Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

ดาวลูกไก่

(นิทาน..แม่ลูก)

วรา : เขียน : wara63@hotmail.com

“แม่ครับ แม่เคยฟังนิทานเรื่องดาวลูกไก่ไหมครับ”
พี่มีนถามในเช้าวันหนึ่ง
“เคย”
แม่ตอบสั้นๆ อย่างไม่สนใจเท่าไหร่นัก
“แม่เล่าให้ มีนกับกุมภาฟังหน่อยสิครับ”
เสียงออดอ้อนของเจ้าลิงตัวใหญ่
“ไม่เล่าอ่ะ ขี้เกียจ”
แม่พูดอย่างไม่สนใจเช่นเดิม
“เล่าหน่อยสิครับ ที่มีลูกไก่ 7 ตัวอ่ะครับ”
กุมภาเริ่มออดอ้อนบ้าง เพราะถ้ากุมภาอ้อนทีไร มักจะได้ผลทุกท
ี “อ๋อ เล่าก็ได้”
นั่นไง แม่เริ่มใจอ่อนอีกแล้ว แม่ขยับนั่งให้เข้าที่เข้าท่า และหันหน้ามามองพี่มีนและกุมภา ส่วนพี่มีนและกุมภาก็กันมาฟังอย่างตั้งใจเช่นกัน
                      กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีตากับยาย อาศัยอยู่ที่กระท่อมในป่า ตากับยายแก่มากแล้ว ไม่มีแรงจะออกไปหาอาหาร และเข้าไปในเมือง จึงเลี้ยงไก่ไว้ที่บ้าน แม่ไก่พันธุ์ดีตัวนี้ มีลูกอยู่ 7 ตัว ตากับยายเลี้ยงแม่ไก่ หวังเพื่อกินไข่ไปวันๆ ส่วนแม่ไก่ ก็เลี้ยงลูกไก่ทั้ง 7 ไปวันๆ เหมือนกัน ส่วนลูกไก่ทั้ง 7 ก็เอาแต่วิ่งซนไปวันๆ อยู่มาคืนหนึ่งในฤดูหนาวขณะที่ แม่ไก่กำลังคุ้ยเขี่ยพื้นดิน เพื่อหาอาหารกิน รอบๆ กองไฟที่ตากับยายก่อเอาไว้เพื่อคลายหนาว ลูกไก่ทั้ง 7 ก็วิ่งล้อมหน้าล้อมหลังไปมา พอแม่คุ้ยอาหารมาได้ แต่ละตัวก็จะเข้ามาแย่งจากปากแม่ไป แล้วก็แย่งกันอีกครั้งหนึ่ง แม่ไก่คุ้ยอาหารได้เป็นสิบๆ ครั้ง บรรดาลูกตัวเล็กตัวใหญ่ก็เข้ามาแย่งอาหารไปจากปากแม่ทุกครั้ง และยังแย่งกันเองอีกทุกครั้งเช่นกัน เมื่อเป็นอย่างนี้หลายครั้งเข้าแม่ไก่ก็เกิดรำคาญลูกๆ อย่างมาก พอยายกับตาเริ่มเคลิ้มหลับ แม่ไก่เห็นลูกไก่ตัวโต อยู่ใกล้กองไฟมาก ส่วนตัวอื่นๆ ก็วิ่งไล่ไกลออกไป แม่ไก่มองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าปลอดคนดีแล้ว แม่ไก่จึงเอาขา ดีดลูกไก่ตัวตัวโตเข้าไปในกองไฟ โดยไม่มีใครทันได้สังเกต ต่อมา เมื่อลูกไก่ตัวที่ 2 มาป่วนเปี้ยนส่งเสียง ล้อมหน้าล้อมหลังอีก แม่ไก่ก็ดีดลูกไก่ตัวที่ 2 เข้ากองไฟไปอีก แม่ไก่ทำอย่างนี้กับลูกไก่ตัวที่ 3 ตัวที่ 4 ตัวที่ 5 ตัวที่ 6 จนเหลือลูกไก่ตัวที่ 7 เพียงตัวเดียว ขณะที่ลูกไก่ตัวที่ 7 กำลังคุ้ยดินเล่นเพลิน ก็ชะงัก และหันไปมองรอบๆ ตัว พี่ๆ หายไปไหนหมดอ่ะเนี่ย

“แม่ครับๆ พี่ๆ หายไปไหนหมดอ่ะครับ”
ลูกไก่ตัวสุดท้อง และตัวสุดท้าย วิ่งไปหาแม่ แต่เมื่อเห็นแม่กำลังทำสีหน้าโหดๆ แล้วย่างสามขุมเข้ามาใกล้ เจ้าตัวเล็กก็ตกใจทำอะไรไม่ถูก ได้แต่เดินถอยหลังไป ถอยหลังไป ถอยไป ถอยไป ปากก็ตะโกนร้อง
“แม่ แม่ครับ แม่จะทำอะไรอ่ะครับ แม่อย่าทำผมนะครับ”
และแล้ว เจ้าตัวเล็กซึ่งถอยหลังโดยไม่มองให้ดี ก็สะดุดกิ่งไม้ล้มหงายหลังหล่นลงไปในกองไฟทันที
“เฮ่อ…ขอให้ลูกของแม่ไปสู่ที่ชอบ ที่ชอบด้วยเถิด”
แม่ไก่ถอนหายใจยาว แล้วก้มหน้าคุ้ยอาหารต่อไป ฝ่ายลูกไก่ทั้ง 7 เมื่อได้ตายไปแล้ว ก็ไปเกิดเป็นดาวลูกไก่อยู่บนท้องฟ้า เพื่อจะได้ไม่ต้องมาเจอแม่ใจร้ายอีกต่อไป จบเย้ๆๆๆ
“ไม่ใช่แบบนี้นี่แม่”
เสียงพี่มีนท้วงขึ้นเมื่อแม่เล่าจบ
“ไม่ใช่แบบนี้แล้วแบบไหน”
แม่หันมาเถียง แล้วซ่อนยิ้มไว้อย่างมิดชิด
“ที่มีพระธุดงค์มาไง แล้วตากับยายก็ฆ่าแม่ไก่”
พี่มีนเล่าเรื่องเป็นตัวอย่าง เผื่อแม่จะจำได้
“ใช่ๆ ให้พระกินไงแม่”
กุมภาสนับสนุนอีกแรง
“เออ รู้แล้วจะมาให้เล่าทำไม จะบ้าเหรอ ประสาทเด็กพวกนี้ นิทานเรื่องดาวลูกไก่ของพี่มีน กับกุมภาสอนให้รู้ว่าอะไร”
แม่ทำเสียงปนรำคาญ แล้วถามกับ 2 ลิง
“สอนให้รู้ว่า แม่ไก่เป็นมีความจงรักภักดีกับ ตาและยายจึงยอมตาย ส่วนลูกๆ ก็ รักแม่ไก่ จึงตายตาม” พี่มีนตอบ ตามที่เคยได้เรียนมา
“เหรอ นิทานของแม่สอนให้รู้ว่า เห็นแม่ใจดีๆ แบบนี้ ถ้ามาวุ่นวายกับแม่มากๆ ดื้อกับแม่มากๆ แม่จะดีดลงกองไฟให้ดู”
แม่ทำหน้าเอาจริงเอาจัง จน 2 ลิง ต้องหันไปทำอย่างอื่น ไม่เข้ามาวุ่นวายกับแม่อีกนานนับชั่วโมง

Thu, 14 Nov 2002

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com