บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>> อยากกลับไปหน้าหนาวคราวมีรัก

หัวข้อ : อยากกลับไปหน้าหนาวคราวมีรัก


ลมโชยพัดพลิ้วแผ่วแว่วสำเนียง
ลมเย็นเพียงหยอกเหย้าเท่านั้นหรือ
ช่างรวดเร็วรุนแรงเกินรับมือ
โอบกอดเจ้ายึดถือต่างหน้ามน
แม้นโอบกอดได้เพียงความว่างเปล่า
แต่เรื่องราวครั้งเก่าหวนอีกหน
เป็นเรื่องราวสาวหนุ่มเพียงสองคน
ที่พลีตนโดดไฟรักอย่างงมงาย
ถึงทุกอย่างพ้นผ่านนานนักหนา
แต่เวลาไม่ลบให้เลือนหาย
ทุกทุกครั้งที่ความเหงาคลอเคล้ากาย
ก็ไม่วายคิดคนึงถึงทุกที
ภาพโอบกอดพลอดพร่ำยังจำติด
ภาพแนบชิดแนบเนื้อยิ่งคอยจี้
เป็นจังหวะละหม้ายคล้ายดนตรี
ทั้งสุนทรีทั้งรัญจวนชวนมัวเมา
ทั้งเชื่องช้าเร่งเร้าเฝ้าสับเปลี่ยน
บ้างวนเวียนบรรเลงบทเพลงเก่า
เป็นบทเพลงแห่งรักของสองเรา
ที่ฉันเฝ้าโหยหากลับมาคืน

โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 9 ]

ฟังแล้วคิดถึงตนเองจัง

โดย : เสือขาว
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 16 : 21 ]

.....
....ไพเราะ ล้ำลึกมากมาย
สื่อความหมาย รักเศร้า
เหมือนไม่เห็นรักมา แม้เงา
คอยเฝ้าโหยหากลับคืน.........

โดย : สร้างสรรค์ฯ
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 17 : 16 ]

ความเจ็บปวดของวันวานมิผ่านพ้น
ยังเวียนวนค้นหามาเจ็บใหม่
เสน่หาคืนฟ้าหนาวร้าวหัวใจ
ยังอยากไกล้ไฟฟอน...ร้อนไม่พอ

มีแผลใจไม่จำซ้ำให้เข็ด
น้ำตาเล็ดอีกสักครั้งยังร้องขอ
ทัณฑ์รักพิพากษาตั้งท่ารอ
เมื่อไหร่หนอ..หัวใจ..ปลอดไหม้ตรม....

ด้วยความเป็นห่วง...นะ...ดวงใจ
ไม่อยากให้ใจสลาย..เพราะรักขม
รักที่ผ่าน..ให้ปล่อยไปกับสายลม
เลือกปลูกบ่ม..รักครั้งใหม่..ใจเบิกบาน
โดย : น้ำใส..ใจจริง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 42 ]

หามาให้อ่านอีกนะ...ท่านเอ้อระเหย

บทสุดท้ายของนิยายรัก

๏ จริงหรือนี่ที่ว่ารักเราจักร้าว
นึกแล้วหนาวเหน็บนักแก้วรักเอ๋ย
รสสัมผัสอ่อนละมุนที่คุ้นเคย
ไยจึงเผยรสร้างจืดจางกัน

เราเคยร่วมใจฝันว่าวันหนึ่ง
เราจะถึงวันที่งามเหมือนความฝัน
ฟ้าสีทอง ดอกไม้บาน ธารพระจันทร์
และรักอันคงค่าสถาพร

ฉันเฝ้ารอคอยวันที่ฝันไว้
รอด้วยรักด้วยใจไม่ถ่ายถอน
แต่นี่สร้อยสายสวาทมาขาดตอน
เธอกล้ารอนลงด้วยมือเธอหรือไร

เมื่อเธอสิ้นเสน่หามาสนอง
รักที่ปองมอดหมดความสดใส
แผลรักร้ายบ่อนทั่วเนื้อหัวใจ
จะต้องปวดร้าวไปถึงไหนกัน

ดอกรักบานในหัวใจใครทั้งโลก
แต่ดอกโศกบานในหัวใจฉัน
และอาจเป็นเช่นนี้ชั่วชีวัน
เมื่อรักอันแจ่มกระจ่างกลับร้างไกล

นิยายรักยืดยาวของเรานั้น
คงไร้วันสดชื่นขึ้นบทใหม่
หมดความหมายที่จะรอกันต่อไป
เพราะเปลวไฟรักดับลงกับตา ๚

เฉลิมศักดิ์ (ศิลาพร) รงคผลิน หรือ หยก บูรพา ไง
โดย : ใจจริง..มีน้ำใส
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 18 : 56 ]

ไม่อยากทนกับลมหนาวที่ร้าวรวด
คิดปล่อยวางความเจ็บปวดที่รุมเร้า
อยากลบเลือนเหลือเกินความรักเก่า
แต่ยังเฝ้าจดจำทุกค่ำคืน
เพียรค้นหารักใหม่ก็ไม่เห็น
รักไม่เป็นเช่นวันวานที่หวานชื่น
เป็นรักแท้รักจริงใจรักหยั่งยืน
ที่คนอื่นแย่งเอาจากเราไป
โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 19 : 14 ]

ขอบคุณท่านน้ำใสปลอบใจข้า
ใจอ่อนล้าคงต้องพักสักช่วงหนึ่ง
มีเพียงรักวันวานอันตราตรึง
ที่จะดึงผ่านหน้าหนาวคราวนี้ไป

แม้พรุ่งนี้เหน็บหนาวใจแทบขาด
แม้พรุ่งนี้ไม่อาจพบรักใหม่
แม้พรุ่งนี้มีเพียงความเสียใจ
จะผิงไฟแห่งความเศร้าเอาแล้วกัน
............................................................
หน้าหนาวปีนี้ สุดเลวร้าย 555555555555

โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 19 : 24 ]

แถมอีกหน่อย

จะครวญคร่ำทำไมหัวใจเอ๋ย
เจ้าก็เคยแพ้พ่ายแล้วหลายหน
เมื่อจักแพ้อีกครั้งอย่ากังวล
ชีพยังทนอยู่ได้ใจ...อย่ายอม

สุรพล สุมนนัฏ (จากงานชุด "อย่ายอม")
โดย : น้ำใส..ใจจริง
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 19 : 38 ]

ท่านน้ำใสท่าทางจะเป็นบัณทิตพเนจรมีความรู้มากหลาย
หากไม่รังเกียจผู้น้อยซึ่งอ่อนด้อยการศึกษาขอคารวะ
สักสามจอก
.......................................................
เขาบอกว่าเอาสุราราดรดทุกข์
จะปลอบปลุกรุกไล่ให้ทุกข์หาย
ไม่จริงหรอกเมาเท่าไหร่ทุกข์ไม่คลาย
เพียงทุกข์คล้ายเป็นเพื่อนเราเท่านั้นเอง

โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 19 : 46 ]

................เพียงทุกข์คล้ายเป็นเพื่อนเราเท่านั้นเอง...............

ได้อ่านบรรทัดสุดท้ายแล้วก็สบายใจ ความเข้าใจในเรื่องธรรมดาก็ให้เป็นไปแบบธรรมดาอย่างนี้แหละครับ

จับเรื่องร้ายๆมาเป็นเพื่อนซะให้หมด...555
นั่นหมายถึงการ..นิ่ง...เพื่อให้มีสติ..พอที่จะคิดแก้ไขในเรื่องนั้นแหละ

.........หยุด...แล้วถึงจะรู้.........
เคยได้รับคำสอนมาแบบนี้
ก็เลยดีใจที่ได้ยินพี่ๆ....กล่าวอย่างก้องกังวาน

ดีใจครับดีใจ
โดย : ห่านหิมาลัย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 20 : 4 ]

ลมหนาวโชยเคล้ากลิ่นดอกไม้หอม
ฝูงผึ้งรุ่มล้อมลองลิ้มรสชาดหวาน
หวนคิดคำนึงถึงวันวาน
รักหวานเปลี่ยนเป็นขมต้องข่มใจ............

โดย : rose
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 21 : 8 ]

เอาเตียงนอนหมอนข้างมาต่างเขียง
ลมหนาวเพียงคมมีดกรีดเชือดเฉือน
ต้องเจ็บปวดรวดร้าวแทบเลอะเลือน
น้ำตาเหมือนเลือดหลอกไหลออกมา

ค่ำคืนนี้มีใครคนไหนเศร้า
อย่าลืมนับตัวเราเข้าด้วยหนา
แม้มุมปากมีรอยยิ้มแย้มออกมา
แต่ดวงตาและหัวใจคล้ายไฟลน

โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 21 : 30 ]

สุดยอด..สุดยอด แต่ละท่านล้วนแต่พลังยุทธล้ำเลิศ
ข้าน้อยขอคารวะ....ขอด้วยคนนะ
..หนาวปีนี้..ตัวพี่ไม่เจ้า
..ที่คอยเฝ้าห่วงหาคำนึงถึง
..น้องจากไปไม่ลาพี่สักคำหนึ่ง..
..พี่คิดถึงแต่เจ้าเฝ้าทรมาร...ทุกวันๆๆ
..รู้ไหมจ๊ะที่รักหนาวนี้..พี่อยากมีเจ้า..
..พี่คอยเฝ้า...พี่คอยเฝ้า....คิดถึงเธอๆๆๆ
...........ใครเจอเธอบ้างครับ..ช่วยบอกผมที
จะใช้หนี้ทดแทนบุญคุณให้คุ้มเลย...ครับเจ้านาย

โดย : กระบี่ไร้เงา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ 22 : 23 ]

ท่านเอ้อระเหยกล่าวเกินไป ข้ามิบังอาจ
ข้ามิควรรับคารวะจากท่าน
เพียงข้าแค่ชอบแอบค้นอ่านเท่านั้นเอง

ข้าชื่นชมในเจ้าบทเจ้ากลอนของท่านเช่นกัน
จึงได้เข้ามาเยี่ยมกราย พูดคุย
แอบมองท่านอยู่เสมอ

คารวะท่าน...จากน้ำใส..ใจจริง
โดย : น้ำใส...ใจจริง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 3 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 28 ]

อรุณรุ่งวันใหม่ไม่สดชื่น
หนาวทั้งคืนทำอย่างไรไม่หายหนาว
หนาวอารมณ์หนาวรู้สึกหนาวเรื่องราว
หนาวยืดยาวจะหนาวไปถึงไหนกัน

โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 3 พ.ย. ปี 2006 [ 12 : 41 ]

รื่นทั้งรสสดทั้งสีมาลีเอ๋ย
หอมระเหยแล้วก็หายเสียดายหนอ
เก็บแผลใจไว้เพื่อจำซ้ำให้พอ
เพราะแต่ต่อนี้ไปไม่มีแล้ว

เหลือแต่เพลงเสน่หาคืนฟ้าหนาว
คืนที่ดาวเรียงริ้วเป็นทิวแถว
ระยับราวพราวพรายประกายแพรว
ลำนำแว่วว่าคืนนี้มาลีลอย

ใช่ดอกฟ้าแต่ถ้าเป็นเช่นดอกฟ้า
วาสนาเราไม่ถึงจะพึงสอย
มิใช่ดินแต่เหมือนดินถวิลคอย
มาลีลอยเป็นมาลัยในอารมณ์

อยากฝากความคิดถึงซึ้งเสนาะ
แทนแพรเพลาะของหัวใจให้เธอห่ม
แต่ไร้ค่าเกินกั้นกันแดดลม
ที่พร่างพรมล่องเลยรำเพยพา

ความเจ็บปวดของวานนี้ที่ได้รับ :- สนธิกาญจน์ กาญจนาสน์
โดย : น้ำใส..ใจจริง
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 3 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 0 ]

ตัวของเราเองก็ใคร่คิดสนทนาแลกเปลี่ยนความคิด
แต่ติดที่ความรู้มีจำกัด(น้อยเสียยิ่งกว่าน้อย)
มิอาจแลกเปลี่ยนได้ ดังนั้นท่านน้ำใสมีสิ่งใด
ชี้แนะก็เชิญได้เลย เราน้อมรับ

ความรู้ไม่มีมีแต่สุรา...............สุรารสขมฝาด
ดื่มมมมมมมมมมมมม

โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 3 พ.ย. ปี 2006 [ 13 : 38 ]

..ฟ้ามัเปลี่ยนสี
คนดีมักจะเปลี่ยนนิสัย
คนรักมักไม่เข้าใจ
ที่จริงแล้วฉันก็ยังรักเธอ

โดย : กระบี่ไร้เงา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 9 พ.ย. ปี 2006 [ 0 : 58 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook