Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1

>>  ศึกสองแว่นแคว้น (ตอน2 ศึกแรก)

เรื่อง :

ศึกสองแว่นแคว้น (ตอน2 ศึกแรก)

ณ แคว้นกี อยู่อย่างสงบสุขได้เพียง 1 ปีก็เกิดกบถ ขวานแดง ขึ้นที่ตำบลอู่เจิ่ง รุกลามมาจนถึงเมืองหลวงแคว้นกี ประชาชนเดือดร้อนกันไปทั่วซุนตั้งอี่เรียกติดประกาศ ระดมกองทัพไปปราบ แต่พวกกบถนั้นมีมากเหลือเกิน ชาวบ้านต่างขวัญหายไม่กล้าไปรับสมัครทหารกัน มีชายคนหนึ่ง แซ่ตันอิด ชื่อ เจ็ง รูปร่างสูงประมาณ 5 ศอกเศษ ร้องทักพวกชาวบ้านขึ้น “พวกเอ็งยังเป็นคนของแคว้นกีอยู่หรือไม่ บ้านเมืองมีภัยจักไม่คิดช่วยบ้างเชียวรึ มัวแต่กลัวพวกอ้ายทรยศชาติ ต้องรอให้เสียแคว้นก่อนแล้วจึงค่อยไปช่วยกระนั้นรึ” ชาวบ้านฟังตันอิดเจ็งพูดก็คิดได้จึงไปรับสมัครทหาร ปราบปรามพวกกบถโดยมีตันอิดเจ็งเป็นแม่ทัพยกปราบกบถ ไม่นานกบถขวานแดงก็ถูกปราบลงอย่างราบคาบ ซุนตั้งอี่ได้จัดงานเลี้ยงฉลองอย่างยิ่งใหญ่ให้กับผู้ที่ออกรบกับกบถในครั้งนี้ ทั้งแต่งตั้งให้มียศฐาบันดาศักดิ์ และจัดงานศพอย่างสมเกียรติ์ให้กับผู้ที่พลีชีพในสนามรบ ซุนตั้งอี่ใคร่อยากพบหน้าตาของตันอิดเจ็ง จึงสั่งทหารไปเชิญตัวมาพบ ซุนตั้งอี่เห็นตันอิดเจ็งรูปร่างดีเหมาะสมกับเป็นทหารก็ชอบใจ จึงแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพ
แล้วจัดเตรียมทหารได้50หมื่นม้า500ตัว และเสบียง อาวุธมากมายเตรียมบุกแคว้นจง
ฝ่ายแคว้นจง เง็กฮั้งยี่เมื่อรู้ข่าวว่าซุนตั้งอี่ได้เป็นเจ้าแคว้นจงและกำลังจะยกกองทัพมาบุกแคว้นของตนก็โกรธมาก สั่งประกาศรับทหารไปรบกับแคว้นกี แต่ด้วยเง็กฮั้งยี่เป็นคนพาลจึงไม่มีคนไปรับอาสา ถึงกระนั้นก็มีชายคนหนึ่งแซ่ จัง ชื่อ เหลียง ไปรับสมัคร
ชาวบ้าน : เจ้าไข้ขึ้นหรือไร รู้ทั้งรู้ว่ามันทั้งหยาบช้าทั้งบ้าอำนาจยังจะไปรบเพื่อคนเลวผู้นี้อีกเล่า
จังเหลียง : ลำพังข้าเองยังเอาตัวไม่รอด ไหนเลยจะไปรบเพื่อคนอื่นเล่า
แต่ข้ารบเพื่อแคว้นจงของเราต่างหาก ลองคิดดูสิถ้ามันตายเราเกี่ยวรึ ก็ไม่เกี่ยว มีแต่จะสมน้ำหน้า แต่ถ้าแคว้นจงแตกเมื่อใดเราก็ไม่มีที่อยู่ ทีนี้จะสมน้ำหน้าใคร ก็ได้แต่สมน้ำหน้าตัวเองที่ไม่ยอมไปช่วยเท่านั้น
ชาวบ้านฟังจังเหลียง พูดก็เห็นจริงตามที่ว่าจึงตามไปรับสมัครทหารรวบรวมไพร่พลได้ 60 หมื่น ม้าศึก เสบียงอาหาร และอาวุธก็บริบูรณ์
พร้อมแก่การออกศึก จึงออกไปตั้งค่ายที่นอกเมือง เมื่อทหารของแคว้นกีมาถึงก็ตั้งค่ายประจันหน้ากันแต่ห่างกัน 30 ลี้ วันรุ่งก็แต่งทหารไปรบกันแม่ทัพแคว้นจงแซ่ อิว ชื่อเกียง รองแม่ทัพชื่อ ตันจิว แม่ทัพแคว้นจง ก็คือ ตันอิดเจ็งนั้นเอง แต่เป็นเพราะซุนตั้งอี่ไว้ใจตันอิดเจ็งมากเกินไป จึงมิได้ให้อี้จินออกรบด้วย อิวเกียงส่ง ตันหวนน้องชายตันจิว รองแม่ทัพออกไปรบกับตันอิดเจ็งรบกันไปได้ 3เพลงตันอิดเจ็งก็แทงตันหวนตกม้าตายคาที่ตันจิวผู้พี่เห็นน้องชายตายอนาถจึงออกไปรบกับตันอิดเจ็ง แก้แค้นให้น้องชาย แต่สู้กันไปได้ 8 เพลงชักไม่ไหวจึงถอยม้ากลับมา
ฝ่ายจังเหลียง เฝ้าดูเหตุการอยู่ รู้สึกขัดใจเป็นยิ่งนัก จนทนไม่ไหว
จึงขี่ม้าออกไปอาสาออกรบ อิวเกียงเห็นไม่คุ้นหน้าตาจึงถามจังเหลียง
อิวเกียง : เจ้าเป็นใคร มีตำแหน่งใดรึ จึงกล้ามาอาสา
จังเหลียง : ข้าน้อยแซ่ จัง ชื่อ เหลียงเป็นเพียงทหารเลวเท่านั้น
ตันจิวเห็นก็ขัดใจจึงตวาดจังเหลียงเอาว่า
ตันจิว : เอ็งเป็นเพียงแต่ทหารเลว บังอาจมาขันอาสาปราบศัตรู ขนาดกูเป็นถึงรองแม่ทัพยังพ่ายแพ้มาเสียยับเยิน ขืนส่งเอ็งไปก็เหมือนเอาหุ่นฟางไปให้มันแทงเล่น มันจะได้หัวเราะเยาะเอานั้นสิ
ถึงกระนั้นจังเหลียงก็ไม่ฟังขับม้าออกไปรบกับตันอิดเจ็ง ฝ่ายตันอิดเจ็ง
นั้นเห็นจังเหลียงเป็นทหารเลวจึงเกิดความลำพอง จึงว่า
ตันอิดเจ็ง : สงสัยทัพหลวงไม่มีใครจะใช้ จึงส่งทหารเลวกระจอกๆมารบกับกู ดีแล้วสงสัยศึกในครั้งนี้กูจักชนะเป็นมั่นคง
จังเหลียงฟังแล้วก็โกรธมาก ควบม้าออกสู้รบกับตันอิดเจ็งอย่างดุเดือด ผ่านไป 500 เพลงยังมิแพ้ชนะกัน อิวเกียงจึงสั่งถอยทัพก่อน
กล่าวถึงเค็กเอี้ยง ผู้เป็นกุนซือประจำแคว้นจง กิตติศัพท์นั้นมิต้องเอ่ยถึง
ไปถามคนในแคว้นจงเอาได้เลย ใครๆก็รู้ว่าปัญญาเฉียบแหลมขนาดไหน ในครั้งนี้ก็มาร่วมออกศึกด้วย เค็กเอี้ยงแนะนำให้จังเหลียงออกรบกับตันอิดเจ็งอีก แต่ให้แกล้งแพ้ล่อมาที่หุบเขาแล้วจะแต่งให้ตันจิงคุมทหารซุ่มไว้ทั้งสองข้างหุบเขา รอเมื่อตันอิดเจ็งมาก็รุมตีกระหนาบสองข้างและให้จังเหลียงนำทหารวก กลับมารุมตีให้แตกพ่ายไป รุ่งขึ้น จังเหลียงก็ออกไปรบกับตันอิดเจ็งตามที่เค็กเอี้ยงบอก เมื่อรบกันได้ 5 เพลง จังเหลียงก็แกล้งชักม้าหนี ตันอิดเจ็งกำลังลำพองมิรู้กลจึงตามไป
พอไปถึงช่องแคบของหุบเขา ทหารของตังจิว ที่ซุ่มไว้รุมตีกระหนาบทัพของตันอิดเจ็ง และทัพของจังเหลียงก็วกกลับมารุมตีจนกองทัพของ ตันอิดเจ็งแตกยับเยินในพริบตา เค็กเอี้ยงสั่งให้ปล่อยไปก่อน จนอีก 2อาทิตย์มีทหารมารายงานว่าทัพของตันอิดเจ็งเคลื่อนกำลังจะกลับแคว้นกี จะเดินทางผ่านมาภาย2 วันนี้ เค็กเอี้ยงจึงสั่งให้จังเหลียงยกทัพไปซุ่มที่ชายป่า รอให้กองเสบียงมาถึงแล้วจึงตีชิงเสบียงกลางทาง จังเหลียงทำตามที่เค็กเอี้ยงกล่าวจึงได้เสบียงอาหารมากมาย เค็กเอี้ยงเสนอความดีความชอบของจังเหลียงแด่เง็กฮั้งยี่ เง็กฮั้งยี่จึงแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพในการศึกครั้งต่อไป

โปรดติดตามตอนต่อไป


โดย : เด็กร้านาแฟ(อีกแล้ว)
เมื่อเวลา :

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com