Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 2

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> เพื่อน

เรื่อง :

เพื่อน

-*-Friends-*-
ให้เป็นแค่"เพื่อน"ก็ได้...
...ฉันยินดีเป็นให้เธอ
......
"เฮ้ย ไอ้เอมระวังนะเมิงนั่งให้เค้าเห็นหน่อย ระวังเค้าวกรถกลับฮ่าๆๆ"ฉันเหน็บแนมยัยเอมที่นั่งอยู่บนรถกระป๋อง หลายครั้งเลยแหละที่มันเล่าให้ฟังว่า เวลาที่บนรถเหลือมันอยู่แค่คนเดียว แล้วด้วยความที่มันนั่งหันหลังให้คนขับและนั่งชิดริมเบาะ ทำให้คนขับไม่เห็นมันและวกรถกลับเพื่อที่จะไปรับคนจากต้นทาง ซึ่งก้อคือ โรงเรียนของฉัน ที่ที่มีคนขึ้นเยอะกว่านี้ ไอ้เอมแอบมองฉันด้วยสายตาอาฆาตนิดหน่อย ฉันก้อไม่รู้เหมือนกัน ว่าพรุ่งนี้มันจะมาเล่าให้ฉันฟังว่า คนขับเค้าวกรถกลับอีกรึปล่าว คิกๆๆ
ฉันข้ามถนนกับทิม แล้วก้อกอล์ฟ ฝนที่เริ่มตกตั้งแต่ ตอนที่ฉันขึ้นรถ เริ่มลงหนักขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย เอ่อ...ฉันขอแนะนำเพื่อน2ตัว เอ๊ย!!!2คนนี้หน่อยนะ แฮะๆ...ไอ้ทิม เพื่อนฉันคนนี้มันเป็นพวกหื่นขึ้นสมอง เล่นเกมทุกครั้งที่มีเวลาว่าง ส่วนกอล์ฟ มันอยู่คนละห้องกับฉัน แต่มันก้อกวนทีนพอ ที่ฉันอยากจะเอาเท้างามๆของตัวเองไปอยู่บนหน้ามันได้เลยแหละ คิกๆ เรา3คนอยู่หมู่บ้านเดียวกัน แต่ไม่บ่อยนักหรอก ที่จะกลับด้วยกันอย่างนี้ นี้เป็นครั้งแรกน่ะ ก้อแปลกอยู่ นิดนึง ...ไม่น่า ฝนถึงตก ทั้งๆที่ช่วงนี้เป็นหน้าหนาว!
"อ้าว ทำไมเอ็งไม่นั่งมอไซค์เข้าไปล่ะ" กอล์ฟหันมาถามฉันด้วยภาษาพ่อขุนราม สงสัยมันคงเห็นว่าฝนเริ่มตกหนัก แต่เรา3คนก้อยังเดินเอื่อยๆ....
"ไม่อ่ะ..."ฉันหันไปมองวินมอไซค์คนนึงที่นั่งรอลูกค้าอยู่"กลัวโดนฉุด"
"โหยยย"พวกมันมองหน้าฉันด้วยสายตาละอายเต็มแก่ ...อะไรว้า
"อ้าว จิงๆนะ เราว่าถ้าเมื่อกี้เรานั่งกระป๋องมาคนเดียวอ่ะ เค้าต้องวกรถเข้าป่าแน่ๆเลย" ฉันทำหน้าตาคุณหนูนิดๆ(และตอแหลอย่างสุดซึ้ง...เอิ๊กๆ) แต่ฉันว่าดูเหมือนคุณหมูมากกว่า>O<"
"โห กรูว่าเค้าวกรถเข้าปั๊มว่ะ เด็กห่- ไรแดกน้ำมันเยอะชิบหาย บลาๆๆๆ"อ๊ากกกก ไอ้ทิม หยาบคายที่สุด!
ปล. คำว่าบลาๆ หมายถึง มันบ่นไปเรื่อยๆอ่ะนะ
ไอ้กอล์ฟหัวเราะชอบใจ พอๆกับไอ้ทิม ที่ขำจนหื่นหลุด(ก๊ากกก)
"เฮ้ย แล้วเมิงไม่ขึ้นวินหรอว่ะ"มันถามย้ำอีกที
"ไม่อ่ะ ขึ้นไม เดินเข้าอยู่ทุกวัน"
"ไม่ใช่ แต่นี่ฝนตกนี่หว่า"
"เออ นั่นแหละ"ฉันตอบมันไป ฉันไม่ค่อยชอบนั่งมอไซค์เท่าไหร่หรอก ...ไม่รู้สิ มันอธิบายไม่ถูกอ่ะ เอาเป็นว่า ฉันไม่ชอบก้อแล้วกัน
เรา3คนเดินมาถึงลานจอดรถจักรยาน ไอ้ทิม กับไอ้กอล์ฟมันมีจักรยาน ส่วนฉันน่ะหรอ เคยมีย่ะ
ฉันเดินผ่านไป ในขณะที่มัน2คน หาจักรยานของตัวเองอยู่ ...
...เอาล่ะ ฉันขอแนะนำตัวเองหน่อยล่ะกัน ฉันชื่อป่าน ตอนนี้ก้อเรียนอยู่ม.3แล้วล่ะ งานอดิเรกของฉันน่ะหรอ ...ทำไมอยากรู้เรื่องนั่นล่ะ ก้อได้ ฉันจะบอก....แล้วพวกคุณก้ออย่าหัวเราะฉันล่ะกัน วันๆน่ะ ฉันไม่ทำอะไรหรอก เอาแต่นอนน่ะ ตื่นมาก้อ ...เม้าท์ ชีวิตฉันมีอยุ่แค่นีแหละ...ไร้สาระมากเลยหล่ะ
บ้านฉันอยู่ซอย13 กว่าจะเดินถึงก้อนานโขอยู่ ยังไม่ทันที่ฉันจะเดินถึงซอย 5 เลย
"อ่าว คุณหนูๆ"เสียงดังขึ้นหลังฉัน
"อ้าว ทิม"นายนั่นปั่นขึ้นมาตีคู่กับฉันแทน
"ฝากกระเป๋าไปที่บ้านหน่อยดิ"ฉันชูกระเป๋าถือขึ้นมา บ้านของทิม ขายของ อยู่ใกล้บ้านฉันนี่แหละ ...ฉันยังไปอุดหนุนอยุ่บ่อยๆ
"ไปดิ ขึ้นดิ"ทิมปั่นมาข้างหน้าฉันที่นั่งข้างหลังของเค้ายังว่างอยุ่
"ขึ้นดิ เอาจริงๆนะเนี่ย"น่าน... มันหันมาทำหน้าจริงจัง
"เฮ่ย ไม่อ่ะ ไปเหอะ"ฉันดันทิมให้ปั่นต่อไปเรื่อยๆ มันหันกลับมานิดหน่อย แต่ฉันก้อโบกมือไล่ไป--ชิ่วๆ คิกๆๆ ล้อเล่น
"ไงคุณหนู เย็นมั้ย~"อ้าว ไอ้กอล์ฟ ไอ้....ไอ้

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
ฉันเดินไปเรื่อยๆ ตอนนี้ไม่มีไอ้ทิมกับไอ้กอล์ฟมากวนใจฉันอีกแล้วล่ะ ฉันเลยหยิบซาวน์อเบาท์ ขึ้นมาฟัง เพลงที่ฉันฟังอยู่เป็นเพลงของดีทูบี ฮั่นแน่....พวกคุณก้อคงชอบใช่มั้ยล่ะ ฉันน่ะนะชอบพี่แดนที่สุดเลย
"รักก้อได้ เธอจะไม่รักก้อได้ ให้เป็นแค่เพื่อนก้อได้ ฉันยินดีเป็นให้เธอ สายตาเธอมองใครๆ...หัวใจฉันเห็นเพียงเธอ ถึงเธอเห็นฉันเป็นใคร...ก้อยังมีหัวใจ ที่รักเธอ...."
กึก....ฉันหยุดเดินแวบนึง เอ่อ ...คือว่า เพลงมันโดนใจน่ะ คุณเคยแอบรักเพื่อนบางมั้ยล่ะ ...ฉันน่ะนะตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยแอบรักคนรุ่นเดียวกัน หรืออายุอ่อนกว่าเลย คงจะมีแค่คนคนนั้นคนเดียวเท่านั้นแหละมั้ง ที่เป็นคนรุ่นเดียวกัน ที่ฉันแอบรัก
...เค้าเป็นเพื่อนฉันเอง ไม่ใช่ไอ้ทิมหรือไอ้กอล์ฟหรอกนะ เพื่อนฉันคนนี้ มันอยู่ในกลุ่ม ที่เป็นนักเลงน่ะ ...มันชื่อต้าร์ เป็นคนเชียงใหม่ เอ่อ ...เรื่องเกิดขึ้นไม่นานหรอกนะ เรื่องเมื่อวานสดๆร้อนๆเลยแหละ ไอ้ต้าร์เรียนอยู่ห้องเดียวกับฉันนี่แหละ และเมื่อ5-6วันที่แล้วมีเรื่องที่ทำให้ไอ้ต้าร์ต้องรีบกลับเชียงใหม่ด่วน เอ่อ...จากที่รู้ๆมา คุณพ่อของต้าร์เค้าเสียน่ะ...เอาล่ะ ฉันจะพาทุกคน ย้อนเรื่องราวไปพร้อมๆกับฉันล่ะนะ
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
วันอังคารที่น่าจะเป็นวันที่ธรรมดาเหมือนเช่นวันอื่นๆทั่วไป ...แต่ไม่น่ะสิ ก้อ ผ.อ.โรงเรียนฉัน ที่บ้าฟุตบอลเอามากๆ จัดให้มีการแข่งขันฟุตบอลระหว่างนักเรียน ในช่วงบ่ายของวันนี้ และก้อจะดีมาก ถ้าฉันได้กลับบ้านไปนั่งเล่นเน็ต ...แต่ไม่ใช่!! ไอ้ท่านผ.อ บ้าบอลดันให้นักเรียนอยู่จนกว่าฟุตบอลจะแข่งจบ เฮือก!! ....
"ง๊าาา น่าเบื่อๆๆๆๆ"ยัยเดนิมบ่นซ้ำไปซ้ำมาเป็นรอบที่ร้อย
"บ่นไปเค้าก้อไม่ปล่อยแกกลับบ้านหรอก"ฉันกระทุ้งสีข้างของยัยนั่นแรงๆ
"ก้อมันน่าเบื่อนี่นา.. เออ นี่!...ไอ้ป่านแกไม่คิดจะเดินหน้าเรื่องนั้นเลยหรอว่ะ"นั่นไง เอาเรื่องนี้มาพูดอีกแล้ว
"เรื่องไร"ฉันทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
"ไอ้ต้าร์ไง"น่าน...
ไอ้ต้าร์ คือเพื่อนที่เรียนอยู่ห้องเดียวกับฉัน และก้อเป้นคนรุ่นเดียวกัน ที่ฉันแอบชอบอีกต่างหาก ไม่รู้ว่ายัยเดนิมพูดออกมาหน้าตาเฉยได้ยังไง ทั้งๆที่ไอ้ต้าร์ก้อเคยเป็นเเฟนเก่าของยัยนี่แท้ๆ!
ตอน ม.2ในสมัยที่ยัยเดนิมกับไอ้ต้าร์เป็นแฟนกัน ฉันยังเข้าไปเจือกพวกนี้อยู่บ่อยๆมัน2คนมักจะไปนั่งคุยกันที่ห้องสมุด แล้วเดนิมก้อชวนฉันเข้าไปด้วยทุกวัน และเวลากลับบ้าน ฉันก้อต้องนั่งดูมันจู๋จี๋กัน และมุขเด็ดสุดยอด ของไอ้ต้าร์ก้อคือ..ตกหลุมยัง(ตกแล้ว)หลุมอะไร(หลุมรัก)รักใคร(รักต้าร์)...ฮ่าๆๆๆฉันยังแอบอ้วกอยู่บ่อยๆ ...อะไรนะ แล้วมันเด็ดตรงไหนน่ะหรอ ก้อเด็ดตรงที่ไอ้ต้าร์มันพูดกับเดนิมทุกวันจนยัยเดนิมรำคาญ ...และสุดท้าย มันสองคนก้อเลิกกันในวันก่อนหน้าที่จะครบรอบ2เดือนที่คบกัน เพียงแค่วันเดียว!!...และมันก้อไม่น่าเชื่อว่าอีกไม่นานในเวลาต่อมา ฉันก้อดัน มาตกหลุมพรางที่ไอ้ต้าร์ยังปิดไม่มิด(มันอยากให้ฉันตกป่าวหว่า...คิกๆ)
"นี่!! ว่าไง"และยัยเดนิมก้อฉุดฉันออกจากห้วงอดีตในที่สุด
"บอกๆมันไปเหอะ"ไอ้เตยคะยั้ยคะยอฉันเต็มที่
"ไม่เอาอ่ะ ฉันกลัวผิดหวัง"
"เฮ้ย ไม่หรอก เราว่ามันชอบแกชัวร์"
"เฮอะ...ทำเป็นรู้ดี"
ฉัน ยัยเดนิมแล้วก็ไอ้เตย นั่งกันอยู่ในห้องปกครอง ไม่ใช่ไปทำอะไรผิดกันมานะ พวกเรามาทำงานให้อาจารย์น่ะ ฉันนั่งเท้าคาง ในหัวมึนไปหมด จะให้ไปบอกได้ไงล่ะ ยังด่ากันอยู่เลย แล้วจู่ๆจะให้มาบอกชอบกันได้ยังไง
"เอาป่าวๆ โทรวันนี้เลย เอามือถือ ไอ้เตยมัน"
"..." จะว่าไปบอกทางโทรศัพท์ มันก้อดีนะ ไม่เห็นหน้าตา
"ไว้ทำงานให้อาจารย์เสร็จก่อนล่ะกัน"ฉันบอกคำสุดท้ายแล้วฟุบหน้ากับโต๊ะทันที
"เย้สๆๆๆ"เสียงยัยเดนิมตามมาด้วยท่าทางสะใจ...ยัยบ้า
end part 1
to be continue

โดย : น้ำหนาว
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 16 ม.ค. ปี 2006 [ เวลา 16 : 33 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com