Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1

>> AKIN

เรื่อง :

AKIN

1. บทเพลงประหลาด
คุณเชื่อเรื่องพ่อมดแม่มดไหม...อา....คุณอาจจะคิดว่าทำไมผมถึงถามคุณเช่นนี้..แล้วอาจจะมีคำตอบหรือมีคำถามตามมาอีกมากมายอย่างคาดไม่ถึง...เอาล่ะถ้าเช่นนั้นผมจะบอกคุณว่า..ผมคนนึงล่ะที่ไม่เชื่อเรื่องราวไร้สาระนี่เลย..มีอย่างที่ไหนที่จะมีคนบินไปบินมาบนท้องฟ้าได้อย่างนก...หรือใช้เวทมนตร์เสกบังคับใครก็ได้ตามที่ต้องการ เพื่อบันดาลความเป็นไปให้กับคนผู้นั้น..มีทั้งดีและไม่ดี...และรูปลักษณ์ของพวกพ่อมดแม่มดที่เคยได้ฟังมาจากนิทานก่อนนอนก็ แสนจะน่าเกลียด...เป็นยายแก่หนังเหี่ยว ใส่เสื้อคลุมมีหมวกทรงแหลมสูงสีดำสนิทชั่งไม่มีคราสเอาซ่ะเลย..แถมยังมีกลิ่นตัวเหม็นอับแถมชอบเลี้ยงแมวดำหรือไม่ก็อีกาที่ชอบคุ้ยเขี่ยขยะจนเลอะเทอะไปหมด..มันน่ารักตรงไหนกันนะ..แต่ช่างเถอะพวกคุณอาจจะเบื่อที่มานั่งฟังผมบ่นเรื่องอะไรก็ไม่รู้..ความจริง
ผมก็กำลังจะเข้าเรื่องแล้วล่ะครับ..คุณอาจสงสัยว่ามันเกี่ยวอะไรกับพ่อมดแม่มดด้วย...ที่ผมจะบอกคุณก็คือ..เมื่อผมคนนี้บังเอิญกลายเป็นพ่อมด..และผมอาจจะเป็นมันมาตั้งแต่เกิดแล้วก็ได้
เหตุการณ์มันเกิดขึ้นในวันปิดเทอมฤดูร้อนของผมกับน้องชาย..คุยกันมาตั้งนานพวกคุณคงอยากจะทราบชื่อของผมแล้ว....
“อาคิน...มาทานอาหารเช้าได้แล้วจ๊ะ”นั่นหละครับชื่อของผมล่ะ..แล้วผู้หญิงที่สวย ๆ นั่นคุณคิดว่าเธอเป็นใครครับ..ผมเฉลยดีกว่า...
“ครับอาเทเรซ่า”ครับเธอคืออาของผม..ที่เลี้ยงผมกับน้องมาตั้งแต่ผมยังเด็ก..พ่อแม่ของผมเหรอ..ไม่รู้สิครับผมไม่เคยพบท่านเลยหรือาจจะเคยพบแต่ผมจำท่านไม่ได้เสียแล้ว..ช่างเถอะผมไม่อยากให้อา รอนานผมไปก่อนดีกว่า
“ว้าววันนี้มีมันบดกับสตูเนื้อ..ของโปรดของผมเลย”
“อาคิน..นาคินจ๊ะ..ก่อนที่จะทาน..เหมือนทุกครั้งนะ”..อีกแล้วต้องท่องบ่น..บทกลอนอะไรอีกแล้ว
“ครับ ๆ”
“อย่าทำหน้าเบื่อแบบนั่นสิ..บทเพลงนี้มันเป็นมนตร์วิเศษนะ”
“มนตร์วิเศษเหรอครับ”นาคินโพล่งขึ้นขัดจังหวะการสนทนาของผมกับอาเทเรซ่า
“จริงสิ..วันนี้จะเป็นวันแรกของนาคินนี่..งั้นนาคินฟังพี่อาคินนะแล้วเราจะต้องท่องบทเพลงนี่ทุกครั้งก่อนและหลังทานอาหาร..ก่อนเข้านอนด้วย”
มันน่าสนุกตรงไหนนะผมคิด..เมื่อเห็นท่าทางของนาคินที่ดูจะสนอกสนใจกับบทเพลงอะไรนั้นยังกับอะไรดี
“เอ้าท่องสิจ๊ะอาคิน.นาคินจะได้ฟัง”อาเทเรซ่าสั่งผมอีกแล้ว
“คร้าบ”แล้วผมก็เอ่ยท่องบทเพลงที่แสนจะแปลกประหลาด..ผมเคยท่องบทเพลงนี้ให้เพื่อนฟังเมื่อบังเอิญที่ว่าผมถูกสั่งให้ท่องทุกครั้งก่อนอาหาร..ที่โรงเรียนก้เลยไม่เว้นไปด้วย..ทุกคนฟังมันไม่ออกเลยแถมยังพากันหัวเราะเยาะผมกันใหญ่..ด้วยว่าท่องบ่นอะไรอยู่ได้ยังกับท่องมนตร์ที่พวกพ่อมดแม่มดใช้ท่องกันเลย..ที่นี่ก็มีบ้างที่ผมจะละเลยที่จะท่อง..แต่ก็น่าแปลกวันไหนที่ผมไม่ได้ท่องผมต้องมีอันต้องไปนอนห้องพยาบาลทุกครั้ง.. ก็เพราะผมบังเอิญเป็นลมสลบไปทุกครั้งเลยสิหน่า.. “เอาล่ะจบแล้วครับ”
“เป็นไงนาคินพอจะท่องได้มั้ย”อาเทเรซ่าหันไปทางนาคินที่นั่งฟังตาแป๋ว
“พอ .. พอได้ครับ”
“งั้นเรามาทานกันเถอะจ๊ะ
*********************


โดย : mamonjo
เมื่อเวลา :

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com