Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 2

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> หมาอ่าง...ตอนที่หนึ่ง

เรื่อง :

หมาอ่าง...ตอนที่หนึ่ง

โฮ่ง... สวัสดีครับ ผมชื่อตูบ ผมอาศัยอยู่ที่อาบอบนวดแห่งหนึ่ง
อ๊ะ ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ชูวิทย์ ผมชื่อตูบ เป็นหมาครับ
จริงๆแล้วผมไม่ได้เป็นหมาอ่างโดยกำเนิด แต่ผมอยู่กับแม่และน้องๆที่ใต้สะพานลอยมาก่อน (สายพันธ์ อันเดอร์บริดจ์ครับ)
ผมยังจำเหตุการณ์ที่ผมต้องย้ายมาเป็นหมาอ่างได้ดี วันนั้นผมและน้องๆหิวมากพากันร้องเสียงดังเพราะแม่ยังไม่กลับมา
แต่ถึงจะกลับมาก็เท่านั้นเพราะจะดูดจะทึ้งเต้านมแม่อย่างไรก็แทบไม่มีน้ำนมออกมาเลยจนบางครั้งผมและน้องต้องกินข้าวบูดๆ
ทีแม่ผมหามาให้แทนแล้วก็นอนปวดท้องอยู่เป็นวันๆก็เคย วันนั้นแม่ผมกลับมาด้วยไก่ย่างไม้ใหญ่ ผมจำได้แม่คาบมา แต่พวกเรากินไม่ได้หรอก
ได้แต่ดมๆเลียๆไปตามเรื่อง แม่มองไปที่รถเข็นที่ขายไก่ย่างที่อยู่คนละฝั่งอยู่บ่อยๆ ผมคิดว่าแม่คงขอบคุณลุงคนขายอยู่แน่ๆเลย แต่ไม่นานคุณลุงคนขายก็
ข้ามฝั่งมาหาเราพอแกเห็นไก่ย่างเท่านั้นแหละแกชี้หน้าด่าใหญ่เลยแล้วเดินใกล้เข้ามา แม่ผมแยกเขี้ยวร้องขู่ไปว่าอย่าเข้าใกล้ลูกชั้น ยิ่งลุงคนนั้นใกล้เข้ามา
แม่ก็ยิ่งขู่คำรามเร็วขึ้นจนผมฟังไม่รู้เรื่องแล้วลุงคนนั้นก็เตะแม่กระเด็นไปแล้วตรงเข้ามาหาพวกเรา ผมขู่พร้อมแยกเขี้ยวใส่ ลุงแกจะเอาไก่ย่างที่แกให้แม่คืน
ไปแน่ๆเลย ได้ยังไงกัน ถ้าแม่ไม่มีอะไรกินแล้วจะมีน้ำนมให้เรากินได้ยังไง ผมเลยงับมือตาลุงไปทีหนึ่ง ลุงแกก็ตบผมอย่างแรง
ผมกระเด็นตามมือแกไป
รู้สึกเจ็บที่ขาหน้ามากๆ ไม่เคยเจ็บอย่างนี้มาก่อนผมร้องลั่นเลย น้องๆผมนอนเบียดกันตัวสั่นอยู่ข้างหลัง แม่ผมกระโดดงับขาตาลุง
อย่างจังเลยสะบัดด้วย
ตาลุงแกเลยไปหยิบท่อนไม้มาตีแม่ผม แม่กระโดดหลบไปที่ถนนแล้วก็มีรถคันใหญ่สีดำวิ่งเข้ามาชนแม่ แม่ร้องและดิ้นใหญ่เลย ลุงแกก็ทิ้งไม้อย่างอารมณ์เสีย
แล้วเดินกลับไป แม่ผมไม่ยอมลุกขึ้นเลยร้องหงิงๆอยู่ตลอดสักพักก็มีเลือดไหลออกจากปากแม่ ผมเองก็คลานไปไหนไม่ได้เพราะเจ็บขามาก น้องๆก็ยังนอนตัว
สั่นอยู่ข้างหลัง ผมสบตากับแม่จนตาแม่ไร้แววและกระตุก ผมจำไม่ได้ว่านานแค่ไหนที่มองแม่อยู่อย่างนั้น คุณตาขอทาน แต่งตัวมอมแมมสกปรกที่แกอยู่ใต้
สะพานใกล้ๆกับผมแกกลับมาแล้วลากแม่ผมจากถนนโยนเข้าไปในป่าหญ้าหลังสะพาน จากวันนั้นผมรู้จักแต่ความเจ็บปวดและหิว ไปไหนไม่ได้เพราะขาคงหัก น้องๆผม
คลานออกจากใต้สะพานเพราะความหิว บางตัวก็โชคดีมีคนใจดีเก็บไป บางตัวก็ถูกรถชนเหมือนแม่ ตาขอทานพยามบอกคนแถวนั้นว่ามีผมอีกตัวแต่ไม่มีใครอยากพา
ผมไปเพราะผมพิการและผอมมาก จนกระทั่งคืนหนึ่งผมพบกับ...น้อย...
น้อยเป็นเด็กสาว หน้าตาดี ผิวขาวเนียน น้อยยืนอยู่บนสะพานลอยดูเหมือนจะร้องไห้ ผมเองก็ไม่ได้สนใจคลานออกมาจากกองขยะที่ซุกหัวนอน ผมคลานได้ลำบากมากเพราะ
ขาเจ็บและก็ตกลงไปที่ถนน รถที่วิ่งอยู่แถวนั้นพากันร้องเสียงดังเหมือนจะไล่ผม ผมพยายามปีนขอบถนนแต่ก็ตกลงมาทุกครั้ง น้อยมองอยู่นาน ในที่สุดผมเห็นน้อยป้ายน้ำตา
แล้ววิ่งมาที่ผม น้อยอุ้มผมขึ้นและวางผมลงที่กองขยะนั่นเป็นความอบอุ่นครั้งที่สองของชีวิตผมเลย ตาขอทานเลยเล่าประวัติผมให้น้อยฟัง น้อยมองผมเหมือนจะชั่งใจอยู่นาน
แต่ในที่สุดน้อยก็อุ้มผมอีกครั้งและพาผมมาที่อาบอบนวดแห่งนี้ซึ่งน้อยทำงานอยู่ ผมและน้อยก็เลยเป็นเพื่อนซี้กันมาตั้งแต่นั้น รวมทั้งป้าๆที่ชอบแทนตัวเองกับผมและน้อยว่าพี่
ก็ดีกับผมทุกคนเว้นแต่ไอ้เบิ้มวัยรุ่นหน้าตาเหมือนโจรที่มีหน้าที่ดูแลน้อยและป้าๆ เจ้าเบิ้มนี่ดูเหมือนจะเป็นคนเดียวที่ผมไม่ชอบหน้าและรองเท้าเบอร์เก้าที่มันใส่ ชีวิตผมก็เริ่ม
มีสีสันตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา

โดย : นายหนุ่ม
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 ม.ค. ปี 2006 [ เวลา 17 : 27 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com