บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด

>>การกลับมา และ การจากไป

หัวข้อ : การกลับมา และ การจากไป


ในที่สุดก็กลับมา
แต่เป็นหลังจากที่บุรุษหนึ่ง จำต้องเปิดหมวก เดินจากไป
ละครยังไม่จบ...แต่เหตุใดต้องจำทนอยู่
ทะเลทุกข์ไร้ขอบเขต
กลับใจคือฟากฝั่ง
วางศาสตราวุธ เป็นอรหันต์ทันที
เมื่อรู้ว่าผิด
ผิดแล้ว....ใยต้องผิดอีก
กลับตัว กลับใจ ได้ทัน นับว่ายังพอมีทางให้อภัย
ใยต้องรอให้ไปจนสุดทาง.... ถึงตอนนั้น คิดจะกลับ ก็คงไม่ทันแล้ว
เจตนารมณ์ฟ้าดินสร้างส่ำสัตว์
จึงยินดีจะให้โอกาสท่านไปสำนึกผิดกลับตัวใหม่
ขอเพียงท่านยอมกลับตัว กลับใจ ความผิดพลาดใด ๆ ของครั้งอดีต
ก็จะเลิกล้มมิรื้อฟื้นขึ้นว่ากล่าว
พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า “ในโลกไม่ผู้ที่หยาบช้าจนมิอาจกล่อมเกลาให้กลับใจได้”
เหตุไฉนใยต้องรอบาปกรรมตามสนอง ให้คมอาวุธสัมผัสกาย
ยามนั้นแม้สำนึกเสียใจก็สายเกินไป

ปรัชญา
สัจธรรม
ความเป็นจริงแห่งชีวิต
เมื่อมีกลับมา ก็ต้องมีจากไป

มีเกิด ย่อมมีดับ
มีขึ้น ก็มีลง
ดวงตะวัน เมื่อขึ้นตรงหัว ย่อมต้องเคลื่อนคล้อย
ไม่มีอะไรที่จีรังและยั่งยืน

ตึกเวิลด์เทรด เซนเตอร์ สุดท้ายก็เหลือแต่เพียงในภาพถ่าย และความทรงจำ
แม้แต่ ความดี ที่ว่ากันว่าคงทน
เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป ก็กลับกลายเป็นไม่แน่นอน
การทำสงครามขยายอาณาเขต ทำให้อาณาจักรยิ่งใหญ่ และรุ่งเรือง
ก็ กลับกลายเป็น การรุกราน ความป่าเถื่อน ไร้มนุษยธรรม

มหาอุปราช "เพียงโจ" แห่ง โครยอง (มหาอำนาจแห่งรัก) กล่าวว่า
"ข้าฯรู้ว่า สักวันหนึ่งเขาจะต้องกำจัดข้าฯออกไป นี่คือสัจธรรมแห่งอำนาจ
เพียงแต่ ยังไม่ใช่เวลานี้ เท่านั้น"
แต่สำหรับกับเสนาบดี อูโย แห่งโพเปียง อาจกล่าวเช่นนี้

"มันต้องมีคนหนึ่ง ที่ต้องไป เพื่อให้อีกคนหนึ่งมา
เมื่อคนหนึ่งจะมา ก็ย่อมต้องมีคนหนึ่งที่จำต้องไป
เสร็จนาฆ่าโคถึก
เสร็จศึกฆ่านายทหาร
เป็นอีกสัจธรรมหนึ่งของอำนาจ
ข้าฯรู้ว่า สักวันหนึ่ง เขาต้องกำจัดข้าฯออกไป
เพียงแต่...ไม่คิดว่า....วันนั้น
จะมาถึงเร็วปานนี้......."

โดย : ซาตานหน้าเหล็ก
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 มี.ค. ปี 2007 [ 10 : 40 ]

ผู้ใดใคร่แสดงเจตต์จำนงค์
มีใครบ้างไม่เคยถูกเหยียบย่ำ
กรอบกำหนดถูกบังคับขยับขยายกลายเป็นวินัย
เมื่อทะเลแห่งทุกข์แผ่กระจายไร้ขอบเขต
.......
วีรบุรุษผู้มาใหม่พลันปรากฏ
ผู้กล้าใช้เลือดล้มล้างระบบเดิม
สร้างอาณาจักรใหม่ใสปิ้ง
อ้างไปเถอะว่าเป็นเจตนารมณ์ฟ้าดิน
.......
ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยทุกครา
ต่างกันเพียงจำนวนซากศพ
คมดาบเคยให้ไว้กับผู้ใดไม่นานย้อนคืนสนอง
นี่หรือปรัชญาของผู้คน
นี่หรือสัจธรรมแห่งความเป็นจริงชีวิต
.......
ใยต้องพร่าผลาญหลงใหลหากจะกลับมา.
เลือดใยต้องล้างด้วยเลือดมัวมืดสาบส่งการจากไป.จึงจะสาสม
ลองย้อนรอยไปในอดีตมีการเกิด.ที่ชัดแจ้งเป็นฝ่ายกุศล
ลองทบทวนดูมีการดับ.ที่ถูกเฝ้ามองอย่างมีสติรู้
.......
เมื่อขึ้น.สู่อำนาจท่านใช้เหตุผลใดริดรอนถือผิดลงโทษฝ่ายตรงข้าม
หากวันลง.ถึงต้องมีผลลัพธ์อันเอน็จอนาจท่านจะโทษใครได้
ให้มโนธรรมฝ่ายสร้างสรรค์อันเป็นกุศลจีรังยั่งยืนแทนที่
พุ่งสู่ฟ้าก็เปล่งประกายพรึก
เป็นดาวหางเจิดจ้างามสง่าแม้โค้งจรดลง.


โดย : ถั่วทอด
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 มี.ค. ปี 2007 [ 12 : 46 ]

อย่างน้อยรู้ว่าวันหนึ่งต้องลงจากอำนาจ ยังดีกว่าหลงงมงายไม่ยอม/ไม่อยากลงเมื่อถึงเวลา

โดย : ตัวโง่งมอันดับหนึ่ง
เมื่อเวลา : พุธ ที่ 14 มี.ค. ปี 2007 [ 23 : 18 ]

"เมื่อมีคนหนึ่งมา ย่อมต้องมีคนหนึ่งที่ต้องไป"
มีคนกล่าวว่า ในความเป็นจริง
กลับไม่มีใครที่ยอมเป็นฝ่ายไป...เราสามคน ต่างฝ่ายต่างปวดร้าว
......
แต่จริงๆแล้ว ที่ปวดร้าวยิ่งกว่าคือ
คนที่ไม่สมควรไป...กลับไปแล้ว
คนที่ไม่สมควรอยู่ กลับหน้าด้านทนอยู่.....
นี่ใยมิใช่ปวดร้าวยิ่ง
เมื่อไหร่กัน คนที่ไม่สมควรไป จะกลับมา......
เมื่อไหร่กัน ที่คนที่ไม่สมควรอยู่....จะไปซะที.....เวรกรรม เวรกรรม


โดย : ซาตานหน้าเหล็ก
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 มี.ค. ปี 2007 [ 7 : 40 ]

ทุกชีวิตมีวัฏจักร เวียนว่ายตายเกิด ...... เกิดแก่เจ็บตายเป็นสัจธรรม

......เมื่อเช่นนั้นแล้วใยเล่ากับการใช้ชีวิตแต่ละวัน แต่ละวัน มีผลัดเปลี่ยนผันแปรได้เสมอ ทำใจให้สงบนิ่ง รับสภาพกลับสิ่งที่เป็นอยู่ให้ได้ อะไร อะไร ย่อมเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

......หากผู้ใดหลุดพ้นจากการยึดติดได้ ถือเป็นกำไรแห่งชีวิต ......อยู่ที่ใดก็เป็นสุข ...จะอยู่หรือจากก็เป็นสุข สิ่งใดไม่สามารถทำให้ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปได้ นอกจาก "ตัวเรา" "ของเรา"

แต่....เคยได้ยินม่ะ "ตัวกู" "ของกู" ที่ท่านหลวงพ่อคูณบอกว่ามันไม่ใช่ นั่นคือ สังขาลที่ละไปตามกาลเวลา มีเกิดย่อมมีดับ สังวันไอ้คนที่เราไม่อยากพบ มันคงดับไปเอง

โดย : ตัวจ้อย
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 มี.ค. ปี 2007 [ 16 : 48 ]

ใคร? คือผู้ตัดสิน ว่าใคร? สมควรไป ใครสมควรมา
หรือ เป็นเพียงการ กล่าวอ้าง เพื่อเป็นการชี้นำ

ถูก ผิด มี อยู่จริง? หรือ หรือเป็นการ สมยอม ระหว่างผู้มีอำนาจ
กับผู้ด้อยกว่า

ท้ายที่สุด มีอะไร? ที่จีรัง ผู้บ้า อำนาจ ใยมิใช่ผู้ที่รุ่มร้อน ด้วยไฟ ริษยา เมื่อไม่ได้อำนาจ เมื่อได้อำนาจ ก็สนองตัณหา ไม่นำพา ว่า ใคร จักวอดวาย

คนดี มีอยู่ 2 คน

คนที่หนึ่งตายไปนานแล้ว
คนที่สองยังไม่เกิด

ที่อยู่ คือคนธรรมดา ที่พยายาม จะดี หรือ พยายาม จะชั่ว

โดย : วาสิน ไทยแท้
เมื่อเวลา : พฤหัสบดี ที่ 15 มี.ค. ปี 2007 [ 20 : 11 ]

แน่ใจได้ไง ว่าไอ้ที่ตายไปนานแล้วนั่น
มีคนดีปนอยู่ด้วย
แล้วเชื่อได้ไง ว่าไอ้ที่ยังไม่เกิด
มันจะมีคนดีปนมา

แล้วไอ้ที่เป็นอยู่นี่ ธรรมดากันจริงรื้อออ?
เห็นเป็นมาร เป็นทพ เป็นนักนั่นนักนี่กันทั้งนั้น
หิวก็ไม่ได้กิน ง่วงก็ไม่ได้นอน อยากก็ไม่ได้เอา
ธรรมดาตรงไหน

นี่แหละ
กลับไปกลับมา
ฮิฮิ

โดย : แป๊ะไคซิม
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 17 มี.ค. ปี 2007 [ 1 : 34 ]

อ้าว...ไอ้ที่ตายก็ตายกันไป ไอ้ที่ยังก็เอากันไป(ฝัง)

โดย : งูเขียว หางบอบช้ำ
เมื่อเวลา : เสาร์ ที่ 17 มี.ค. ปี 2007 [ 9 : 24 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook