Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1

>> Legendary treasure

เรื่อง :

Legendary treasure

Part 1 Sept cle


แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านหมู่เมฆมายังเกาะเล็กๆแห่งหนึ่งที่ถูกห้อมล้อมด้วยน้ำทะเลสีเขียวอมฟ้า เรื่องทั้งหมดได้เริ่มต้นขึ้นที่นี่ ที่เกาะแห่งนี้มีเมืองท่าชื่อว่า ‘เดเปอโร่’ ถึงจะเป็นแค่เกาะเล็กๆแต่ก็มีประชากรอยู่มากผิดกับขนาดของเกาะ อาชีพที่เป็นที่นิยมของผู้คนที่นี่คือการขนส่งของไปยังเกาะต่างๆและชาวประมง

“ว้าว! หนุ่มหล่อ” เด็กหญิงอายุ 12 อุทานคำพูดแก่แดดออกมาท่ามกลางฝูงชนที่เดินอยู่ในตลาดกันอย่างขวักไขว่

เด็กน้อยเดินตามหลังชายหนุ่มไปอย่างว่าง่าย เขาเดินลัดเลาะไปตามถนนที่ปูด้วยอิฐสีแดง ชายตรงหน้าเด็กหญิงเริ่มเดินลึกเข้าตรอกเล็กๆที่สองข้างทางเต็มไปด้วยบาร์และร้านอาหารโทรมๆ จนเขามาหยุดอยู่ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งปูด้วยอิฐสีเทา มือของชายหนุ่มผลักบานประตูไม้เผยให้เห็นฝูงชนในร้านที่นั่งดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน บรรยากาศรอบๆช่วยแต่งสีสันในร้านให้ดูสดชื้นและครึกครื้นไปในตัว ร้านอาหารนี้เป็นร้านเล็กๆที่บรรจุคนและโต๊ะจนแน่นร้านทำให้แทบไม่มีทางให้เดินซึ่งพลอยเป็นผลให้การจราจรในร้านติดขัดไปด้วย ชายหนุ่มมองซ้ายและขวาจัดการเดินตรงไปยังบาร์เล็กๆที่มุมหนึ่งของร้าน ชายหนุ่มเดินไปนั่งเก้าอี้ไม้ข้างๆหญิงสาวผมแดงดั่งเพลิง เธอสวมใส่ชุดที่ดูทะมัดทะแมงในมือถือแก้วใบใหญ่ที่เหลือเบียร์อยู่ครึ่งแก้ว

“เบียร์หน่อย” เด็กหนุ่มพูดกับบาร์เทนเดอร์หนุ่มที่ไว้เคราพอเป็นพิธี

“ขอดูบัตรประชาชนด้วยครับ” บาร์เทนเดอร์พูดขณะเช็ดแก้วไวน์ในมือ

“เบียร์” เด็กหนุ่มยืนยันคำเดิมขณะถอดหมวกสีดำใบโปรดออก (หมวกกะลาที่ขอทานชอบใช้)

“บัตรไม่มีเบียร์ไม่ไป” บาร์เทนเดอร์ตอบเสียงกวนขณะอย่างไม่สนใจแล้วกลับไปเช็ดแก้วต่อ

“.........” เด็กหนุ่มไม่ได้ตอบอะไร แต่มือและเท้าเตรียมออกอาละวาดเต็มที่

เขาเกลียดอะไรทีไม่ได้ดั่งใจมากที่สุดขณะชายหนุ่มเตรียมลุกขึ้นยืนเพื่อให้สันทัดต่อมือและเท้า แต่ก็ถูกขัดโดยมือเรียวขาวนวลของหญิงสาวเรือนผมแดง นัยน์ตาคู่สวยสีเขียวมรกตจ้องมองชายหนุ่มเป็นเชิงปราม

“ขอเบียร์อีกแก้วหนึ่งค่ะ” เธอพูดกับบาร์เทนเดอร์หนุ่มที่ยืนหันหลังเช็ดแก้วอยู่

เขาพยักหน้ารับขณะหันไปจัดการทำเบียร์อีกแก้วให้เธอ ขณะเสิร์ฟก็ไม่วายที่มันจะส่งสายตาวาบหว่ามให้หญิงสาวที่กล่าวคำขอบคุณกลับ เธอส่งเบียร์แก้วโตให้เด็กหนุ่ม เขารับแก้วเบียร์มาตรงหน้าขึ้นซดอย่างกระหายจนหมดแก้ว

“ อา~ ” ชายหนุ่มร้องขณะวางแก้วเบียร์ลงบนโต๊ะแล้วหันไปพยักหน้าเหมือนขอบคุณ

“คอแข็งเหมือนกันนี่เรา” หญิงสาวพูดขณะยกเบียร์อีกครึ่งแก้วซดจนหมด

“พี่สาวก็พอกันแหละ” ชายหนุ่มยิ้มตอบอย่างเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก

“ชิ! หน้าหมั่นไส้จิงๆ” เด็กหญิงเรือนผมเงินพูดขณะนัยน์ตาสีฟ้าส่งแรงอาฆาตออกมาเป็นระยะๆ “ทำไมพี่หล่อของชั้นต้องไปอยู่กับนังร่านนั่นด้วย ยิ่งเห็นยิ่งหมั่นไส้”

ตอนนี้ที่มุมหนึ่งของร้านซึ่งเป็นที่ของบาร์เล็กๆนั้นมีหญิงสาวผมแดงและชายหนุ่มผมไสลด์สั้นสีดำหยักศกกำลังนั่งดวลกินเบียร์กันอยู่ ใครเมาก่อนก็ต้องรับหน้าที่จ่ายตังค์ค่าเบียร์ที่กินกัน ทั้งคู่จึงไม่มีใครยอมเมากันซะทีทั้งๆที่บนโต๊ะมีเหยือกเบียร์ที่กองกันละเนละนาด

“เมาซะทีสิ จะได้จบๆ” ชายหนุ่มพูดขณะวางเหยือกเบียร์ลงบนโต๊ะ ตอนนี้หน้าของเขาเริ่มแดงเรื่อๆแต่สติสัมปชัญญะยังอยู่ครบทุกประการ

“เหอะ ขำแล้วนั่น” หญิงสาวตอบกลับขณะหน้าก็แดงไม่แพ้กัน

ปัง!

“เฮ้ย! เหยียบแล้วหัดขอโทษมั่งดิวะ” ชายร่างสูงใหญ่พูดหาเรื่องขณะปิดประตูเดินตามหลังชายหนุ่มร่างบางในคราบชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงสีดำขาสามส่วน เด็กหนุ่มดึงหมวกGapให้ลงมาปิดนัยน์ตาสีฟ้าครามให้กระชับขึ้น

“อ๊ะ! หรอครับ” เด็กหนุ่มนัยน์ตาสีฟ้าพูดลุกลี้ลุกลน “ขอโทษครับ ขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ”

เด็กหนุ่มขอโทษเป็นการใหญ่ต่อชายร่างยักษ์ที่เดินเข้ามาหาเรื่อง มันทำให้กิจกรรมในร้านหยุดไปชั่วขณะหนึ่ง แต่ก็กลับมาดำเนินต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“น้อยไปมั้ง” ชายร่างยักษ์พูดขณะเลิกคิ้วที่ใส่จิวไว้ขึ้น “ต้องตรงนี้ ของามๆด้วยนะ” ชายร่างยักษ์พูดขณะเอามือสากที่เต็มไปด้วยรอยสักชี้มายังรองเท้าหนังสีดำของตน

“อะไร?” ชายหนุ่มร่างบางถามทำหน้างง เกาหัวแกร่กๆ

“กราบไง กราบ ทำเป็นโง่ไปได้” ชายร่างยักษ์พูด “หน้าหวานหยั่งงี้โง่ก็ให้อภัยได้ มาเป็นของพี่ก็ได้นะ”

ไม่ว่าเปล่ามันดันร่างตัวเองเข้าหาร่างบางพลางจับหน้าชายหนุ่มเงยขึ้น ส่วนอีกมือก็ดึงหมวกออกเผยให้เห็นเรือนผมสีม่วงและแววตาสีฟ้าครามที่เปลี่ยนไปจากแววตาตื่นตระหนกกลายเป็นแววตาที่ดูเข็งกร้าวขึ้นมาเฉยๆ

“หืม ดุจังนะ” ชายร่างยักษ์พูดขณะเอาหน้าเข้ามาไซร้ตามเรือนผมม่วงแล้วไล่มาตามซอกคอ

= มาหาเรื่องคนอื่นยังไม่พอ ยังจะมาด้านเอาเขาไปทำเมียอีก......เจริญ = เด็กหนุ่มผมหยักศกคิดขณะยกเหยือกเบียร์ขึ้นกระดกอย่างเปรี้ยวปาก

= กรรม! หน้าตาออกเถื่อนขนาดนั้นยังเจือกเป็นเกย์อีก ไม่เข้าใจโลกเลย = หญิงสาวผมแดงคิดขณะวางเหยือกเบียร์เปล่าลงกับโต๊ะแล้วถอนหายใจอย่างปลงๆ

= ว้า~ เสียดายทรัพย์ยากรคนหล่อหมด = เด็กหญิงวัย 12 คิดขณะจิบน้ำส้ม

นัยน์ตาสีฟ้าจ้องมองชายร่างยักษ์ก่อนริมฝีปากบางจะแสยะยิ้ม ในชั่วพริบตาทั้งที่ดูว่าชายหนุ่มร่างบางจะเสียเปรียบกลับได้เปรียบ เด็กชายนั่งค่อมอยู่บนหลังหนุ่มร่างยักษ์ที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้น มือทั้งสองของเขาถูกจับไพล่หลังไว้ วัตถุสีเงินวาวถูกเอาด้านคมจ่ออยู่ตรงคอหอยของชายร่างยักษ์

“ไปให้พ้นจากหน้าชั้นซะ” ชายหนุ่มเรือนผมม่วงพูดด้วยเสียงเยือบเย็น “ไม่งั้นนายไม่ได้ไปแพร่พันธุ์ชั่วๆที่อื่นแน่”

“โอ้! ปากเก่งด้วย” ไม่วายหันมาพูดเสียงกวนแต่ถ้าฟังดีๆจะจับได้ว่าเสียงนั้นออกจะสั่น

เมื่อชายหนุ่มได้ยินดังนั้นก็เอาสันมีดกระแทกให้มันสลบแล้วจึงเดินไปเก็บหมวกสีขาวของตนขึ้นจากพื้น นำมาสวมใส่ตามตำแหน่งที่มันเคยอยู่ หลังจากนั้นก็เดินไปยังร่างยักษ์ที่นอนสลบเหมือดอยู่ เขาจักการเตะมันออกนอกร้านแล้วทำท่าเหมือนหาอะไรบางอย่าง

“เฮ้ย! Sept cle อยู่ไหนเนี่ย! ขืนหายล่ะก็นายว่าตายเลย” เด็กหนุ่มพูดอย่างร้อนรนขณะล้วงมือไปตามช่องกระเป๋ากางเกง ก่อนที่จะเดินหายเข้าไปหลังร้านโดยมีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งเดินตามเข้าไปด้วยซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีชายหนุ่มผมหยักศกและหญิงสาวผมแดงเดินตามไปด้วย

“อ๊ะ! พี่หล่อเราจะไปไหนเนี่ย?” เด็กหญิงคิดขณะลุกขึ้นยืนแล้วนั่งลงไปใหม่ เธอกำลังคิดอยู่ว่าจะตามไปดีมั้ย? หรือไม่ไปดี เธอนั่งชั่งใจอยู่นานพอควร และแล้วความอยากรู้อยากเห็นหรือเจือกทำให้เธอลุกตามไปยังหลังร้านด้วย

(Sept cle มาจากภาษาฝรั่งเศส แปลว่า กุญแจ 7 ดอก)

by โกะ


///// // ///// // ///// // ///// // ///// // ///// // ///// // ///// // ///// // ///// // ///// // ///// // /////

มุมเมาท์เล็กๆน้อยๆจากผู้เเต่ง

หวาดีค่ะเรื่องนี้ช่วยกันเเต่งกะเพื่อนๆเจ้าค่ะ ชื่อเสียงเรียงนามมีดังนี้

- ลี่ จากห้อง 3
- โม จากห้อง 3
-โกะ จากห้อง 3
- อ้อ จากห้อง 4

-"- ง่า.....ครือ....เเบบว่า.........ช่วยเม้นหน่อยนะว่าดีไม่ดียางไงพวกเราทั้ง 4 จะได้เอาไปเเก้ไข
ไงๆก็ขอบคุณนะเจ้าค่ะที่เข้ามาอ่านจนจบ


โดย : สมาคมเด็กเตรียมEnt
เมื่อเวลา :

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com