บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>> ความงดงาม...ของชีวิต

หัวข้อ : ความงดงาม...ของชีวิต


เมื่อสายฝนกักเราไว้ในกรงขังแห่งความครุ่นคำนึง...
.................จิตจึงมีเวลาระลึกย้อน....
ในวันผ่านของกาลเวลา...ชีวิตเราได้งอกเงยขึ้นบนโลกงามใบนี้...
มีสิ่งใดบ้างที่หนอที่ชิวิตเราประเทืองทำนุ........โลกและสังคม
.....................................
ชีวิตนานา ที่มือแห่งธรรมชาติรังสรรค์แสกเป่าให้ลมหายใจ..
มีเวลาอยู่บนโลกนี้.....ไม่เท่าเทียบกัน...แต่ไม่มีใครเลยจะกำหนดวันเวลาเหล่านั้นได้.............
ท่านพุทธทาส ทาสแห่งพุทธองค์กล่าวไว้ว่า...*จงตายก่อนตาย...*
ปริศนาธรรมข้อนี้จะแปลและนิยามไปอย่างไร...ชิวิตที่ยังดำรงอยู่ทุกลมหายใจพึงต้องเสาะแสวงหาและตีความกันเอาเอง.
...................................................................................
.....ในความมืดดำและมืดบอด....ชีวิตในวันผ่านสอนให้ฉันเห็นคุณค่าของเปลวแสง..ท่ามกลางอุปสรรคปัญหาแม้เพียงแสงเรื่องๆของกำลังใจก็เพียงพอกับการที่จะเป็นชื้อไฟก่อปะทุให้แสงแห่งปัญญาลุกโชน......จงมีชีวิตต่อไป....เพื่อก่อคุณอนันต์คืนตอบ..........แผ่นดิน .........
.....ในสีสันแห่งช่วงวัย เปลือกมายาแห่งความสุขพากันกัดกินวันเวลาให้ผ่านเลยไปอย่างเปล่าดาย..หากมีเวลานึกย้อน หากมีเวลาเพ่งตรองคิด.......จงเก็บนำความสุขเหล่านั้นมา หลอมหลวม เค้นและคั้นแล้วนำมากรองด้วยตาข่ายแห่งความดีงาม.............เก็บเอาแก่นแห่งความสุขนั้นมาเป็น........อาหารทิพย์ของจิตวิญญาณ...เพื่อให้ชีวิตในวันพรุ่ง..ดำเนินไปอย่างยังประโยชน์ต่อโลก.........และสังคม
**เริ่มต้นที่ตัวเอง** วลีสั้นๆๆง่ายๆๆที่ลึกลงไปในความเป็นจริงของชีวิตและง่ายเกินไปหากจะนิยามเพียง ทำเพื่อตัวเอง....
...เริ่มที่ตัวเอง.....สำนึกและเจียมตน...เรายังและคงประโยชน์อะไรไห้โลกใบนี้ได้บ้าง..............?หรือเราเป็นเพียง..อาจมที่ส่งกลิ่นเน่าเหม็น.......ไปวันๆๆ......ในวิถีทางแห่งการดำเนินชีวิต คนและสัตว์มี เส้นทางเป็นของตัวเองแต่ในความต่างมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนและคล้ายกันคือ.....ทุกชีวิตมีความสดสวยในแบบของตนเอง..................... ในความสวยสดเหล่านั้น สีที่ป้ายทา ลายที่พรางปิด..ย่อมมีเหตุและผล ย่อมมีที่ไปที่มา........ไม่ต่างต่างกับจิตวิญญาณของมนุษย์ จิตวิญญาณที่สูงส่ง..ในร่างที่ยังและกื้อประโยชน์ต่อโลกและผู้คน....แม้ไร้เส้นสี........ที่เราสัมผัสได้ทุกครา ผ่านร่างอันสำรวม ผ่านยิ่มอันละมัยหวาน ผ่านอุ่นมือยามสัมผัสด้วย..........ผ่านแววตาอัน....การุณ ..........
....................เมื่อตาฉันมองผ่านสีอัดสดสวยบนปีกงามของผีเสื้อ
...เมื่อจิตใจแห่งฉันจิตนาผ่านม่านฝนเบื้องหน้า......
...........คำตอบหนึ่งก็ไขขานคำถามที่หลายชีวิตเฝ้าอ้างแอบและนิยาจะเห็นแก่ประโยชน์ตัวมากไปไหมหากพึงแต่ตอบคำถามให้ตัวเอง..ชีวิตเป็นของเรา....เราจึงพึงเสพสุขให้สุดขั้วโดยไม่ต้องพินิจถึงผลของควาสุขนั้นจะไปกระทบ..ชิวิตอื่นๆๆรายรอบ............หรือคิดเพียงสุขตัว..............เป็นพอ ............
ผีเสื้อตัวน้อยนิด มีลมหายใจอยู่ในโลก กี่วันหนอ...
แล้วคนเราละ...มีชิวิตในโลกได้กี่วัน...
ผีเสื้อโดยทั่วไปมีอายุขัยบนโลกได้ประมาณ 1 5วัน เปรียบเทียบกับคนเราแล้วห่างไกลกันโข........แต่ในความแตกต่างถึงวันเวลาในการมีชีวิตอยู่บนโลก...เอามาเปรียบและเที่ยบกันไม่ได้ถึงความดีงามแห่งชีวิตที่ก่อนและอื้อประโยชน์คืน..สู่โลก....
..คนบางชิวิต..........ประเสริฐ และสูงส่ง
แต่คนบางชีวิต.............เวลาเพียวช่วงวัยคุณความดีงามเทียบค่าไม่ได้เลยกับผีเสื้อตัวน้อยๆๆยังคงประโยชน์และมีค่าต่อโลกมายมายนัก
ผีเสื้อปีกสวย.........ความงดงามแห่งชีวิตที่พาใจอันแข็งกร้าวของผู้คน...ได้อ่อนไหวยามมองเห็นและสัมผัสเห็น....................
...........ชีวิตเล็กๆๆความงดงามเล็กที่มีชีวติคู่ขนานกับเรา..ใช้พืนที่บนโลกเหมือนๆๆกับเรา เพียงแต่เราพากันเร่งรีบกับการดำเนินชีวิต..พากันมองผ่านเพื่อนร่วมโลกตัวน้อยๆๆข้างกายเราไป...จนเรามองไม่เห็นค่าแห่งความงดงามเหล่านั้น
..*ความสวยงาม คุณความดี.*
ไม่มีปริมาณ ไมมีขนาดขอบเขต
มากหรือน้อย เล็กหรือไหญ่ ใจคนต่างหากที่ เปรียบเที่ยบและชั่งตวง....เมื่อรู้และเข้าใจกฎแห่งธรรมชาติข้อนี้แล้ว....จงลงมือทำเถิด..ถึงความดีงาม..แม้จะเป็นเพียงปรากฎกาลเล็กๆๆที่เกิดจากน้ำมือและน้ไจแห่งเรา..แต่จงชื่อไว้เถิด..สิ่งเหล่านี้ต้อง..คงประโยชน์แก่สังคม ..............
เมื่อจิตใจเราผ่องแผ้วด้วย ความดี ด้วยความอิ่มเอิบแห่งการให้..
แสงแห่งความสุขก็ทาบทา............กาย ก่อให้เกิดเป็น.....ความงดงามแห่งชีวิต.......... .................................
...........................................................................
............................ในวันที่ฝนกระหน่ำซัดขังกายไว้ใต่ร่มแห่งรวงรัง.................

โดย : พู่กันหยก
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 9 ต.ค. ปี 2006 [ 12 : 47 ]

ผีเสื้อดูดน้ำหวานแผร่เกสร
เติม สีสรรค์ ให้ทุ่งดอกไม้
มนุษย์เรากินอิ่มแล้วใส่เสื้อสวยแล้ว
หากไม่คิดเผยแผร่ความรู้ความดีความมงามแล้ว
ต่อให้เกิดสักกี่ร้อยชาติก็เหมือนไม่ได้เกิดบนโลกนี้ที

โดย : เงาลม
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 9 ต.ค. ปี 2006 [ 13 : 44 ]

รำลึก และ คารวะ ท่านอยู่เสมอ มิลางเลือน
สายนทีแห่งกนะแสธาร นาย ซาไก นะทุ่งกว้าง

ท่าน ไม่อายใคร แล้ว ที่ท่าน เกิด และ ดำรง ชีวิต มา ณ.จุดนี้

โดย : ธารธรรม+ฉายบุญ
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 9 ต.ค. ปี 2006 [ 13 : 47 ]

จิตน้อมคารวะ....รินสุราดีคาราวะ....รินชาดี น้อมเคารพ...สหายท่าน
แม่ไม่เอื้อนเอ่ยนาม.........

โดย : พู่กันหยก
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 9 ต.ค. ปี 2006 [ 16 : 19 ]


ฟังพิรุณคร่ำครวญในหอน้อย
น้อมดวงจิตล่าถอยจากความหลัง
หลุบตาต่ำขัดขาสู่ภวังค์
อนิจจังเกิดดับเพียรนับลม

อมิตตาพุทธ

โดย : หลวงจีนทุศีล
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 9 ต.ค. ปี 2006 [ 17 : 38 ]


ย้อมโลกเป็นสีส้ม

สีเทาอมชมภูเผย

สีครามแลบลามเลย

แล้วตัดเส้นเป็นภูเขา

ย้อมใยเงินยวงผ่อง

เป็นเมฆฟ่องอยู่บางเบา

โลกสวยด้วยมือเรา

ระยับย้อมระยางสี

เขียนคนด้วยคนใหม่

เขียนหัวใจด้วยไมตรี

เขียนปากด้วยพจี

สุจริตจำนรรจา

เขียนสมองและสองมือ

ด้วยสัตย์ซื่อและศรัทธา

มุ่งมั่นและปัญญา

มาเถิดมามาช่วยกัน
**** ชอบมากๆเลย เปิดอ่านแล้วอยากทำอะไรดีๆ................
**** ของท่านเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ค่ะ
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 10 ต.ค. ปี 2006 [ 8 : 36 ]

ยามเช้าอันเจิดจ้า
และแล้ววันนี้ดูเหมือนว่า
เป็นเรื่องชีวิตส่วนตัวของฉัน

ดอกโบตั๋นร่วงโรย
โปรยกลีบสองสามกลีบแผ่วเบา
ค่อยซ้อนบนกลีบหนึ่ง

เจ้าผีเสื้อตัวหนึ่ง
ง่วงหงาวหาวนอน เกาะอยู่บน
ระฆังของอาราม

เจ้าหัวขโมย
ปล่อยทิ้งมันไว้ที่ด้านหลัง
พระจันทร์ที่หน้าต่าง
ไฮกุเซน
ของ บาโช (Basho)
สระเก่าแก่สระหนึ่ง
กบตัวหนึ่งกระโดดลงสระ
จ๋อม .....

บนคาคบไม้แห้ง
อีกาหยุดบินร่อนลงเกาะ
ฤดูใบไม้ร่วงอันมืดมิด

เราจ้องมองดู
แม้ที่ม้าหลายตัว
เข้านี้เต็มด้วยหิมะ

กล่าวกันว่าการจับคุณสมบัติที่แท้จริงหรือผลของไฮกุแต่ละบท
จะต้องอ่านมันซ้ำ ๆ กันหลายเที่ยวหรือบางทีมากจนนับไม่ถ้วน ด้วยการ
สัมผัสอันลึกซึ้งซึ่งมาจากการหยั่งรู้ หรือการหยั่งเห็น สิ่งนี้คล้ายกับ
ความสามารถที่ก่อให้เกิดความอัศจรรย์ใจ ความสามารถนี้ เหมือนการ
เปิดแห่งจิต ซึ่งอยู่เหนือความคิด หรือการรับรู้ทางใจ ( ไม่ใช่การรับรู้ทาง
ประสาทสัมผัส ) เป็นบางสิ่งที่กว้างขวางซึ่งเกิดขึ้นจากรูปแบบของ
ไฮกุดังนั้นมันจึงผลิตความสมดุลหรือชุดแห่งความสมดุลที่ไวต่อการรับรู้
แห่งความคิด สมมุติว่า แทนที่เราจะมองผ่านหน้าต่างแล้วพูดว่า

" ฝนกำลังตกอีกแล้วเช้านี้ " .............เรากลับพูดว่า

" ฝนกำลังตก
อีกแล้ว
เช้านี้ "
โดย : อินทรีย์เดี่ยวทรนง
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 10 ต.ค. ปี 2006 [ 10 : 44 ]

งดงาม...ยิ่งนัก
ก่อรัก...ในใจ
สุดหล้า..ฟ้าไกล
ใจไม่....ลืมเลือน

โดย : ช้องนางคลี่
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 10 ต.ค. ปี 2006 [ 12 : 47 ]

ขออนุญาต ช่วยนำทางให้
http://www.tripandtrek.com/webboard3/show.php?Category=&No=493

โดย : ช้องนางคลี่
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 10 ต.ค. ปี 2006 [ 18 : 41 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook