บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ชุมนุมจอมยุทธ
แลกเปลี่ยนมุมมอง สร้างสรรค์สังคม เปิดโลกทัศน์ จัดระบบความคิด สื่อสารกับชาวโลก

แวดวงจอมยุทธ ตำนานจอมยุทธฯ

หน้าต่างความคิด 5
(ที่หลงเหลือจากเศษซากเว็บบอร์ดล่ม)

เรื่อง : ได้รับอะไรจากวันวาเลนไทน์บ้าง




วันวาเลนไทน์ ผสม ตรุษจีน ได้รับอะไรจากวันวาเลนไทน์กันมาบ้าง



โดย : จ้าวตำหนักมาร
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 11 : 21 ]

สำหรับข้าน้อย อิ่ม และเศร้า ทุกตรุษจีนและวาเลนไทน์..

โดย : เทวาลัย
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 12 : 49 ]

ยินดีด้วย ที่อิ่มหนำสำราญ ท่านเทวาลัย

แต่เรื่องเศร้า ใยจะคิดถึง ปล่อย ไปเหมือน สายลมเถิด ตั้งต้นใหม่ดีกว่า

โดย : จ้าวตำหนักมาร
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 13 : 17 ]


สำหรับข้าฯ น้อย
ได้รับโบนัสเป็นอั่งเปาก้อนใหญ่ ๆ
ได้อิ่มหน่ำสำราญ เพราะอยู่ท่ามกลางคนจีนบ้าบ๋าทั้งเมือง
ได้รับ SMS ดอกกุหลาบงาม ๆ จากเพื่อนฝูง
ได้รับ E- mail ที่เรื่องดี ๆ มากมาย
สรุปแล้วสุขมากกว่าเศร้า
แต่หลังจากนี้ยังไม่แน่

โดย : โอชิน
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 14 : 35 ]

ข้าฯก็เช่นเคยเป็นดั่งปีก่อนๆ.."ยิ้มได้เพียงเหงาๆเศร้าพองามๆ"..
สุขเล็กๆกับการรอคอยใครบางคนที่ไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว..
คนบ้านย้อนฯคงเช่นเดียวกับข้าฯชมชอบเก็บตัวเช่นหนูป่า ทั้งที่เป็นแมวหลวง..
วาเลนไทน์นี้กะจะก่อกำแพงกั้นตัวเองเพิ่มอีกชั้น..
รู้สึกชรากว่าอายุจริงอีกสิบปี ..แม้เก็บตัว(และหัวใจ)แต่..เปิดต้อนรับพวกท่านทุกคน..
--สรุปว่าเวลาเปลี่ยนข้าฯกลับมิเปลี่ยนเลย--

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 16 : 20 ]

วันวาเลนท์ไทน์สำหรับอ้วนอุ่น ได้ลุ้นว่าจะเสียตัวหรือไม่ สุดท้ายคือ"ขวัดด้งเปล่า" 55555
ได้แค่ลุ้นครับผมมมมม
อ้วนอุ่น
ผู้มากด้วยรอยแผล

โดย : อ้วนอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 17 : 54 ]

..ตื่นแต่เช้า
โดยสาร ส.เอกชัย 57 จากบ้านฉาง เที่ยว 7.50
ถึงหมอชิต 10.40 ต่อ 77 ไปลงหน้า อินทรา

..จากนั้น
ลงเรือล่องคลองแสนแสบ มุ่งหน้าสู่ เดอะมอลล์ บางกะปิ
นั่งเรือไป คิดไปพลางถึง " แผลเก่า แล แสนแสบ " ของ ไม้ เมืองเดิม
..อกพี่กลับหนอง พี่หมองดั่งคลองแสนแสบ...
..ไม้ เมืองเดิม จะรู้หรือไม่ว่า ณ เพลานี้ แสนแสบ ไม่ใช่แค่ "หมอง" เท่านั้น ยัง "เหม็น" เหลือร้าย
นั่งเรือไป พรมน้ำหอมไป สงสารก็แต่แม่สาวเกาหลี "ฮาจีวอน" สุดสะคราญ
ผู้นั่งชิดกราบเรือฝั่งขวา ทุกครั้งที่ละอองน้ำหอม กระเซ็นสาด จากคลองน้ำ อันเป็นตำนาน เจ้าหลอนดูจะทรมานเสียรับไม่ได้
"เห็นแล้ว ไอ้ลัก อยากจะเข้าไป ประครอง ป้องนวลน้อง จากน้ำเนายิ่งนัก"
..ถ้าไม่เกรงน้ำใจ กุลสตรีไทย ที่ม่อยหลับซบไหลอยู่ละก็ ฮุๆๆๆๆ....

..แวะทานข้าวที่ร้านอาหารจีน (โรงเตี๊ยมร้อยมังกร)
สั่งเสี่ยวเอ้อ ยกสำรับ กับข้าว มาเป็นการใหญ่ ตามฐานะอำนวย
ยังนึกเสียดาย "นี่ถ้ายัง ฉายเดี่ยวหมื่นลี้ เช่นกาลก่อน" ย่อมต้องสั่ง "ยอดสุรา แชเต็ก (ใบไผ่เขียว) อันลือลั่นสักป้านแล้ว

..ตรุษจีน ไม่สำคัญเพราะผม คนไทย เชื้อสาย ลาว
..ส่วนวาเลนไทน์ ก็ ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพราะข้าน้อยค่อยข้าง ชาตินิยม แบบตอกหลัก
..สิ่งที่ได้ทำ เพียงใส่ใจ คนที่รักเรา(แล้วเราจะบังอาจไม่รักเขาได้อย่างไร) เพราะทัศนะที่ข้าน้อยมุ่งมองอย่างหนึ่งคือ

" สิ่งล้ำค่าที่สุดในใต้หล้า
หาใช่ทรัพย์ศฤงคาร หากแต่เป็นน้ำใจ"

คารวะสหายทุกท่าน ด้วยบรรยากาศ "ชุมนุมจอมยุทธ" อีกครา

โดย : นายน้อยที่หก
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 18 : 0 ]


หลังจากวาเลนไทน์
เรื่องเศร้าก็เกิด ด้วยความหลาว ๆ
วันนี้ข้าพเจ้าถอยรถคันงามไปชนต้นหมากริมรั้วสำนักงาน
เฮ้ย ! ก็ต้นหมากมันไม่ยอมหลบนิ
บริษัทประกันฯ งานเข้าอีกตามระเบียบฯ
นึกแล้วเชียวว่าสุขมาก ๆ เดี๋ยวเรื่องเศร้าก็ตามมา

หมายเหตุ : หลาว ๆ ภาษาใต้แปลว่า รีบ ๆ ,ร้อนร้น
: ภาษาภูเก็ตเรียกว่า"หรุบ ๆ"

โดย : โอชิน
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 20 : 7 ]

ท่านนายน้อยฯ
ใยท่านมาเยือนเดอะมอลย์บางกะปิ ไม่แจ้งให้ข้าทราบล่วงหน้า จะได้เตรียมตัวต้อนรับท่านอย่างสมเกียรติ ในเมื่อท่านมาเยือนถิ่นข้า ในเลยข้าน้อยจะนิ่งดูดายได้ไม่ คราวหน้าหากท่านมาเยือนแถวบางกะปิ , รามคำแหง อีกละก็รบกวนท่านแจ้งข้าน้อยทราบสักนิดก่อน และข้าจะไปคาราวะท่านสักหนึ่งคำรบ หากลูกวัวท่านไม่มีที่จอด เอามาปักหลักที่คอนโดฯข้าน้อยได้....
ส่วนคลองแสนแสบนั้น สำหรับอ้วนอุ่นแล้วหาได้น่ากลัวไม่ เพราะตอนรับน้องใหม่ ข้าน้อยกระโดดเล่นอย่างเมามันส์ทีเดียว 55555
อ้วนอุ่น ( จิ๊กโก๋ ลำสาลี )
ผู้มากด้วยรอยแผล

โดย : อ้วนอุ่น
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 15 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 20 : 38 ]

อ่านข้อความแรกของ สหาย โอชิน สุขจริงหนอ ... กะจะบอกว่า สุขวันนี้ แหล่ะดีแล้ว แต่วันข้างหน้า จะเป็นอย่างไร วันนี้ ก็มีความสุขแล้ว

แต่อ่านต่อ ๆ ไป ไหง เอารถคันงาม ไปชนจ้นหมากได้...เอ้า เอาเป็นว่า ฟาดเคราะห์ วันนี้ รวย ๆ แล้วกันนะ

โดย : จ้าวตำหนักมาร
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 9 : 13 ]

สหาย ชายไร้รัก หวัง ว่า คงจะพบรัก ในอีกไม่นาน ... เพียงแต่ว่าจะยอมเปิดให้กับ ความรักในอนาคตหรือไม่เท่านั้นเอง

เองใจช่วย

โดย : จ้าวตำหนักมาร
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 9 : 16 ]

เป็นวิธีแก้เคล็ดอะไรซักอย่าง รึป่าว แม่หญิง

ก็พึ่งรู้ว่าท่านอ้วน อยู่แถวนั้น
แต่ก่อนไปหาเพื่อนหลัง ม.รามฯ บ่อยๆ ครับ
พวกนี้รักการเรียนมาก เพราะหลังจบ "High School"จากระยอง ปี 2545 จนบัดนาว
"พวกก็ยังเรียนอยู่" ไม่ยอมจบซักที มันบอกเหลือ 6 ตัว ตั้งแต่ 2 ปีที่แล้วนู้น

ท่านจ้าวฯ ไม่ต้องกังวลใจ
ท่านชายฯ เป็นผู้ยึดมั่นในอุดมการณ์ "รักนักมักเหลือไว้แต่ทุกข์" กับความรักไฉนเลยนำพา

โดย : นายน้อยที่หก
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 12 : 30 ]

ขอบคุณท่านจ้าวฯ..
มีสหายเช่นท่านเพิ่มอีกคน ข้าฯใยต้องดิ้นรนแสวงหารักให้พ่ายแพ้อีกครั้ง..
ลักเซี่ยวฯกอ..
ฝูงวัวของท่านมีม้าต้อนหรือไม่?หากมีข้าฯต้องไปช่วยท่านขี่ม้าต้อนวัวสัก
หลายวัน..ตามความเห็นข้าฯแม่หญิงโอชิน..ถอยรถชนน่าจะเป็นความชราบั่นทอนเรี่ยว
แรงมากกว่า..เสียใจด้วยนะ อ้วนฯน้องรักที่ท่านมิได้เสียตัวเก็บความร้ายเดียงสาไว้
อีกปีก็แล้วกัน มิแน่ปีหน้าน้องข้าฯคงสมหวัง..

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 13 : 10 ]


คารวะจ้าวตำหนักมาร
ไม่ใช่จั่นหมาก...แต่เป็นต้นหมากสูงชลูดที่เอาลูกหมากกินกะพลูน่ะ
เหตุผลคือไม่เชื่อเซ็นเซอร์หลังมันจึงโดน
แต่ไม่เป็นไรหรอกท่าน ขับรถบุบ ๆ มันก็เท่ดี
คนจะได้ไม่กล้าจอดปิดท้ายเรา
เพราะเขาเริ่มไม่หมั่นใจแล้วว่ารถคันนี้จะถอยชนรถเขาหรือเปล่า..อิอิ

เรียนท่านชายไร้รัก
อาจจะเป็นดั่งท่านว่าจริง ๆ คนชราเรี่ยวแรงเริ่มอ่อนล้า..
แต่ท่านลืมสังเกตไปว่า สถิติการเกิดอุบัติเหตุบนท้องถนนส่วนใหญ่ที่เกิดเป็นคนชราหรือวัยรุ่น
ฝรั่งเคยทำวิจัยว่าคนชราที่รักการขับรถจะเกิดอุบัติเหตุน้อยมากเพราะ
๑. ทักษะความชำนาญ
๒. ไม่ประมาท
๓. ระมัดระวังมากกว่าวัยรุ่น

แต่ทั้งนี้ก็ใช่ว่าคนชราจะขับรถแล้วไม่เกิดอุบัติเหตุ

เพราะอุบัติเหตุ หมายถึง เหตุที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิดมาก่อน
โดย : โอชิน
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 16 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 20 : 50 ]

ท่านแม่หญิงฯ..
คนชราใจดีเช่นท่านหาได้ยากมากในทุกวันนี้ ลึกๆแล้วข้าฯหลงใหลถ้อยคำคมของ
ท่านหลายประโยค รักความมีน้ำใจของท่านมาเนิ่นนาน นับถือเหตุผลที่ฟังขึ้นเกือบทุกครั้ง..
ฮ่าๆๆจริงๆไม่อยากบอกหรอกแต่..เกรงท่านเข้าใจว่าข้าฯเหลวใหลไร้สาระ (ถนอม
สุขภาพให้มากเข้าไว้เรื่องอื่นไม่ข่วยใจหวังเหวิดเพียงเวลาขับรถกลัวจะไปทอเอาคันอื่น)


โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 17 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 11 : 5 ]

ขอบคุณท่านชายฯ ที่เป็นห่วง
ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยขับรถชนรถใคร
ชนต้นไม้ ชนกระถาง ชนรั้วบ้าน พอมีบ้าง
นาน ๆ ครั้ง เพื่อให้ประกันฯ เขามีงานทำ

รักษาใจให้ดีด้วย...เดี๋ยวจะหลงรักคนแก่
ฮ่า ฮ่า ฮ่า
โดย : โอชิน
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 17 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 13 : 22 ]

ทำงานผ่านระบบอินเตอร์เน็ตร้อยเปอร์เซนต์ ไม่ใช่ขายตรง ไม่ต้องไปอบรม http://www.oumaha.ws

โดย : first
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 18 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 12 : 18 ]


..ถึงโพสภาพไม่ได้
มันก็ยังเอา
เมื่อนโยบายความเป็นส่วนตัว ไม่ถูกสถาปนาขึ้นอย่างชัดแจ้งในสันดาน
สัตว์ทั้งหลายก็เบียดเบียน รุกรานกันอยู่ ฉะนี้

โดย : นายน้อยที่หก
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 18 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 12 : 26 ]

ลักเสี่ยวฯกอ..
คำท่านประเสริฐยิ่งนัก..

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 13 : 28 ]

แม่หญิงฯ..
ขอบคุณ ขอบคุณ หากลิขิตฟ้าปรารถนาให้ข้าฯหลงรักคนแก่ ข้าฯขอเลือก
รักท่านก็แล้วกัน ฮ่าๆๆๆเพราะท่านมิชมชอบเด็ดดอกไม้ไล่ผีเสื้อ..

แต่..คงมิมีอิสตรีคนใดที่มีสามารถ ถอดเกราะหุ้มหัวใจข้าฯได้หรอก มันแข็งงอกราก
ชอนไชรัดรึงเป็นเนื้อเดียวกับหัวใจข้าฯแล้ว(เพียงรักษาชีวิตข้าฯกระมังครั้งเดียวอาจ
รักษาให้หายขาด ครั้งที่สองพิการไปบางส่วน หากโดนทำร้ายหนสามต้องแหลกสลาย
เยี่ยงนี้แหละ ข้าฯหาวิธีป้องกันชีวิตของตัวเอง)ฮ่าๆๆๆๆ แด่..อิสระภาพที่แสนเหงา..

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 14 : 30 ]


คารวะท่านชายไร้รัก

ขอบคุณที่ให้ความไว้วางใจ
จิตใจท่านจะอ่อนโยนลงหนึ่งองคุลีแล้วรู้ไหม
ขอให้รักษาความเป็นเอกลักษณ์ของท่านตลอดไป
โลกนี้ไม่เคยใจร้ายกับใคร
แต่เราต่างหากที่ใจร้ายกับโลกและตัวเอง
ไปตรองดูเอาเอง
ข้าฯ จะเอาใจช่วย
โดย : โอชิน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 15 : 59 ]

แม่หญิงฯ..
ท่านรู้หรือไม่ข้าฯถูกทำร้ายหัวใจถึง2ครั้ง บอบช้ำยิ่งนัก..ที่ข้าฯเชื่อใจท่าน
อาจบางที ชื่อท่านคล้ายชื่อมารดาของข้าฯก็เป็นได้(จริงๆ)..
ข้าฯกลับเป็นคนประหลาดด้วยซ้ำ แต่.ท่านบอกเป็นเอกลักษณ์ ข้าฯยังโง่
ต้องการคำชี้แนะอีกมากมายจากนี้ต้องรบกวนท่านแล้ว หรืออาจบางทีท่านรู้จักข้าฯ
เป็นอย่างดี(พอจะบอกข้าฯได้หรือไม่เพื่อนสนิทของแม่หญิงฯที่สอนอยู่ วษ.ถ้ำเสือ
ชื่ออะไร)

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 19 : 32 ]


เรียนท่านชายไร้รัก

ขออภัยหากกระทำใด ๆ ให้ท่านหวั่นไหวในอุดมการณ์อันแน่วแน่
เอกลักษณ์ของท่านคือ "ชายไร้รัก"

เรียนด้วยความสัตย์จริง
ข้าพเจ้าไม่มีเพื่อนที่ท่านเอ่ยถึง
วษ.ถ้ำเสือ คือที่ไหนรืือ
โดย : โอชิน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 19 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 23 : 18 ]

วษ.ถ้ำเสือ..เรียกหาในหมู่ชนนักเลงดินแดนเขาเสียบหมอก..
คนทั่วไปที่นั่นเรียกว่า"เกษตรถ้ำเสือ"..
หมายถึง"วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสุราษฎร์ธานี"..
ฮ่าๆๆมิใช่หมิ่นประมาทลิขิตฟ้า แต่..ข้าฯย่อมตั้งมั่นเช่นขุนเขาที่โอบกอดหมู่บ้านไว้
ในอ้อมอกตลอดกาล เพียงหวั่นกลัวสัจธรรมแค่เล็กน้อย"สิ่งที่แข็งแรงที่สุดมักแพ้
พ่ายยินยอมสิ่งที่อ่อนนุ่มเสมอมา"หรือท่านว่าข้าฯพูดปด...

โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 20 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 8 : 5 ]



แข็งอ่อน..ซ่อนจิต..............ชิดชาย
ชี้แนะ..แพะ..ฟาย..............ถ้ำเสือ
รักคนแก่..ซิแน่จริง.............รีบทิ้งเรือ
มาหน่อมเนื้อ..ถอยรถชน.....ซุกซนกัน
ฝันเป็นจริง



โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 20 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 8 : 26 ]

ขุนเขาแข็งแรงหนักแน่น ต้นไม้ใบหญ้าที่อิงแอบภูสูงพลิ้วไหวโอนอ่อน..
สายตาผู้คนที่ได้จ้องมองแต่วัยเยาว์จนวัยหนุ่มแทบทุกวัน ย่อมมองออก..
และเข้าใจ..หัวใจของผู้คนย่อมแข็งอ่อนปะปนกันในดวงเดียว..
หากมิมองดูสรรพสิ่งย่อมมิรู้ เรายังเฉกเช่นใบหญ้ากับขุนเขา ฤๅขุนเขากับต้นหญ้า..
"แข็งอ่อนสลับกัน"
..................
น้อยมากหรือแก่อ่อน ล้วนแต่เป็นปริมาณกำหนดนับให้เข้าใจ..
แค่ตัวเลขหามีคุณค่า เทียบเท่าความรู้สึกจากข้างในแม้แต่น้อย..
...................
ประเพณีโบราณที่คร่ำครึ ยังไร้สามารถแตะต้องข้าฯเช่นเคยเป็น ใช่รือไม่พี่มารฯ
โดย : ชายไร้รัก
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 20 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 9 : 49 ]



สั้นยาว..ขาวดำ.....................คล้ำนวล...อวลเอิ๊บ
แข็งอ่อน..เย้ายวน..เยิ๊บ..........ควนเขนย
คร่ำครึ..คมคาย...อย่าอายไป..ละลายเนย
เปิดพุง..รื่นไล้..ก่ายเกยเลย.....สะเบยบอง
เกิดมาควรลอง..สักสองที........ชิมิ
ท่านชายไร้รัก...ชักชา
นมเย็น



โดย : มารบะหมี่
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 20 ก.พ. ปี 2010 [ เวลา 10 : 26 ]

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook