Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

ลูกทรพี

ไพศาล : เขียน EDWARD_REVX@HOTMAIL.COM

แสงตะวันวาววับจับคมดาบ
ประกายวาบสุกสีอย่างมีแสง
ดุจกงจักรหมุนคว้างอย่างรุนแรง
แล้วลำแสงมาจับอยู่กับคอ

เพชฌฆาตยิ้มย่องมองเลือดสด
มันไหลหยดพุ่งพรายที่ปลายศอ
หัวกับร่างขาดสนิทเกินติดต่อ
สุดที่หมอธรรมดาจะปราณี

คนมุงดูบนบานประจานแจ้ว
สมควรแล้วมันดับผงลงเป็นผี
คนเมามัวชั่วช้าหนักธานี
สิ้นชีวีใช้ชดกฎแห่งกรรม

แล้วเก็บดาบคืนใส่ไว้ในฝัก
รอการชักอีกวันฟันกระหน่ำ
เป็นอาชีพถูกระบอบอย่างชอบธรรม
ทุกเช้าค่ำเขาตั้งหน้าแต่ฆ่าคน

นักโทษหนึ่งซึ่งศาลชี้ว่ามีผิด
ขอชีวิตเพียงใดไม่ได้ผล
ร่างเขาตรึงติดดินไม่ดิ้นรน
เกินทุกคนเร่งรัดเข้าทัดทาน

ผ้าคลุมหน้าเอาไว้ไม่ให้รู้
ใครคือผู้รับโทษโหดประหาร
เพชฌฆาตร่อนรำอย่างสำราญ
เขาเริ่มงานเข่นฆ่าบิดาตน.

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com