Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 2

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5

>> สายเกิน(2)

เรื่อง :

สายเกิน(2)

"เป็นไงบ้างล่ะยายจันทร์" ตาเทิ้มส่งเสียงถาม
ภาพของหญิงชราที่ไอจนเป็นเลือด ทำให้แกแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ นอกจากแกแล้ว ไม่มีใครที่คิดจะมาดูแลหญิงชราสักคน เพราะต่างกลัวที่จะติดโรคร้าย หญิงชราตัวคนเดียวในบ้านหลังใหญ่ ไร้ซึ่งคนอยู่ด้วย จึงทำให้แกต้องมาทุกวันด้วยความเป็นห่วง
"ฉันหวังว่าคงมีโอกาสได้พบหน้านังหนูมันนะ" หญิงชราพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอันแหบพร่า ร่างเล็กอันเหี่ยวย่นไปตามวัย มันได้โยกคลอนไปตามแรงไอจนรู้สึกแทบทรมาน
"แกจะต้องมีหวังสิยายจันทร์ต้องมีแน่ ๆ " เสียงอันสั่นเครือของผู้พูดนั้นรู้ดีว่า มันไม่ได้เป็นอย่างที่หวังสักนิด โรคร้ายที่ไม่มีใครรู้ว่ามันมาเมื่อไร กว่าจะรู้ก็กินเวลาไปตั้งหลายปี และอีกไม่ช้ามันจะพรากหญิงชราไปจากโลกใบนี้อย่างไม่มีวันหวนคืน
"แกอย่าลืมสัญญาที่แกให้ไว้กะฉันนะตาเทิ้ม
ฉันไม่อยากให้นังหนูมันต้องมาเป็นกังวล"
"ข้าไม่ลืมหรอกสัญญานั้นน่ะ งั้นข้าขอตัวกลับเลยแล้วกัน แกจะได้พักผ่อนให้มาก ๆ" ตาเทิ้มกล่าวเสร็จจึงรีบลุกไปจากตรงนั้น ราวกับแกกำลังหนีอะไรบางอย่าง
.....

"ขอโทษทีเถอะยายจันทร์ที่ข้าต้องผิดสัญญากับแก"

.....

น้ำตาแห่งความคิดถึง มันค่อย ๆ ไหลรินลงอาบแก้ม ภาพของบุตรสาวปรากฏขึ้นมาในห้วงคำนึง เวลาเนิ่นนานผ่านไปหลายปี มีเพียงบ้านหลังใหญ่ เสื้อผ้าสวย ๆ โทรทัศน์สี และอีกหลายอย่าง พร้อมกับเงินอันมากมาย ที่ได้รับจากบุตรสาว แต่ไหนเลยจะรู้ว่า สิ่งที่ผู้เป็นแม่อยากเจอ ไม่ใช่สิ่งเหล่านี้ แต่มันคือการได้เห็นบุตรสาวกลับมาเยี่ยมบ้านบ้างสักครั้ง ๆ ก็ยังดี เพราะอีกไม่ช้าไม่นาน จะวันนี้หรือพรุ่งนี้ ก็ต้องไป..........
"นังหนูเอ๊ย แม่คิดถึงเอ็งจังเลยลูก....แม่อยากเจอเอ็ง
เหลือเกิน....สิ่งศักดิ์สิทธิ์เจ้าขา....โปรดจงช่วยให้ยาย
ได้เจอหน้าลูกสาวทีเถอะ.... ขอเห็นหน้าสักครั้ง....ก่อน
ที่ยายจะไม่มีโอกาสอีก" สองมือที่เหี่ยวชรา ได้พนมขึ้นเหนือศรีษะ เพียงไม่นานตาทั้งสองก็ค่อย ๆ ปิดลง..........





โดย : เสียงเพลง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 9 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 23 : 50 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com