Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 2

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> 

เพื่อน...

เรื่อง :

เพื่อน

เพื่อน...คำนี้ถ้าใครได้ฟัง...
คงจะนึกไปถึงคนรู้จัก คนรอบข้าง หรือคนที่เราพบเจอโดยทั่วไป
แต่สำหรับฉันแล้ว...
คำว่าเพื่อน ยิ่งใหญ่และมีความหมายเหนือสิ่งอื่นใด
เพื่อนคือคนที่คอยช่วยเหลือเรา
เพื่อนคือคนที่คอยให้กำลังใจเมื่อเรามีปัญหา
เพื่อนคือคนที่รับฟังเรื่องต่างๆเมื่อเราไม่สบายใจ
ที่สำคัญ..เพื่อน จะอยู่เคียงข้างเราเสมอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
................
บางคนอาจมองไม่เห็นคุณค่าของคำว่า “เพื่อน”
บางคนมีเพื่อนที่ดีอยู่แล้ว แต่กลับมองข้ามไป
บางคนกว่าจะรู้ว่าเพื่อนมีความหมายแค่ไหนก็ต่อเมื่อต้องเสียเขาไป
และบางคนกว่าจะรู้ค่าของคำว่าเพื่อน ก็สายเกินไป...
................
ไม่ต้องมองหาไกลๆ หรอก เพราะฉันได้เจอมากับตัวเองแล้ว
เมื่อวันหนึ่ง เพื่อนที่ฉันรักเขาเปลี่ยนไป..
เปลี่ยนไปเหมือนเป็นคนใหม่ที่ฉันคาดไม่ถึง...
เขาทำเหมือนว่าฉันกับเขาอยู่ไกลกันเหลือเกิน
ทำเหมือนว่าฉันกับเขาไม่เคยรู้จักกัน....
................
ฉันคิดว่าถ้าใครเคยเจอเรื่องนี้กับตัวเอง..ก็คงมีความรู้สึกไม่ต่างไปจากฉันในวันนี้
ซึ่งฉันก็ไม่ทราบว่าด้วยเหตุผลใดเขาถึงเป็นเช่นนี้
เพราะฉันทำให้เขาโกรธ..
เพราะฉันทำให้เขาไม่พอใจ..
เพราะฉันไม่ดีพอ..
หรือเพราะเขาเจอเพื่อนใหม่ที่ดีกว่า...ฉันก็ไม่อาจเดาได้
................
เป็นใครก็คงจะคิดไม่ต่างไปจากนี้...
ความรู้สึกแรกที่คิดว่าฉันต้องเสียเพื่อนที่ฉันรักไป โดยไม่รู้ว่ามีสาเหตุมาจากอะไร...
เสียใจ...คำนี้มันร่ำร้องในใจฉันตลอดเวลาที่อยู่ใกล้กับเพื่อน
แต่ต้องทำเหมือนว่าเขาไม่มีตัวตน...
เสียดาย...ฉันเสียดายเวลาที่คบกันมาเกือบ 4 ปี
แต่กลับต้องมาผิดใจโดยไม่มีสาเหตุ...
เสียความรู้สึก...ทำไมเขาถึงไม่บอก ไม่พูด ไม่คุย
เราจะได้รู้ว่าเราทำอะไรให้เขาไม่พอใจ เขาถึงได้เป็นแบบนี้...
................
ตัวฉันเองเป็นคนเอาแต่ใจ โมโหง่าย ใจร้อน
บางครั้งก็ทิฐิมากเกินไป
แต่ฉันก็พยายามรักษาน้ำใจเพื่อนเอาไว้
พยายามทะนุถนอมความเป็นเพื่อนให้คงอยู่ตลอดไป
ถึงวันนี้ฉันคงทำได้ดีที่สุดก็แค่...
ยืนมองเขาอยู่ห่างๆ และคอยเป็นกำลังใจให้เขา
เพราะฉันไม่สามารถที่จะฉุดรั้งเขาไว้ได้ฝ่ายเดียว
................
วันหนึ่งขณะที่ฉันกำลังทำใจให้ลืมทุกอย่าง
บังเอิญเหลือบไปเห็นสมุดบันทึกความทรงจำก่อนจะจบการศึกษา
ที่เพื่อนๆ ต่างร่วมกันเขียนให้เมื่อปีที่ผ่านมา
ฉันหยิบมันขึ้นมาอ่าน...
ใจหนึ่งคิดว่าทำไมถึงต้องเป็นเช่นนี้..
อีกใจหนึ่งคิดว่าทำไมเขาไม่ทำเหมือนที่เขียนไว้ในสมุดบันทึก
ที่ว่า ”เพื่อนยังไงก็คือเพื่อน ไม่มีวันลืมกันอยู่แล้ว”
ความคิดเหล่านั้นมันล่องลอยในใจฉันวันแล้ววันเล่า
ฉันเสียใจเหลือเกิน...
หรือเพราะเขาคิดว่าฉันไม่ใช่เพื่อนเขาอีกแล้ว
................
ทุกวันนี้ฉันหวังเพียงว่าวันหนึ่งเราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
จะไม่มีคำว่าฉันหรือเธอ...จะมีแต่คำว่า “เรา”...เหมือนที่เคยเป็น
ถ้าฉันมีความกล้าสักนิด...
ฉันอยากจะบอกเขาว่า...ฉันรักเขามากๆ
ฉันอยากจะบอกเขาว่า...ฉันขอโทษ
และอยากบอกเขาว่า...กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้ไหม...
แต่ก็นั่นแหล่ะ...เพราะฉันไม่กล้าพอ
ฉันกลัวเขาจะปฏิเสธคำขอโทษ
ฉันกลัวเขาจะไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม
ฉันกลัวอะไรหลายๆ อย่าง
ฉันจึงทำได้แค่ให้กาลเวลาเป็นเครื่องช่วยแก้ปัญหา...
และทำได้แค่รอเผื่อวันหนึ่งเขาจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม.......


โดย : ฟ้าใส
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 10 ธ.ค. ปี 2005 [ เวลา 19 : 8 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com