!!.....ตะวันขึ้น...ฉันก็ลอยไกล
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 25 ]

คารวะท่านเวิ้งฟ้าฯ....ข้าฯได้ยินเสียงพิณซู่ฉินที่ท่านบรรเลงไพเราะจับใจ..สะทอ้นกลับบนภูชี้ฟ้าเลยละ...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 24 ]

คารวะท่านหลงเงาจันทร์....ขอบคุณท่านเยินยอเกินไป...ข้าฯเองก็หลงเงาจันทร์เช่นกันแหละแม้จะเป็นด้านมืดของพระจันทร์...บทกวีที่ข้าฯเขียน...ก็เพียงใช้ กาพย์ฉบัง ที่ ท่านรังไม้ชอบเขียนและเขียนได้ไพเราะมาก.....ข้าฯเองก็ชอบกาพย์ฉบังที่มันจำกัดให้ใช้คำสั้นๆต้องกระชับ....เพื่อให้เวลากับการจินตนาการของผู้อ่านมากหน่อย....

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 29 ]

คารวะ ท่านเม่ยเมย....มิได้เจอท่านนานเลยล่ะ....หวังว่าสุขภาพของเม่ยเมยคงดีขึ้น....และคงไม่เจอภูมิแพ้ในหน้าที่การงานนะ...อืม..แต่คงมิเป็นไรหรอกเพราะท่านฝึกสมาธิเข้มแข็ง....

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 36 ]

คารวะท่านแต่งแต้ม...ขอบคุณที่ชม..ข้าฯคิดว่าท่านคงแปลงร่างมาแน่เลย...มิทราบจะใช่หรือเปล่า...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 39 ]

คารวะท่านห่านหิมาลัย....

หากห่าน..เป็นหยด น้ำค้าง......ย่อมร่วงวาง...ค้างที่ บนฟ้า
มิหล่นลง ผืนดิน เป็นน้ำตา.....ก็เพราะว่า...ยิ่งสูงยิ่งหนาวไง...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 52 ]


เวิ้งฟ้าดาราสูงไสล
ลำนำใจจดจาร ณ ยอดผา
สายลมเรื่อยอุ่นไอแต่ไรมา
เราร่ำสุราอยู่ภูผา .. เวิ้งฟ้าไกล

ยามเช้าสาวเท้า .. ชมไม้ดอก
ผลิออก .. ช่องามแต่เช้าตรู่
ชมไม้ระลึกได้ไปรับรู้
เราอยู่เวิ้งฟ้า .. ลำพังใจ

ดาวแดง .. สีพระเพลิงท่านนี้
เป็นกระบี่พระอังคาร .. แดงฉาดฉาน
คมกระบี่เสพแสงดาวมายาวนาน
คมกลอนกานต์ยิ่งคมกล้ากว่าแสงดาว

หิมาลายา .. ห่านป่าที่นับถือ
ท่านนี้คือหวานใจใครคนไหน
จึงได้ปล่อยเที่ยวเพลินจนลืมวัย
ไปเถิดไปกลับบ้าน .. หลานหิวนม

หลงเงาจันทร์ .. จันทร์เจ้าทาบธารา
หลอกสายตาให้พาเห็นเป็นแสงใส
พริบพราวน้ำโสมสาดจากเวิ้งไกล
ข้าฯตามจันทร์จนสุดใจสุดฟ้างาม

ท่านแต่งแต้ม .. แจ้งใจกระจ่างแจ้ง
เติมเสริมแต่งร้อยเรียงเคียงอักษร
บ้านหลังน้อย .. ท่านอยู่คู่ถาวร
เอื้ออาทรใยรักมาเติมกานต์

อาเม่ย .. ชื่อนี้นึกถึงดอกไม้น้อย แต่มิบังอาจเดาความหมายจึงรอท่านกลับมาเฉลย อย่าผ่านมาแล้วผ่านไป อย่าละเลย มาเปิดเผยความนัย .. มาบอกกัน
จากใจ .. เวิ้งฟ้าฯ
โดย : เวิ้งฟ้า - พระจันทร์ซ่อนกาย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 10 พ.ย. ปี 2006 [ 0 : 27 ]

ส่งบันไดให้หน่อย หรือจะปล่อยให้ยืนจนปวดขา

โดย : งูเขียวหางบอบช้ำ
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 10 พ.ย. ปี 2006 [ 1 : 3 ]

น่านคิดหวังจะสอยดาริกา
หรือหลีกลี้ หนีหน้า น้ำค้างพราว
โปรดอย่าสงสัย ท่านกระบี่ดาวแดง จะเปลี่ยนแปลง ได้แค่นามเท่านั้นหนา
ส่วนความคิด ขีดจริตกิริยา ก็ยังเป็น คนเดิมหนาอย่าระแวง
ส่วนท่านเวิ้ง ส่งซิก เป็น เซ้นท์ เซ้นทฺ อย่าค้นเล่นจะเค้นใจ โปรดเฉยเฉย
เพราะจะขึ้นเวที อย่างสะเบย ไม่อ้างเอ่ย มือเก่า ให้เขาเกรง

โดย : แต่งแต้ม
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 10 พ.ย. ปี 2006 [ 7 : 45 ]

คารวะท่านเวิ้งฟ้าฯ......

เวิ้งฟ้า…ฟากฟ้าฝั่งฝัน...................ซ่อนกายพระจันทร์
รินร่ายกับสายอัสสุชล
ฟากนั้นกลับครึ้มเมฆฝน.................และด้วยลมบน
แสงหม่นกับDark Moon Shines
อีกฝั่งเวิ้งฟ้าจันทร์ฉาย...................ที่เร้นซ่อนกาย
ด้วยเกรงข่มแสงดาริกา
เวิ้งฟ้าฝากฝันสองค่า.....................แห่งโลกวิญญา
โอบกอดพระจันทร์...ให้ซ่อนกาย
โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 10 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 21 ]

คารวะ...ท่านงูเขียวหางบอบช้ำ.........บันไดคราคร่ำ
อยู่ข้างๆที่ท่านยืน
........ส่งให้แล้วนะท่าน...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 10 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 29 ]

คารวะท่านแต่งแต้ม......
......กระบี่ดาวแดงมิเลิศและเลอแสง
.....เพลงกระบี่บางครา..สร้อยแสงแดง
......และร้อนแรงกับเย่ว์เลี่ยง...ไต้เปี่ยว..หว่อเตอซิน
......ดาวแดงแสงโรยรา.....และไร้ค่าคนยลยิน
......ธรรมดาเป็นอาจินต์.....ตราบจนสิ้นชีวาวาย...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 10 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 41 ]

คารวะ ท่านเม่ยเมย....มิได้เจอท่านนานเลยล่ะ....หวังว่าสุขภาพของเม่ยเมยคงดีขึ้น....และคงไม่เจอภูมิแพ้ในหน้าที่การงานนะ...อืม..แต่คงมิเป็นไรหรอกเพราะท่านฝึกสมาธิเข้มแข็ง....


โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 36 ]


คารวะท่านพี่กระบี่ดาวแดง

...........เก่งจังเลยค่ะ ท่านรู้ว่าอาเม่ยมีปัญหาที่ทำงาน ได้งัย

ดีเหมือนกันจะได้รู้ว่าต้องระวัง....

...จำได้ว่าเขียนลงที่เวปอื่นที่ไม่ใช่ที่นี้

.....พูดให้คนสนิท2 ในเวปนี้(โดยคุยทางโทรศัพท์,กับทางเอมฯ)เท่านั้น
...และก็เมล์คุยกับพี่คนหนึ่งที่เวปอื่น ซึ่งก็ไม่ใช่คนที่นี่อีกเหมือนกัน

.........คำถามคือ ท่านรู้โดยทางไหน (คงไม่ใช่เดาเอาแน่แน่)
จริงไหมค่ะ....เรารู้จักท่านแค่ที่นี่ ..เอ...แล้ว ท่านเป็นใครกัน...?
คารวะ ท่าน เวิ้งฟ้า - พระจันทร์ซ่อนกาย

ขอบคุณคะ

ชื่อจริง ชื่อเหมยหลิง รุ่นพี่ตั้งให้ (เจ๊เฮียงจ๋าคิดถึงจัง )
ไม่บอกดีว่า ให้ท่านพี่อาอี้มาแปล อยากคุยกับท่านพี่อาอี้

แต่ก็ชอบเรียกตัวเองว่า อาเม่ย หรือเม่ยเมย แปลว่าน้องสาวค่ะ

....

โดย : เหมยหลิง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 10 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 54 ]

ประทับใจมากค่ะท่านเวิ้งฟ้าฯ...ท่านกระบี่ดาวแดง...และขอคาราวะท่านอาเม่ย...ท่านงูเขียวหางบอบช้ำ (โดนใครเหยียบเข้าล่ะคะ)..เพื่อนห่านฯ...ท่านแต่งแต้ม( ใครเอ่ย ?)
.....................ไม่ผิดหวังเลยที่เข้ามาบ้านนี้อีกครั้ง......................
โดย : หลงเงาจันทร์
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 10 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 21 ]

คารวะท่านเม่ยเมย....ข้าฯเกอเกอ...ก็คาดเดาไปนั่นแหละ...เป็นเรื่องธรรมดาที่ผู้คนต้องมีปัญหาในหน้าที่การงานอันเป็นปกติ....ข้าฯเกอเกอก็เพียงแต่เป็นห่วงว่าเมื่อยุทธภพมันผันแปรเปลี่ยน...เจ้าจะเกิดภูมิแพ้เพราะที่ทำงานเช้ายุงมันชุมเพราะเขาอาจมองข้ามพลังฝีมือของเจ้า... หากเจ้านั่งตบยุงไม่ทันมันก็กัดและทำให้เกิดภูมิแพ้ ....ก็แค่นั้นเองแหละเพราะเจ้าก็แพ้บ่อยมิใช่หรือ.....ข้าฯรู้เรื่องราวเม่ยเมย ก็จากที่เจ้าเล่ากล่าวมานั่นแหละ......เม่ยเมย เจ้าเองก็อย่าชะล่าใจนักยุทธภพโลกเสมือนมันเต็มไปด้วยอันตราย...และมากด้วยผู้คนทั้งเหล่าอธรรมและเหล่าธรรม....เจ้าจำแนกมิออกหรอกเนื่องจากแต่ละคนพลังฝีมือการแปลงโฉมกล้าแข็ง.....ข้าฯเกอเกอ คิดว่า ท่านด็อกเตอร์ เหมยหลิง เมายเมยข้าฯคงจะเก่งอยู่แล้วล่ะ.....
.......ชื่อเจ้า...ข้าฯมีความรู้ภาษาจงกว๋อจำกัด.....ก็คงให้ อาอี้...ช่วยขยายความแหละ...อาอี้ผู้มั่งคั่งทั้งภูมิปัญญาและเงินตรา เพราะ อี้ ภาษาจีนกลางแปลว่าร้อยล้าน.....สำเนียงภาษาจงกว๋อเวลาเขียนเป็นภาษาไท่กว๋อ...มันจะไม่รู้ว่าตัวอักษรตัวไหน...เช่นคำว่าเหมย ก็เขียนได้หลายตัวเป็นต้น..
......เหมย อาจหมายถึง ดอกเหมย
.......เหมย อาจแปลว่า คิ้ว
.......เหมย อาจแปลว่า หมด
.......หลิง แปลว่า สูญ หลิงซู่ = ตัวเลขศูนย์
.......หลิง แปลว่า ลูกกระพรวน

แต่ถ้าเจ้าใช้คำว่า....เหม่ย ก็จะแปลว่า สวย เป็นตัวเขียนตัวเดียวกันกับคำว่าคนอเมริกา....เหม่ยลี่ แปลว่า สวยงาม
....เหม่ย ที่เขียนอีกตัว จะหมายถึง ทุก ,แต่ละ เช่นเหม่ยเทียน แปลว่าทุกวัน
..........หากข้าอธิบายมามิถูกต้องก็หวังว่าถ้า..อาอี้ผ่านมาเยี่ยมช่วยแก้ไขให้ด้วย หรือจอมยุทธ์ท่านใดที่ทราบก็ช่วยชี้แนะด้วย...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 36 ]

คารวะท่านหลงเงาจันทร์....หวังว่าท่านคงมาเยี่ยมเยียนบ่อยๆ...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 41 ]

....คารวะเม่ยเมย....ข้าฯลืมไปว่า...หากเจ้าใช้ชื่อ เหมยหลิง...ที่หมายถึง หมด สิ้นการสูญเสีย....ข้าฯคิดว่าเจ้าบรรลุอนัตตา แล้วนะ..

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 44 ]


........ ฮัดเช้ย!.......................

ขออภัยท่านกระบี่ดาวแดง........

ข้าพเจ้าเป็นหวัด.....เนื่องจากตากน้ำค้างชมดาว..หลายรอบ
จึงจะรับรู้ถึงความไพเราะ..ลึกซึ้ง
เป็นเสน่ห์...ที่ทำให้....ตัดใจไม่ลง
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 44 ]

ขอบคุณ...ท่านแอบหวาน ที่ชม....ก็เขียนเป็น กาพย์ฉบัง และอีกตอนเป็นกาพย์ยานี...พอดีตอนโพสลงที่เว้นวรรคไว้มันเลื่อนมาติดกันไปหมด....ข้าฯเองบันทึกตอนเป็นหวัดเหมือนท่านแหละ...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 41 ]

....เพิ่มเติม...คารวะท่านเม่ยเมย...ข้าฯต้องขอเพิ่มเติมความเห็นอีกนิด....ที่ข้าฯแสดงความเห็นมาเช่นนั้น...เพราะเมื่อท่านเป็นเม่ยเมย....เวลา เกอเกออ่านที่เจ้าเขียนโพสในหลายแห่งแล้วเห็นว่าเนื่องจากเจ้าเป็นคนมีนิสัยที่จริงใจต่อผู้อื่นมากและเชื่อคนง่ายมาก....ก็เลยเตือนไปดังกล่าว....เป็นความเห็นที่เกอเกอแสดงความเห็นต่อเจ้าหากมิได้หมายถึงจอมยุทธ์อื่นๆในบ้านแห่งนี้......นี่หากเกอเกอแกล้งโกหกเจ้า เจ้าก็ต้องเชื่อแหละ...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 11 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 50 ]

เก่งมากค่ะท่านพี่กระบี่ดาวแดง

...ขอคารวะ...อย่างจริงใจ
...เรื่องชื่อ...คนที่ตั้งให้ต้องการให้เป็นเหม่ยหลิง
.เหม่ย...แปล สวย
หลิง แปลว่าลูกกระพวน
....แต่ไม่ชอบให้รู้เท่าไรเลยมาแปลงใหม่
กลายเป็นที่ท่านเห็น เหมยหลิง
ตามที่ท่านเขียน

ชอบคำแปลของชื่อของเหมยหลิง มากทีเดียว
.....ค่ะ(ท่านแจงละเอียดมากคงไม่ต้องให้ท่านพี่อาอี้มาชี้แจง)
..ไม่รู้ว่าพี่อาอี้ไปต่างประเทศหรือเปล่า

...จิตใจคนเปลี่ยนไปได้ทุกวันเดี๋ยวนี้ไม่เชื่อใครง่ายง่ายแล้วค่ะ
...เดี๋ยวนี้ทำตัวเป็นdog มากมากแล้วค่ะ...
...ความจริงใจยังจำเป็นต้องมีอยู่ ....เพราะมันเป็นสันดานเสียแล้ว
...ถึงแม้เราเจอคนไม่ดี ...เราก็ต้องให้โอกาสเค้าค่ะ.....ก็คิดแค่นี้ละค่ะ
..คนส่วนใหญ่ถ้าไม่จริงใจต่อเราเท่าที่เจอมา ก็มักจะแพ้ภัยตัวเองไปจากเม่ยเมย....ทั้งนั้นค่ะ
คำพูดท่านที่ว่า
."เวลา เกอเกออ่านที่เจ้าเขียนโพสในหลายแห่งแล้ว"
แสดงท่านอ่านที่อื่นจริงจริง...

.ไม่เป็นไรค่ะ...อย่างน้อยก็มีหนึ่งคนคือท่านที่เข้าไปอ่าน แล้วหวังดีกับอาเม่ย....ทำให้ได้ทราบและเข้าใจกัน

สำหรับเม่ยเมย แล้วคุ้มมากค่ะ คุ้มจริงจริง

....ทุกคำที่ท่านกล่าวมาทุกบรรทัด จะโกหกทุกคำหรือไม่
คนที่รู้ดีที่สุด คือเม่ยเมยเอง
....ประทับใจมากค่ะท่านพี่ ขอบคุณมากค่ะ

...ต่อไปจะระมัดระวัง...ให้มากค่ะ

โดย : เม่ยเม่ย
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 10 : 28 ]

....คารวะ เม่ยเมย....ข้าฯเกอเกอต้องสารภาพว่าที่บันทึกเป็นภาษาจงกว๋อ..นั้นที่จริงแล้วข้าฯมิได้กระดิกหูเลยกับภาษาจงกว๋อเพราะมิได้ร่ำเรียนมา.....ความหมายของคำว่าเหมยหลิง อาจมีความหมายอย่างอื่นที่ข้าฯมิรู้....แต่ที่ตอบ เม่ยเมยไปก็คาดเดาเอา....ขอบคุณกับคำชมเชยของเจ้าที่มีต่อเกอเกอ...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 14 ]

ตามมาอ่าน....อึ้ง เข้าไปอีก

โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 13 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 13 ]

....คารวะท่านห่าน...เรื่องราวก็คงกระจ่างแล้วในการอธิบายในหัวข้ออื่น....แต่..สิ่งที่ข้าฯแสดงความเห็นเรื่องภูมิแพ้ ก็เนื่องจากข้าฯทราบว่า เม่ยเมย...แพ้อากาศบ่อยจากที่เคยบอกเล่ามาในเว็บนี้และข้าฯก็เคยถามอาการเป็นเช่นไร...เม่ยเมยก็เคยตอบข้าฯดังนั้นจึงถามมาด้วยความเป็นห่วง....และเคยบอกว่าอาการแพ้จะเป็นผื่นขึ้น...ข้าฯเองที่ถามก็หมายถึงเรื่องราวดังนี้...เรื่องที่ทำงานเช่นกันข้าฯก็ทราบจากที่เล่ามานานในเว็บนี้....ข้าฯมิขอกล่าวรายละเอียด...ก็หวังว่าคงจะเข้าใจ.....
......เรื่องภาษาจีน เช่นกันข้าฯต้องบอกอีกครั้งข้าใช้ศัพท์โดยการเปิดจากตำราภาษาจีน...ข้าไม่เคยเรียนภาษาจีน...แต่เนื่องจากข้าฯอยากจะเขียนนวนิยายแบบกำลังภายในเป็นภาษาจีนกลาง ก็เลยเขียนในแบบใช้ศัพท์ตามอารมณ์...ทั้งแต้จิ๋วและจีนกลางปะปนไปหมด จะเห็นได้จากในจอมยุทธ์เย้ยยุทธจักรภาคแรก และเรื่องชั่วฟ้าดินสลาย...เขียนไปทั้งๆที่ศัพท์ภาษาจีนกลางคำเดียวยังเขียนไม่ได้....แต่ต่อมาข้าฯไปซื้อตำรามาศึกษาก็จดจำเฉพาะศัพท์ที่จะใช้ และก็จะจดไว้ การผสมคำก็ไม่ทราบว่าถูกต้องตามหลักไวยากรณ์จีนหรือไม่...แต่ส่วนใหญ่จะเอาจากศัพท์ในหนังสือ ที่เป็นพจนานุกรม ไทย-จีน.......สรุปเขียนด้วยความบ้าทั้งๆไม่กระดิกหูเลยภาษาจีนแม้แต่น้อย...

โดย : กระบี่ดาวแดง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ 23 : 39 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook