Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1


เรื่อง :

ตามหารักแท้กลับแพ้รักลวง


ความรักสำหรับแต่ละคนมีมุมมองที่แตกต่างกันออกไป สำหรับฉันการมีใครสักคนให้ฉันได้รักได้ห่วงใย นั่นคือความรักที่ทำให้ชีวิตฉันมีความสุขและสามารถดำเนินต่อไปได้ หลายคนมักคิดว่าเมื่อถึงเวลาความรักที่แท้จริงนั้นก็จะค่อย ๆ เดินทางเข้ามาหาเขาเอง แต่สำหรับฉัน ฉันไม่เคยรอคอยความรักจากใคร ทุกครั้งที่มีโอกาสและคิดว่าคนคนนั้นใช่สำหรับฉัน ฉันก็จะเป็นฝ่ายเดินเข้าไปทักทายความรักก่อนเสมอ แม้ว่าอาจจะต้องพบกับความผิดหวังบ้างแต่อย่างน้อยเราก็ได้พยายามที่จะไขว่คว้าหาสิ่งที่เราต้องการ ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องแปลกเลย กับการที่จะเจอความผิดหวังบ้าง ดีกว่าที่เราจะปล่อยให้มันผ่านเลยไปเฉย ๆ แล้วกลับต้องมาเสียดายทีหลัง
มีเหตุการณ์หนึ่งซึ่งเกิดขึ้นขณะตามหารักของฉันวันนึงขณะที่ฉันไปเที่ยวกับเพื่อน ฉันเจอผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นเด็กเสริฟร้านที่ฉันไปเที่ยวนับแต่วินาทีแรกที่เห็นเขา ฉันก็คิดทันทีว่า ฉันจะต้องทำให้เขาสนใจฉันให้ได้ ซึ่งฉันคิดว่าเพื่อน ๆ ของฉันก็คงคิดเช่นนั้น เพระผู้ชายคนนั้นเป็นคนที่หน้าตาดีมาก สูง ผอม ขาว ปากแดง ฉันเป็นฝ่ายทักทายทำความรู้จักกับเขาก่อน และเขามีท่าทีพอใจในตัวฉันด้วยเช่นกัน เราคุยกันนานมากจนเพื่อน ๆ รู้สึกอิจฉา ก่อนกลับฉันให้เบอร์โทรไว้ ตอนแรกฉันก็ไม่คิดว่าเขาจะโทรมา แต่แล้วพอเช้าวันรุ่งขึ้นเค้าโทรมาปลุกฉันให้ไปโรงเรียน ฉันรู้สึกดีใจมาก หลังจากวันนั้นเค้าก็โทรคุยกับฉันทุกวัน จนเวลาผ่านไปเราตกลงนัดเจอกันเพื่อไปดูหนัง ฉันรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้อยู่ใกล้ ๆ กับเค้า เค้าเป็นคนน่ารัก เอาใจเก่ง ปากหวาน คำพูดทุกคำของเขาทำให้ฉันรู้สึกว่าเขารักฉัน เค้าแนะนำให้ฉันรู้จักกับเพื่อน ๆ ที่ทำงานที่เดียวกับเค้า และเค้าก็พาฉันไปรู้จักหอพักของเค้าซึ่งพักอยู่กับเพื่อนอีก 1 คน จากนั้นหลังเลิกเรียนฉันก็มักจะไปหาเค้าที่หอพักเสมอ เค้าชวนฉันไปอยู่ร่วมกับเค้าและขอมีความสัมพันธ์กับฉันแต่ฉันปฎิเสธโดยให้เหตุผลว่ายังเรียนอยู่ เค้าก็บอกฉันว่าไม่เป็นไรแล้วแต่ความพร้อมของฉันเค้ารอได้ ฉันรู้สึกรักและผูกพันกับผู้ชายคนนี้มาก คิดว่าฉันกับเค้าคงไปกันได้ด้วยดี
แต่แล้ววันหนึ่งเหตุการณ์ที่ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนก็เกิดขึ้น เมื่อสุภาพบุรุษที่แสนดีของฉันกลายเป็นซาตาน ฉันจำวันนั้นได้ไม่เคยลืมเลือน วันนั้นเป็นวันจันทร์หลังเลิกเรียนฉันก็ไปหาเค้าที่หอเหมือนอย่างเคย ตอนนั้นเค้าหลับอยู่ ฉันก็ลงไปนั่งที่ข้างตัวเค้า เค้าดึงตัวฉันลงไปนอนแล้วก็โอบกอดไว้เหมือนกลัวฉันจะหายไป เราอยู่ในห้องด้วยกัน 4 คน มี ฉัน เค้า เพื่อนเค้า แล้วก็แฟนของเพื่อนเค้า ตอนเวลาประมาณบ่าย 2 เพื่อนเค้ากับแฟนเพื่อนก็ไปโรงเรียน เหลือเรา 2 คนอยู่ด้วยกันตามลำพังแต่ฉันก็ไม่ได้คิดมากอะไรเพราะไว้ใจเค้าและคิดว่าเค้าคงทำตามคำพูด เค้าก็ตื่นลุกขึ้นไปอาบน้ำเพื่อที่จะได้มีเวลาคุยกับฉัน เรานอนดู TV.อยู่ในห้องด้วยกันพักใหญ่ โดยอยู่บนเตียงด้วยกัน เค้าเริ่มมีท่าทีที่จะลวนลามฉัน เค้าขอมีความสัมพันธ์กับฉันแต่ฉันก็ปฎิเสธ เค้าก็ไม่ยอมหยุด พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ฉันใจอ่อน ฉันก็ยังคงยืนยันคำเดิม คือ ไม่ จนเค้าหยุดนึ่งไปสักพักใหญ่ ก่อนที่จะลุกขึ้นไปสูบบุหรี่ซึ่งโดยปกติเค้าจะไม่สูบต่อหน้าฉันเพราะรู้ว่าฉันไม่ชอบ และเค้าก็ไม่พูดอะไรเลย ทิ้งความสงสัยไว้ในใจฉันว่า ฉันทำผิดอะไร ฉันพยายามถามว่าเค้าเป็นอะไรเค้าก็ไม่ยอมพูด จนฉันรู้สึกเหนื่อยและน้อยใจกับความเฉยชาที่เค้ามีให้ ฉันจึงขอตัวกลับ เค้าก็เดินมาส่งฉันที่รถด้วยสีหน้าเฉย ๆ เหมือนไม่ใช่คนที่ฉันรัก
หลังจากวันนั้นเค้าก็ไม่โทรหาฉันอีกเลย ฉันไปที่ทำงานเค้า เค้าก็ไม่ทักทายฉัน จะให้ฉันไปหาเค้าที่หอฉันก็ไม่กล้า ฉันรู้สึกเสียใจมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ฉันอยากรู้ว่าเป็นเพราะเหตุผลอะไรที่ทำให้คนที่เคยบอกว่ารักนักรักหนาเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ วันหนึ่งฉันตัดสินใจโทรไปหาเค้า แล้วก็ถามสาเหตุที่มันคาใจ เค้าไม่ตอบว่าเพราะอะไร พูดแต่เพียงว่าเราเป็นเพื่อนกันดีกว่า เพราะความรักแบบเพื่อนมันจะยาวนานกว่าแฟนหากวันไหนเค้าเจอฉันก็จะทักทายฉัน คำพูดของเค้าทำให้น้ำตาฉันไหลออกมา นี่เหรอคือคนที่บอกว่ารักฉัน อยากใช้ชีวิตอยู่กับฉัน แท้จริงแล้วคำพูดเหล่านี้มันก็เป็นเพียงคำพูดว่างเปล่าที่ไม่ได้มีความหมายอะไรเลย
จากวันนั้นที่ฉันกับเค้าเลิกลากันไป เป็นเวลาประมาณเกือบ 1 เดือน ฉันก็ยังไปเที่ยวที่เค้าทำงาน แต่เค้าก็ไม่เคยทักฉัน ไม่เคยแม้แต่จะมองหน้าด้วยซ้ำ ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะเค้าละอายใจ หรือ มันเป็นสันดานเดิมของคนกันแน่ สาเหตุที่คาใจของฉันหากคุณได้อ่านเรื่องราวนี้ฉันคิดว่าคุณทุกคนก็คงทราบสาเหตุการเลิกลา สำหรับฉันฉันแค่อยากได้ยินจากปากลูกผู้ชายสักคำก็แค่นั้น
ฉันไม่ถือโทษหรือโกรธแค้นผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างฉันอโหสิให้เพราะฉันคิดเสมอว่าใครทำอะไรไว้ย่อมได้รับสิ่งนั้นตอบแทน
วันนี้ฉันก็ยังคงตามหาความรักของฉันต่อไปโดยไม่ย่อท้อเพราะฉันเชื่อว่า วันนึงฉันคงได้พบรักแท้สักวันแน่นอน

โดย : มิกะจัง
เมื่อเวลา :

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com