Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

เสียงกระซิบข้างหัวใจ

โดย : ดอกแก้ว dokgaew@hotmail.com

พฤษภาคม 2548

ในการดำเนินชีวิตประจำวัน คนเราต้องพบกับบุคคลมากมาย
ไม่ว่าจะเป็นคนในครอบครัว มิตรสหาย และคนไม่รู้จัก
ในการพบปะเหล่านั้นก่อให้เกิดทั้งความรู้สึกเฉยๆ ความสุขใจ และความทุกข์ใจ

ความรู้สึกเหล่านี้เกิดขึ้นได้เพราะอะไร?
คำตอบก็คือ เรานั่นเองที่เป็นผู้อนุญาตให้เกิดขึ้นมา

บุคคลรอบข้างและสิ่งภายนอกนั้นเป็นเพียง "อารมณ์" ให้เรารับรู้
ซึ่งเรารู้แล้ว เรามิได้อยู่เฉย แต่กลับมีปฏิกิริยาโต้ตอบออกไปเป็นสองรูปแบบใหญ่ๆ
คือ ชอบ และไม่ชอบ

คงน่าแปลกใจมิใช่น้อยที่ดอกกุหลาบสีแดงเพียงหนึ่งดอก
ทำให้ใครหลายคนเกิดความรู้สึกต่างกัน
บางคนชอบมากมาย  บางคนแค่รู้สึกว่าชอบ ส่วนบางคนเฉยๆ และอาจมีบางคนที่ไม่ชอบเอาเสียเลย
กุหลาบสีแดงดอกนั้นมีอิทธิฤทธิ์หรือ ?  ...เปล่าเลย
แต่กิเลสคือ ความชอบ ความไม่ชอบที่ซุกซ่อนอยู่ในใจของแต่ละคนต่างหาก
ที่แสดงฤทธิ์ออกมาให้ทราบว่า ถูกใจในอารมณ์ชนิดนี้หรือไม่
ถ้าไม่ถูกใจ ก็จะกลายสภาพเป็นโทสะคือความไม่พอใจ
แต่ถ้าถูกใจ ก็จะกลายสภาพเป็นโลภะคือความยินดีและพอใจในสิ่งนั้น

สิ่งที่เราเห็นหรือพบในแต่ละวัน จัดเป็นอารมณ์ที่เราต้องรับรู้ทางทวารต่างๆ
ในทางกลับกัน ตัวเราเองนั้นก็จัดเป็นอารมณ์ของผู้อื่นด้วย
และในการรับอารมณ์นี้ ..ตัวอารมณ์ไม่ใช่สิ่งสำคัญ
ดุงดังดอกกุหลาบแดงที่ยกขึ้นกล่าวไว้ตั้งแต่ต้น
แต่กระบวนการคิดพิจารณาเพื่อตอบโต้อารมณ์เหล่านั้นต่างหากที่เป็นสิ่งสำคัญ

 

หากผู้ใดที่ยอมรับได้ว่า อารมณ์ต่างๆที่เข้ามาให้เราประสบ
ล้วนเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถกำหนดเองได้ หรือควบคุมได้ทั้งหมด
แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัย ไม่ได้เกิดตามความต้องการของเรา
หรือของใคร..ความเข้าใจเช่นนี้ ก็จะทำให้ชีวิตมีความเครียดน้อยลง หรือไม่เครียดเลย

แต่ถ้าเข้าใจว่า เราสามารถควบคุมสิ่งต่างๆรอบตัวได้เป็นส่วนใหญ่
ก็จะทำให้เกิดความเครียดได้ในคราวที่ไม่สมหวัง

เช่น วันนี้เราตั้งใจทำอาหารอย่างดีเพื่อให้สมาชิกในครอบครัวได้รับประทานอย่างอร่อย
แต่เมื่อทุกคนรับประทานอาหารเสร็จแล้วปรากฏว่า อาหารยังเหลืออยู่อีกมากมาย
ผู้ที่ทำอาหารก็อาจจะคิดไปว่า อาหารที่ตนเองทำนี้รสชาติไม่ดี
แล้วก็อาจเก็บไปเป็นความน้อยเนื้อต่ำใจ หรือเครียดที่จะทำอาหารในคราวต่อไป

ความคิดเช่นนี้เป็นความคิดของผู้ที่ขาดการพิจารณาอย่างไร้หลักเหตุผล
เป็นความคิดที่ต้องการควบคุมสิ่งต่างๆรอบตัวให้เป็นไปตามใจของตน
การที่แต่ละคนรับประทานอาหารไม่มากนั้น อาจเป็นเพราะว่ายังไม่หิว
หรืออาหารที่เราทำนั้นเป็นรสชาติที่ถูกปากของเราเพียงคนเดียว
แต่อาหารที่ถูกปากสมาชิกในครอบครัวนั้นเป็นรสอื่นที่เราไม่เคยทราบ
ซึ่งแต่ละคนย่อมมีรสชาติที่ชอบแตกต่างกันไป จึงไม่ควรไปบังคับใครให้ชอบเช่นเดียวกับเรา

หรือเรื่องการให้คำแนะนำผู้อื่น
สิ่งที่แต่ละคนคิด เข้าใจ และนำมาประพฤติปฏิบัติเพื่อความสำเร็จในชีวิต
ล้วนเกิดจากความชอบในแนวคิดบางอย่างเป็นการส่วนตัว
แล้วยอมรับมาปรับใช้เป็นแนวทางที่เหมาะสมกับจริตอัธยาศัยของตนเอง
เมื่อต้องมาให้คำแนะนำแก่ผู้ใด เราก็จะนำความชอบส่วนตัวนี้ออกมาเผยแพร่
และมีความคาดหวังว่า ..น่าจะทำตามที่เราแนะนำ หรือเสนอความคิด

โดยไม่ได้พิจารณาว่า ผู้มาขอคำแนะนำนั้นมีพื้นเพและภูมิหลังที่ต่างจากเรา
มีความรู้สึกนึกคิด มีการศึกษา และได้รับการอบรมสั่งสอนที่แตกต่างกันมา
เมื่อเหตุการณ์ไม่เป็นไปตามที่ใจคิด ความผิดหวังและความเครียดก็เกิดขึ้น
จนเป็นโทษแก่สภาพร่างกายและจิตใจ

สำหรับผู้ที่มีตนเองเป็นศูนย์กลาง คือ มีความแนบแน่นและแน่วแน่อยู่กับอัตตา
เพราะมีตนเองเป็นบรรทัดฐาน และคิดว่าตัวตนและความคิดของตนเองดีกว่าผู้อื่น
ทั้งยังชำนาญในการตัดสินผู้อื่นโดยมีความคิดของตนเป็นกรอบ
ย่อมยากที่จะผ่านด่านความคิด ความเครียด และความขัดแย้งนี้ไปได้

วิธีที่จะผ่อนคลายความบีบคั้นนี้ออกไปได้นอกจากการทำความเข้าใจว่า
สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นนั้นล้วนเป็นไปตามเหตุปัจจัยแล้ว
อีกประการหนึ่งที่สำคัญอย่างยิ่งก็คือ การยอมรับว่าผู้รอบรอบข้างยากที่จะทำความพอใจให้เราได้ทุกคนฉันใด
ก็เป็นเรื่องยากที่เราจะทำอะไรให้เป็นที่พอใจใครได้ทั้งหมด ฉันนั้น
เพราะความคิดความชอบของแต่ละคน ล้วนเป็นไปแตกต่างกันตามเคยชินที่สั่งสมอบรมมา

จึงควรหมั่นเตือนตนเสมอว่า อย่าได้สวมบทบาทเป็นผู้บังคับบัญชาใจใครเลย
แต่ควรบังคับบัญชาใจของตนให้เรียนรู้เพื่อยอมรับความจริงให้ได้ว่า ทุกอย่างล้วนเกิดจากเหตุปัจจัย
หากคิดได้ดังนี้แล้วความผิดหวังและความเครียดก็ยากที่จะมาเยี่ยมกรายในชีวิตได้

ด้วยความปรารถนาดี
พี่ดอกแก้ว
พฤษภาคม 2548

          <<< อ่านย้อนหลัง<<<

เสียงกระซิบข้างหัวใจ

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com