Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 2

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> ลูกแมวที่ถูกทิ้ง

เรื่อง :

ลูกแมวที่ถูกทิ้ง

"โถ.....เจ้าแมวน้อยใครนะช่างใจร้าย เอาแกมาทิ้งได้ลงคอ"
หญิงสาว อุ้มแมวขึ้นมาจากลังกระดาษ แล้วเพ่งตามองมัน
"ปะ ไปอยู่ด้วยกันนะ"
แล้วเธอ และ แมว ก็ไปด้วยกัน หญิงสาวไม่มีทางรู้ตัวเลยว่ามี เสียงถอนหายใจ สายตาแห่งความละอายแอบมองเธออยู่

*หญิงสาว เธอพาแมวไปอยู่ด้วยที่บ้าน เธอเลี้ยงดูมันอย่างดีด้วยอาหารเม็ดสำเร็จรูป คอยทำความสะอาดเนื้อตัว เช็ดขี้ตาให้มันอย่างเอ็นดู ตอนแรกนั้นเธอให้มันนอนร่วมเตียงด้วย แต่สุดท้ายเธอก็ทนเสียงลมหายใจของมันไม่ได้ จึงให้มันไปนอนกับพื้นเธอเอาที่นอน ปูรองให้ มีหมอนให้ พร้อมผ้าห่มอย่างดี เธอจึงนอนหลับได้ในคืนนั้น

**หลังจากเลิกทำงานแล้วเธอก็ตรงกลับมาบ้านทันที เพื่อจะมาให้อาหาร เจ้าแมวตัวน้อย แต่ครั้นพอเธอเปิดประตูห้องเข้าไป ก็สำผัสกับกลิ่น อันไม่พึงประสงค์ "เออ ลืมสนิทเลย" เธออุทาน พร้อมกับชี้นิ้วไปทางเจ้าแมว " หือ...ร้ายนักนะเจ้าเหมียว แค่ฉันไปปล่อยออกให้ไปเดินเล่น หน่อยเดียว แกล้งฉัน ซะขนาดนี้เลยเหรอ บอกมานะเอาไปซ่อนไว้ตรงไหน" เธอจับแมวขึ้นชูทำท่าเค้นจะเอาความ จมูกก็ฟุต ฟิต สายตาเธอจับจ้องไปที่ ผ้าห่มที่เธอปูให้มันนอน "เจอแล้ว" เธอเปิดผ้าห่มออกจึงพบ กองเออะเยาะอยู่บนพื้นห้อง

***หลังจากที่เธอได้ ประสบการณ์ กับกอง เออะเยอะ บนพื้นห้องแล้ว ก่อนไปทำงานทุกเช้า เธอจะปล่อยแมวออกมา นอกห้อง เพื่อให้มันสบายเนื้อสบายตัว แต่ก็ไม่ทราบเพราะเหตุใด เจ้าแมวตัวนี้มันจึงซ้ำรอยเดิมทุกทีไป สุดท้ายมันต้องออกมาอยู่นอกห้องอย่างถาวรณ์ แต่เธอก็ยังเมตตามันอย่างเช่นเคย ดูแลมันอย่างดีเหมือนเคย ถึงแม้ว่ามันจะคุ้ยเขี่ยดอกไม้ที่เธอปลูกไว้ ขโมยกินข้าวพระลากศพหนูไปไว้บนฝ้าเพดาน เธอก็หาได้โกรษเคืองมันสักนิดเธอพูดเพียงว่า"ฉันผิดเอง ฉันผิดเอง" จนกระทั่งวันหนึ่ง มันท้อง และ คลอดลูก ออกมาได้ สี่ ตัว แล้วมันก็ได้จากไป เหลือเพียงลูกน้อยไว้ให้หญิงสาวดูแล เหมือนอย่างที่เคยดูแลแม่ของมัน

****"โถ.....เจ้าแมวน้อย ใครนะช่างใจร้ายเอาแกมาทิ้งได้ลงคอ"
หญิงสาวอุ้มลังกระดาษ ซึ่งมีลูกแมว สี่ ตัวขึ้มมาทอดสายตาเอ็นดู
"ไปอยู่ด้วยกันนะ" แล้วเธอก็พาลูกแมวเดินจากไป โดยที่เธอไม่มีทางรู้ตัวเลยว่า มีคนถอนหายใจ และแอบมองเธอด้วยสายตาปลื้มปิติยินดีเป็นอย่างยิ่ง

โดย : รัตน์
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 11 ม.ค. ปี 2006 [ เวลา 20 : 58 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com