Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1

>> เปลแก้ว

เรื่อง :

เปลแก้ว

เปลแก้ว เป็นเป็นเรื่องสั้นของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เกิดมาท่ามกลางพี่น้องทั้งหมด 6 คน ตัวเองเป็นคนที่ 5 มีนิสัย ใจน้อย อ่อนแอ ชอบคนเอาใจ และที่สำคัญมีนิสัยดื้อรั้น ตอนเด็กเธอแก่นมาก ชอบปีนต้นไม้หนีไม่ไปโรงเรียน คุณแม่ต้องเอาไม้สอยเธอลงจากต้นไม้ พอเธอลงมาแล้ว วิ่งเข้าไปในบ้านหยิบเสื้อผ้ามาแล้วกระโดดลงไปในท้องนา เอาเสื้อผ้าหมกลงไปในท้องนา เสื้อผ้าเปื้อนโคลนมาก คุณแม่ไม่ยอมแพ้ ไปลากเธอขึ้นมาจากท้องนา แล้วหาเสื้อผ้าชุดเก่าของพี่ ๆ มาซ๋อมให้ใส่ไปโรงเรียนในเวลาเดียวกัน พอถึงโรงเรียนคุณครูถามว่าทำไมมาดรงเรียนสายจัง เธอมองหน้าคุณแม่แบบอ้อนวอน ด้วยความที่รักลูก คุณแม่เลยแก้ตัวให้ บอกว่ากลับจากตลาดเช้าเลยมาไม่ทันส่งลูก ขอโทษนะคะคุณครู ตอนนั้นความรู้สึกของเธออยากเข้าไปกอดคุณแม่มาก รู้สึกผิดมากที่ทำให้คุณแม่เสียใจต่อการกระทำของเธอที่ผ่านมาไม่กี่ชั่วโมง แต่ด้วยเหตุผลอะไรคุณทราบไหม เธอถึงต้องทำตัวแบบนี้ เพราะที่โรงเรียนมีคุณครูท่านหนึ่งดุมาก ตีเธอจนเนื้อตัวเขียวช้ำไปหมด จนเธอนั่งไม่ได้ บอกใครในบ้านไม่มีใครช่วยเธอได้เลย เธอถึงไม่อยากไปรงเรียน แต่คุณแม่ทราบสงสารลูกไม่รู้จะช่วยอย่างไร ได้แต่บังคับให้ไปโรงเรียนทุกวันเพื่ออนาคต จะได้มีหน้าที่การงานที่ดี และเป็นเด็กดีของชาติ นับแต่นั้นมาเธอก็พยายามไม่สร้างความลำบากใจให้คนในบ้าน เธอเก็บตัวเงียบไม่สังคมกับใคร ตั้งใจเรียน ใครมาพูดด้วยทำหน้างอใส่ ใช้น้ำเสียงห้าวแบบมะนาวไม่มีน้ำ จนทุกคนที่เข้าใกล้เธอพากันบอกว่า อย่าไปยุ่งกับคนไม่สังคม ทุกวันเห็นมันเดินก้มหน้าหาเศษเงิน หน้าคนมันไม่มอง ไม่ยิ้ม ปล่อยมัน เดี่ยวโตไปมันจะเสียใจ เพราะไม่มีเพื่อนคบด้วย แล้วเป็นจริงดังว่า เธอโตมาไปไหนไม่มีใครชวน ไม่สนใจว่าเธอจะเสียใจหรือไม่ แต่เธอก็เก็บความรู้สึกเก่งมาก จนเธอประสบความสำเร็จในการเล่าเรียนถึงปริญญาตรี สาขาการตลาด โดยที่เธอก็ไม่มีใครไปร่วมงานในวันรับปริญญา แต่ชีวิตของเธอก็ไม่ใช่ว่าจะขาดคนคบ เธอยังมีพี่สาว คนที่ 3 , 4 ไปด้วย แต่ไปในตอนที่เธอรับพระราชทานปริญญาบัตรแล้ว เดินออกมาวิ่งเข้าห้องน้ำร้องไห้ สักพักใหญ่ เธอได้ยินประชาสัมพันธ์ประกาศชื่อเธอว่ามีญาติ มารอที่ด้านหน้าประชาสัมพันธ์ สามพี่น้องกอดกันร้องไห้ ต่างก็ดีใจ ถ้าจะให้เธอดีใจสุดชีวิตในวันสำคัญมีคุณแม่อยู่ด้วยก็ยิ่งประเสริฐที่สุด คุณแม่มาจากเธอไปก่อนเธอสอบภาคปลายภาค แล้วเตรียมรับปริญญา ใน 3 เดือนข้างหน้า ในตอนนั้นเธอทำข้อสอบไม่ออก นั่งร้องไห้ จนใกล้หมดเวลา คุณครูเดินมาบอกว่าให้สู้คุณแม่มองเธออยู่นะ เธอรวบรวมความรู้สึกฝืนเขียนข้อสอบจนผ่านออกมาได้ นับว่าพลังแห่งความรักของคุณแม่มีอิทธิพลต่อลูกมาก จนถึงบัดนี้ความรักนั้นมิได้เสื่อมคลายลงแม้แต่น้อย เธอยังนึกถึงเสมอว่ามีคุณแม่อยู่เคียงข้าง คุณแม่จากไป 4 ปีกว่าแล้ว ด้วยโรคติดเชื้อในกระแสเลือด สาเหตุโดนตะปูตำเท้า แล้วเข้ารักษาในโรงพยาบาลจังหวัด โดยใช้บัตรผู้มีรายได้น้อย ทั้งที่ญาติมีเงินแต่เพราะความไว้ใจในจรรยาบรรแพทย์ รักษาอยู่ 3 คืน คุณแม่บอกว่าทนไม่ไหวแล้ว ให้พาไปเอกชน วันนั้นประมาณตี 4 เลยขอย้ายไปโดยไม่ยินยอมรักษา โดยเหมารถไปถึงโรงพยาบาลเอกชน แห่งหนึ่ง พอไปถึงคุณหมอบอกว่า คนไข้ติดเชื้อในกระแสเลือด ทางโรงพยาบาลจังหวัดไม่บอกให้ญาติทราบหรือครับ เธอฟังแล้วแทบช็อค หมอบอกว่า เปอร์เซ็นต์น้อยมาก คนไข้ความดันต่ำ และเป็นเบาหวาน หมอจะพยายามเต็มที่ คุณแม่อยู่กับเธอได้เพียงครึ่งวันก็จากไปด้วยความสงบ นับแต่นั้นมาเธอเปลี่ยนเป็นคนเงียบเก็บตัวมากกว่าเดิม จนเธอต้องไปปฏิบัติธรรม แล้วเรียกสติกลับคืนมาให้ได้ เพื่อคนที่รอเธอ เธอต้องต่อสู้กับอนาคต เพื่อคุณแม่จะได้ไม่ห่วง ท่านจะได้ไปสู่สุขคติบนสรวงสวรรค์ การที่เธอมีคุณแม่คอยดูแลตั้งแต่ในครรภ์จนกระทั้งคลอด แล้วเลี้ยงดูมาจนเติบใหญ่ คอยสอนให้เธอเป็นคนรักเรียน ขยัน อดทน ต่อสู้อุปสรรค ก็เพราะสายเปลที่ไขว่ร้องกล่อมด้วยเสียงเพลงในยามที่ร้องไห้ หิวนม หิวข้าว หิวน้ำ จนหลับ นับแต่นี้ไปเปลแก้วที่เคยร้องเพลงให้ฟังตั้งแต่เล็กจนโต ท่านไปสบายแล้ว เธอจึงนำคำสอนของท่านอยู่เพื่อต่อสู้กับโลกใบนี้ให้ได้ ท่านมองดูความสำเร็จของเธอนะ จากเปลแก้ว

โดย : ตุ๊กตา
เมื่อเวลา :

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com