Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 1

>> คีตกาลเมลินดา

เรื่อง :

คีตกาลเมลินดา

เช้าแรกเริ่มของปลายฤดูฝนที่เพิ่งผ่านพ้นไปไม่กี่วัน….ภาพของแสงแดดยามเช้าที่ทอแสงอ่อนโยน เพื่อ
ชะล้างความขมุกขมัวของสภาพอากาศเย็นชื้น..ที่ตกค้างจากพายุฝน ที่พากันตกติดต่อตลอด 2 วันเต็ม ๆ ไปจนสิ้น
แกร๊ก! ๆ เสียงกวาดน้ำที่ขังอยู่เต็มทางเดินหน้าประตูรั้วของบ้านหลังหนึ่ง…
เด็กหนุ่มอายุประมาณ 14 – 15 ปี กำลังนั่งย่อง ๆ กวาดน้ำที่ขังอยู่ตามพื้นถนนให้ออกไปตามคำสั่งที่ได้รับมา..
แม้ว่าเขาจะไม่อยากทำนักก็ตามที….แต่ไม่ทำก็ไม่ได้เสียด้วยไม่งั้นล่ะก็….อดไปเที่ยวแน่…
เพราะเขาเกิดฟลุ๊คนัดน้องเจนคนสวยดูหนังได้ด้วย..ถ้าพลาดวันนี้ วันหน้าจะมีโอกาสอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้..
โอ้น้องเจนคนสวย..รอพี่ก่อนนะ..พลีส..
“ตาโมก ๆ กวาดน้ำเสร็จหรือยัง .. ถ้ายังไม่เสร็จ แม่ไม่ให้รถขับไปเที่ยวนะจ๊ะ”ภาพของหญิงอายุประมาณ 30 ไม่เกิน 40 แย้มยิ้มที่มุมปากอย่างมีเลศนัย..โดยมือข้างหนึ่งถือชามผักสลัดเอาไว้โดยอีกมือ..เหวี่ยงกุญแจรถไปมา..
เด็กหนุ่มทำเป็นไม่ได้ยิน แต่ก็แอบบ่นอุบอิบในใจ
“ตาโมก..เร็ว ๆ เข้าเถอะ..นี่ก็ เกือบ 10 โมงแล้วนะจ๊ะ ..เอได้ข่าวว่า..นัดสาวเอาไว้ไม่ใช่เหรอจ๊ะ”หล่อนเอ่ยหยอกเย้าเล่นอย่างสนุกปาก..ยังผลให้เด็กหนุ่มสะอึกขึ้นมากระทันหัน..
“เสร็จแล้วครับ”เขาลุกขึ้นพลางเก็บไม้กวาดเข้าที่เดิมแล้วเดินตรงเข้ามาหาหล่อน
“กลับก่อน 3 ทุ่มนะจ๊ะ..ถ้าเกินกว่านี้..ก็นอนนอกบ้านแล้วกันนะ”
“โอเค ครับ โอเค ผมจะรีบกลับให้ทันเวลาเลยล่ะคร้าบคุณแม่สุด…….”เด็กหนุ่มเก็บคำพูดสุดท้ายเอาไว้ในใจ แล้วรีบฉวยกุญแจรถจากมือหล่อนทันที เพื่อกันไม่ให้มารดาผู้แสนเผด็จการของเขา เกิดเหตุเปลี่ยนใจกระทันหัน..เหมือนกับที่เคยเกิดขึ้นเมื่อ 2 วันก่อน..
เด็กหนุ่มจึงรีบพาตัวเองเข้าไปในรถทันที
“ตาโมกรอพี่เขาก่อนสิ..วันนี้พี่เขามีเรียนไม่ใช่” เขาบ่นอุบอิบพลางกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์หมายว่า
“ไม่เอาหรอกครับ..วันนี้ผมรีบด้วย ถ้าต้องมัวแต่รอพี่คีตะ ผมต้องถูกบอกเลิกนัดแน่..ไม่เอาหรอกครับ..
และก็เป็นความผิดของพี่คีตะด้วย อยากแต่งตัวช้าเองนี่”เ ขาเอ่ยจบก็สต๊าทรถขับเบิ่งไปทันที
ร่าง ๆ หนึ่งเดินลงจากบันไดมาถึงพอดีจึงทันได้ยินเสียงรถ สังหรณ์บอกให้เขารีบวิ่งไปที่หน้าบ้านทันที..และแล้ว
“ตาคีตะ ทำไมถึงเพิ่งลงมา..น้องคอยจนทนไม่ไหว ไปนู้นแล้ว”ชายหนุ่มหรือคีตกาลหน้าเจื่อนเล็กน้อย
“แล้วงี้ผมก็ต้องไปเองสิครับ”ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง..สวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวแต่พับจนถึงข้อแขนจนเห็นมัดกล้ามแขนที่ดูสมส่วนของนักกีฬา….คีตกาลกัปตันบาสผู้แสนป๊อบปูล่าของมหาวิทยาลัยมีชื่อแห่งหนึ่ง…ส่วนสูงของเขา 175 จัดว่าไม่เตี้ย
หรือสูงจนเกินไปนัก ถึงโครงหน้าจะออกไปทางลูกครึ่งอยู่เหมือนกัน ถ้าเขาไม่มีผมสีดำยาวถึงต้นคอกับดวงตาสีน้ำตาลล่ะก็ คงจะออกไปทางแนวหนุ่มหล่อต่างชาติแน่..ผิดกับโมกขลา น้องชายของเขาที่เหมือนกับแม่ทุกประการ..นอกจากสีผมที่ออกสีน้ำตาลเหมือนพ่อเท่านั้น….
พ่อของเขาเป็นคนต่างชาติ..พบกับแม่ตอนไปเที่ยวประเทศจีน..ทั้ง 2 พบกันครั้งแรกก็ตกหลุมรักกันทันที..หลังจากกลับประเทศไทย..พ่อของเขาก็รีบตามมาเพื่อที่จะได้พบกับแม่ของเขาอีก…หลังจากนั้นไม่นานนัก..ทั้ง 2 ก็ตกลงคบกันเพื่อดูใจก่อน..พ่อทำตัวเสมอต้นเสมอปลายและมักจะหอบดอกไม้ช่อใหญ่ติดมือมาให้แม่ทุก ๆ ครั้ง..
4ปี ผ่านไประฆังวิวาห์ก็ดังขึ้น…9เดือนต่อมา..เขาก็เกิด..คีตกาล.ชื่อที่พ่อเป็นคนตั้งให้กับเขาเพราะการที่ท่านชอบฟังเพลงมากจึงปิ๊งชื่อนี้ขึ้นมาได้..ส่วนชื่อภาษาอังกฤษแม่เป็นคนตั้งให้…รูดอลฟ์…หมาป่าหนุ่ม..คือชื่อของเขา..
หลังจากเขาเกิดได้ 3 เดือน..พ่อก็ถูกเรียกตัวกลับ…แต่ความรักของทั้ง 2 ก็ไม่เคยจืดจาง.. 1 ปี ต่อมา พ่อก็กลับมาบ้าน..
หลังจากนั้น 9 เดือน โมกขลาก็เกิด..ชื่อนี้แม่เป็นคนตั้งให้เพราะวันนั้นพ่อของแม่คุณ ตา นั้นแหละได้สั่งต้นโมกขลามาให้..
แม่จึงปิ๊งตั้งชื่อนี้ให้ทันที..ส่วนชื่ออังกฤษ พ่อเป็นคนตั้งให้ ..ออกัสติน…
“ตาคีตะ..วันนี้ลูกกลับดึกมั้ย”
“ไม่แน่ใจครับ..เพราะวันนี้มีประชุมชมรมประมาณ 5 โมงด้วย”
“อืม..งั้นโทรบอกแม่ก่อนนะ..ว่าจะกลับดึก..แม่จะได้แบ่งข้าวไว้ก่อน”
“ครับคุณแม่..งั้นก็ฝากหวัดดีคุณพ่อด้วยนะครับ..ถ้าเกิดวันนี้ผมกลับดึก”
วันนี้พ่อของเขาจะกลับมาบ้านหลังจากที่ไม่ได้กลับมาตลอด 6 เดือนเพราะธุรกิจที่ทำให้ต้องเดินทางไปยังต่างประเทศบ่อย ๆ ทำให้ต้องสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายในจำนวนมาก..แม้ว่าฐานะครอบครัวของเขาถือได้ว่าร่ำรวยทีเดียวก็ตาม..ท่านจึงตัดสินใจซื้อบ้านอยู่เสียที่นั่นเสียเลย..จะได้ไม่ต้องไปกลับให้เสียเวลา..ตลอด 6 เดือนมานี่..พ่อของเขามักจะโทรกลับมาที่บ้านวันนึง
2 ครั้ง หรืออาจจะมากกว่านั้น..ผมก็ไม่รู้นัก..และนั่นทำให้ความสัมพันธ์ของครอบครัวจึงไม่จืดจางลงแต่อย่างไร
…………………..

สภาพการจราจรในกรุงเทพที่เห็นจนชินตาคือภาพของรถหลากหลายประเภทที่ต่อแถวยาวเหยียดเป็นตัวหนอนหลายกิโลในแต่ล่ะวันและภาพของมอเตอร์ไซต์ที่วิ่งซิกแซกไปมาตามช่องว่างเล็ก ๆ ที่เกิดจากทางแยกขยับเขยื้อนของรถใหญ่ ๆ บรรดานั้น..คิดดูแล้วภาพพวกนี้ก็แสนจะจำเจในความรู้สึกของเขาจริง ๆ ….ชายหนุ่มขยับร่างเปลี่ยนมืออีกข้างที่จับราวเพื่อลดความปวดเมื่อยของกล้ามเนื้อที่เกิดขึ้น..แล้วขยับสายกระเป๋าเป้ที่กดทับเส้นประสาทที่ต้นแขนข้างนั้นย้ายไปไว้อีกข้างนึงด้วย.
.และชายหนุ่มก็จำได้ว่าเขาขยับแบบนี้เกือบ 10 ครั้งได้แล้วมั้งตลอดระยะทาง..เพราะสภาพการจราจรในช่วงเวลานี้ดูท่าจะติดอีกนานเชียว…
….พลันเสียงมือถือก็ดังขึ้น..เขารีบใช้มืออีกข้างเปิดกระเป๋าสะพายข้างออก.แล้วรูดซิปควานหามือถือเจ้าปัญหา….
“ครับ … เออ..อยู่บนรถว่ะ…รถติดนั่นแหละ..เออ ๆ จารย์เข้ายัง…เหรอ ๆ เออ ๆ คิดว่าอีกเดี๋ยวคงถึงแล้ว….เออ ๆ เก็บงานไว้ให้ด้วยล่ะ..เออ ๆ เลิกกัน”เมื่อการสนทนาเสร็จสิ้นลงเขาเก็บมือถือเข้ากระเป๋าตามเดิม
แล้วจึงหันมาสนใจกับการโหนรถอันแสนยาวนานนี้ต่อไป
*****************











โดย : mamonjo
เมื่อเวลา :

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com