Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

มิตรภาพ

จิตราภรณ์   จันทศร : เขียน
annedisonge@lemononline.com

"เกือบหนึ่งปีแล้วสินะที่เราไม่ได้พบกันเลย   แต่น่าแปลก  ชั้นยังรู้สึก   
เหมือนกับว่า … เธอยังคงยืนอยู่ในที่เดิมเสมอมา . . ."
เวลา 5 ปีที่รู้จักกันดูเหมือนว่าจะผ่านไปอย่างรวดเร็วนะ   คิดดูแล้วก็น่าตลกดี
  ตอนที่รู้จักเธอ   ดูเหมือนว่าเราสองคนจะเดินทางกันคนละเส้น
  และก็เป็นเส้นทางที่ไม่น่าจะทำให้เรามาพบกันได้เลยล่ะ
ชั้นยังจำวันแรกที่เรารู้จักกันได้ดี   ชั้นรู้สึกว่าเราสองคนไม่น่าจะมาสนิทกันได้เลย
เพราะว่าดูเราจะต่างกันมากเหลือเกิน   แต่พอได้พูดคุยกับเธอแล้ว …
แปลกดีนะเราทั้งสองต่างก็มีอะไรที่คล้ายๆกัน   ทั้งสิ่งที่เกลียด  และชอบ
ซึ่งก็แตกต่างจากคนอื่นโดยสิ้นเชิง   
" นี่แหละคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพ . . . " และเมื่อมีใครที่ต้องเสียน้ำตา
อีกคนจะรู้ได้ทันที โดยที่ไม่ต้องเอ่ยวาจาใดๆเลย และดูเหมือนว่า … คนที่มักจะเสียน้ำตา
จะเป็นชั้นเอง…   หลายๆครั้งที่หยดน้ำใสๆ จะรินไหลอาบแก้ม ของคนเจ้าน้ำตาอย่างชั้น
และทุกๆครั้ง

 
เธอก็จะปล่อยให้น้ำใสๆ ไหลรินอยู่อย่างนั้น   ไม่มีคำปลอบโยน ไม่มีคำถามใดๆ
หลุดออกมาแม้สักคำ แต่นั่นกลับแทนคำปลอบโยนนับร้อยนับพันคำได้อย่างดียิ่ง …
และในเวลาไม่นานชั้นก็กลับมายิ้มได้อีกครั้งหนึ่ง   ถึงแม้จะไม่อาจลบเรื่องเลวร้ายนั้น
ไปจากใจได้   แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ชั้นกล้าเผชิญกับมันมากขึ้น
ส่วนเธอน่ะ   เวลามีเรื่องไม่สบายใจก็จะไม่ยอมบอกใครซักคน …
ซ่อนความทุกข์เอาไว้ได้อย่างมิดชิดเลยล่ะ … ไม่เคยจะแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น
บางครั้งน้ำตาอาบอยู่
บนใบหน้าที่ยิ้มแย้ม   โดยที่ไม่มีใครซักคนรู้    ชั้นเคยเห็นนะใบหน้าแบบนั้นน่ะ
และก็รับรู้ได้นะว่า … ความเหงา   ความโดดเดี่ยว   และความเสียใจ
ที่รายล้อมอยู่รอบตัวเธอ   มันน่าทรมานแค่ไหน ………………
มันยากนะ   กว่าที่เราจะเข้าไปถึงหัวใจที่ถูกซ่อนไว้ลึกขนาดนั้น   แต่ก็แปลก …
คนที่ดูเหมือนไร้หัวใจแบบนั้น … กลับมีจิตใจที่อ่อนโยนและอบอุ่น …  ไม่เหมือนกับ
ใครอีกหลายๆคน   ที่แม้ภายนอกจะดูดีสักเพียงไหน   แต่ภายในจิตใจ …
กลับหยาบกระด้างเหลือเกิน
ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันก็ทำให้ชั้นมาความสุขมากๆ  
ชั้นเข้มแข็งขึ้น   และพร้อมที่จะเผชิญเรื่องร้ายๆเพียงลำพัง   ทุกๆครั้งที่ชั้นรู้สึกแย่ๆ
หยดน้ำใสๆก็ยังคงไหลริน  …
        แต่วันนี้ … ชั้นไม่ได้เผชิญกับมันเพียงลำพังอีกแล้วล่ะ   เพราะชั้นรู้ …
        เธอยังคงอยู่ใกล้กับชั้นเสมอ   แม้ว่าในความเป็นจริงชั้นจะเหลือเพียงเงาจางๆของเธอก็ตาม
        ……………..

"เราอาจจะต้องใช้ถ้อยคำนับร้อยนับพัน
เพื่อบอกเล่าความรู้สึกให้ใครสักคนได้รับรู้
แต่สำหรับใครบางคน …..
แววตากลับอกเล่าเรื่องราวได้มากกว่านั้น "

                                               Iris

พ., 12 กุมภาพันธ์,2003 11:02 pm

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com