บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด 3
(ที่หลงเหลือจากเศษซากเว็บบอร์ดล่ม)
ไปหน้า > 1 - 2

>>เมื่อเราไม่ใช่คู่กัน

หัวข้อ : เมื่อเราไม่ใช่คู่กัน


ความผูกพันยาวนาน
วันนี้พบว่า เราไม่ใช่คู่กัน
ช่างเจ็บปวด ร้าวราน หม่นไหม้
รู้ว่าต้องทำใจ ยอมรับความจริงเสียที
แต่นี้ จะต้องคิดว่าไม่มีเราอีกต่อไป
แค่คิด ก็เหมือนร่างทั้งร่างกลวงเปล่า
สูญสิ้นเรี่ยวแรง กำลังทั้งมวล
ไม่อยากให้เป็นเช่นนี้เลย
รักเอย เกิดขึ้น แล้วดับไป
รอยอาลัย เมื่อไรจะเจือจาง

โดย : จันทร์
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 18 : 13 ]

รักก็เหมือนกับเกมส์
คุณไม่มีทางรู้หรอกว่าจะต้องเจอกับอะไร

ลืมเวลาที่เจ็บปวด
แล้วมาใช้เวลาที่เหลืออย่างคุ้มค่าดีกว่า

สุดท้าย.....
รอยยิ้มของคุณทำให้โลกทั้งใบสดใส
1..
2..
ยิ้ม

โดย : จอมยุทธเจ้าสำราญ
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 18 : 25 ]

ความจริงเจ้าเอย.........
บางครั้งมีความสุขกับการหลอกตัวเอง เพียงหลับตาก็จะเจอความสุขที่วาดไว้บนกระดาษขาวแห่งความคิด

แต่พอลืมตาขึ้นมาความสุขนั้นก็หายไป "ทุกอย่างคือความจริง" น้ำตากลับไหลพรากออกมา
ช่างสุขนักกับการ วาดความฝันบนกระดาษแห่งความคิด


โดย : อ้วนอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 19 : 22 ]

ถูกของท่าน "อ้วนอุ่น" จงมีความสุขกับความฝันต่อไป
ชีวิตคนเราเลือกได้ อยู่ที่ตัวเอง จะเลือกสุข หรือ เลือกทุกข์

โดย : โอชิน
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 23 : 42 ]

ท่านอ้วนอุ่น..กล่าวได้ดีแต่..ลืมไปประโยคนึง..แค่เปลือกตากั้น..
ท่านจันทร์..เมื่อท่านมีรักกลับเป็นทุกข์แล้วใยท่านถึง.มิลองไร้รักดูบ้างแล้วท่านจะเป็นสุข..

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 14 : 21 ]

ความสุข เกิดขึ้นเมื่อมีรัก
ความทุกข์ หาได้เกิดขื้นเพราะมีรักไม่

แต่ความทุกข์ มันเกิดขึ้น เพราะ อย่างอื่นมากกว่า ไม่ว่า จะเป็น

ความผิดหวัง ความโกรธ ความเห็นแก่ตน

อย่ากล่าวหา "ให้ (ความรัก) ต้องเป็น จำเลย ของสังคม เลย"

โดย : ขะแมร์
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 15 : 32 ]

ท่านขะแมร์..เยี่ยงนั้นท่านต้องตอบข้าพเจ้าแล้ว.....
"รัก"มีหน้าตาเป็นเช่นไร ?มันต้องพักผ่อนหลับนอนบ้างหรือไม่? มันรับทานสิ่งใดเป็นอาหาร?และเพราะเหตุใดรักถึงชอบหักหลังรักเป็นอาจิณ?...

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 16 : 3 ]

ท่านชายไร้รัก
เราคงตอบ ไม่ได้ ว่า รัก หน้าตา เป็นเช่นไร?

วันใด ที่ ท่านพบ ท่านจะรู้จัก มันเอง
ให้เราผู้เฒ่าอธิบาย ได้อย่างไร? เพราะ ว่า รัก

มันอยู่บนพื้นราบ ข้า ขึ้นมาอยู่ บนที่สูงเกินไป มองลงไป

หน้าตา มันไม่เห็นไม่ค่อยชัด ว่า แต่ท่านยังไม่เคยพบ หรือ พบ แล้ว ไม่รู้จักมันล่ะ ท่านชาย

โดย : ขะแมร์
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 19 : 0 ]

ท่านขะแมร์..ขอรับ..
ข้าพเจ้าเคยเจอมาจนเอือมระอาหมดศรัทธาต่อมันมานานปีมันอาจเคยมีอยู่จริงเมื่อกาลครั้งหนึ่ง....นานมาแล้ว...
ข้าฯก็เช่นท่าน เพียงแต่ท่านอยู่สูงจึงเห็นไม่ชัด..แต่ข้าพเจ้ามิคิดที่จะทอดตามองมันแม้เพียงหางตา..
และเช่นนั้นท่านคงรู้ความจริงอีกเรื่อง คือสันดานของความรักที่ชอบหักหลังความรัก...

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 21 : 22 ]

รัก .. รัก..
ข้าชิงชังคำนี้ยิ่งนัก

เห็นด้วยกับชายไร้รัก..
ควรจะไร้รัก...ไรัใจ...


โดย : ไร้ใจ
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 1 : 4 ]

ท่านชาย ที่ท่านพบ แน่ใจ เหรอ ว่ามันเป็นความรัก

ข้าว่า ท่านต้องเข้าใจ ผิด อะไร? สักอย่าง ค่อยค่อยตรอง ว่า
มันคือ ความรัก ความพอใจ หรือ ความหลง หรือ ตัณหา

ดูมันให้ แน่ อย่า ลงโทษ ความรัก ด้วยการไม่รัก

มิเช่นนั้น ท่าน อาจลืม อรหันต์ ที่บ้าน ท่าน

โดย : ชะแมร์
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 6 : 31 ]

ทุกข์หรือสุข อยู่ที่ใจเราเอง
รักมันก็อยู่ของมันเฉย ๆ เราต่างหาก
ไปเอามันมาใส่ใจ รักมันคล้ายน้ำ จับไม่ติด
แต่ก็เก็บมันไว้ได้ ก่อนอื่น เราต้องดูก่อนว่า
เรามีที่เก็บที่ดีหรือยัง พร้อมไหม ถ้าเรามีที่เก็บดี
เราก็เก็บไว้ได้ แต่เราต้องหมั่นดูแลที่เก็บนะ
เพราะส่วนใหญ่ที่เก็บจะมีรูรั่ว เพราะแรงปัจจัย
ภายนอก หรือ ภายในเสมอ ท่านไร้รัก เฒ่าว่า
ท่านคงจะดูแลที่เก็บไม่ดีพอ แล้วพอมันผุมาก
ท่านคงจะปะมันไม่ไหว เลยพาลไม่มีรักมันซะเลย
จริงไหมท่าน รักชอบนิ่ง ดูแล แต่มันบีบคั้นนะครับ

โดย : เฒ่าแปดนิ้ว
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 7 : 29 ]

คำสั่งสอนของท่านอาจารย์เฒ่าฯข้าฯจะจดจำไว้ และวันหนึ่งอาจนำไปประพฤติปฏิบัติ..
ชั่วชีวิตข้าฯชิงชังอิสตรีแค่นางเดียว..ผู้อื่นล้วนแต่เป็นมิตรสหายแห่งข้าฯ..

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 7 : 41 ]

ท่านเฒ่าแปดนิ้ว กล่าวได้ดีถูกใจข้าพเจ้ายิ่งนัก
ทั้งท่านไร้รัก ท่านไร้ใจ
จงอยู่ต่อไป อย่างมีความหวัง


โดย : โอชิน
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 12 : 3 ]

คัดลอกมาให้อ่าน....เห็นว่าต้องประเด็นที่โต้วาทีกันอยู่

บางคนตามหา..
สิ่งที่ตนเองคิดว่า... “ดีที่สุด..ประเสริฐที่สุด”...
>>>…เป็นสิ่งที่มีค่าที่สุด..ในชีวิต..
>>>…และเข้าใจว่า..
>>>…สิ่งนี้ถ้าได้มาแล้ว...
>>>…คงช่วยให้เรามีความสุขอย่างแท้จริง...

ในช่วงเวลาอายุของผู้นั้น..
เขาต้องใช้เวลา..แสวงหาสิ่งที่มีคุณค่านั้น..ช่วงชีวิต..
แต่ก็ยังหาไม่เจอ..

บางคนพบเจอแล้ว..
แต่ก็ไม่เข้าใจ..ว่า...
สิ่งนี้..คือ..สิ่งที่ดีที่สุด..ประเสริฐที่สุด..
>>>…ควรแก่การรักษา..
>>>…แต่กลับปล่อยหรือทอดทิ้งสิ่งนั้นไป..
>>>…อย่างน่าเสียดาย..

คนส่วนใหญ่มักให้ความสำคัญ...
กับสิ่งที่อยู่ไกลตัวจนเกินไป..เช่น..
>>>…มองคนที่ไกลตัว..ให้ความสำคัญ..
>>>…มากกว่า..คนที่อยู่ใกล้ ๆ ตัว..หรือคนในครอบครัว..
>>>…ทำให้บางครั้ง..มัวแต่สนใจงานภายนอก..
>>>…จนลืมคนสำคัญในครอบครัว...

เพราะบางครั้ง..
เรามีความคิดเห็น..และให้ความสำคัญ..
>>>…กับคำว่า.. “งานกับเงิน”...มากเกินไป..
>>>…จึงทำให้หลงลืม.. “ความรักและความจริงใจ”..
>>>…จากคนรอบ ๆ ข้าง..

สิ่งที่เราพบ คือ..งานกับเงิน..
แต่เราไม่เข้าใจ.. “ความรักและความจริงใจ”..
>>>…เงินเป็นเพียงอุปกรณ์ชนิดหนึ่ง..
>>>…ที่คอยอำนวยความสะดวกในเวลาที่จำเป็น..
>>>…เงินไม่ใช่ทุกสิ่ง..ในชีวิต..

แต่ความรัก..คือ..
ความปรารถนาดี..และความห่วงใย..
>>>…คือ..ของขวัญชิ้นสำคัญ..
>>>…อันได้แก่..ความสุขที่แท้จริงของคนครอบครัว..นั่นเอง..
บทความโดย...ชายน้อย..teenee.com


โดย : โอชิน
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 17 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 14 : 58 ]

ฉันยืนอยู่ตรงนี้ ตรงพื้นที่แห่งความเป็นจริงแท้ที่สุด เท่าที่ฉันเคยคิดจะกล้ายืนอยู่........
แต่เธอกลับต้องหลับตาถึงจะเห็นว่าฉันยืนอยู่ตรงนั้น....โอ้ ที่รัก เธอถึงขนาดต้องหลับตา.....
ฉันหาใช่ภาพฝันอันแสนหวานไม่ มิได้หวังเป็นเพียงภาพแสนหวานหลังเปลือกตา บางนิ่ม ....ลืมตาซิที่รัก เพ่งมองฉันหน่อย...
ลองขยี้ตา คลี่ใจเธอดู ฉันยืนอยู่ตรงนี้นานแล้ว....
อย่าเก็บฉันไว้เป็นเพียงภาพฝัน อย่าทรมานกันเยี่ยงนั้น ที่รัก ได้โปรด..จงปลดปล่อยฉันได้มีตัวตนบ้างสำหรับเธอ ให้โอกาสฉันได้ชัดเจน อยู่นอกเปลือกตาที่ขวางกั้นจิตใจเธอนั่น........
ฉันยืนอยู่ตรงนี้ไง ที่รัก ..เธอจะรู้หรือไม่ ความเจ็บปวดมันรวดร้าวแค่ไหน เมื่อเธอลืมตาแล้วหามองเห็นฉันไม่ ! ..ฉันสู้อุส่าห์ ฟันฝ่า พยายามยืนหยัด อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง แต่เธอกลับนำฉันเก็บไว้เป็นเพียง ภาพฝัน ......โธ่ ที่รัก ฉันแสนเจ็บปวดเหลือทน......
ฉันจะรอจนกว่า เธอจะกล้า กระพริบตาให้ถี่ครั้ง ......จนกว่าภาพของฉันจะชัดเจน จนกว่าเธอจะยินยอมสัมผัสฉันในโลกแห่งความเป็นจริง.....
เถอะนะ ที่รัก....ลืมตามองฉันสักหน่อย อย่าปล่อยฉันยืนอยู่เดียวดาย ฉันหวังเพียงอยากมีตัวตน อยากเป็นเพียงสิ่งที่เธอสัมผัสได้ รับรู้ได้ อย่างจริงแท้ที่สุด อย่าได้มัวเฝ้าฝันถึงฉันอยู่อย่างเนิ่นนานเยี่ยงนั้น.....ลืมตามองข้าเถอะ ที่รัก......
...ฉันรอเธออยู่เนิ่นนานแล้ว.....ฉันรักเธอ ยอดดวงใจผู้หลับใหล.........

โดย : K RUN
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 18 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 14 : 18 ]

เราแค่ผ่านมาผูกพันธ์
รักกันแค่ข้ามคืน
จากนี้คงเป็นอื่น
กล้ำกลืนฝืนบอกลา
ต่างคนแค่เดินผ่าน
พบพานเพื่อเพียงพ้น
ใช่คู่ใช่อยู่ตราบจน
คืนวันผ่านพ้นเพราะไม่ใช่คู่กัน


โดย : ัyuyu
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 20 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 11 : 35 ]

หากดวงจันทร์ยังอยู่คู่เคียงฟ้า
สกุณายังต้องกลับคืนรัง
คลื่นทะเลยังคงซัดเข้าฝั่ง
ฉันก็ยังร่วมอยู่เคียงคู่เธอ.....

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 20 ธ.ค. ปี 2008 [ เวลา 19 : 46 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook