Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1


เรื่อง :

หนุ่มโสดในฝันตอนที่ 11 (อวสาน)


บทที่ 11

หนุ่มหล่อยอดรักลูบไล้บั้นท้ายของผมอย่างแผ่วเบาทะนุถนอม เขาค่อนข้างระมัดระวังการสัมผัส ไม่อยากให้ผมเจ็บปวด ค่ำคืนที่ผ่านมาผมต้องทนรับศึกหนักจากเขาด้วยความเต็มใจ ไม่มีแม้แต่คำบ่น หรือการร้องโอดโอย จากนั้นเขาดึงผมเข้ามากอดกระชับแน่นในวงแขนแข็งแรงของเขา และจูบเบาๆที่ข้างแก้ม

“รู้สึกดีเหลือเกิน ....ที่ได้เป็นเจ้าของคุณอีกครั้ง” เขากระซิบที่ข้างหูของผม ผมเบียดร่างเข้าหา จัสตินรัดผมแน่นเข้าไปอีก

“คิดถึงคุณตลอดเวลาเลย ตอนอยู่เมืองนอก” เขาพูดประโยคที่ทำให้หัวใจผมพองโตขึ้นมาคับอก “คุณกบล่ะ คิดถึงผมมากไหม”

“ทุกวินาทีเลย” ผมบอกเขา พลางพลิกตัวเข้าหา แล้วกอดเขาไว้แน่น

“ผมคิดว่าคุณคงแต่งงานแล้วที่เมืองนอก เพราะคุณเงียบหายไปนานมาก ไม่ส่งข่าวมาเลย”

“ขอโทษนะ” เขาจูบเบาๆที่หน้าผาก
“หลังจากหลายสิ่งหลายอย่างผ่านเข้ามาในชีวิต ทำให้ผมต้องการที่จะมีเวลาในการคิดว่า ชีวิตต่อจากนี้ไป ผมควรจะเลือกไปทางไหนดี รวมถึงชีวิตรักของผมด้วย”

“ได้คำตอบหรือยังล่ะ” ผมงึมงำถามเขา

“ฮื่อ..... รู้แล้วละว่าสิ่งที่ต้องการมากที่สุดคืออะไร ......การที่ผมมาวันนี้ เพราะผมมีเรื่องสำคัญที่จะบอกคุณ”

“พบคนที่ถูกใจ และจะอยู่กับเขาอีกแล้วหรือ” ผมดักคอ จากประสบการณ์ของผม เมื่อใดที่เขามีเรื่องสำคัญจะบอก มันมักจะเป็นเรื่องที่เขาเจอคนถูกใจทุกที ผมหลับตา นิ่งฟังอย่างสงบ รอคำพูดที่จะออกจากปากของเขาอย่างคนที่ยอมรับในชะตากรรมของตนเอง

“เดา ได้ถูกเผงเลย” เขาดันผมออกห่าง ใช้มือหนึ่งแตะไหล่ผมไว้ แขนอีกข้างงอตั้งฉากรองรับน้ำหนักตัวของเขาที่กำลังอยู่ในท่าตะแคงข้าง จ้องมองผม

“ผมเพิ่งจะค้นพบใจตนเองเมื่อไม่นานมานี้ ว่าผมรักคนๆหนึ่ง อย่างมาก เขาเป็นคนดี เป็นคนที่ห่วงใยผมมาตลอด เขาให้ทุกสิ่งทุกอย่างกับผม โดยที่เขาไม่เคยเรียกร้องกลับคืนเลยสักครั้ง ผมมักจะทำให้เขาเจ็บช้ำน้ำใจอยู่เสมอ แต่เขาก็ไม่เคยโกรธหรือลงโทษผมตรงกันข้าม เขากลับเข้าอกเข้าใจและยอมทำตามที่ผมต้องการ แม้เขาจะต้องทนทุกข์ปวดร้าวก็ตาม ที่ผ่านมา ผมอาจจะไม่เห็นความสำคัญของเขา แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าเขามีค่ามากกับผมแค่ไหน.”

ผมรับฟังเขาพูดด้วยอาการเซื่องซึม ถ้าผู้หญิงคนนั้น ดีกับจัสตินขนาดนี้ ก็สมควรแล้วที่เขาจะเลือกใช้ชีวิตคู่อยู่กับเธอ

“ในฐานะที่ผมนับถือคุณเป็นเพื่อนรัก ผมจะแนะนำให้คุณได้รู้จักคนรักของผม ผมเอารูปของเขามาด้วย นี่ไง” เขาล้วงหยิบกระเป๋าสตางค์จากเป้ของเขาขึ้นมา แล้วหยิบรูปใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋า มันเป็นรูปคู่ถ่ายกันที่รีสอร์ทแห่งหนึ่ง วันที่จากในภาพระบุว่า ถ่ายเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา จัสตินยืนอยู่หน้าประตูบ้านพัก สองแขนโอบกอดร่างหนึ่งไว้ ผมหันมามองเขา ทำหน้าเหมือนอยากร้องไห้

“นี่มันรูปผมนี่ อย่าล้อเล่นสิ” ผมต่อว่าเขา

“จะหยอกล้อกันไปถึงไหน คุณก็รู้ดีนี่ว่าผมรักคุณมากมายเพียงใด แล้วคุณก็รู้อยู่แก่ใจตนเองนี่ ว่า คุณไม่ใช่เกย์อย่างผม คุณไม่ได้รักคนเพศเดียวกัน คุณมาอำผมให้ตื่นเต้นหัวใจวายเล่นทำไม”

จัสตินดึงรูปไปจากมือผม ทำหน้างอ “เรื่องมากจริง พูดนั่น พูดนี่อยู่ได้ ไอ้เรารึก็อุตส่าห์พูดความจริงจากใจให้ฟังแล้ว ว่ารักจริงหวังแต่งแค่ไหน ยังมาทำท่าหวาดระแวงอีก ....น่าเบื่อจังแฮะ” เขาทำเป็นงอน ผมโผเข้ากอดเขาไว้ ความรู้สึกหลายอย่างประดังประเด ทั้งดีใจ ปลื้มปิติ ระคนความไม่มั่นใจ

“ก็คุณแสดงตัวมาตลอดว่าชอบผู้หญิง แล้วคุณก็เป็นชายแท้ทั้งแท่งนี่นา.....ใครจะไปคิดว่า คุณจะมาชอบเกย์อย่างผม”

“นี่ถ้าอยู่ด้วยกันจริงๆ ก็อย่ามาสงสัยผมอย่างนี้อีกนะ ...ไม่งั้นงอนไม่พูดด้วย จริงๆ” เขาทำเสียงเข้ม

“ผมก็ยังคงเป็นผู้ชายเหมือนเดิมทั้งแท่งนั่นแหละ แต่เป็นผู้ชายที่รักคุณอย่างหมดหัวใจ จำได้ไหม ผมเคยบอกคุณตลอดเวลา ว่าคุณเป็นคนดี ผมชอบคุณที่คุณเป็นตัวของคุณเอง ผมมองข้ามเพศของคุณออกไป สำหรับตัวผมแล้ว ไม่ได้ถือสาในเรื่องแบบนี้ ไม่ได้คิดว่า จะต้องแต่งงานกับผู้หญิงเท่านั้น ผมไม่คิดว่าคุณแตกต่างจากมนุษย์คนอื่นๆ หัวใจของคุณอาจจะยิ่งใหญ่กว่าใครบางคนด้วยซ้ำ เพศและรสนิยมของคุณไม่ได้มีความหมายสำหรับผมนักหรอก ผมอยากจะใช้ชีวิตของผมร่วมกับคุณ มีอะไรกับคุณ เหมือนที่คู่รักทั่วไปเขาทำกัน ผมรักคุณที่ตรงนี้ ตรงหัวใจของคุณ เข้าใจไหมกบ.........”

เขาแตะมือตรงตำแหน่งที่เป็นหัวใจของผม ผมรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านจากมือของเขาสู่หัวใจและไหลเวียนไปทั่วร่างกาย น้ำเสียงของจัสติน หนักแน่นจริงจัง เขาดึงผมเข้ามากอด เมื่อเห็นว่าผมร้องไห้ เขาก็จูบและเลียน้ำตาของผม ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดน้ำตาของผมจนเหือดแห้ง

“ทำตัวเป็นเมียขี้แยไปได้”เขาเย้า ผมยิ้มให้เขาอย่างขวยอาย

“ไม่กลัวว่าคนจะมองหรือ ว่าชอบไม้ป่าเดียวกัน........คนจะนินทาคุณให้เสียหาย”

“ช่างประไรล่ะ ผมไม่ได้กลัวสักหน่อย ผมรับได้กับเรื่องนี้น่า อีกอย่างอย่ามาแบ่งเพศ กันแบบนั้นสิ ผมไม่ได้มองว่าคุณเป็นผู้ชาย หรือ เป็นเกย์นะ ผมมองว่า คุณคือ กบคนรักของผมเท่านั้น และผมอยากจะอยู่กับคุณ แล้วคุณล่ะอยากจะอยู่กับผมไหม” เขาถามผม แหม จะถามทำไมกันอีกล่ะ ผมแสดงออกเสียขนาดนี้ ดูไม่ออกก็บ้าแล้ว

“อยากสิ”

“งั้นก็เลิกสงสัยได้แล้ว ไว้ใจผมนะ ผมไม่คิดจะหลอกคุณ หรือ แสวงหาความสุขจากเรือนกายของคุณเพื่อเพิ่มพูนประสบการณ์ทางเพศหรอก เราจะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เป็นกำลังใจให้กันและกัน ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้คุณมีความทุกข์ใจอีกต่อไป”

“แต่ผมจะไม่สามารถให้กำเนิดลูกของคุณได้นะ”

ผมยังคลางแคลงใจ

“ อย่าโง่ไปหน่อยเลยคุณกบ สมัยนี้ มีเด็กกำพร้าถมเถไป รอให้เราอุปการะ เราอาจจะหามาเลี้ยงสักคนก็ได้นะ ถ้าคุณชอบ”
“แล้ว...........” ผมตั้งท่าจะถามคำถามอื่นๆอีก แต่จัสตินปิดปากผมด้วยปากของเขาเสียก่อน เขาจูบผมเนิ่นนาน เป็นจูบที่แสนหวานที่สุดเท่าที่ผมเคยได้รับ มันเป็นจูบที่บ่งบอกความรู้สึกทั้งมวลในใจ เขาเริ่มต้นโลมไล้เนื้อตัวผมอีกครั้ง ผมรู้สึกว่า สัมผัสของเขาช่างอบอุ่นอ่อนหวานเสียนี่กะไร ผมเต็มตื้นไปด้วยความสุขสมหวัง นึกขอบคุณสวรรค์ที่ไม่ทอดทิ้งผม ทำให้ผมได้มีโอกาสเจอะเจอกับรักแท้ในครั้งนี้ วันหน้าจะเป็นอย่างไรไม่อาจจะรู้ได้ แต่สำหรับเวลานี้ ผมจะใช้มันอย่างคุ้มค่าที่สุด กับชายคนรักของผม....หนุ่มโสดในฝันที่ผมรอคอยมาแสนนาน นับจากวินาทีนี้ ผมจะอยู่กับเขาตลอดไป




โดย : katesnk
เมื่อเวลา :

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com