Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1

>>  มาทำดี...เล่นน้ำ กันเถอะ

เรื่อง :

มาทำดี...เล่นน้ำ กันเถอะ

มา…ทำดี...เล่นน้ำ...กันเถอะ

“ตกลงจะไปก่อ สักกำนิ ?” คำถามที่ต้องการคำตอบอย่างมากๆ จากพระมหาอินสอน ขณะที่ผมกำลังจะนั่งลงกับพื้นเพื่อเตรียมฉันเพล หลังจากประกอบพิธีกรรมสืบชาตาบนพระวิหารเสร็จมาหมาดๆ ว่ากันว่าพิธีกรรมนี้อุบัติขึ้นตั้งแต่สมัยพุทธกาลโน้นแนะ
“ ไปไหนกาครับ ? ” ผมตอบพลางสมองก็คิดทบทวนว่าตนเองเคยไปให้คำมั่นสัญญากับท่านครูใหญ่ของเราไว้แต่เมื่อไร ในขณะที่เมือก็ไม่วายจะคดข้าวเหนียวเตรียมจิ้มน้ำพริกอ่อง บนสำร้บ
“ กะหน่องหล่มนะกะ” พระมหาอินสอนช่วยรื้อฟื้นความทรงจำของผม
“ขอกึ๊ดพอก่อน” ผมตอบแบบไม่จริงจังมากนัก ถ้าเดาไม่ผิดครูใหญ่เราก็คงคิดว่างานนี้มันเบี้ยวอีกแล้ว
“เอาหื้อมันแน่ๆ ถ้าขอกึ๊ดผ่อแสดงว่าบ่าไป” ฮั้นแน่ท่านครูใหญ่เราสรุปแบบเด็ดขาด เปรียบประหนึ่ง CEO ก็ไม่ปาน ระวังอย่า Over Heard ก็แล้วกัน
ผมเงียบไปขณะที่คำข้าวอยู่ในปาก สรุปว่าท่านครูใหญ่ก็เลยมิได้รับคำตอบแต่อย่างใด
ฉันเพลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว กลับถึงที่พัก ผมก็ได้ใช้บริการเครือข่ายโทรคมนาคมเครือข่ายหนึ่งในการยืนยันการเดินทางไปหนองหล่ม...ความลังเลทำให้เราต้องสูญเสียเงินไปอีก ๕ บาท...ทำเป็นยิ้มคุณทักษิณ
บ้านหนองหล่มที่ว่านี้ ตั้งอยู่ในตำบลศรีบัวบาน อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน สำหรับท่านผู้ที่ต้องการจะเดินทางไปแอ่ว ก็สามารถไปได้ด้วยถนนหลวงสายเชียงใหม่ - ลำปาง จากเชียงใหม่ไป ก็จะอยู่เลยอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัยที่ดอยติไปอีก ๓ ยูเทิร์น แล้วก็ไปกลับรถตรงจุดยูเทิร์นที่สามนั่นแหละครับ เห็นป้อมยามตำรวจก็หมายใจได้เลยอีกประมาณ ๒๐๐ เมตรจะเห็นทางแยกไปทางซ้ายมือ จากตรงนี้ไปอีกประมาณ ๒๐ กิโลเมตร
ในที่สุดเราก็มาถึงจุดหมาย ในเวลาไม่ถึงบ่ายสองโมงก่อนงานจะเริ่มประมาณ ๒ ชั่วโมง ท่านอาจารย์พระมหาบุญช่วยนั้นมารอก่อนพวกเราแล้ว “มาตะเจ้าแล้ว งานบ่เริ่มก่าเลยออกไปตางนอกก่อน กะลังเข้ามาก่อนหน้านี้น้อยเดียว” ท่านอธิบายให้ฟัง พวกเราละลายเวลาด้วยการนั่งคุยกันและสอดส่องสายตาไปทั่วอยู่ที่ใต้ต้นลำไย ข้างๆ “สระน้ำคุณธรรม” พูดคุยกันตามประสาของคนที่นานทีปีหนจะเจอะเจอกัน...
ความสงสัยของผมเกี่ยวกับชื่อ “สระน้ำคุณธรรม” คงจะไม่ฝังอยู่ในหัวผมอีกนาน ถ้าหากผมไม่ได้มีโอกาสคุยกับ “น้องเอ็ม” หนุ่มน้อยผู้หาญกล้าโดดมารับตำแหน่งผู้จัดการสระน้ำคุณธรรม น้องเอ็มได้ไขข้อข้องใจให้ผมฟังเป็นภาษายองว่า “สระนี้ใช่ว่าใครก็ได้จะมาเล่นได้ ทุกคนต้องทำความดี ถึงจะได้เล่น” ก่อนที่น้องเอ็มจะอธิบายความดีอันเป็นกติกาของการลงเล่นแต่ละครั้งว่า “เด็กทุกคนจะมีสมุดคล้ายๆ บัญชีธนาคาร เป็นสมุดที่ใช้บันทึกคุณความดีที่ตนเองได้กระทำ อาทิ ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน เลี้ยงน้อง บำเพ็ญประโยชน์ต่อสาธารณชน โดยจะมีพ่อกับแม่เป็นผู้บันทึกคะแนน จากนั้นก็เอาคะแนนมา ใครถึงเกณฑ์ก็มาเล่น จากนั้นคะแนนเหล่านี้ก็จะหายไป ต้องไปนับหนึ่งใหม่อีก”
น้องเอ็มยังได้เล่าให้ฟังถึงความกังวลที่ทางคณะกรรมการสระน้ำคุณธรรมคิดว่ามันน่าจะเกิดขึ้นก็คือ “กลัวว่าพ่อแม่จะรักลูกเกินไปเหมือนกัน กรอกคะแนนให้ลูกมากกว่าความเป็นจริง อันนี้ก็ต้องขบคิดกันต่อไปอีกชั้นหนึ่งครับ”
พลันที่ผมฟังกติกาแบบนี้แล้ว ความคิดของผมมันก็ได้ย้อนไปถึงสมัยนั่งเรียนหนังสือในชั้นนักธรรมตรี เมื่อครั้งที่พระพุทธเจ้าของเราได้รับนิมนต์ในงานอภิเษกสมรสของนันทกุมาร (น้องชายต่างมารดาของพระองค์) หลังจากรับบิณฑบาต นันทกุมารก็รับบาตรเดินตามพระองค์ ด้วยหมายใจเพียงแค่ว่า ส่งถึงประตูวังก็พอ แต่จนแล้วจนรอดพระพุทธเจ้าก็ไม่รับ
ความกังวลใจเกิดขึ้นกับนันทกุมารเมื่อได้ยินพระพุทธดำรัสว่า “จะบวชไหม นันทะ” ร้อยทั้งร้อยของคนทั่วไปที่เพิ่งจะแต่งงานผมเชื่อว่า “Just Say No” แต่ด้วยความเกรงใจพี่ชายนันทกุมารก็เลย “Ok” สงสารเจ้าหญิงผู้เพิ่งถูกสถาปนาเป็นเจ้าสาวของตนเองไปเมื่อครู่ก็แล้ว นี่ก็พี่ชาย...เฮ้อ...
หลังจากบวชพระนันทะก็ไม่มีสมาธิในการปฏิบัติธรรม ด้วยความคิดถึงเจ้าสาวของตนเองที่ตอนนี้ได้กลายเป็นอดีตไปเสียแล้ว...พุทธองค์ประหนึ่งว่าจะรู้ใจพระนันทะ จึงได้ออกกลอุบายล่อให้พระนันทะอยากปฏิบัติธรรมด้วยการพาไปดูนางฟ้าบนสรวงสวรรค์ เธอจ๋า...ความงามของอดีตเจ้าสาวหรือจะสู้ความงามของนางฟ้าบนสรวงสวรรค์ได้และความงามของเหล่านางฟ้านี่เองที่ทำให้พระนันทะเผลอคิดเปรียบเทียบอดีตเจ้าสาวของตนเป็นประหนึ่ง “นางลิง”
“ถ้าเธอได้บรรลุธรรม เธอก็จะได้สิ่งเหล่านี้เป็นรางวัล”
นับตั้งแต่ขึ้นไปชมนางฟ้าบนสวรรค์ พระนันทะก็ตั้งหน้าตั้งตาฝึกหัด ปฏิบัติธรรม อบรมจิตของตนด้วยตนเอง กล่าวกันอย่างตรงไปตรงมา พระนันทะนั้นหลงอุบายพุทธองค์เข้าแล้ว
“พระนันทะ ปฏิบัติธรรมก็เพราะต้องการจะได้พบกับนางฟ้าอีก” คำค้อนขอดจากพระภิกษุที่นับวันจะมีมากขึ้น ได้กระตุ้นต่อมความรู้สึกผิดของพระนันทะอย่างจัง...ใช่ว่ามันจะเป็นความเท็จเมื่อไร...พระนันทะได้เอาคำพูดของพระภิกษุเหล่านั้นมาคิด...เหมือนรู้ว่ามันเป็นจริง...
และแล้วพระนันทะก็สลัดความคิดถึง “นางฟ้า” ออกจากจิตจากใจของตนเอง แล้วมุ่งไปสู่มรรคาแห่งความหลุดพ้นทางจิตอย่างแท้จริง...ไม่นานท่านก็ได้บรรลุเป็นพระอรหันต์
...สาบานได้ ว่าผมคิดถึงเรื่องนี้จริงๆ...

การเล่นน้ำจึงเป็นเหมือนกลอุบายที่จะทำให้เด็กภายในชุมชนหนองหล่มได้ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้าน บำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ต่อสาธารณชนมากขึ้น แต่ใช่ว่าที่ผ่านมาเด็กในชุมชนจะละเลยสิ่งเหล่านี้ ต้องยอมรับกันหน่อยละครับว่าเด็กที่นี้เขาใฝ่ดีกันเกือบทุกคน
“เห็นเด็กเล่นน้ำแล้วมันทำให้ผมรู้สึกว่าเด็กมันมีความสุข” พระมหาบันเทิง กัลยาณมิตรของเด็กๆ ได้บอกความในใจให้ผมฟังเมื่อนานมาแล้ว และความคิดอยากเห็นเด็กในชุมชนของตนเองมีความสุขนี่เองที่ทำให้ท่านต้องขออนุญาตหลวงพ่อเจ้าอาวาสและกรรมการเพื่อบริจาคที่วัดจำนวนหนึ่งสร้างสระน้ำขึ้น งบประมาณก็แบ่งเจียดมาจากหลายๆ ฝ่าย ทีนี้เด็กบ้านเราจะมีความสุข อีกขั้นหนึ่ง
“เก่ง ดี มีสุข” เห็นจะเป็นสโลแกนที่ท่านอยากให้เกิดมีในเด็กๆ ทุกคน เด็กทุกวันนี้จะเก่งอย่างเดียวผมว่าไม่ได้แล้ว ก็เพราะความอยากเก่งของเด็ก (หรือถูกผู้ปกครองยัดเยียด ?) นั่นเอง ที่แม้วันนี้จะอยู่ในช่วงปิดเทอมหรือวันอาทิตย์ก็ยังคงเห็นเด็กไปเรียนพิเศษกัน ใช่ว่าจะเรียนฟรีซะที่ไหน...เงิน ครับ เงิน...แล้วถามว่าเด็กมีความสุขบ้างหรือเปล่า นอกจากจะไปเจอเพื่อนแล้วผมว่าเด็กน้อยคนนักที่จะมีความสุขกับการเรียนพิเศษ หลายคนแสดงความเครียดผ่านใบหน้าอันอ่อนโยนออกมา เมื่อเด็กไม่มีความสุขกับการเรียน ผมว่าปัญหามันจะตามมาภายหลังนะครับ
อาจารย์บัณฑิต รอดเทียน ได้บอกกับพระนิสิตตอนเรียนหนังสือว่า “การสอนพิเศษ คือการทำลายชาติ” ทำไมนะหรือครับ ก็ได้การสอนพิเศษนั้นมันไม่ได้ช่วยฝึกให้เด็กได้รู้จักคิดเท่าที่จะเป็น เมื่อเด็กมันคิดไม่เป็นแล้วอะไรจะเกิดขึ้นละครับ ถ้าเด็กเหล่านี้ต้องออกไปเผชิญกับโลกภายนอกที่มันกว้างกว่าบ้าน เกิดปัญหาขึ้นมาละครับจะทำอย่างไร จะคิดเป็นแก้ไขปัญหาเองเป็นหรือครับ และที่ผมมองว่ามันแย่กว่านั้นสถานที่เปิดสอนบางแห่งที่ถึงขั้นรับประกันคุณภาพว่าเด็กที่มาเรียนสามารถที่จะสอบเข้าในสถานการศึกษาที่ดีๆ ต่อไป ...ผมว่ามันชอบกลอยู่นะครับ ไม่ได้ดูถูกสถาบันการสอนหรือเด็กที่เรียนนะครับ ลองคิดตามผมบ้างเถอะครับ ท่านผู้อ่าน
สังคมทุกวันนี้ต้องการคนดีมากขึ้น เมื่อประสบว่าหลายปัญหานั้นเกิดจากตัว “เก่ง” ตัวเดียว ความดีมันทำง่ายนะครับ ... ที่หนองหล่มเด็กบอกว่าทำดีได้ง่าย และเป็นความดีที่จะนำมาซึ่งความสุขเพื่อตนด้วย ลองคุณช่วยแม่ทำงานบ้านแล้วแม่กรอกคะแนน ตัวเองก็จะได้ไปเล่นน้ำแล้ว คนเราลองทำอะไรแล้วมันมีเป้าหมาย มันจะทุ่มทำอย่างสุดขีดเลยละ เคยไหมครับเมื่อครั้งเป็นเด็กต้องโดนแม่บังคับให้ถูบ้านเสร็จก่อนจึงจะได้ไปเล่นกับเพื่อน...ผมเชื่อว่าเด็ก และครอบครัวคงจะเคารพในกติกาที่ทางคณะกรรมการสระน้ำคุณธรรมได้ตั้งขึ้น
พิธีเปิดป้ายทำกันอย่างง่ายๆ อุ้ยอายุ ๙๐ กว่าปีคนหนึ่งได้ถูกเชิญให้เป็นคนตีฆ้องจำนวน ๙ ครั้ง ก่อนที่ผู้ใหญ่บ้านจะทำการเปิดป้ายสระน้ำคุณธรรม จากนั้นตัวแทนของชาวบ้านหนึ่งชายหนึ่งหญิงที่จับฉลากได้เป็นผู้ปฐมฤกษ์ในการลงว่ายน้ำในสระก็ถูกโยนลงไปในสระ ผู้ชายนั้นผมไม่ค่อยห่วงเท่าไร เพราะตัวค่อนข้างจะเล็ก แม่บ้านของเรานั้นนะสิครับ โปเตมัส เรียกเพื่อนได้สบายๆๆๆๆๆ
คู่ปฐมฤกษ์ถูกโยนลงไปในสระแล้ว จากนั้นก็ถึงคิวของผู้ที่เข้ามาร่วมงานที่สมัครใจจะเปียก พระสงฆ์ก็ไม่เว้นลองคุณเดินเลียบๆเคียงๆ แถวนั้นเป็นอันถูกฉุดกระชาก ผลักลงสระทุกราย เห็นท่าจะจริงอย่างที่พระมหาบันเทิงได้พูดไว้ เพราะเรามิได้เห็นแต่เพียงรอยยิ้มของเด็กเท่านั้น ผู้ใหญ่ทุกคนต่างก็ปลื้มและดูมีความสุขกันซะจริง
ในฐานะคนร่วมสังเกตการณ์ ผมเห็นแม่ลูกคู่หนึ่งในสระนั้น แม่นั่งอยู่ขอบสระและจับมืออันน้อยนิดของลูกสาวที่อายุประมาณจากสายตาแล้วไม่น่าจะเกิน ๒ ขวบ ให้ส่วนล่างของหนูน้อยแช่น้ำอย่างระมัดระวังกลัวว่าน้ำจะกระเพื่อมกระทบหน้าตาของหนู ผมสังเกตเห็นรอยยิ้มของเด็กน้อยคนนั้น ดูมีความสุขจริงๆ ใช่ว่าเด็กคนนั้นจะมีความสุขอย่างเดียว หนูจ๋าจะรู้บ้างไหมว่ารอยยิ้มของหนูนั้นมันได้ทำให้คนๆนี้พลอยมีความสุขไปกับหนูด้วย
“แป๋งบ้านจะแป๋งสระตวย เอาไว้หื้อลูกเล่น” ใครคนนั้นกระซิบข้างๆ หูผม
หลังจากวันนี้ไป หากผมมีโอกาสได้กลับมายังที่แห่งนี้อีก ผมก็คงจะเห็นเด็กหลายสิบคนลงเล่นสระน้ำแห่งนี้อีก เพราะนั่นมันจะทำให้ผมรู้สึกว่าเด็กทุกคนได้ทำหน้าที่ของการเป็นเยาวชนที่ดีโดยการรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตนเองแล้ว
“เฮ้ย คิงกวาดบ้าน เจ๊ดบ้าน จ่วยแม่แล้วละ ระวังจะบ่มีคะแนนไปเล่นน้ำหนาบ่าเฮ้ย”

“เด็กๆ มาทำความดีกันเถอะ แล้วเราจะได้เล่นน้ำกัน”


สส.วรวิญญู บันทึกตามรายทาง


โดย : สส.วรวิญญู
เมื่อเวลา :

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com