Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1

เรื่อง :

วันแห่งความร้อน

วันแห่งความร้อน
วันนี้ช่างเป็นวันที่ร้อนระอุอีกวันหนึ่ง ความร้อนที่มันทำให้ร่างกายที่นี้เต็มไปด้วยเหงื่อนั้น มันยังไม่เท่ากับความร้อนที่มันครุกรุ่นอยู่ในใจของเราเลย มันช่างเป็นอีกวันที่ทำให้เรานั้นเป็นทุกข์อยู่อย่างมากทีเดียว มีสิ่งใดบ้างหนอที่จะมาบรรเทาความร้อนนี้ลงได้บ้าง เมื่ออากาศภายในที่มันเต็มไปด้วยอุณหภูมิที่ร้อน มันก็ยิ่งทำให้จิตใจเรานั้นเต็มไปด้วยความฟุ้งซ่านรำคาญใจอยู่อย่างมากทีเรื่องราวอะไรก็ไม่รู้เกิดขึ้นมามากมายจับหาเนื้อหาสาระไม่ได้เลยสักเรื่องจนไม่สามารถที่จะกระทำการสิ่งใดให้สำเร็จได้สักอย่างเดียว มันช่างทำเราได้ลงคอ นี่จิตใจของใครกันแน่นี่ ทำไมมันอยู่กับเราแท้ๆแต่ทำไมเราไม่สามารถที่จะบังคับมันได้เลย ทั้งๆที่เรานั้นไม่ต้องการมันเลยไอ้ความฟุ้งซ่านรำคาญใจนี้ ทำไมมันต้องเกิดขึ้นมา แล้วมันก็ร้ายกาจเสียด้วยนะทำให้เรานั้นหงุดหงิด พาลหาเรื่องคนอื่นแม้แต่ตัวเองมันยังทำร้ายเลย
ใครก็ได้ช่วยเราที.............
ปล่อยเป็นหน้าที่ของเราเถิด เรานั้นได้รับขนานนามว่าปัญญา มีหน้าที่ช่วยท่าน ในยามที่ท่านนั้นระลึกและรู้ตัวอยู่ เมื่อท่านเรียกเรามาเราก็ต้องช่วยท่านได้ทุกเรื่องอยู่แล้วไม่ต้องห่วง ต้องขอแสดงความดีใจกับท่านเสียก่อนนะที่ท่านนั้นรู้ว่าท่านนั้นฟุ้งซ่านนี้เป็นสิ่งเริ่มแรกเลยที่จะแก้ไขมัน นี้แหละเป็นเหตุให้เราชื่อว่าปัญญาปรากฏมารับใช้ท่าน
ถ้าอย่างนั้นท่านลองดูตามเรานะ ในขณะที่มันฟุ้งซ่านอยู่นั้น มันเหมือนกับว่ามีเรื่องราวมากมายที่มันเข้ามาจนตั้งตัวไม่ทันเหมือนกับ เราอยู่บ้านแล้วมีคนมาบ้านเราเยอะมากจนทำให้เรานั้นวุ่นวายไป แล้วก็ไม่สามารถที่จะรับแขกได้ดี นี้ก็เหมือนกันมันมีเรื่องราวมากมายที่เข้ามา แต่เรานั้นหาสาระอะไรไม่ได้เลยในเรื่องที่มากมายนั้น
เพราะฉะนั้นเราต้องคัดหาเรื่องหนึ่งเรื่องใดเพียงเรื่องเดียวเท่านั้นมันจึงจะเกิดประโยชน์ ก็เหมือนกับว่าเมื่อมีแขกมาบ้านเราเยอะๆนั้นเราก็เลือกที่จะคุยกับแขกคนนั้นเพียงแค่คนเดียวก็พอเพื่อที่ว่าจะได้รู้เรื่องกันแล้วก็ได้รับประโยชน์ด้วย
แล้วไม่ใช่แค่นั้นนะ ในเรื่องหนึ่งเรื่องใดนั้นก็ต้องเป็นเรื่องที่ถูกต้องถูกทางด้วย ถ้าเรานั้นคิดเรื่องเดียวก็จริงแต่เป็นเรื่องที่ไม่ดี เช่น สร้างความเดือดร้อนให้กับผู้อื่น สร้างความเดือดร้อนให้กับตัวเอง หรือว่าสร้างความเดือดร้อนทั้งตนเองและผู้อื่น นี้ก็ไม่ได้ประโยชน์ที่แท้จริง ในเมื่อมันไม่เป็นประโยชน์ท่านนั้นจงจำคำของเราไว้เลยนะว่ามันต้องเป็นโทษ ทั้งต่อผู้อื่น ต่อตัวเอง หรือ ทั้งผู้อื่นและก็ตัวเอง
ในทางที่กลับกัน ในเรื่องหนึ่งเรื่องใดที่ได้บอกท่านไปแล้วนั้นต้องเป็นเรื่องที่ดี ที่ไม่มีโทษ หรือเป็นเรื่องที่ถูกต้อง ก็คือเมื่อนำเรื่องนั้นมาคิดแล้วก็ไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับผู้อื่น ไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับตัวเอง หรือไม่สร้างความเดือดร้อนทั้งผู้อื่นและตนเอง นี้แหละเป็นเรื่องที่ควรจะนำมาคิด
เหมือนอย่างที่ได้ยกตัวอย่างไปแล้วนั้น เราอยู่บ้านเราก็มีแขกมากมายเข้ามาในบ้าน แขกที่เข้ามานั้นก็มีทั้งดี และ ไม่ดี เราก็ต้องเลือกที่จะคุยกับคนที่ดีเพื่อจะได้รับประโยชน์ในการคุยนั้น
อ้าวท่านปัญญาแล้วเราจะรู้ได้อย่างไรเล่าว่าเรื่องใดนั้นเป็นเรื่องที่ควรคิด เรื่องใดไม่ควรคิด
เรื่องนี้ไม่ยากหลอกท่าน
เรื่องที่ท่านนั้นไม่ควรคิดและก็ควรจะพยายามไม่คิด ก็คือเรื่อง เกี่ยวกับกามทั้งหลายแหล่
ถ้าท่านนั้นคิดเรื่องกามนั้นอยู่บ่อยๆแล้ว ไอ้สิ่งที่ท่านคิดนั้นเมื่อมันได้เหตุปัจจัยแล้วมันก็จะออกมาทางกาย หรือว่าทางวายจา อย่างเช่น คนที่เขาถูกขนานนามว่าไอ้โรคจิตที่ข่มขืนเป็นคดีอยู่มากมายเลยในสมัยนี้ตั้งแต่เด็กอายุน้อยๆ นี้ก็มาจากการที่คนๆนั้นเขาคิดแต่เรื่องเกี่ยวกับกามอยู่บ่อยๆหรือเรียกว่า หมกมุ่นเรื่องกามก็ไม่ผิดหลอก แล้วที่มันได้เหตุได้ปัจจัยแล้วแสดงออกมาทางวาจาก็คือ ไอ้พวกที่ชอบโทรศัพท์ไปตามบ้านคนอื่นแล้วก็ขอมีเซ็กบ้างทำเสียงอุบาทบ้าง ที่มีข่าวอยู่พักหนึ่ง นี้ก็มาจากการที่เขานั้นคิดอยู่แต่เรื่องกาม เป็นเรื่องเดียวก็จริงแต่ไม่ได้ประโยชน์ อย่างที่ได้บอกไปแล้วเมื่อไม่เป็นประโยชน์ก็ต้องเป็นโทษ
เรื่องที่สองที่ท่านนั้นไม่ควรคิดและก็ต้องพยายามไม่คิด คือ เรื่องที่เกี่ยวกับการพยาบาทอาฆาตคนอื่น คิดที่จะฆ่าคนอื่นฆ่าสัตว์อื่น คิดแก้แค้น อะไรทั้งหลายแหล่ที่จะทำให้คนอื่นหรือสัตว์นั้นสูญเสียชีวิตไม่ควร หรือแม้แต่สิ่งที่มีชีวิตเล็กๆก็พยายามอย่าไปคิดที่จะฆ่า คิดพยาบาทเขาเลย ก็ต้องคิดว่าเขานั้นก็ไม่ได้ต่างอะไรกับเรานัก ต้องเจ็บป่วยไข้ ต้องตายเหมือนเรานั่นแหละก็อย่าได้คิดพยาบาทเลย
เรื่องที่สามคือ เรื่องที่เกี่ยวกับการเบียดเบียน อย่าได้คิดหรือพยายามไม่คิดถึงการที่จะทำให้ผู้อื่นนั้นได้รับความเดือดร้อน หรือกลั่นแกล้งกัน
ทั้งสามเรื่องนี้ท่านนั้นต้องพยายามอย่าคิด
ตอนนี้ท่านนั้นก็คลายความฟุ้งซ่านลงได้บ้างแล้วเราจะไปแล้วนะก็จะขอสรุปอีกนิดนึง คือเมื่อท่านรู้ว่าท่านนั้นเกิดความฟุ้งซ่านแล้ว ท่านก็ต้องตามดูมันว่ามันคิดเรื่องอะไรบ้างแน่นอนมันมากมายเลยทีเดียว เมื่อตามดูพบเจอเรื่องที่ถูกต้องที่ควรก็เอาเรื่องนั้นแหละมาคิดแต่เพียงเรื่องเดียวเรื่องอื่นๆปล่อยมันไปเดียวมันก็ดับไปเอง เท่านี้ไอ้ความฟุ้งซ่านก็ดับไปแล้วเหมือนกับที่ท่านนั้นประสบอยู่ในตอนนี้ไง แต่อยากจะเน้นคือ สามเรื่องที่ไม่ควรคิดนะ
ในเมื่อท่านนั้นไม่ฟุ้งซ่านแล้วเราก็ต้องขอตัวไปก่อน เมื่อใดที่ท่านนั้นระลึกและรู้สึกตัวอยู่เสมอเรานั้นก็จะอยู่เคียงข้างท่านและก็รับใช้ท่านอยู่ตราบนั้น
และแล้วความร้อนที่มันเกิดขึ้นเหมือนกับไฟที่เกือบจะไหม้จิตใจเรานั้นก็ได้ดับลงไปแล้วด้วยอำนาจของปัญญานี่เองที่ช่วยเราไว้ ทำให้จิตใจเย็นลงอย่างน่าอัศจรรย์
ต้องขอบใจนายอีกครั้งนะปัญญา........................


โดย : จอมโจรกระจอก
เมื่อเวลา :

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com