บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด
หน้า > 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

>> มา-เรามาเดิน-ดุ่มๆ

หัวข้อ : --------มา-เรามาเดิน-ดุ่มๆ-------->


ขออภัย ที่เหยียบย่ำทำลายฝัน ของผู้คน
ขออภัย ให้คนเซ่อซ่า...
ณ ในโลกแห่งความฝันนี้
.....มีที่ใด ให้ดุ่มเดิน และเสรี

โดย : เดี่ยวดุ่ม
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 10 ก.ย. ปี 2006 [ 16 : 22 ]

ณ ในโลกแห่งความฝันนี้

.....มีที่ใด ให้ดุ่มเดิน และเสรี

ลองเดินบนปลายกระบี่

ดุ่มเดินอย่างเสรี

บนไม้ไผ่ท่อนนี้

มีเพลงกระบี่

อยู่หลายกระบวน



โดย : ชอลิ้วเฮียง
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 10 ก.ย. ปี 2006 [ 22 : 8 ]

เดินดุ่มๆ ลุ่มหลง อนงค์ฟ้า
โอ้วาจา นั้นหวาน ปานไฉน
แต่เมื่อคน ไม่อาจถอน จากหวานใจ
แล้วทำไม ถึงต้องจม ล้มตัวเอง

โดย : กวีร้อยบุปผา
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 10 ก.ย. ปี 2006 [ 22 : 26 ]

โอ้น้ำตา เจ้าชาย ใบกอนน้อย
ถูกปลดปล่อย คุมขัง จากรังหญิง
ได้เดินดุ่ม คลุมโปรง ไม่โดงจริง
โดนประวิง ชิงรัก หักตรอมตรม...............

...โอ้น้ำตาเจ้าชาย ใบกอน
คมรักปักตัดตอน สิ้นแล้ว
โดนกี่ครั้งถึงกร่อน วอนฟ้า ฤาใจ
เค็ดหญิงไร้รักแห้ว สิ้นลม.........

โดย : ทะเลที่ไร้คลื่น
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 11 ก.ย. ปี 2006 [ 8 : 37 ]

แม้ร้างไร้เสรีที่ใฝ่ฝัน
แม้คืนวันเพียงผ่านไปไร้คุณค่า
ลองมองผ่านหัวใจใหม่เถิดหนา
จะรู้ว่าโลกกว้างใหญ่ไม่ไร้เสรี

โดย : เอ้อระเหย
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 11 ก.ย. ปี 2006 [ 11 : 8 ]

ความฝัน เป็นคุณสมบัติ เฉพาะตน ห้าม ฝันแทนผู้อื่น
ความคิด เป็นคุณสมบัติ ของมนุษย์ มีทิศทาง มีเป้าหมาย
คิดแทนกันได้ เชื่อไม่เชื่อเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ในโลกแห่งความฝันเสรี ไม่มีใครกำหนด ยกเว้น นาฬิกา หรือ คนข้างๆ ปลุก สุนัขก็ยังฝัน มันเห่าทั้งยังหลับ และ ไม่มีอะไร? มาอยู่ตรงหน้ามัน

ในโลกที่มีเผด็จการ หรือ เผด็จการ ซ่อนเร้น ห้ามแม้กระทั่ง ความฝัน ของมวลชน

"ความคิดนี้ ยังไม่ได้รับการอนุมัติ ห้ามคิด"

โดย : แต่งแต้ม
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 11 ก.ย. ปี 2006 [ 12 : 20 ]


ชีวิตหนึ่ง...ผ่านร้อนหนาว...เรื่องราวมากมายเก็บไว้ในความทรงจำ
ยามนิทรารมณ์...จิตใต้สำนึกลึกๆปลดปล่อย...ความฝัน

ความฝันจะว่าเสรี...ก็เสรี
หรือไม่เสรี...ก็อาจใช่...เพราะอยู่ภายใต้จิตสำนึก

แต่แปลกยามที่จิตใจปลอดโปร่ง...จะหลับลึกและไม่ฝัน
หรือนั่นเป็น...เสรี...ชนิดหนึ่ง

หนทางเสรี...อาจเป็นถนนเส้นเดียวกันนี้ที่เดินอยู่ทุกวัน
เพียงมันถูกกั้นด้วยกำแพงไร้สภาพชนิดหนึ่ง
อยู่ที่ใจของผู้ใด...สามารถทะลายกำแพงชนิดนั้นได้
หนทางแห่งเสรี...รอทุกท่านอยู่...โดยเสมอภาคเท่าเทียมกัน

ไฝ่ฝันเถิด...ไฝ่ฝันอย่างเสรี
ขอความ...อิสสระ...จงเกิดมีแด่สหายทุกคน

อมิตตาพุทธ

โดย : หลวงจีนทุศีล
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 11 ก.ย. ปี 2006 [ 15 : 45 ]

มีเพียงลมหายใจ
คงก้าวไปไกลสุดหล้า
โลกฝัน โลกมายา
ขอเพียงกล้าย่างก้าวไป

สู่ฝัน สู่เสรี
ใครก็มี เพียงฝันได้
หากแค่ฝัน..(ยัง)..ถูกทำร้าย
จะวางใจที่ไหนดี

เพียงฝัน ณ ที่ซึ่ง
บรรลุถึงซึ่งความดี
ระทดท้อต่อชีวี
ก็หยุดฝัน...เท่านั้นเอง

โดย : dream
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 11 ก.ย. ปี 2006 [ 17 : 26 ]

เดินดุ่ม ซุ่มมอง เมียงหา
ดารา ร่ายล้อม พาฝัน
จันทร์งาม ฉายแสง แจ้งทาง
เมฆขาว ลอยล่อง เสรี
โดย : เงาลม
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 11 ก.ย. ปี 2006 [ 21 : 20 ]

ในความอยากย่อมมีสิ่งที่โหยหา

การเดินทางสมควรมีความเจ็บปวด

ความแค้นเคืองนำพามาซึ่งสิ่งอึดอัด

เหลือเพียงสองมือว่างเปล่าก็ไม่สิ้นความหวัง
กระบี่ที่ดีย่อมแสวงหาปลอกสวยไว้ประดับ

สตรีงามควรฉลาดที่จะรักในบัณฑิต

ความรักที่สมหวังสมควรกับผู้เข้าใจในรัก

ชุมนุมบ้านจอมยุทธเล่า...สมควรยิ่งนักกับอนัตตา.
ควันหมอกในกระพุ้งแก้ม...
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 13 ก.ย. ปี 2006 [ 7 : 54 ]

อะดุ๊ดสลัม..จำนวรรจ์ถ้อย
บอกสาวน้อยรักบัณฑิต
กระบี่มีฝักมิด
ยังลิขิตชิดชมงาม

สิ่งใดอนัตตา
อนิจจา ทุกขังตาม
จากใจ..ใคร่ขอถาม
ต้อง " สาวงาม" เท่านั้นฤา

อิ อิ

ต้องขอโทษ หากทำให้บรรยากาศมาดขึงขังของบ้านนี้แปรเปลี่ยนไป

หุ หุ

โดย : ซ่อนกลิ่น
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 13 ก.ย. ปี 2006 [ 16 : 11 ]

..........เดินดุ่มๆ สุ่มมอง เธอคนสวย
ผ่านมาช่วย สบตา คนบ้าหน่อย
มันเหลืออด น้ำทน คนจนจ้อย
ขาดคู่คอย คร่ำคร่า คนบ้าบอ..........
..........เดินด่อมๆ มองๆ ผ่านอีกแล้ว
คนบ้าแบ๋ว บ้าบอ ขอสบตา
ได้หรือป่าว คราวนี้ ขี้ฮอนด้า
จะขอมา รับน้อง สะนองใจ........

โดย : ทะเลที่ไร้คลื่น
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 14 ก.ย. ปี 2006 [ 0 : 48 ]


ดำดะเดิดเดี่ยวเดินดะดุ่มดุ่ม

พุงกระพุ่มผ่านผินพิศสาวสาย

หอมกลิ่นแก้มซ่อนกลิ่นหวลงงงวย

ผมยาวสวยหน้าดาวราวราตรี
เดินดุ่มดับปรับจิตไม่คิดสั่น

คลื่นโครมฟังหนักใจให้ขื่นขม

คำถามหนักอนัตตาถามปรารม

เช่นกลิ่นดมจับมิได้คล้ายชื่อเธอ...
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 14 ก.ย. ปี 2006 [ 8 : 3 ]

ผมก็ขอให้ทุกคนหลุดออกจากโลกแห่งความฝันให้ได้เถอะ

โดย : เสือขาว
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 15 ก.ย. ปี 2006 [ 13 : 57 ]

เดินดุ่มๆเรื่อยไปไร้จุดหมาย
เอาสบายเป็นต้นทางแทนขวากหนาม
ไม่สังเกตดูป้ายตามริมทาง
มีแต่ร่างไร้ใจไร้ตัวตน

การเดินทางหากเดินโดยไม่คิด
ไม่พินิจตรองเส้นทางทุกแห่งหน
ปล่อยดวงจิตลอยลิ่วสู่ความมืดมน
เปรียบเหมือนคนที่ไร้ซึ่งวิญญาณ

หากเป็นคนต้องกำหนดจุดมุ่งหมาย
ไม่วางวายอย่าประหม่าจะขัดสน
เรือหากไร้หางเสือดูชอบกล
เรือนั้นคงไปไม่ถึงฝั่งปลายทาง

เดรัจฉานยังมีแผนผังชีวิต
หนูตัวนิดยังมุ่งคิดหาอาหาร
เรามนุษย์มีปัญญาปฏิภาณ
ควรจะสานความฝันให้เป็นจริง

โดย : A
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 15 ก.ย. ปี 2006 [ 21 : 1 ]


งดงามยิ่ง.............
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 16 ก.ย. ปี 2006 [ 10 : 25 ]

เดินดุ่มๆ คะนึง ถึงชาติภพ
ชาติที่นั้น ชาติที่โน้น มีจริงหรือ
หากมีจริง เกิดมาแล้ว ครั้งเท่าไร
พอเสียที ไม่อยากอึ ชั่วกาลนาน

โอ้.. อึ อึ อึ มาแล้วกี่แสนชาติหนอ

โดย : กระเทยเดียวดาย
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 16 ก.ย. ปี 2006 [ 14 : 20 ]

มีกระทู้อีกมั้ย

โดย : ชาวยุทธ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 17 ก.ย. ปี 2006 [ 15 : 25 ]

ชุมนุมจอมยุทธอยู่ที่ไหน.............

โดย : ชาวยุทธ
เมื่อเวลา : อาทิตย์ ที่ 17 ก.ย. ปี 2006 [ 15 : 26 ]


ชุมนุมจอมยุทธล่มแล้ว..........สาปสูญ

สหายยุทธผู้กล้าอาดรู............โศกหมอง

เหลือเสี้ยวโลกวิญญา...........ร้างครอง

สถิตย์พบกลางหทัยพร้อม........ศรัทธา.
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ก.ย. ปี 2006 [ 9 : 39 ]

บทบาทของละครคล้ายกับชีวิต
และบางตอนมี สุขสม ทุกข์ระทม
ของอย่างเดียวเป็นฅนรักแม่เท่านั้นพอ
ลองอ่านดูแล้วจะรัก"llม่"มากยิ่งขึ้น
แม่ผู้ที่แก่เฒ่าเดินไม่ด้ายุคนหนึ่ง ซึ่งเป็นที่รำคาญของลูกเหลือเกิน
ซึ่งในสมัยนั้นไม่สถานสงเคราะห์ฅนชรา ลูกจึกไม่รู้ว่าจะเอาแม่ไปฝากใครให้ใครเลี้ยงแทน
จึงตัดสินใจแบกแม่ไปปล่อยป่าให้อยู่ตามยถากรรม
แม่...ไม่วอนขอ ไม่ว่า ไม่ถามอะไรสักคำ แต่ตั้งใจหักกิ่งไม้ไปตามทางเรื่อย ๆ เมื่อเข้าไปในป่าลึก ซึ่งไกลมากแล้ว ลูกจึงวางแม่บนโขดหินแล้วหันหลังเดินกลับทางเดิม --ตอนนี้เองแม่ตะโกนตามหลังลูกไปว่า " ลูกเอ๋ย!!! เดินตามรอยกิ่งไม้ที่แม่หักไว้จะได้ไม่หลงทาง "

โดย : jirasack
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ก.ย. ปี 2006 [ 11 : 51 ]

.....บทบาทบางชีวิตหลายซับซ้อน
ไม่รู้จะจบตอนบางบทชีวิตนั้น
แม้ยังไม่แต่ก็คงไปให้ใกล้ฝัน
บทบาทที่นั้นคงมีแค่ฉันกับเธอ....เดินดุ่มๆๆๆ

...........เพราะเธอใช่ไหมที่ สอนรัก
สอนพี่จนคิดหนัก เป็นไข้
เจ็บแผลรักที่ปัก ครวญคร่ำ สาหัส
ถูกรักรัดจวนใจ สิ้นลม........

ขอท่านผู้เชี่ยวชาญช่วยแก้ไขบทนี้ให้ด้วยนะคับ
.......ขอบคุณล่วงหน้าคับ....มือใหม่หัดรัก (พิมพ์)

แต่งให้ใหม่จะเป็นพระคุณยิ่งๆๆ........
โดย : ทะเลที่ไร้คลื่น
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ก.ย. ปี 2006 [ 12 : 14 ]

ท่านทะเลไร้คลื่น

งานประพันธ์ของท่าน กลั่นจากใจ..งดงามแล้ว
มิต้องหาใครแต่งเติมให้หรอก
จงภูมิใจเถิด .. ขอชื่นชม
โดย : ซ่อนกลิ่น
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ก.ย. ปี 2006 [ 13 : 16 ]

ท่านกระบี่ไล่ล่า

เคยเจอะเจอบางรักมักหนักหน่วง
บางสุขล่วงทุกข์เข้าหาพาสับสน
บางโศกทำกล้ำกลืนจนฝืนทน
พบบางคน..จึงชาชิน..เมื่อยินคำ

...ส่งแมวร้องเหมียวๆ ไม่เหลียวมา....

โดย : ซ่อนกลิ่น
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ก.ย. ปี 2006 [ 14 : 51 ]

บทบาทของชีวิตช่างซับซ้อนนัก
ทั้งเรื่องรักความศรัทธาแลความหวัง
สิ่งต้องการกลับอยู่ไม่จีรัง
สิ่งที่ยังต่างโหยหาคว้าใส่ตน

ในชีวิตครั้งหนึ่งเคยมีรัก
ซาบซึ่งนักกับรักแรกอันหอมหล
พึงพอใจรับรักน่ายวนยล
ประทับดลให้ดวงจิตติดตราตึง

แต่ทุกสิ่งย่อมมีผลสองอย่าง
ถ้าดีอย่างต้องเสียอย่างทุกสิ่งหน
หากมีรักคนึงคิดด้วยจิตตน
อิสระย่อมหมองหม่นเพราะหัวใจ

คนสองคนใจเดียวสองความคิด
ย่อมมีสิทธิ์ ขัดแย้งกัน ทั้งสองได้
หากรักมั่น เข้าใจคง มิเสื่อมคลาย
หากทลาย ก็ต้องยอม รับความจริง

ทุกทุกสิ่ง ที่ทำไป ไม่สูญเปล่า
ย่อมขับกล่าว ขานขับเป็น อนุสรณ์
ช่วงเวลา ชีวิตหนึ่ง บางบทตอน
ยังป็นกลอน ที่ฟังแล้ว ประทับใจ
โดย : A
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ก.ย. ปี 2006 [ 15 : 4 ]


ยามบ้านเมืองลั่นกลองศึก

เหลียวเย็นนึกหวาดผวา

ด้วยกริ่งเกรงแก้วกัลยา

หลงทางมาคลินลิ่งโซน
ตามองจ้องปัจจามิตร

แม้นอดคิดหวลแก้มขาว

หวั่นแสงเสียงแก้ลงสองเรา

เผลอตอบเจ้าชีพอาจปลง
มารสองล้อรอเป้าหมาย

เลือกเป้าชายชุดพรางเขียว

แบกชาติสู้มั่นหนึ่งเดียว

มิอาจเหลียวหาน้องนาง....อย่าอาวรณ์
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : จันทร์ ที่ 18 ก.ย. ปี 2006 [ 16 : 58 ]

...ขอบคุณคับ....
..ท่านซ่อนกลิ่น..ผมจะพยายามแต่ก็ขอคำแนะนำด้วยนะ
ขอบคุณจริงๆๆ จากใจ...

จาก...
...ทะเลที่ไร้คลื่น........สงบ
หัวใจไร้คู่คบ.............ดับดิ้น
ดวงใจไร้เธอสบ........ไม่อาจ...ชีพได้
ขอใจไม่ไร้สิ้น...........จากเธอ.....

...ทะเลที่ไร้คลื่น........วังเวง
ตัวฉันไม่ไร้เพลง.......ขับขาน
ยืนยงอยู่บรรเลง.........ด้วยใจ...รักเอย
ขออยู่คู่ตำนาน.............นิรันทร์...

โดย : ทะเลที่ไร้คลื่น
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ก.ย. ปี 2006 [ 7 : 50 ]

....น้ำที่รินไหล........จากใจ
น้ำแห่งใด........เทียบเหล่า..
น้ำแห่งสัมพันธ์ใคร่.....หารัก...มิวาย
น้ำแห่งความเศร้า.......คือเธอ...

ขอใจจงอย่าลืม.......น้องนาง
คนที่สุดอ้างว้าง.......แสนเหงา
เพียงที่จิตสร้าง.......รักนี้...สุดร้าว
ตราตรึงซึ้งใดเหล่า......พี่ยา...

.
โดย : ศ
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ก.ย. ปี 2006 [ 11 : 26 ]

....น้ำที่รินไหล.....จากใจ
น้ำแห่งใด.......เทียบเท่า
น้ำแห่งสัมพันธ์ใคร่......หารัก....มิวาย
น้ำแห่งความเศร้า.......คือเธอ...

...ขอจงอย่าลืม.....น้องนาง
คนที่สุดอ้างว้าง....แสนเหงา
เพียงที่สร้าง.......รักนี้....สุดร้าว
ตราตรึงซึ้งใดเหล่า.....พี่ยา

โดย : ศิราแสนเหงา
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ก.ย. ปี 2006 [ 11 : 32 ]


ลึกลึกฉันเธอ................ถอยห่างไกล
โหยหารอยเล็บลูบไล้.............เหน็บหนาว
เสียงลมพัดหลอกโชย..........สะท้าน...หลอนเรื่องราว
เธอหันหลังยิ้มเล่นพราย......ลวงนี้
เสียงย่ำเดินแว่วฟัง......ดุ่มเดิน
พี่คนนั้นเข้ามา............ตาสว่าง
แม้มองด้านหลังรู้เธอยิ้ม.......ฟ้ามึด....ตามัว
ยากเย็นห้ามน้ำตา........ชายโง่....ซ่านกระเซ็น

...อยากบอกตัวเองลืมเธอเสียทีและมีใหม่
...รักไม่เคยเปลี่ยนแปลง
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ก.ย. ปี 2006 [ 11 : 53 ]

เดินดุ่มๆลุ่มหลง ดงหนามฝัน

คืนผ่านวัน วันผ่านคืนยืนหยัดหนาว

หนาวหัวใจ หนาวหัวจิต คิด...สูง....ดาว

ให้หายหนาว เรามาเดิน ดุ่มเดิน....ดิน

โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ก.ย. ปี 2006 [ 12 : 0 ]

เดินดุ่ม....โดดเดี่ยว...เดียวดาย

ดวงใจ....ดิ้นด้น....ดื่มด่ำ

ความสุข....อยู่ไกล้....เด็ดดม
โดย : มะลิบาน
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ก.ย. ปี 2006 [ 12 : 31 ]

เดินดุ่มดุ่ม เดินไป ด้วยใจหวัง

เดินดุ่มดุ่ม ด้วยพลัง ใฝ่ฝันหา

เดินดุ่มดุ่ม เดินไป ไร้มารยา

เดินดุ่มดุ่ม เหยียบขี้หมา บ้าสิ้นดี

โดย : หมัดเมา
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ก.ย. ปี 2006 [ 15 : 59 ]


ฮึ....เหม็นจัง...

ฮ่า....

ศาลาพักกลอน..........
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ก.ย. ปี 2006 [ 16 : 39 ]

เดินไปเดินมา สายตามองกราด

เท้าเดินยุรยาตร แม้นมาตรยาตรา

เดินไปตามทาง แห่งความเดียวดาย

น้ำตาเป็นสาย ย่ำกรายตามทางเดิน

โดย : เดียวดาย
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 19 ก.ย. ปี 2006 [ 18 : 54 ]


แม้ท้องฟ้าจะกว้างใหญ่และเยือกเย็น

แต่ก็มีแสงดาวแวะเวียนส่องแสงสว่างอยู่เนืองๆ

หากแหงนหน้าชมฟ้าในทิศทางที่เหมาะสม

อาจสัมผัสสิ่งที่สหายต้องการจากดาราพราย.
ประกาศ ณ วันที่ 20 ก.ย. 2549......แฮ่
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 20 ก.ย. ปี 2006 [ 10 : 49 ]


คืนวารผ่านมาผวาจิต

ฟ้ามีดมิดมิมองดาราได้

ไม่มอง ไม่ฝัน

โอ้..........ไม่นะ............ประเทศที่รักของข้าพเจ้า


โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 20 ก.ย. ปี 2006 [ 11 : 31 ]

มนุษย์จักสู่ กลุ่มคำ ที่ถูกกำหนดนิยามด้วยภาพ ผ่านตาซึ่งถูกยอมรับด้วยความรู้สึกของละแวกส่วนตัวตน หากท่านละเล่นด้วยการเดินบรรจุอยู่ในซึ่งความคิดแห่งตัวตนแล้วทางออกจักสู่อนาคต มีทางหลายแยก ไม่ว่าจะเป็นทางพึงพอใจ หรือต้องสูญเสียความรู้สึกดีในจิตใจ จักกระนั้นจงคิดเสียว่าความฝันเป็นเพียงอีกษรบนกระดาษขาวแห่งชีวิต

โดย : เก้าเดียวดาย
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 20 ก.ย. ปี 2006 [ 23 : 39 ]

งานนี้โปรดเกล้าฯให้ พล.อ.สนธิ เป็นหัวหน้าคณะปฏิรูปฯ
มีใครคิดเห็นตรงกันข้ามอีกมั้ย
โดย : ขอเสือก
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 21 ก.ย. ปี 2006 [ 8 : 56 ]


สุ..ขิ...ตา....โห....ตุ....ญา......ตะ.......โย.....

เอวังก็มีด้วยประการนี้.......

.................จะตุ.................เอย.
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 21 ก.ย. ปี 2006 [ 12 : 10 ]

สาธุ

โดย : โจ๋ย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 21 ก.ย. ปี 2006 [ 15 : 9 ]


...สาธุ

อะนะโมล้อเลียน....หรือ......อนุโมทนา.......

....โลกาสาติ................................
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 21 ก.ย. ปี 2006 [ 15 : 21 ]

เดินดุ่มๆ กลุ้มใจ ใครคิดบ้าง
มีอ้างว้าง มีโดดเดี่ยว และเปลี่ยวเหงา
อยากจะมี จริงใจไห้ เธอและเรา
แต่ความเหงา ทำไห้ใจ ต้องห่างกัน

ไร้ความฝัน สติบ้า ปัญญาหามีไม่
สุดปวดใจ รักเจ็บ จนล้นเหลือ
เหมือนดั่งแผล แช่ไป ในน้ำเกลือ
คงไม่เหลือ ไร้รัก หักห้ามใจ

จึงก้าวไป สู่หนทาง ที่สงบ
ข้าจึงพบ ความจริง ที่ไฝ่ฝัน
มีจันทรา ไร้สุรา รื่นเริงกัน
อุปสัมปัน คือสิ่งนั้น ที่ฉันเจอ
เอวัง..........โหตุ ข้าได้พบทางสงบแล้ว
พวกท่านล่ะ ...........พบหรือยัง

โดย : กวีร้อยบุปผา
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 21 ก.ย. ปี 2006 [ 22 : 37 ]


สักวา.........ทางสงบใครพบก่อน

ก็วานสอนทางเจอะวิเคราะห์สอน

จะจ้องร่ำนอนเล่นและเต้นรอ

สลัดทุกข์ว่างขอรอส่วนบุญ
หนังสือธรรมทำอ้างง้างดวงจิต

ทั้งทำคิดธรรมทำตามธรรม์สอน

โดนขี้เกียจบงการเหมือนจำยอม

รู้หมดสอนแต่ไม่ทำระกำใจ
วันนี้เจอเจอะท่านผู้ผ่านพบ

ได้ประสบแสงสว่างทางที่หาย

อย่าเร้นซ่อนสิ่งรู้ให้ดับตาย

โปรดฝากไว้ ณ ที่นี้โชคดีเอย.
หวังว่าท่านกวีร้อยบุปฝาคงมิลำเอียงเก็บไว้เพียงลำพัง...ฮุๆ..
โดย : กระบี่ไล่ล่า ////
เมื่อเวลา : ศุกร์ ที่ 22 ก.ย. ปี 2006 [ 8 : 44 ]

ช่างไพเราะเสียจริง......นับถือ.....นับถือ

นับเป็นบุญตาและบุญสมอง........

"คบบัณฑิตบัณฑิตพาไปหาผล"

ข้าพเจ้าขอชื่นชม........
โดย : แอบหวาน
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 23 ก.ย. ปี 2006 [ 19 : 43 ]

.............เมื่อใจเป็นอีสระ แล้วใยกลัวการกักขัง....................

โดย : เม็ดทรายใต้ฟ้า
เมื่อเวลา : อังคาร ที่ 3 ต.ค. ปี 2006 [ 8 : 9 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook